Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Σε σένανε με πάνε όλα τα βήματα, κι ας είναι να περάσω σαράντα κύματα...





Στην Ιππολύτη μου και τον καλό της...


Ψίθυροι καρδιάς

Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μπάσης
Άλλες ερμηνείες: Πασχάλης Τερζής

Καράβι το φεγγάρι στο σώμα κύλησε,
για άνομα πελάγη κρυφά μας μίλησε.
Με μάτια αναμμένα, με λόγια ανήμερα
κατάργησα για σένα σταθμούς και σύνορα.

Τι πρέπει, τι δεν πρέπει, στιγμή δεν σκέφτηκα,
εγώ μέχρι θανάτου σε ερωτεύτηκα.
Σε σένανε με πάνε όλα τα βήματα,
κι ας είναι να περάσω σαράντα κύματα.

Καράβι το φεγγάρι μες στο κρεβάτι μας,
τα χάδια μας λυτρώνει και την αγάπη μας.
Σε χάρτες και σε πόλεις με ψίθυρους καρδιάς
θα καίγονται όσα, φως μου, δεν ήτανε για μας.

Τι πρέπει, τι δεν πρέπει, στιγμή δεν σκέφτηκα,
εγώ μέχρι θανάτου σε ερωτεύτηκα.
Σε σένανε με πάνε όλα τα βήματα,
κι ας είναι να περάσω σαράντα κύματα.









Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Η λογοτεχνία έχει έναν πολύ πιο δύσκολο και υψηλό στόχο: ν' αλλάξει εμάς Αλάα Αλ-Ασουάνι






Αλάα Αλ-Ασουάνι

Το γράψιμο είναι μια πράξη ενάντια στον φόβο

Της ΠΟΠΗΣ ΜΟΥΣΟΥΡΑΚΗ

Το πρώτο του βιβλίο, «Το Μέγαρο Γιακουμπιάν» (εκδόσεις Πόλις, 2007, μετάφραση Αχιλλέα Κυριακίδη) είχε σπάσει κάθε ιστορικό ρεκόρ πωλήσεων στον αραβικό κόσμο, έκανε μια διθυραμβική πορεία στο εξωτερικό κι αποθεώθηκε από τον παγκόσμιο Τύπο. Κανείς λοιπόν δεν περίμενε ότι ο παράξενος αυτός οδοντίατρος από το Κάιρο, με το δαιμονικό ταλέντο, θα επαναλάμβανε τόσο γρήγορα το θαύμα.

Κι όμως, το νέο του βιβλίο, το «Σικάγο», που θα κυκλοφορήσει εντός των ημερών από τις εκδόσεις «Πατάκη» σε μετάφραση της Κλαίρης Σωτηριάδου, κατάφερε από τις πρώτες κιόλας μέρες της κυκλοφορίας του να ξεπεράσει κάθε φαντασία και να σπάσει ακόμα και το προηγούμενο ρεκόρ.

Ο Αλάα Αλ-Ασουάνι φαίνεται να κουβαλά το μαγικό λυχνάρι της έμπνευσης. Εκπληκτικός τεχνίτης της αφηγηματικής τέχνης, με χαρακτήρες που σφύζουν από ζωντάνια, με τις μεγάλες συγκρούσεις και τα ανθρώπινα πάθη να διυλίζονται πανέξυπνα κάτω από την πένα του, ξέρει σίγουρα πώς να κρατά μαγεμένο τον αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.

Στο «Σικάγο» διασταυρώνονται δύο διαφορετικοί κόσμοι κι αναμετρούν τις αδυναμίες, τους φόβους, τους κεκτημένους κώδικες και τις ιδιαιτερότητές τους. Στην πανεπιστημιακή Σχολή Ιατρικής του Ιλινόις, ένα γοητευτικό μωσαϊκό χαρακτήρων από την Αίγυπτο και την Αμερική θα ταιριάξει από την αρχή τα ψηφία της ταυτότητάς του, για να χωρέσουν και την «άλλη» πραγματικότητα. Ωστόσο, ο Αλ-Ασουάνι κατορθώνει να μετατρέψει ένα τέτοιο δύσβατο εγχείρημα στην πιο μεθυστική ιστορία, με την εκπληκτική ζωντάνια των χαρακτήρων του και τα σπαρταριστά στιγμιότυπα της καθημερινότητάς τους.

Τι σας παρακίνησε να τοποθετήσετε την ιστορία σας στο Σικάγο αυτή τη φορά;

«Οι πρώτοι σπόροι γι' αυτό το βιβλίο βρίσκονται μέσα στα προσωπικά μου βιώματα. Ημουν φοιτητής Οδοντιατρικής στο Σικάγο τη δεκαετία του '80, κι είναι ένας τόπος που γνωρίζω καλά, είναι κομμάτι της ζωής μου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι την πρώτη μέρα που έφτασα στο πανεπιστήμιο, το πρώτο πράγμα που αντίκρισα από το παράθυρό μου ήτανε δύο Αφροαμερικανοί σε άθλια κατάσταση να ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε. Ηταν μια εικόνα που με αιφνιδίασε, σχεδόν με σόκαρε, μια εικόνα που ταίριαζε σε χώρα του Τρίτου Κόσμου κι όχι στην Αμερική, όπως την είχα τότε στο μυαλό μου. Τα ερεθίσματα γύρω μου ήτανε τόσο οξυμένα, τόσο ορμητικά, που από τότε ακόμα σκεφτόμουν πως θ' αποτελούσαν εξαιρετικό υλικό για ένα βιβλίο κάποια στιγμή στο μέλλον. Κρατούσα λοιπόν τα μάτια μου ανοιχτά να ρουφήξω όσο μπορούσα περισσότερο απ' ό,τι συνέβαινε γύρω μου, να καταγράψω μέσα μου τις δονήσεις και τα ερωτήματα εκείνης της εμπειρίας».

Νιώθατε όπως οι ήρωές σας στο βιβλίο, εκείνα τα χρόνια;

«Ναι, βέβαια, ένιωθα την ίδια νοσταλγία για την Αίγυπτο, το ίδιο σάστισμα μπροστά σε μια διαφορετική κουλτούρα, την ίδια αμηχανία κι επιφυλακτικότητα μέχρι ν' αποκρυπτογραφήσω τον νέο τόπο. Ακόμα και το γεγονός πως θα ζούσα εκεί μόνο για λίγα χρόνια, δεν με παρηγορούσε ιδιαίτερα. Ομως οι ήρωές μου δεν είναι αντίγραφα, ούτε δικά μου ούτε κανενός άλλου. Μπορεί να παίρνω την πρώτη ύλη από τα δικά μου βιώματα, αλλά από κει και πέρα είναι αυθύπαρκτοι κι αυτόνομοι ν' ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο».

Στο βιβλίο καταπιάνεστε με πολλά δυνατά θέματα ταυτόχρονα, όπως η θέση της γυναίκας στον αραβικό κόσμο, η κατάσταση των θρησκευτικών μειονοτήτων, τα αγκάθια ενός ανελεύθερου καθεστώτος. Δεν σας φόβισε το βάρος τους;

«Δεν ξεκινάω ποτέ ένα βιβλίο με βάση τα θέματα που θα 'θελα να καταπιαστώ. Ξεκινάω πάντα με τους χαρακτήρες. Θεωρώ ένα μυθιστόρημα γεμάτο ζωή και ανθρώπους, που είναι σαν κι εμάς, πολύ πιο ουσιαστικό και σημαντικό. Κατά συνέπεια, η μεγάλη πρόκληση για έναν συγγραφέα είναι, κατά τη γνώμη μου, να δημιουργήσει αληθινούς χαρακτήρες, που πείθουν, που τους νιώθεις ν' αναπνέουν ολοζώντανοι. Φυσικά και θα ξετυλίξεις τα θέματα που σε απασχολούν, όπως τα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, αλλά αυτό θα γίνει μέσα από τους χαρακτήρες. Οταν καταφέρεις να ταυτιστεί ο αναγνώστης μαζί τους, ν' αναγνωρίσει τον εαυτό του στις σκέψεις και την καθημερινότητά τους, να τους νιώσει οικείους, τότε θ' ασχοληθεί πραγματικά και με τα ερωτήματα που θέτουν».

Οι ήρωές σας στο «Σικάγο», αν και λαχταρούν την αλλαγή στη ζωή τους, εν τούτοις φαίνεται να μην καταφέρνουν να προσαρμοστούν σε μια νέα πραγματικότητα, στην Αμερική. Ποιοι είναι οι λόγοι, κατά τη γνώμη σας;

«Οι Αιγύπτιοι δεν είναι λαός συνηθισμένος στη μετανάστευση. Μεταναστεύουν μόνον εάν είναι απόλυτα αναγκασμένοι να το κάνουν. Σκεφτείτε πως ένας λαός με 7.000 χρόνια Ιστορίας ήρθε για πρώτη φορά σ' επαφή με το θέμα της μετανάστευσης μόλις πριν από τριάντα ή σαράντα χρόνια. Η ιδέα της μετανάστευσης είναι παντελώς ξένη με την αιγυπτιακή φύση και νοοτροπία. Σ' όλη την πορεία της Ιστορίας μας ήμασταν συνηθισμένοι να είμαστε σφιχτά ο ένας δίπλα στον άλλο. Επομένως, ένας Αιγύπτιος μετανάστης, ακόμα κι αν έχει τεράστια επαγγελματική επιτυχία σε μια άλλη χώρα και καλύτερες συνθήκες ζωής, περνάει πάντα μια εσωτερική διαδικασία "δράματος". Πόσω μάλλον όταν είναι αναγκασμένος να το κάνει γιατί δεν έχει τα βασικά ανθρώπινα στάνταρντ ζωής στη χώρα του».

Πόσο μπορεί να βοηθήσει η λογοτεχνία για να επιτευχθούν αυτά τα ανθρώπινα στάνταρντ, για να αλλάξει μια νοοτροπία ή ένα καθεστώς;

«Η λογοτεχνία δεν μπορεί ν' αλλάξει ένα καθεστώς -όποιος θέλει ν' αλλάξει ένα καθεστώς πρέπει να το κάνει μέσα από την πολιτική δράση ή τον πολιτικό λόγο. Πολύ περισσότερο, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τη λογοτεχνία για όποιου είδους πολιτικά απωθημένα ή οράματα. Η λογοτεχνία έχει έναν πολύ πιο δύσκολο και υψηλό στόχο: ν' αλλάξει εμάς. Να μας κάνει πιο δίκαιους, πιο ανεκτικούς, με μεγαλύτερη κατανόηση προς τους άλλους, με βαθύτερη γνώση της ίδιας μας της ψυχής. Οταν σε συνεπαίρνει ένα βιβλίο, που ωθεί το πνεύμα σου να φτάσει μακρύτερα, δεν είσαι ακριβώς ο ίδιος άνθρωπος στο τέλος με τον άνθρωπο που το ξεκίνησε. Μια μικρή, μαγική, έστω και ανεπαίσθητη, αλλαγή έχει γίνει μέσα σου».

Ειδικά για τη θέση της γυναίκας σήμερα στις αραβικές χώρες, ένα θέμα που αναδεικνύετε με ιδιαίτερη ευαισθησία στο βιβλίο σας, βλέπετε να υπάρχει κάποια αλλαγή;

«Σε μια δικτατορία υποφέρουν οι πάντες και κάποιες ομάδες υποφέρουν διπλά. Ομως δεν μπορείς να λύσεις το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες αν δεν λύσεις πρώτα το πρόβλημα που έχει όλος ο αιγυπτιακός λαός κάτω από ένα ανελεύθερο καθεστώς».

Πού πιστεύετε ότι οφείλεται η τεράστια απήχηση που έχουν τα βιβλία σας, όχι μόνον στον αραβικό κόσμο αλλά και σε χώρες που θεωρούνται απόρθητες σ' ό,τι αφορά την ξενόγλωσση λογοτεχνία, όπως η Αγγλία και η Αμερική;

«Πιστεύω πως δεν έχει να κάνει με το πόσο σπουδαία και μεγάλα θέματα αναπτύσσει ένας συγγραφέας, αλλά με το πόσο ζωντανή παρουσιάζει την ανθρώπινη εμπειρία. Ο συγγραφέας, οφείλει να ισορροπήσει πάνω σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη θεματική και να διατηρήσει τους ήρωές του τόσο πραγματικούς και ατόφιους που ο κάθε αναγνώστης να βρίσκει κάτι από τον εαυτό του. Ειδικά στο "Σικάγο", η παρουσία χαρακτήρων από διαφορετικούς χώρους και κουλτούρες που προσπαθούν να ζήσουν και να δημιουργήσουν μαζί, λειτούργησε πολύ ενθαρρυντικά, πιστεύω, στους αναγνώστες της Δύσης. Η ευχαρίστηση της ανάγνωσης, που δεν κάνει βέβαια εκπτώσεις στην ποιότητα, πιστεύω ότι είναι το σημαντικότερο απ' όλα, το κλειδί. Αν το κατορθώσεις αυτό, μπορείς να διασχίσεις κάθε είδους όρια και σύνορα και να μιλήσεις στον κάθε αναγνώστη».

Το γεγονός ότι πρώτη φορά στην αραβική λογοτεχνία ένας συγγραφέας εκφράζεται τόσο ανοιχτά και θαρραλέα για πολιτικά και σεξουαλικά θέματα, δεν είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας; Είναι μια αποφασιστική τομή που ξαφνιάζει, σε σχέση με την πιο διακριτική γραφή που είχαμε γνωρίσει μέχρι τώρα στην αραβική λογοτεχνία - ειδικά ο αραβικός κόσμος θα πρέπει να διψούσε για ένα βιβλίο που να λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους.

«Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα γι' αυτή την παρατήρηση. Αυτό που μπορώ να πω είναι πως όταν φοβάμαι να πω τα πράγματα όπως είναι, τότε δεν είμαι συγγραφέας. Δεν εννοώ πως είμαι θαρραλέος από τη φύση μου, εννοώ πως για μένα το γράψιμο είναι η καθαυτό πράξη ενάντια στο φόβο. Οσο για το αν διψούσαν οι Αραβες αναγνώστες για κάτι τέτοιο, δεν μπορώ να το πω, γιατί υπάρχει εξαιρετικά πλούσια λογοτεχνία στον αραβικό κόσμο, πολύ δυνατά βιβλία και εκπληκτικοί συγγραφείς».

Γιατί αυτή η πλούσια λογοτεχνία, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, παραμένει άγνωστη στη Δύση; Πού είναι το πρόβλημα;

«Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα σε ό,τι αφορά τη μετάφραση. Η αραβική λογοτεχνία δεν έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα στη Δύση, όπως θα 'πρεπε, μ' όλο τον πλούτο και τις διαστάσεις της. Και δεν εννοώ μόνο τη σύγχρονη λογοτεχνία, αλλά πολύ περισσότερο την κλασική, μια λογοτεχνία εκπληκτικής δύναμης και ομορφιάς. Δυστυχώς, αυτοί που έχουν την αρμοδιότητα να μεταφράζουν δεν κρίνουν πάντα αντικειμενικά, με βάση μόνο τα λογοτεχνικά κριτήρια, κάποιοι κρίνουν με βάση άλλες παραμέτρους, που δεν έχουν σχέση με την τέχνη. Είμαστε σε μια εποχή που η λογοτεχνία αυτή καθαυτή δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα, μπαίνουν στη μέση άλλα κριτήρια, πολιτικά, κοινωνικά... αν καταλαβαίνετε τι εννοώ...».

Η πολιτική αρθρογραφία μου ενοχλεί περισσότερο από τα βιβλία μου

Το γεγονός ότι στο βιβλίο σκιαγραφείτε ξεκάθαρα τον πρόεδρο της Αιγύπτου με όχι πολύ κολακευτικό τρόπο, αλλά και το ότι είστε μέλος της οργάνωσης Kefaya, με έντονο πολιτικό λόγο, σας έχει δημιουργήσει προβλήματα με τις επίσημες αρχές;

«Αρθρογραφώ έντονα για τη δημοκρατία, έχω δική μου στήλη όπου εκφράζομαι πολιτικά, κι αυτό ενοχλεί πολύ περισσότερο την κυβέρνηση απ' ό,τι τα βιβλία μου. Οι κυβερνήσεις που δεν είναι δημοκρατικές, δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με τη λογοτεχνία. Φυσικά δεν με συμπαθούνε αλλά δεν μου έχουν δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα μέχρι στιγμής. Οι όποιοι μπελάδες μου είναι τουλάχιστον ασήμαντοι σε σχέση με τις καταστάσεις που είχαν ν' αντιμετωπίσουν αρκετοί φίλοι μου, που φυλακίστηκαν ή και βασανίστηκαν ακόμη».

Απογοήτευση ο Ομπάμα

Σε άρθρο σας στους «New York Times» εκφράσατε την απογοήτευση του αραβικού κόσμου από τον Ομπάμα. Τι αλλαγές ελπίζατε ότι θα έφερνε;

«Ο Ομπάμα προέρχεται από μια κοινωνική ομάδα που γνώρισε την καταπίεση και το άδικο. Σαν φιγούρα ενέπνευσε, νομίζω, όλο τον κόσμο κι όχι μόνο τον αραβικό. Αλλά ειδικότερα εμείς οι Αραβες προσδοκούσαμε περισσότερη δικαιοσύνη σε ό,τι αφορά την αραβο-ισραηλινή διαμάχη. Κάτι τέτοιο τελικά δεν συνέβη, μάλλον το αντίθετο: η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ δεν έχει αλλάξει καθόλου σε σχέση με πριν, τουλάχιστον μέχρι τώρα».

Τι πιστεύετε ότι τον κάνει απρόθυμο να δώσει μια δικαιότερη λύση;

«Η εξωτερική πολιτική της Αμερικής κατευθύνεται σε μεγάλο βαθμό από τα ισχυρά λόμπι. Ο Ομπάμα, εξαιρετικά έξυπνος, γνωρίζει πως αν σπρώξει τα πράγματα πέρα από κάποιο όριο, θα αποβεί καταστροφικό για την καριέρα του».
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=106397
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009




















Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Το παρελθόν ανύπαρκτο Το μέλλον ανυποψίαστο Παρόντες μες στην πλήρη στιγμή μες στην αιωνιότητα Γ. Ρίτσος








Ερωτευθείτε με πάθος και χωρίς φόβο, σε... έξι απλά μαθήματα!
Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Αισθάνεστε έτοιμοι να ερωτευθείτε αλλά φοβάστε;
Θέλετε να κάνετε μια σχέση αλλά δεν βρίσκετε το κατάλληλο άτομο;
Νιώθετε αμηχανία και εκνευρισμό σχετικά με την ερωτική σας ζωή
(ή την ανυπαρξία αυτής);
Πιθανόν να πάσχετε από 'μπλοκάρισμα' της ερωτικής σας ενέργειας. Τι πρέπει να κάνετε, λοιπόν, για να ξεμπλοκάρετε και να αφεθείτε στη μαγεία του έρωτα;

Μάθημα 1ο: Αυτοπεποίθηση

Κάθε φορά που υποτιμάτε τον εαυτό σας και τις δυνάμεις σας, κάθε φορά που για οτιδήποτε θετικό πάνω σας λέτε 'ναι μεν, αλλά' και σκέφτεστε αρνητικά, κάθε φορά που σκέφτεστε 'εγώ γνωρίζω πάντα το λάθος άτομο' ή 'ποιος θα γυρίσει να κοιτάξει εμένα;' μπλοκάρετε την αυτοπεποίθησή σας. Αν δεν εμπιστεύεστε τον εαυτό σας, οι άλλοι το καταλαβαίνουν και σας κρατούν σε απόσταση.

Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να ενισχύσετε την αυτοπεποίθησή σας: αναγνωρίστε τα θετικά σας στοιχεία, νιώστε την εσωτερική σας δύναμη και ακτινοβολία και πιστέψτε στον εαυτό σας!

Μάθημα 2ο: Επικοινωνία

Έχετε μάθει να ακούτε τον εαυτό σας, τις επιθυμίες και τους φόβους σας; Έχετε μάθει να αναγνωρίζετε και να κατονομάζετε τα συναισθήματά σας; Για να επικοινωνήσετε με τους άλλους χρειάζεται πρώτα να επικοινωνήσετε με τον εαυτό σας.

Πριν αρχίσετε να λέτε 'αυτό απαγορεύεται', 'αυτό αποκλείεται', ακούστε τις επιθυμίες και τους φόβους σας και προσπαθήστε να γνωρίσετε τον εσωτερικό σας κόσμο. Εάν μάθετε να ακούτε τον εαυτό σας, θα ακούτε και τους άλλους. Όταν βγαίνετε με κάποιον δεν πρέπει να σας ενδιαφέρουν μόνο οι τεχνικές πληροφορίες, δηλαδή η δουλειά του ή η οικονομική του κατάσταση, αλλά το ίδιο το άτομο. Είναι απαραίτητο να μάθετε να διαβάζετε τα συναισθήματα και να ερμηνεύετε όσα δεν έχουν ειπωθεί, αλλά είναι εξίσου σημαντικά στην επικοινωνία.

Μάθημα 3ο: Η τύχη βοηθά τους τολμηρούς

Θέλετε, αλλά μπλοκάρετε, θέλετε και λέτε στον εαυτό σας ότι δεν μπορείτε. Παραμένετε στα ίδια, τα γνωστά και τετριμμένα, από φόβο να αντιμετωπίσετε το άγνωστο και το διαφορετικό. Συχνά όσοι δεν είστε δεσμευμένοι αναρωτιέστε: 'Πού θα γνωρίσω νέες παρέες;'.

Αυτό δεν είναι δύσκολο, χρειάζεται απλώς τόλμη. Συγκεκριμένα, πρέπει να πάρετε την πρωτοβουλία και τηλεφωνήσετε στο άτομο που γνώρισατε πρόσφατα και να του προτείνετε να συναντηθείτε. Ακόμα και αν αυτό το άτομο είναι του ιδίου ή του αντίθετου φύλου και δεν σας ελκύει ερωτικά, κάντε μια φιλική γνωριμία που θα σας βοηθήσει να δικτυωθείτε καλύτερα στην κοινωνική σας ζωή και να γνωρίσετε νέες παρέες. Πάρτε τη μεγάλη απόφαση, διασκεδάστε και προσπαθήστε να ξεφύγετε από τα τετριμμένα. Αυτή η αλλαγή αυτή θα σας οδηγήσει και σε άλλες αλλαγές.

Μάθημα 4ο: Έλλειψη συγκεκριμένου στόχου

Ξέρετε τι ακριβώς θέλετε; Μπορείτε να το διατυπώσετε με λόγια; Συχνά κανείς είναι ερωτευμένος με τον έρωτα, δεν έχει συγκριμένο στόχο, ψάχνει ένα απροσδιόριστο 'κάτι', με αποτέλεσμα να βολοδέρνει, να ανησυχεί και να αισθάνεται ανικανοποίητος.

Καθορίστε τι είναι σημαντικό αυτήν τη στιγμή στη ζωή σας, εκτός από όσα σας επιβάλλει ο περίγυρός σας. Θέλετε μια μόνιμη σχέση; Σας ενδιαφέρει να παντρευτείτε και να κάνετε οικογένεια; Θέλετε να βγαίνετε με διάφορα άτομα και να περνάτε ωραία; Βρείτε το στόχο σας και εφαρμόστε μια τακτική προκειμένου να τον πετύχετε.

Μάθημα 5ο: Καθορισμός συγκεκριμένης στρατηγικής για την επίτευξη του στόχου

Επιδιώκετε μια σταθερή σχέση αλλά κάθε βράδυ είστε με διαφορετικό άτομο; Θέλετε κάτι πιο χαλαρό, αλλά ξαφνικά μετακομίζετε στο σπίτι του/της συντρόφου σας; Ο στόχος και η στρατηγική σας δεν συμβαδίζουν. Χρειάζεται πρώτα να καθορίσετε τι θέλετε και στη συνέχεια να βρείτε τον τρόπο για να το επιτύχετε. Ρώτηστε τον εαυτό σας αν οι ενέργειές σας συμβάλλουν στην επίτευξη των επιθυμιών σας, και, αν όχι, αλλάξτε τακτική.

Μάθημα 6ο: 'Εδώ και τώρα' και όχι 'εκεί και ύστερα'

Απολαμβάνετε το 'εδώ και τώρα' όταν γνωρίζεστε με ένα άτομο ή σας ενδιαφέρει το μετά; Μάθετε να απολαμβάνετε τη στιγμή και να αφοσιώνεστε στο παρόν, χωρίς να ανησυχείτε από τον πρώτο καφέ για την έκβαση της σχέσης. Η δική σας ηρεμία και φυσικότητα είναι ένα μη λεκτικό μήνυμα σιγουριάς που περνά στο άλλο άτομο και το βοηθά να απολαύσει την παρέα σας χωρίς να νιώθει ότι το υποβάλλετε σε εξετάσεις.
http://health.in.gr










Θέλω να περιγράψω το σώμα σου.
Το σώμα σου είναι απέραντο.
Το σώμα σου είναι ένα λεπτό ροδοπέταλο σ' ένα ποτήρι καθαρό νερό.
Το σώμα σου ένα άγριο δάσος με σαράντα μαύρους ξυλοκόπους.
Το σώμα σου βαθειές νοτισμένες κοιλάδες πριν βγει ο ήλιος...

..Το σώμα σου ένα τζιτζίκι στ' αυτί του τρυγητή,
ρίχνει μια σκιά μενεξελιά στον μελαμψό λαιμό του
και τραγουδάει μονάχο του
όσα δεν μπορούν να πουν όλα μαζί τα σταφύλια.

Το σώμα σου είναι ένα ξάγναντο μεγάλο αλώνι στην κορφή του λόφου
έντεκα ολόλευκα άλογα αλωνίζουνε τα στάχυα της Γραφής
χρυσάφι τ' άχυρα καρφώνουνε μικρούς καθρέφτες στα μαλλιά σου
και λαμποκοπούν τα τρία ποτάμια
όπου μεγάλες μαύρες αγελάδες με αδαμάντινα στέμματα
σκύβουν,πίνουν νερό και κλαίνε.

Το σώμα σου είναι απέραντο.
Το σώμα σου απερίγραπτο.
Και θέλω να το περιγράψω,
να το κρατήσω πιο σφιχτά στο σώμα μου,
να το χωρέσω και να με χωρέσει.

Στα Ερωτικά του Γιάννη Ρίτσου θα συναντήσουμε, επίσης, υπαινικτικές αναφορές στην ιστορία των Πρωτόπλαστων και στον «απαγορευμένο καρπό», το μήλο της γνώσης. Γενικότερα σ' αυτά τα ποιήματα το μήλο διατηρεί τους παραδοσιακούς συμβολισμούς του (Ferber, 2001: 12-14): συνδέεται με τη Βίβλο, τη μυθολογία (μήλα των Εσπερίδων) και με τον έρωτα. Τα κόκκινα μήλα με την κρουστή σάρκα αντιπροσωπεύουν ένα élan vital, έναν υγιή ερωτισμό.

Ο έρωτας δημιουργεί έναν επίγειο παράδεισο, προσφέρει στους ερωτευμένους τη μακαριότητα των Πρωτόπλαστων. Οι ερωτευμένοι ζουν στην απαρχή του χρόνου, σε μια ευδαιμονική αρμονία με το σύμπαν. Γι' αυτό και στα ποιήματα των Ερωτικών οι μηλιές του Παραδείσου είναι «πάλλευκες», «ανθισμένες». Δεν υπάρχει επομένως η βρώση του μήλου και η τραγική πτώση των Πρωτόπλαστων που θέτει σε κίνηση το χρόνο, αλλά η αχρονική, παραδείσια ευδαιμονία.

Γενικότερα, ο έρωτας, ως συμπαντική δύναμη και αξία ζωής, αποδεικνύεται υπέρτερη του χρόνου και του θανάτου. (Το διαλεκτικό ζεύγος έρωτας-θάνατος θα απασχολήσει τον ποιητή ιδιαίτερα στα Επινίκια και στο Εικονοστάσιο Ανωνύμων Αγίων). Είναι αλήθεια ότι η ερωτική πράξη γίνεται, κατά κάποιον τρόπο ένα memento mori, μια υπενθύμιση του θανάτου, αφού ακριβώς εμπεριέχει τη σαρκική διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι εραστές, όπως και κάθε άλλο ζωντανό πλάσμα, είναι εφήμεροι, βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία του χρόνου. Όμως, καταλήγουν στην αποθέωση της θνητότητάς τους, αφού μόνο μέσω της θνητής σάρκας μπορούν να γευτούν τις ανυπέρβλητες απολαύσεις του έρωτα.

Η ποιητική του έρωτα και οι μυθολογικές απηχήσεις στα Ερωτικά του Γιάννη Ρίτσου
Τζίνα Καλογήρου



Ο έρωτας είναι ταυτόχρονα συνειδητοποίηση του θανάτου αλλά και απόπειρα μεταβολής της «στιγμής» σε αιωνιότητα (Paz, 1996: 206). Η ερωτική πράξη διαστέλλει το χρόνο, το παρόν μετατρέπεται σε απουσία χρόνου, διάρκεια



«Στον έρωτα –γράφει ο Walter Benjamin -οι πιο πολλοί ψάχνουν να βρούνε μιαν αιώνια πατρίδα. Άλλοι ελάχιστοι όμως, το αιώνιο ταξίδι. Τούτοι οι τελευταίοι είναι οι μελαγχολικοί, που πρέπει ν αποφεύγουν την επαφή με τη μάνα γη. Αυτόν που θα τους απομακρύνει απ¨ τον καημό της μάνας πατρίδας, αυτόν γυρεύουν. Σ¨ αυτόν είναι πιστοί. Τα μεσαιωνικά βιβλία που πραγματεύονται τις ιδιοσυγκρασίες ξέρουν τι νοσταλγία νιώθουν οι άνθρωποι του τύπου αυτού για μακρινά ταξίδια ….”




«Οπως προσπάθησα να εξηγήσω, η αντίφαση με την οποία αναμετριόμαστε είναι πραγματική και καμιά πρόδηλη -για να μη μιλήσουμε για έτοιμη- λύση δεν είναι διαθέσιμη. Το να θέλουμε να σώσουμε τον έρωτα από τη δίνη της «ρευστής ζωής» έχει υποχρεωτικά ένα κόστος. Η ηθικότητα, όπως και ο έρωτας, έχει κόστος και δεν είναι συνταγή για μιαν εύκολη ζωή χωρίς υποχρεώσεις, όπως μπορούν να υπόσχονται οι διαφημίσεις καταναλωτικών αγαθών. Η ηθικότητα σημαίνει «να υπάρχεις για τον άλλον».
Ζ Μπαουμαν :ρευστή αγαπη



«Όταν αγαπούμε με πάθος -λέει ο Aldo Carotenuto- είμαστε πιο δεμένοι με τη ζωή, αλλά και έχουμε μεγαλύτερη επίγνωση του θανάτου» Γιατί «το σώμα του ερωτευμένου ανθρώπου είναι πάντοτε «γυμνό»,πιο απλό και εκτεθειμένο, εύθραυστο όπως κάθε πλάσμα που γίνεται όλο και πιο πολύ ο εαυτός του”




Ο Γκαίτε ήταν εξηνταδυο ετών και αγαπούσε την γυναίκα του Κριστιάνε. Παρ΄όλα αυτά η εικοσιεξαχρονη Μπετίνα,ακόμα και μετά τον γάμο της δεν παύει να ερωτοτροπεί μαζί του και να τον βομβαρδίζει με ερωτικά γράμματα. Σε ένα από αυτά του έγραψε «Έχω την σταθερή και αμετακίνητη θέληση να σ΄αγαπώ αιώνια ». Ο Κουντερα σε αυτό το σημείο μας προτρέπει «Διαβάστε με προσοχή αυτή τη φαινομενικά κοινότοπη φράση. Πολύ περισσότερο από τη λέξη «αγαπώ» { έχουν σημασία οι λέξεις «αιώνια» και« θέληση».Αυτό περί του οποίου επρόκειτο δεν ήταν ο έρωτας. Ήταν η Αθανασία»




« Για να μπορέσει ένα ανθρώπινο ον να θεοποιήσει ανεμπόδιστα και με χαρά ένα αντικείμενο της αρεσκείας του[…] πρέπει πρώτα απ όλα να του φαντάζει τέλειο όχι καθ΄ολοκληρίαν , αλλά σε σύγκριση μ΄ όσα βλέπει εκείνη τη στιγμή(…) Είναι πολύ απλό αρκεί να σκεφτεί ένα προτέρημα για να το δει σ αυτόν πού αγαπά. Είναι εύκολο να δει σε ποια πράγματα είναι απαραίτητη η ομορφιά(…) ακόμα και τα μικρό ελαττώματα του προσώπου του ,τα σημάδια της ευλογιάς λόγου χάρη προκαλούν τρυφερότητα στον άνθρωπο πού αγαπά και τον βυθίζουν σε ονειροπόλημα όταν τα διακρίνει σε άλλη γυναίκα. Τι γίνεται όταν τα βλέπει στην αγαπημένη του; Γιατί κοιτώντας εκείνο το μικρό σημαδάκι νιώθει ευχάριστα συναισθήματα, απείρως ενδιαφέροντα, πού ανανεώνονται με απίστευτη ορμή στη θέα εκείνου του σημαδιού ακόμη και στο πρόσωπο μιας άλλης γυναίκας. Αν μ΄ αυτό τον τρόπο φθάνουμε να προτιμούμε και να αγαπούμε την ασχήμια σημαίνει πως σ΄ αυτή τη περίπτωση η ασχήμια είναι ομορφιά »
Σταντάλ




«Ο Έρωτας πλάι στον θάνατο, πριν δώσει το όνομα του στη φροϋδική θεωρία των ορμών, ήταν το προϊόν μιας δημιουργικής έκλαμψης που συντελέστηκε εκεί , στην παραμεθόριο των σημασιών. Έρωτας και θάνατος βρέθηκαν πλάι-πλάι γιατί καμία λέξη πέρα από αυτήν, την τελευταία λύση, την ολοκληρωμένη, την ολοκληρωτική, την οριστική, δεν ήταν σε θέση να εκφράσει την ακαταμάχητη και πάντα αξεδίψαστη ορμή ταυ εραστή. Στην ερωτική εμπειρία νιώθουμε συχνά πλάι στην ενέργεια που μας σπρώχνει προς τον άλλο- ακόμα και τη στιγμή της πιο έντονης ηδονής, που είναι το κορυφαίο σημείο της ζωής- τη μυστηριώδη παρουσία του αγνώστου, του φραγμού και την επιθυμία της εκμηδένισης. Η ένωση του έρωτα, που πριν την φανταζόμαστε σαν σημείο αποκορύφωσης όπου όλες οι εντάσεις συντίθενται αρμονικά, ύστερα αποκαλύπτεται πηγή νέων εντάσεων και ανίκανη να οδηγήσει στην τέλεια αρμονία, γι αυτό και η τελική της πραγμάτωση προβάλλεται στην ονειροπόληση ή στον θάνατο, σαν αυτές οι δυο καταστάσεις να είναι οι μόνες που μπορούν να γαληνέψουν οριστικά τις εντάσεις»
Μαρκουζε, Ερως και πολιτισμός









Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη μ ένα άστρο ή μ ένα γιασεμί σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει παίρνει το μέρος των φτωχών..
















Αλλά τα βράδια

Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης

Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ το δέντρο που βρέχεται

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού
και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα

Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ ένα άστρο ή μ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!

Δος μου το χέρι σου..
Δος μου το χέρι σου..

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ -ΜΙΧΑΛAKΟΠΟΥΛΟΣ




Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Χίλιες μορφές μες στη μορφή σου αγάπησα,Χίλιες φωτιές με τη φωτιά σου μου άναψες μα χίλιες φλόγες κάνουν μόνο μια φωτιά..





Χίλιες φωτιές

Στίχοι: Χριστοδούλου Γιώργης
Μουσική: Παπασταύρου Σταύρος
Βενετσάνου Νένα, Χριστοδούλου Γιώργης

Ρολόγια δίχως δείχτες
τη μοναξιά τις νύχτες μετρούν
Αγάπες περασμένες
απ' τον καιρό σβησμένες ξυπνούν
Μα αν σου χαρίσω τα σημάδια
απ' τις πληγές κι από τα χάδια
σαν ναυαγός στο κορμί σου θα πιαστώ.

Σου κάνω το χατήρι
κι αδειάζω το ποτήρι ξανά
Τα λόγια είναι μαχαίρι
που το δικό μου χέρι τρυπά
Απόψε δε θα σου μιλήσω
την καρδιά μου θ' ασφαλίσω
και μόνο αυτά που περιμένεις θα σου πω

Χίλιες μορφές μες στη μορφή σου αγάπησα
Χίλια κορμιά μες στο κορμί σου κράτησα
Χίλιες φωτιές με τη φωτιά σου μου άναψες
μα χίλιες φλόγες κάνουν μόνο μια φωτιά

Το φως και το σκοτάδι
του έρωτα το υφάδι κεντούν
Της νύχτας τα τραγούδια
αγκάθια και λουλούδια γεννούν
Σ' ένα μπουκάλι σφραγισμένο
ένα χαρτάκι διπλωμένο
στην τρικυμία της καρδιάς σου έχει χαθεί

Χίλιες μορφές μες στη μορφή σου αγάπησα
Χίλια κορμιά μες στο κορμί σου κράτησα
Χίλιες φωτιές με τη φωτιά σου μου άναψες
μα χίλιες φλόγες κάνουν μόνο μια φωτιά






Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Όταν αισθάνεστε θλίψη,σχεδόν όλη τη διάρκεια της ημέρας και σχεδόν κάθε μέρα για αρκετές εβδομάδες ή ίσως και μήνες, τότε πάσχετε από κατάθλιψη..




Κατάθλιψη

Είναι σημαντικό να γίνει μια διάκριση μεταξύ του είμαι λυπημένος, στεναχωριέμαι και πάσχω από κατάθλιψη. Όλοι έχουμε νιώσει λύπη κάποια στιγμή. Η ζωή τότε φαίνεται αξιοθρήνητη και ανυπέρβλητη και το μέλλον φαντάζει χωρίς ελπίδα. Είναι φυσιολογικό να νοιώθετε λυπημένοι και μελαγχολικοί όταν αντιμετωπίζετε κάποια σημαντική δυσκολία ή απώλεια, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση μιας αποτυχημένης ερωτικής σχέσης, ανεργίας ή πένθους.

Όταν, όμως, είστε «φυσιολογικά» λυπημένοι, δε σταματάτε τελείως να «λειτουργείτε» στην καθημερινότητά σας. Μπορείτε να λάβετε μέρος σε δραστηριότητες ακόμα και αν «δεν το θέλετε με την καρδιά σας». Και όταν κάτι καλό συμβεί, μπορείτε ακόμα να νοιώσετε χαρά.

Το να είναι κανείς φυσιολογικά λυπημένος δεν αποτελεί, συνεπώς, ασθένεια. Η λύπη και η κακή διάθεση θα περάσουν. Ακόμα και αν νοιώθετε μεγάλη θλίψη, θα σας επηρεάζει όλο και λιγότερο με το πέρασμα του χρόνου. Και ίσως, η θλίψη αυτή να μη φύγει ποτέ τελείως. Μπορείτε να κάνετε κάτι από μόνοι σας για να βοηθηθείτε ενώ η υποστήριξη της οικογένειας και των φίλων βοηθά επίσης πάρα πολύ. Αυτό που χρειάζεστε είναι να είστε με άλλους και να μιλάτε για τα προβλήματά σας προκειμένου να γίνετε καλύτερα.










Η νόσος κατάθλιψη

Η νόσος κατάθλιψη – η οποία ονομάζεται, επίσης, κλινική κατάθλιψη – είναι μια σοβαρή ασθένεια, όπου το καταθλιπτικό συναίσθημα γίνεται χρόνιο και αποκτά στην πραγματικότητα τη δική του ζωή. Εάν πάσχετε από κατάθλιψη, δεν ελέγχετε πλέον τη διάθεση ή τα συναισθήματά σας. Όταν αισθάνεστε θλίψη, σχεδόν για όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, σχεδόν όλη τη διάρκεια της ημέρας και σχεδόν κάθε μέρα για αρκετές εβδομάδες ή ίσως και μήνες, τότε πάσχετε από κατάθλιψη. Η καταθλιπτική διάθεση συνεχίζει να υπάρχει καθημερινά και επηρεάζει όλους τους τομείς:

  • συναισθήματα
  • σκέψεις
  • συμπεριφορά
  • λειτουργία του σώματος

Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, η κατάθλιψη μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή, καθώς μπορεί να υπάρξει τόσο μεγάλη μείωση της λειτουργικότητας, που να χαθεί ακόμα και κάθε όρεξη για λήψη τροφής ή νερού. Μπορεί, επίσης, να νοιώθετε τόσο χάλια ώστε να σκέφτεστε και την αυτοκτονία.

Είναι, συνεπώς, σημαντικό τα άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη να λάβουν θεραπεία. Προσφέροντας βοήθεια, μπορείτε να σώσετε τη ζωή ενός άλλου ατόμου. Και εάν σκεφθείτε ότι πάσχετε και οι ίδιοι από κατάθλιψη, μπορείτε πράγματι να σώσετε τη δική σας ζωή πηγαίνοντας στο γιατρό και λαμβάνοντας θεραπεία.

Διαφορετικές κλινικές πορείες

Η κλινική πορεία της κατάθλιψης μπορεί να είναι διαφορετική. Έτσι μπορεί να έχουμε:

  • Μοναδικό καταθλιπτικό επεισόδιο
  • Περιοδικά επεισόδια κατάθλιψης
  • Χρόνια κατάθλιψη
  • Διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη)

Το μοναδικό καταθλιπτικό επεισόδιο είναι η κατάθλιψη που θα περάσει και στις περισσότερες περιπτώσεις δε θα εμφανιστεί ξανά.

Περιοδικά επεισόδια κατάθλιψης είναι επανεμφανιζόμενες περίοδοι κατάθλιψης μετά από ένα διάστημα καλής διάθεσης. Σε κάποιες περιπτώσεις, μια κατάθλιψη μπορεί να ακολουθηθεί αμέσως από μια άλλη χωρίς να υπάρχει κάποιο σαφές χρονικό διάστημα φυσιολογικής διάθεσης.

Σε πολύ ελάχιστες περιπτώσεις, η κατάθλιψη θα παραταθεί τόσο πολύ ώστε να γίνει χρόνια.

Στη διπολική διαταραχή, η κατάθλιψη και η μανία εναλλάσσονται. Κινείστε πάνω και κάτω μεταξύ δύο άκρων, εξ ου και η ονομασία διπολική («μεταξύ δύο πόλων»). Μια κοινή κατάθλιψη μπορεί, ομοίως, να αποκαλείται μονοπολική, για παράδειγμα, όταν αφορά στον ένα μόνο πόλο.

Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 350 εκατομμύρια άνθρωποι σε παγκόσμιο επίπεδο και 550.000 άτομα στη χώρα μας πάσχουν από κατάθλιψη. Γενικότερα είναι μια νόσος που προσβάλλει συχνότερα τις γυναίκες, καθώς λόγω κύησης, έκτρωσης, αποβολής και εμμηνόπαυσης, υφίστανται πιο έντονα τις συνέπειες της κατακόρυφης πτώσης των ορμονικών επιπέδων.


















Πού οφείλεται;

Η κατάθλιψη σχετίζεται με γενετικούς, βιολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, οι οποίοι μπορεί να επιδρούν μεμονωμένα ή συνδυαστικά. Οι επιστήμονες συνδέουν το μηχανισμό πρόκλησης της διαταραχής με την πτώση των επιπέδων κάποιων νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου, όπως είναι η σεροτονίνη και η νοραδρεναλίνη
.Οι νευροδιαβιβαστές είναι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούν τα κύτταρα για να επικοινωνούν μεταξύ τους, κατά συνέπεια η ανεπάρκεια ορισμένων νευροδιαβιβαστών στην κατάθλιψη έχει ως αποτέλεσμα την «προβληματική» επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Η κατάθλιψη διαταράσσει τόσο το σύνολο των καθημερινών φυσιολογικών λειτουργιών όσο και το σύνολο των συνηθισμένων ενδιαφερόντων του πάσχοντα. Τα συμπτώματα, τα οποία εκδηλώνονται με διαφορετική ένταση, είναι τα εξής:

* διαταραχές στην όρεξη (συνήθως απώλεια)
* διαταραχές στον ύπνο (λήθαργος και/ή αϋπνία)
* διαταραχές στο πεπτικό σύστημα (ευερέθιστο έντερο)
* απώλεια αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης
* απώλεια σεξουαλικής διάθεσης
* απώλεια ενδιαφέροντος για τους άλλους
* απώλεια ενδιαφέροντος για τη ζωή
* κρίσεις αναίτιου κλάματος
* ευερεθιστότητα
* εξάντληση, αδυναμία
* απελπισία, απόγνωση
* σύγχυση.
* φόβος ασθενειών (υποχονδρίαση)
* σωματικό άλγος
* όλα μοιάζουν μαύρα και απαισιόδοξα

Τα σωματικά συμπτώματα μπορεί να εγείρουν υποψίες για σωματική ασθένεια. Αλλά και πολλές σωματικές ασθένειες έχουν συμπτώματα που θυμίζουν κατάθλιψη.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

* το οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης
* η αίσθηση εγκατάλειψης από το οικογενειακό περιβάλλον
* τα προβλήματα υγείας
* τα οικονομικά προβλήματα.

Πώς θεραπεύεται;

Η κατάθλιψη θεραπεύεται με ψυχοθεραπεία και/ή με φαρμακευτική θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει λήψη αντικαταθλιπτικών. Ο χρόνος θεραπείας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, καθώς τα συμπτώματα εκδηλώνονται με διαφορετική ένταση. Γενικότερα πάντως, όσο πιο νωρίς αντιμετωπιστεί τόσο πιο γρήγορα θα θεραπευτεί.

Τι μπορείτε να κάνετε;

Μπορείτε να προλάβετε την κατάθλιψη υιοθετώντας έναν υγιεινό τρόπο ζωής που θα περιλαμβάνει καλή διατροφή (που να σας παρέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά και κυρίως το αμινοξύ τρυπτοφάνη), άσκηση, ισορροπημένο ύπνο και ξεκούραση. Επίσης, καλό είναι να συμπεριλάβετε στο καθημερινό σας πρόγραμμα ευχάριστες δραστηριότητες, να αφιερώνετε χρόνο τον εαυτό σας, να χαλαρώνετε, να μην αγχώνεστε, να σκέπτεστε θετικά και να εκφράζετε τα συναισθήματά σας. Στην περίπτωση που έχετε παρουσιάσει κατάθλιψη, ζητήστε ψυχολογική υποστήριξη από τον ή τη σύντροφό σας, το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον και/ή από κάποιον ειδικό.
13/03/2009

Με τη συνεργασία της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας
http://www.depnet.gr/universe1/depression


Σοβαρά προβλήματα με τον εαυτό τους - συγκεκριμένα κατάθλιψη και άλλα ψυχολογικά προβλήματα- έχουν οι περισσότεροι φοιτητές μας και αυτό φαίνεται καθαρά από τα ερωτήματα που θέτουν στους ειδικούς των Συμβουλευτικών Κέντρων. Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τμήμα Φιλοσοφικής, στεγάζεται και το Τμήμα Ψυχολογίας, το οποίο, μέσω του Εργαστηρίου Ψυχολογικής Συμβουλευτικής, παρέχει μεγάλη στήριξη στους φοιτητές, είτε με ραντεβού με ειδικούς ψυχολόγους είτε μέσω της ειδικής ιστοσελίδας, όπου μπορούν να γράφουν για οποιοδήποτε πρόβλημα τους απασχολεί και να λαμβάνουν απαντήσεις από ειδικούς.

Παρόμοια Τμήματα υπάρχουν στα περισσότερα πανεπιστήμια της χώρας μας, όμως, δυστυχώς, δεν έχει εστιαστεί το ενδιαφέρον των εκάστοτε υπουργών Παιδείας στα Εργαστήρια αυτά, ώστε να υπάρχει ο κατάλληλος αριθμός ψυχολόγων που να μπορεί να αντεπεξέλθει στον μεγάλο αριθμό των φοιτητών που ζητούν βοήθεια για το πρόβλημά τους.

Έκκληση απευθύνουν στη νέα υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου οι «ήρωες» ψυχολόγοι των Πανεπιστημίων, οι οποίοι είναι ένας, το πολύ δύο, σε κάθε Πανεπιστήμιο, με χιλιάδες φοιτητές... Ελπίζουμε στην άμεση ανταπόκριση της υπουργού Παιδείας...

Αν δεν ήταν φοιτητές και πάλι θα είχαν αυτά τα προβλήματα. Αποτελούν, ίσως, μια απόδειξη, για τα τραύματα που σέρνει μέσα της η νεολαία. Τα κουβαλούν μαζί τους από την παιδική ηλικία.

Tα «υποσυνείδητα τραύματα» εμφανίζονται σε μια παραγωγική ηλικία τραυματίζοντας και εμποδίζοντας το άτομο να έχει μια φυσιολογική ζωή. Η κατάθλιψη, το έντονο στρες, οι φοβίες, οι τάσεις αυτοκτονίας και άλλα ψυχολογικά προβλήματα... πάνε Πανεπιστήμιο, μαζί με τους φοιτητές, πάνε στη δουλειά με άλλους εργαζόμενους νέους...

Χρέος της Πολιτείας να στηρίξει τους νέους μας, με κάθε τρόπο, να τους παρέχει την κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη, ώστε να έχουμε αύριο, υγιείς και καταξιωμένους επιστήμονες, δυναμικούς εργαζόμενους, άτομα που τα έχουν βρει με τον εαυτό τους. Είναι η κοινωνία του μέλλοντος...

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου, 2009












Η κατάθλιψη συνδέεται με αύξηση μιας φλεγμονώδους πρωτεΐνης

Αμερικανοί ερευνητές βρήκαν ότι η κατάθλιψη οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα ιντερλευκίνης-6, μιας φλεγμονώδους πρωτεΐνης στο σώμα η αύξηση της οποίας αποτελεί προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Brain, Behavior and Immunity, έδειξε ότι τα επίπεδα της ιντερλευκίνης-6 δεν συνδέονταν με μετέπειτα αυξήσεις των καταθλιπτικών συμπτωμάτων.

Στη μελέτη συμμετείχαν 263 υγιείς άνδρες και γυναίκες ηλικίας 50-70 ετών, οι οποίοι εξετάσθηκαν στην έναρξη της μελέτης και έξι χρόνια αργότερα προκειμένου να προσδιορισθούν τα επίπεδα καταθλιπτικών συμπτωμάτων και ιντερλευκίνης-6.

«Καθώς υπάρχει αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος, έπρεπε να προσδιορίσουμε εάν η ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού έστελνε σήμα στον εγκέφαλο να επηρεάσει τη διάθεση και τη συμπεριφορά ή εάν η κατάθλιψη ενεργοποιούσε το ανοσοποιητικό σύστημα», δήλωσαν οι συγγραφείς της μελέτης.

«Η σχέση που έχει η ιντερλευκίνη-6 με την καρδιαγγειακή νόσο δείχνει ότι η αντιμετώπιση της κατάθλιψης είναι σημαντική όχι μόνο για λόγους ψυχικής αλλά και σωματικής υγείας», κατέληξαν οι ερευνητές.
13/10/2009

Πηγή: United Press International


Η μεσογειακή διατροφή καταπολεμά και την κατάθλιψη πέρα από τον καρκίνο, την παχυσαρκία και καρδιακές παθήσεις, επισημαίνουν Ισπανοί επιστήμονες.

Σύμφωνα με ερευνητές από τα πανεπιστήμια Las Palmas και Navarra, διαπιστώθηκε ότι οι πιθανότητες να εμφανιστεί κατάθλιψη σε άτομα που καταναλώνουν γεύματα πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, δημητριακά και μικρή ποσότητα κόκκινου κρέατος είναι κατά 30% μικρότερες σε σχέση με όσους δεν ακολουθούν την ίδια διατροφή.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, εξετάστηκαν 10.094 ενήλικες για τέσσερα χρόνια, σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό «Medical Association».

Οι συμμετέχοντες στην έρευνα, οι οποίοι τηρούσαν κατά γράμμα τις οδηγίες των μελετητών, ήταν κυρίως άνδρες, πρώην καπνιστές και παντρεμένοι.
Κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της έρευνας, εμφανίστηκαν 480 περιστατικά κατάθλιψης, από τα οποία τα 156 αφορούσαν άνδρες και τα 324 γυναίκες.

Αυτό που ανακάλυψαν, όμως, οι μελετητές ήταν ότι εκείνοι που ήταν έτρωγαν περισσότερο βάσει της μεσογειακής δίαιτας ήταν κατά 30% λιγότερο πιθανό να παρουσιάσουν καταθλιπτική συμπεριφορά.

Ακόμα και όταν απομόνωσαν άλλους παράγοντες, όπως την ανταγωνιστική και αγχώδη προσωπικότητα, την οικογενειακή κατάσταση, το υγιεινό στιλ ζωής, διαπίστωσαν ότι, όσο μεγαλύτερη είναι η προσκόλληση σε μια καθημερινή μεσογειακή δίαιτα, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να εμφανιστεί κατάθλιψη σε ένα άτομο.

Σημειωτέον ότι στη μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνεται μεγάλη ποσότητα ελαιολάδου, μέτρια κατανάλωση αλκοόλ και γαλακτοκομικών, μικρή κατανάλωση κόκκινου κρέατος και μεγάλες ποσότητες οσπρίων, λαχανικών, φρούτων, ξηρών καρπών, δημητριακών και ψαριών.












Η ζωή μόνο όταν τη μοιράζεσαι υπάρχει!

Τ.Λειβαδίτης