Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

..οι αναμνήσεις μας δεν είναι σταθερές, αλλά πρέπει να εδραιώνονται εκ νέου στον εγκέφαλό μας κάθε φορά που τις ανακαλούμε..


Λογοκρίνοντας το παρελθόν
Τεχνική χωρίς φάρμακα διαγράφει επώδυνες αναμνήσεις

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

Ασχημες αναμνήσεις που πυροδοτούν το συναίσθημα του φόβου μπορούν να διαγραφούν μόνιμα από τον εγκέφαλο χάρη σε μια απλή τεχνική που δεν απαιτεί καν φάρμακα, αναφέρουν Αμερικανοί ερευνητές στο περιοδικό Nature.

Μελέτες σε πειραματόζωα που δημοσιεύτηκαν τα τελευταία χρόνια έχουν αποκαλύψει ότι κάθε φορά που μια ανάμνηση ανακαλείται στη σκέψη, περνά αυτόματα σε μια «ευάλωτη» κατάσταση κατά την οποία το συναισθηματικό της περιεχόμενο μπορεί να τροποποιηθεί ή και να διαγραφεί.

Όταν αυτό το χρονικό «παράθυρο επανεδραίωσης» κλείσει, λίγες ώρες μετά την ανάκληση του αρχικού περιστατικού, η ανάμνηση πρέπει να αποθηκευθεί εν νέου ώστε να παραμείνει ενεργή και στο μέλλον.

Η ομάδα της Ελίζαμπεθ Φελπς στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης αξιοποίησε αυτό το παράθυρο για να «διαγράψει» επώδυνες μνήμες από το μυαλό εθελοντών.

Εξάλειψη

Οι ερευνητές βασίστηκαν σε μια ψυχοθεραπευτική τεχνική που ονομάζεται «θεραπεία εξάλειψης» και χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση των τρομακτικών αναμνήσεων που σχετίζονται με τη διαταραχή μετατραυματικού στρες: Ο ασθενής εκτίθεται ξανά και ξανά σε ένα ερέθισμα που πυροδοτεί την άσχημη ανάμνηση -πχ την εικόνα ενός όπλου- μέχρι να μάθει με τον καιρό ότι το ερέθισμα αυτό δεν είναι πραγματικά απειλητικό.

Στην πρώτη φάση του πειράματος, οι ερευνητές δημιούργησαν στους εθελοντές μια άσχημη ανάμνηση κάνοντάς τους ένα ήπιο ηλεκτροσόκ κάθε φορά που έβλεπαν ένα μπλε τετράγωνο.

Οι εθελοντές στην ομάδα ελέγχου, που δεν υποβλήθηκαν στη νέα τεχνική, συνέχισαν να παρουσιάζουν μετρήσιμες ενδείξεις άγχους κάθε φορά που έβλεπαν μπλε τετράγωνα, ακόμα και ένα χρόνο μετά την εδραίωση της αρχικής ανάμνησης.

Οι υπόλοιποι εθελοντές ήταν οι τυχεροί: Μία ημέρα μετά την πρώτη φάση του πειράματος, κλήθηκαν να κοιτάξουν ένα μπλε τετράγωνο ώστε να ανακαλέσουν την άσχημη ανάμνηση. Δέκα λεπτά αργότερα, όταν η ανάμνηση είχε περάσει στην ευάλωτη κατάσταση, κλήθηκαν να κοιτάξουν το μπλε τετράγωνο ξανά και ξανά, αυτή τη φορά χωρίς το ηλεκτροσόκ.

Μία ημέρα αργότερα, είχαν πάψει να αγχώνονται όταν έβλεπαν μπλε τετράγωνα. Με άλλα λόγια, η επώδυνη ανάμνηση είχε διαγραφεί από τον εγκέφαλό τους, και δεν φάνηκε να είχε επιστρέψει όταν οι εθελοντές επανεξετάστηκαν ένα χρόνο αργότερα.

Η θεραπεία εξάλειψης ήταν πάντως αποτελεσματική μόνο αν γινόταν τις πρώτες έξι ώρες μετά την ανάκληση της επώδυνης ανάμνησης.

Το γεγονός ότι οι αναμνήσεις μας δεν είναι σταθερές, αλλά πρέπει να εδραιώνονται εκ νέου στον εγκέφαλό μας κάθε φορά που τις ανακαλούμε, είχε ανακαλυφθεί σε πειραματόζωα.

Όμως τα φάρμακα που είχαν δοκιμαστεί με επιτυχία για τη διαγραφή αναμνήσεων σε ζώα έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα και συχνά είναι τοξικά, αναφέρει ο δικτυακός τόπος του Nature.

Οι ερευνητές ελπίζουν τώρα ότι η μελέτη τους θα αξιοποιηθεί σύντομα από τους ψυχοθεραπευτές. Παραμένει ωστόσο άγνωστο αν η μέθοδος θα αποδειχθεί χρήσιμη στην πράξη, δεδομένου ότι ένα ασθενές ηλεκτροσόκ στη θέα ενός μπλε τετραγώνου δεν συγκρίνεται με τα τραυματικά γεγονότα της αληθινής ζωής, για παράδειγμα με τη φρίκη του πολέμου.


Βλαστικά κύτταρα αποκαθιστούν βλάβες του κερατοειδούς
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

ΛΟΝΔΙΝΟ. Βλαστικά κύτταρα του ομφάλιου λώρου θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της όρασης σε άτομα με προβλήματα στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού, αναφέρουν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι. Ο κερατοειδής χιτώνας είναι το διαφανές «κάλυμμα» του οφθαλμού το οποίο προστατεύει τις ευαίσθητες δομές του και βοηθά στην εστίαση του φωτός. Ασθένειες ή τραυματισμοί του χιτώνα μπορούν να οδηγήσουν σε θόλωσή του προκαλώντας προβλήματα στην όραση.

Οι αμερικανοί ερευνητές χρησιμοποίησαν ανθρώπινα μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα του ομφάλιου λώρου προκειμένου να θεραπεύσουν ποντίκια με πολύ λεπτούς και θολούς κερατοειδείς, όπως ανέφεραν κατά τη διάρκεια συνεδρίου της Αμερικανικής Εταιρείας Κυτταρικής Βιολογίας. Τα συγκεκριμένα πειραματόζωα είχαν τροποποιηθεί γενετικώς ώστε να εμφανίζουν έλλειψη μιας πρωτεΐνης η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τον σχηματισμό και τη διατήρηση διάφανου κερατοειδούς.

Οπως προέκυψε, τα κύτταρα όχι μόνο επιβίωσαν στον κερατοειδή χιτώνα των ζώων επί τρεις μήνες χωρίς να απορριφθούν από τον οργανισμό, αλλά παράλληλα έλαβαν τις ιδιότητες των κυττάρων του κερατοειδούς. Μετά τη μεταμόσχευση των κυττάρων ο χιτώνας των ζώων παρουσίασε βελτίωση τόσο στο πάχος όσο και στη διαύγειά του.

Πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι τα θετικά αυτά αποτελέσματα φάνηκε ότι αφορούσαν μόνο τα μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα του ομφάλιου λώρου. Παρόμοια πειράματα με χρήση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων του ομφάλιου λώρου έδωσαν απογοητευτικά αποτελέσματα.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής των ερευνητών δρα Γουίνστον Κάο, η νέα προσέγγιση ελπίζεται ότι θα αποδειχθεί άκρως χρήσιμη για άτομα με βλάβες του κερατοειδούς, δεδομένου ότι σήμερα τα μοσχεύματα που χρειάζεται να λάβουν αυτοί οι ασθενείς παρουσιάζουν σημαντική έλλειψη. Αντιθέτως τα μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα του ομφάλιου λώρου μπορούν να απομονωθούν εύκολα, να καλλιεργηθούν και να αποθηκευθούν χωρίς προβλήματα, αποτελώντας μια ανεξάντλητη «πηγή» κυττάρων
θεραπεία.


Ο κρυφός μηχανισμός των αισθήσεων
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
. Πολύ συζήτηση έχει γίνει εδώ και δεκαετίες για τη λεγόμενη έκτη αίσθηση του ανθρώπου, για το αν υπάρχει, το πώς ενεργοποιείται κτλ. Ειδικοί στις ΗΠΑ υποστηρίζουν τώρα ότι ο άνθρωπος δεν διαθέτει απλώς μία ακόμη αίσθηση, αλλά έναν «παράλληλο» μηχανισμό αισθήσεων που είναι κρυμμένος μέσα στο σώμα του. Ο άνθρωπος διαθέτει πολλούς διαφορετικούς τύπους νευρικών απολήξεων κάτω από το δέρμα, οι οποίες παράγουν αισθήσεις.

Επιστήμονες του Αlbany Μedical College στη Νέα Υόρκη μελέτησαν δύο άτομα που γεννήθηκαν έχοντας εξαιρετικά περιορισμένη αίσθηση του πόνου, αφού το δέρμα τους ήταν αισθητηριακά «απενεργοποιημένο». Διαπίστωσαν ότι τα άτομα αυτά αισθάνονταν το ζεστό και το κρύο χάρη σε νευρικές απολήξεις που βρίσκονταν σε αιμοφόρα αγγεία και ιδρωτοποιούς αδένες. Η ανακάλυψη εξέπληξε τους επιστήμονες, αφού δεν είχε διαπιστωθεί ως σήμερα ότι υπάρχουν και άλλοι αγωγοί μεταφοράς αισθήσεων εκτός από εκείνον του δέρματος. Η ανακάλυψη πιθανόν είναι να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση διαφόρων παθήσεων που εκδηλώνονται με πόνο και ως σήμερα δεν έχει καταστεί εφικτή η αποτελεσματική αντιμετώπισή τους όπως, για παράδειγμα, οι ημικρανίες, οι ινομυαλγίες κ.ά.


Ασπίδα κατά του καρκίνου του προστάτη ο καφές
Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ υποστηρίζουν ότι η κατανάλωση καφέ είναι πιθανό να περιορίζει, και μάλιστα σημαντικά, την εμφάνιση της πλέον επιθετικής μορφής καρκίνου του προστάτη. Οι ερευνητές μελέτησαν τα ιατρικά δεδομένα 50.000 ανδρών για μια μεγάλη χρονική περίοδο (από το 1986 ως το 2006) και διαπίστωσαν ότι όσοι εξ αυτών έπιναν έξι ή περισσότερες κούπες καφέ την ημέρα είχαν 60% λιγότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη σε προχωρημένο στάδιο σε σύγκριση με αυτούς που δεν έπιναν καθόλου.

Οφέλη από τον καφέ εμφανίζονταν και στους άνδρες που κατανάλωναν μικρότερες ποσότητες: ο κίνδυνος ανάπτυξης προχωρημένης νόσου ήταν περίπου 20% χαμηλότερος για όσους έπιναν μία-τρεις κούπες την ημέρα και 25% χαμηλότερος για όσους κατανάλωναν τέσσερις-πέντε κούπες. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανακοινώθηκαν στο συνέδριο του Αμερικανικού Συνδέσμου Ερευνας για τον Καρκίνο και θεωρούνται σημαντικά, αφού είναι η πρώτη φορά που συνδέεται ο καφές με τον καρκίνο του προστάτη. Βέβαια, οι ερευνητές έσπευσαν να επισημάνουν ότι πρόκειται για μια πρώτη καταγραφή και ότι χρειάζονται νέες έρευνες.

«Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αρχίσουν να αλλάζουν τις συνήθειές τους στην κατανάλωση καφέ βασιζόμενοι στην έρευνα» δήλωσε μιλώντας στο πρακτορείο Βloomberg η Κάθριν Γουίλσον, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.


Ο καφές ενισχύει αντί να «σβήνει» το μεθύσι
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

ΛΟΝΔΙΝΟ
. Ως σήμερα γνωρίζαμε ότι μία από τις βασικότερες συμβουλές ύστερα από ένα μεθύσι ήταν το να καταναλώσει κάποιος έναν δυνατό καφέ. Ωστόσο οι επιστήμονες έρχονται τώρα να γκρεμίσουν τα θεμέλια του «οικοδομήματος» των απανταχού μεθυσμένων: Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Τεμπλ στη Φιλαδέλφεια αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Βehavioural Νeuro-science» ότι ο συνδυασμός του αλκοόλ με την καφεΐνη οδηγεί σε ένα εν δυνάμει θανατηφόρο «κοκτέιλ» το οποίο ενισχύει το μεθύσι. Σύμφωνα μάλιστα με τη μελέτη των ειδικών από τη Φιλαδέλφεια, και η κατανάλωση ισοτονικών ποτών με καφεΐνη δρα με τον ίδιο καταστρεπτικό τρόπο.

Σε πειράματα που διεξήγαγαν οι επιστήμονες, η χορήγηση καφεΐνης σε ποντίκια τα οποία είχαν καταναλώσει αλκοόλ δεν οδήγησε σε αναστροφή των προβλημάτων στη συνείδηση που προκαλεί το μεθύσι, όπως το να κάνει ένα άτομο πράγματα που αν ήταν νηφάλιο θα γνώριζε ότι μπορεί να το βλάψουν. Οπως ανέφερε ο επικεφαλής των ερευνητών δρ Τόμας Γκουλντ, «είναι μύθος το ότι το αλκοόλ ξεμεθά αφού, όπως αποδείχθηκε, ο συνδυασμός καφεΐνης και αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες αποφάσεις με καταστρεπτικά αποτελέσματα».


Χυμός σταφυλιού για γερή μνήμη
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

ΛΟΝΔΙΝΟ
. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Σινσινάτι στις ΗΠΑ πραγματοποίησαν μια μικρής κλίμακας έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας έδειξαν ότι η κατανάλωση χυμού σταφυλιών της ποικιλίας Concord (φωτογραφία)

περιορίζει ή ακόμη και αντιστρέφει τα συμπτώματα απώλειας μνήμης που έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους. Η έρευνα έγινε σε 12 άτομα τα οποία βρίσκονταν σε αρχικά στάδια απώλειας μνήμης. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και οι μισοί εξ αυτών για 12 εβδομάδες έπιναν 100% φρέσκο χυμό της συγκεκριμένης ποικιλίας σταφυλιών, ενώ οι άλλοι όχι. Οπως διαπιστώθηκε, εκείνοι οι οποίοι έπιναν τον χυμό είχαν καλύτερη απόδοση στα διάφορα τεστ μνήμης στα οποία τους υπέβαλαν οι ερευνητές από εκείνους που δεν έπιναν. Σε έρευνα η οποία έγινε πριν από πέντε χρόνια είχε αποδειχθεί ότι ο χυμός του σταφυλιού Concord κατέχει την υψηλότερη θέση σε περιεκτικότητα ανά ποτήρι σε φυτικά αντιοξειδωτικά, ανάμεσα σε πολλούς χυμούς, ροφήματα και ποτά όπως το κόκκινο κρασί, το τσάι, οι μηλοχυμοί, τα κοκτέιλ χυμών με βατόμουρα κ.ά. Ωστόσο τώρα για πρώτη φορά εντοπίζεται και συγκεκριμένη ευεργετική δράση η οποία προκύπτει από τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες του εν λόγω σταφυλιού.


Η μοναξιά ένοχη για την ασθένεια
Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

Η μοναξιά αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου και μάλιστα επιθετικού. Το συμπέρασμα αυτό προέκυψε από μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Γέιλ η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Ρroceedings of the Νational Αcademy of Sciences». Οι ερευνητές είδαν ύστερα από πειράματα σε ποντίκια ότι όσα εξ αυτών ζούσαν απομονωμένα και υπό συνθήκες στρες ανέπτυξαν 84 φορές περισσότερους όγκους στο μαστό σε σύγκριση με εκείνα που ζούσαν σε ομάδες. Μάλιστα οι όγκοι των απομονωμένων ζώων ήταν και πιο επιθετικοί. Παρατηρήθηκε επίσης ότι τα ζώα που είχαν τεθεί σε «κοινωνικό αποκλεισμό» παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα της ορμόνης του στρες κορτικοστερόνης και χρειάστηκαν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα προκειμένου να επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα έπειτα από μια στρεσογόνο κατάσταση. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα ευρήματα αυτά πιθανόν να αφορούν και τον άνθρωπο.
www.tovima.gr





Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης αλυσοδεμένος πολικός αστέρας άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα..



Οι ψυχές και οι αγάπες

Στίχοι: Απόστολος Μπουλασίκης
Μουσική: Απόστολος Μπουλασίκης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Τίποτα στο κόσμο δεν τον νοιάζει
παρά μόνο το μυαλό του ανοικτό να μένει
μέσα στην αδράνεια τρομάζει
ξαναβλέπει στη φορμόλη την ψυχή σβησμένη
κόβει το κορμί του και το θάβει
σε νερό και σε φωτιά να χωριστεί

Στους δεκάξι παγωμένους εφιάλτες
κάτι απρόσωπα λαμπάκια της νυκτός δανείζει
σ' άνυδρους ανέραστους αντάρτες
στοιχειωμένος σε μια εθνική οδό που πήζει
βρίσκει την αχτίδα π' απομένει
και μαζί της τη φυγή θα μοιραστεί

Οι ψυχές και οι αγάπες
σιαμαίες αυταπάτες
όμοιες σαν άσπρα πλήκτρα
σαν φωτάκια μες τη νύκτα
βρίσκουν σώματα παρθένα
στη συνήθεια πουλημένα
με φιλιά τα εξαγνίζουν
τους χαρίζονται

Τούτος ο αρχέγονος ρυθμός των Αφρικάνων
κάτι από μπάλο Συριανό θυμίζει
ανθρωποθυσία στους θεούς των ηφαιστείων
σαν αναπαραγωγής βωμό γυαλίζει
κράτησε αγάπη μου για λίγο την πνοή σου
κλείσε όλη τούτη τη στιγμή σ' ένα φιλί

Κοίταξε τριγύρω τα Μετέωρα πως πέφτουν
μπάλες από χιόνι μείνε ζωντανή ακόμη
κρίνε με σαν άνθρωπο που ψάχνει την ψυχή του
κι άμα τον γουστάρεις θα σου πω συγνώμη
είναι κάτι μήνες που φιλοξενώ τον τρόμο
κι έχω ανάγκη να με βλέπεις σαν μωρό παιδί

Αχ μωράκι σαστισμένο
μέσα στο μυαλό σου ξένο
τι να πρωτοτραγουδήσεις
και ποια πόρτα να κτυπήσεις
να σου πω για να σε πείσουν
στα μετάξια να σε ντύσουν
να φανούν λευκά δοντάκια
μες το γέλιο σου

Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης
αλυσοδεμένος πολικός αστέρας
άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα
και φοβόμουν μη με δει το φως της μέρας
τα χαμένα χρόνια θα τα πάρω πίσω
φτάνει που και που να λες ακόμα σ' αγαπώ

Κόκκινος ορίζοντας τα χρόνια π' απομένουν
κάνε το σινιάλο να σε βρει ψυχή μου
πρόσωπα λιμάνια κράτησε τα "φεύγουν"
πάρε με αγκαλιά και κράτα με μαζί σου
βιντεοταινίες η ζωή που είδα
του άστεγου του νου μου η πατρίδα είσαι εσύ

Αχ αγάπη μου αγάπη
διαμαντάκι μες στη στάχτη
και νησάκι που 'χει φάρο
ένα μεθυσμένο γλάρο
γύρω σου που φτερουγίζει
τ' όνομά σου συλλαβίζει
σημαδεύει τη ματιά σου και αφήνεται






Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το πιο πολύπλοκο όργανο του σώματος και κατά κοινή ομολογία το πιο πολύπλοκο πράγμα στον κόσμο..















Νευροεπιστήμες: Οι επιστήμες του εγκεφάλου

Εισαγωγή

Μέσα στο κεφάλι μας, με βάρος περίπου 1.5 kg, βρίσκεται ένα εκπληκτικό, ζωντανό όργανο, που αποτελείται από δισεκατομμύρια μικροσκοπικά κύτταρα. Μας δίνει τη δυνατότητα να αισθανόμαστε τον κόσμο γύρω μας, να σκεφτόμαστε και να μιλάμε. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το πιο πολύπλοκο όργανο του σώματος και κατά κοινή ομολογία το πιο πολύπλοκο πράγμα στον κόσμο. Αυτό το μικρό βιβλίο είναι μία εισαγωγή στις επιστήμες του εγκεφάλου για το ευρύ κοινό.

Στο κείμενο, περιγράφουμε τις γνώσεις μας σχετικά με τη λειτουργία του εγκεφάλου, αλλά αναφερόμαστε και σε αυτά που μένει να μάθουμε. Η μελέτη του εγκεφάλου αποτελεί αντικείμενο έρευνας διαφόρων επιστημόνων και γιατρών πολλών ειδικοτήτων, από επιστήμονες που ασχολούνται με τη μοριακή βιολογία ως την πειραματική ψυχολογία, την ανατομία, τη φυσιολογία και τη φαρμακολογία. Το κοινό ενδιαφέρον όλων των επιστημόνων οδήγησε σε ένα νέο επιστημονικό κλάδο, που ονομάζεται νευροεπιστήμες – οι επιστήμες του εγκεφάλου.

Ο εγκέφαλος που περιγράφουμε στο βιβλίο μας μπορεί να κάνει πολλά αλλά όχι τα πάντα. Διαθέτει νευρικά κύτταρα – τις δομικές μονάδες του – τα οποία συνδέονται μεταξύ τους σχηματίζοντας δίκτυα. Αυτά τα δίκτυα βρίσκονται σε μία διαρκή κατάσταση ηλεκτρικής και χημικής δραστηριότητας. Ο εγκέφαλος που περιγράφουμε μπορεί να δει και να αισθανθεί. Μπορεί να νιώσει τον πόνο και με χημικά τεχνάσματα μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε τις δυσάρεστες επιπτώσεις του πόνου. Έχει διάφορες περιοχές που ασχολούνται αποκλειστικά με το συντονισμό των κινήσεών μας, για να εκτελέσουμε πολύπλοκες εργασίες. Ο εγκέφαλος που είναι σε θέση να κάνει αυτά και άλλα πολλά πράγματα, δεν προκύπτει στην ολοκληρωμένη μορφή του από την αρχή: αναπτύσσεται σταδιακά και περιγράφουμε κάποια από τα γονίδια-κλειδιά που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία. Όταν κάτι «πάει στραβά» με ένα ή περισσότερα από αυτά τα γονίδια, αναπτύσσονται διάφορες παθολογικές καταστάσεις, όπως π.χ. η δυσλεξία. Υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και στους μηχανισμούς που ρυθμίζουν τη σύνδεση των νευρικών κυττάρων αργότερα – μία διαδικασία που ονομάζεται νευρωνική πλαστικότητα. Η πλαστικότητα θεωρείται ότι αποτελεί τη βάση της μάθησης και της μνήμης. Ο εγκέφαλος που πρωταγωνιστεί στο βιβλίο μας μπορεί να θυμάται τηλεφωνικούς αριθμούς και το τί κάνατε τα προηγούμενα Χριστούγεννα. Δυστυχώς, κυρίως για έναν εγκέφαλο που θυμάται οικογενειακές διακοπές, δεν τρώει και δεν πίνει. Οπότε έχει κάποιους περιορισμούς. Στρεσάρεται, όπως όλοι μας και περιγράφουμε κάποιους από τους ορμονικούς και τους μοριακούς μηχανισμούς που μπορούν να οδηγήσουν σε υπερβολικό άγχος – αυτό που πολλοί από μας νιώθουμε στις τελικές εξετάσεις. Σε αυτή την περίπτωση ο ύπνος γίνεται σημαντικός, οπότε αφήνουμε τον εγκέφαλό μας να ξεκουραστεί όσο χρειάζεται. Δυστυχώς, μπορεί επίσης να αρρωστήσει και να υποστεί τραυματισμούς.

Σύγχρονες τεχνικές, όπως ειδικά ηλεκτρόδια που μπορούν να αγγίξουν την επιφάνεια των κυττάρων, μικροσκόπια, μηχανήματα απεικόνισης του ανθρώπινου εγκεφάλου και τσιπάκια πυριτίου που περιέχουν τεχνητά εγκεφαλικά δίκτυα, αλλάζουν την εικόνα των σύγχρονων νευροεπιστημών. Σας κάνουμε μία εισαγωγή σε αυτές τις τεχνικές και αγγίζουμε κάποια ηθικά και κοινωνικά ζητήματα, που προκύπτουν από την έρευνα του εγκεφάλου.

στη συνέχεια..Το νευρικό σύστημα

British Neuroscience Association

http://panacea.med.uoa.gr/topic.aspx?id=882






Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Στις άδειες πόλεις που γυρνάς εικόνες σε ξοδεύουν αδύναμος να προσκυνάς αυτούς που σε ληστεύουν..



Μοναξιά μου όλα

Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας & Όλγα Βλαχοπούλου
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Πυξ Λαξ & Μάκης Χριστοδουλόπουλος

Στις άδειες πόλεις που γυρνάς
εικόνες σε ξοδεύουν
αδύναμος να προσκυνάς
αυτούς που σε ληστεύουν

Σαν δαίμονας να κουβαλάς
του κόσμου τους χειμώνες
στα μάτια της να κυνηγάς
παλιούς μικρούς κανόνες

Μοναξιά μου όλα,μοναξιά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα
έρωτα μου όλα, κι έρωτά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα

Τις νύχτες ντύνεσαι μικρός
κάποιον θα ξεγελάσεις
και ένα κακό που ήρθε χθες
τρέχεις για να προφτάσεις

Μοιάζουν οι δρόμοι με φωτιά
τα βράδια του θανάτου
έρωτας που μυρίζει πια
αρένα στο άγγιγμά του






Δήμητρα!!!
Σε ευχαριστώωω!!!



Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

«Κοιτάξτε γύρω σας και θα έχετε όλες τις αποδείξεις που χρειάζεστε για να πεισθείτε ότι η εξέλιξη δεν μπορεί να αμφισβητηθεί!» Richard Dawkins


ΙΑΤΡΙΚΗ

Νανοθεραπείες για καρδιά και καρκίνο

Τον τρόπο να δαμάσουν τα νανοσωματίδια εντός του οργανισμού βρήκαν οι επιστήμονες με τη βοήθεια του μαγνητισμού και της ρύθμισης της θερμοκρασίας.
Αποτέλεσμα: νέες θεραπείες και καλύτερη διάγνωση για μια σειρά από σοβαρές παθήσεις

ΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΣΩΛΗ | Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

Είναι τόσο μικρά και όμως, ως φαίνεται, άκρως ικανά να κάνουν μεγάλα «θαύματα» στην ιατρική επιστήμη. Το καθένα εξ αυτών έχει πλάτος 1.000 φορές μικρότερο από εκείνο μιας ανθρώπινης τρίχας αλλά πιθανότατα πολύ μεγάλο «ειδικό βάρος» σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών, όπως οι καρδιοπάθειες και ο καρκίνος. Ισως γι΄ αυτό τα μαγνητικά νανοσωματίδια, περί ων ο λόγος, έχουν κυριολεκτικώς «μαγνητίσει» το ενδιαφέρον ειδικών του Κέντρου Προηγμένης Βιοϊατρικής Απεικόνισης στο University College του Λονδίνου (UCL), μεταξύ των οποίων είναι ο έλληνας ερευνητής κ.Π. Κυρτάτος. Η... έλξη αυτή έχει ήδη αρχίσει να αποδίδει ενθαρρυντικούς καρπούς, όπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσιεύσεις των επιστημόνων του UCL: πρόσφατα ο κ. Κυρτάτος και οι συνεργάτες του επέτυχαν με χρήση μαγνητικών νανοσωματιδίων να δείξουν τον... σωστό δρόμο- τον δρόμο δηλαδή της επούλωσης βλαβών των αρτηριών της καρδιάς- σε προγονικά κύτταρα του ενδοθηλίου.

Παράλληλα οι «νανομαγνήτες» αυτοί φαίνεται ότι μπορούν να βοηθήσουν στην ακριβέστερη απεικόνιση της αποτελεσματικότητας θεραπειών που βασίζονται σε έγχυση βλαστικών κυττάρων εντός του οργανισμού, αλλά και να «κάψουν» καρκινικούς όγκους μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται μαγνητική υπερθερμία. Το κυριολεκτικώς «καυτό» αυτό ερευνητικό παρόν ελπίζεται ότι θα οδηγήσει σε ένα λαμπρό μέλλον στο επίπεδο της κλινικής πράξης προς όφελος εκατομμυρίων ασθενών, όπως ανέφερε στο «Βήμα» ο κ. Κυρτάτος. Μακάρι οι προσδοκίες να βγουν αληθινές και αυτός ο μικρόκοσμος της επιστήμης με τις τεράστιες δυνατότητες να «μαγνητίσει» τα βλέμματα ολόκληρου του ιατρικού κόσμου.



«Μαγνητική» επούλωση της καρδιάς

Πριν από περίπου τρεις μήνες ο μόλις 25χρονος κ. Κυρτάτος ήταν ο κύριος ερευνητής μελέτης που δημοσιεύθηκε στην έγκριτη ιατρική επιθεώρηση «Cardiovascular Ιnterventions» του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας, η οποία έδειχνε ότι μαγνητικά νανοσωματίδια μπορούν με εξωτερική καθοδήγηση από μαγνήτη να πενταπλασιάσουν τον αριθμό προγονικών κυττάρων του ενδοθηλίου τα οποία παραμένουν στο σημείο μιας αρτηριακής βλάβης προκειμένου να την επουλώσουν. Η συγκεκριμένη μελέτη διεξήχθη από το Κέντρο Προηγμένης Βιοϊατρικής Απεικόνισης του UCL σε συνεργασία με το Κέντρο Καρδιακής Βιολογίας του UCL και τα ερευνητικά εργαστήρια Davy-Faraday του Βασιλικού Ινστιτούτου της Μεγάλης Βρετανίας με την οικονομική στήριξη του UCL αλλά και του κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης.

Οπως εξηγεί ο έλληνας ερευνητής στο «Βήμα», την τελευταία δεκαετία έχουν διεξαχθεί αρκετές πειραματικές έρευνες σε ανθρώπους οι οποίες αφορούσαν την έγχυση ενήλικων βλαστοκυττάρων του μυελού των οστών στην καρδιά ασθενών με στόχο την αποκατάσταση τραυματισμών του καρδιακού ιστού που είχαν προκληθεί είτε ύστερα από κάποιο καρδιακό επεισόδιο είτε ύστερα από θεραπευτικές διαδικασίες όπως το μπαλονάκι ή το στεντ (σημειώνεται ότι τέτοιου είδους παρεμβάσεις συνδέονται με μικροτραυματισμούς του καρδιακού ενδοθηλίου, της «φόδρας» που καλύπτει τα τοιχώματα των καρδιακών αρτηριών). «Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή των πειραματικών αυτών προσεγγίσεων ήταν κατά μέσο όρο θετικά, αλλά σε μικρό βαθμό. Μαγνητικές τομογραφίες έδωσαν κάποιες ενδείξεις για μικρή μόνο βελτίωση στην ικανότητα συστολής της καρδιάς των ασθενών».

Για ποιον λόγο τα ευρήματα από τη συμβατική έγχυση βλαστοκυττάρων στην καρδιά ήταν απλώς συγκρατημένα αισιόδοξα; Μεταξύ άλλων παραμέτρων, όπως ο ακριβής χρόνος έγχυσης ή το ακριβές πρωτόκολλο απομόνωσης των βλαστοκυττάρων, «ένοχη» φαίνεται να είναι και η φυσιολογική υδροδυναμική του οργάνου. Ο κ. Κυρτάτος σημειώνει ότι«οι δυνάμεις που ασκούνταν εντός της καρδιάς δεν επέτρεπαν να παραμείνει σημαντικός αριθμός βλαστοκυττάρων στο σημείο της βλάβης. Σύμφωνα με έρευνες μόλις το 1%-5% “αγκιστρωνόταν” στο κατάλληλο σημείο μετά την τοπική έγχυση».




Ο κατάλληλος «πλοηγός»

Τα όχι και τόσο ενθαρρυντικά αυτά αποτελέσματα... τράβηξαν σαν μαγνήτης το ενδιαφέρον των ειδικών του UCL, οι οποίοι υπό την εποπτεία του καθηγητή Μαρκ Λίθγκοου εστράφησαν προς τη μαγνητική στόχευση. Οι επιστήμονες σκέφθηκαν ότι αφού τα ίδια τα βλαστικά κύτταρα «χάνουν τον δρόμο» τους εντός του οργανισμού, ένας κατάλληλος οδηγός ίσως μπορούσε να τα κάνει να φθάσουν ως την... Ιθάκη, που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η «λαβωμένη» καρδιά. Ο κατάλληλος οδηγός φάνηκε ότι δεν ήταν άλλος από έναν μαγνήτη, με μικρή σχετικώς ελκτική δύναμη,«όχι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που έχουν τα μαγνητάκια που βάζουμε ως διακοσμητικά επάνω στο ψυγείο» σημειώνει ο κ. Κυρτάτος.

Οι ερευνητές έλαβαν κύτταρα μυελού των οστών ανθρώπων και απομόνωσαν βλαστικά κύτταρα. Στη συνέχεια καλλιέργησαν αυτά τα ανώριμα κύτταρα στο εργαστήριο επί δέκα ημέρες μέσα σε μια «σούπα» που περιείχε τους κατάλληλους χημικούς παράγοντες ώστε να διαφοροποιηθούν σε προγονικά ενδοθηλιακά κύτταρα. Στην καλλιέργεια προσετέθη μία ουσία η οποία περιείχε μαγνητικά νανοσωματίδια. Ο έλληνας ερευνητής διευκρινίζει ότι η συγκεκριμένη ουσία αποτελεί ουσιαστικώς ένα διάλυμα νανοσωματιδίων του οξειδίου του σιδήρου περιβεβλημένων με πολυσάκχαρα και είναι εγκεκριμένη εδώ και περίπου 15 χρόνια από τους αρμόδιους οργανισμούς έγκρισης φαρμακευτικών ουσιών. Χρησιμοποιείται και στη χώρα μας για έγχυση σε ασθενείς πριν από την υποβολή τους σε μαγνητική τομογραφία, με στόχο την απεικόνιση ορισμένων μορφών καρκίνου του ήπατος.«Θα μπορούσαμε να είχαμε χρησιμοποιήσει ένα οποιοδήποτε οξείδιο του σιδήρου,ωστόσο καταφύγαμε σε αυτήν την ουσία που έχει λάβει έγκριση ώστε,αν παράγονταν θετικά αποτελέσματα,να είχαμε στα χέρια μας ένα ισχυρό “χαρτί” που θα ήταν δυνατόν να εισέλθει νωρίτερα σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους»λέει ο κ. Κυρτάτος.

Με όπλο τη φαγοκυττάρωση

Μοιάζει με πίνακα αφηρημένης τέχνης, ωστόσο αποτελεί την αποτύπωση ενός ανθρώπινου κυττάρου (με μπλε χρώμα φαίνεται ο πυρήνας του και με πράσινο το κυτταρόπλασμα) το οποίο εμπεριέχει μαγνητικά νανοσωματίδια (κόκκινο χρώμα). Η εικόνα ελήφθη με συνεστιακό μικροσκόπιο φθορισμού
Μετά την προσθήκη της η ουσία έγινε ουσιαστικώς «ένα» με τα κύτταρα της καλλιέργειας, τα οποία μετατράπηκαν σε... μαγνητικά κύτταρα! Υπαίτια γι΄ αυτό το «πάντρεμα» ήταν μια γνωστή και εντελώς φυσική διαδικασία που ακολουθούν τα κύτταρα, η αποκαλούμενη φαγοκυττάρωση, η οποία αφορά εγκόλπωση σωματιδίων στο εσωτερικό τους. Εκτός από μεμονωμένα μόρια, πολλά κύτταρα έχουν την ικανότητα να απορροφούν και μεγαλύτερα σωματίδια, ακόμη και άλλα κύτταρα, από το περιβάλλον τους. Αυτό εξυπηρετεί την απομάκρυνση αποβλήτων ή την εξόντωση «εισβολέων» που προκαλούν ασθένεια. Κατά τη φαγοκυττάρωση το κύτταρο αναπτύσσει προσεκβολές που ονομάζονται ψευδοπόδια. Αυτά «περικυκλώνουν» το «θύμα»- σωματίδιο ή άλλο κύτταρο - και ενώνονται εγκολπώνοντάς το. Το εγκλωβισμένο υλικό αποθηκεύεται σε ένα κυστίδιο από μεμβράνη, το λεγόμενο ενδόσωμα, και στη συνέχεια πέπτεται. Υπάρχουν μάλιστα ορισμένα κύτταρα που είναι εξειδικευμένα στη φαγοκυττάρωση, τα οποία ονομάζονται, όπως μπορεί κάποιος εύκολα να φανταστεί, φαγοκύτταρα. Τα νανοσωματίδια αφού εισέλθουν στα ενδοσώματα παραμένουν τουλάχιστον επί έναν μήνα προτού υποστούν πέψη και αποβληθούν από τον οργανισμό.

Με αυτόν λοιπόν τον τρόπο, εκμεταλλευόμενοι τις ιδιότητες των ίδιων των ανθρωπίνων κυττάρων, οι επιστήμονες δημιούργησαν τα μαγνητικά βλαστοκύτταρα.«Στη συνέχεια με χρήση ενός μικρού καθετήρα κάναμε αγγειοπλαστική ή “μπαλονάκι” στα πειραματόζωα.Κατά τη διαδικασία αυτή προκαλέσαμε τραυματισμό πέραν του φυσιολογικού,αφαιρώντας μέρος του ενδοθηλίου στην αρτηρία»αναφέρει ο κ. Κυρτάτος.

Ακολούθως τα ζώα χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στη μία έγινε έγχυση βλαστικών κυττάρων του ενδοθηλίου χωρίς την παρουσία εξωτερικού μαγνήτη. Η δεύτερη ομάδα εξετέθη σε μαγνητικό πεδίο δημιουργούμενο από μια διάταξη μαγνητών που είχαν τοποθετηθεί εκτός του σώματος κάθε ζώου.«Η έγχυση έγινε μέσω της καρωτίδας, η οποία στον αρουραίο έχει διάμετρο ενός χιλιοστού, ίδια περίπου με εκείνη μιας μικρής ανθρώπινης αρτηρίας. Το μαγνητικό πεδίο που δημιουργήθηκε ήταν ανάλογο εκείνου ενός κοινού μαγνητικού τομογράφου. Μάλιστα το πεδίο που δημιουργούν οι πιο σύγχρονοι τομογράφοι είναι ισχυρότερο από το πεδίο των μικρών μαγνητών μας. Επρόκειτο δηλαδή για μια ασφαλή διαδικασία» υπογραμμίζει ο ερευνητής.




Σε 5 χρόνια χρήση
σε ασθενείς


Τα μαγνητικά κύτταρα φάνηκε ότι βρήκαν τον σωστό δρόμο. Με πυξίδα τους τον μαγνήτη συγκεντρώθηκαν σε πολύ μεγάλους αριθμούς στην περιοχή της βλάβης του ενδοθηλίου των αρτηριών.«Τα αποτελέσματα έδειξαν πενταπλασιασμό κατά μέσο όρο του αριθμού των κυττάρων που κατακρατήθηκαν στην πληγείσα περιοχή στα ζώα που είχαν εκτεθεί στο μαγνητικό πεδίο σε σχέση με τα υπόλοιπα».

Τα επόμενα βήματα για την ομάδα του UCL είναι το να παρακολουθήσουν τη μακροπρόθεσμη «τύχη» των συγκεκριμένων κυττάρων, να δουν δηλαδή αν η μεγάλη συγκέντρωσή τους στην περιοχή της βλάβης οδηγεί τελικά και σε βελτίωσή της. Οπως μας ενημερώνει ο κ. Κυρτάτος, τα πειράματα προς αυτήν την κατεύθυνση θα αρχίσουν πιθανότατα μέσα στο 2010.

Απώτερος στόχος βέβαια της όλης προσπάθειας είναι ο άνθρωπος. Αν και ο έλληνας ερευνητής δεν μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια πότε η «έξυπνη» αυτή μέθοδος θα μπορούσε να δοκιμαστεί σε ασθενείς, υπολογίζει ότι κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό«μέσα σε πέντε χρόνια αν όλα τα πειράματα που θα προηγηθούν είναι θετικά και με δεδομένο ότι μιλάμε για χρήση μιας ουσίας η οποία είναι ήδη εγκεκριμένη για παρεμφερείς χρήσεις».

Τα μαγνητικά νανοσωματίδια μπορούν όμως να προσφέρουν και πολύτιμες πληροφορίες μετά την έγχυσή τους σε ό,τι αφορά την εξέλιξη μιας θεραπείας- τουλάχιστον για διάστημα περίπου ενός μήνα πριν από την αποβολή τους από το κύτταρο και τον οργανισμό. Ο κ. Κυρτάτος σημειώνει ότι «καθώς τα νανοσωματίδια παρεμβαίνουν στο σήμα του μαγνητικού τομογράφου με χρήση τομογραφίας, οι γιατροί θα μπορούν μελλοντικά να έχουν σημαντικές ενδείξεις σχετικά με το αν τα κύτταρα βρίσκονται στην περιοχή που χρειάζεται και αν λαμβάνει χώρα η επούλωση του τραυματισμένου ιστού». Κάποια πειράματα που διεξάγουν οι ειδικοί του UCL αποδεικνύουν ήδη τη χρησιμότητα της μεθόδου και στο πεδίο της απεικόνισης: για παράδειγμα, η έγχυση νανοσωματιδίων στον εγκέφαλο ποντικών έδειξε ότι είναι δυνατόν να απεικονιστεί η μετακίνηση ενδογενών βλαστοκυττάρων του εγκεφάλου με τη βοήθεια μαγνητικής τομογραφίας.

Διάγνωση καρκίνου

Εικόνα ενός διαιρούμενου ανθρώπινου βλαστοκυττάρου (με μπλε χρώμα ο διαιρούμενος πυρήνας) που ελήφθη με συνδυασμό συνεστιακού μικροσκοπίου με φθορισμό και οπτικού μικροσκοπίου. Στην περιφέρεια του κυττάρου διακρίνονται ψευδοπόδια που περικλείουν μαγνητικά νανοσωματίδια (κίτρινο). Τα νανοσωματίδια υφίστανται φαγοκυττάρωση και συγκεντρώνονται στην περιφέρεια του πυρήνα
Τα μικροσκοπικά σωματίδια-μαγνήτες φαίνεται επίσης ότι θα μπορούν να δώσουν μελλοντικά μια καλή εικόνα διαφορετικών μορφών καρκίνου. Ο ερευνητής εξηγεί ότι η έγχυση μαγνητικών νανοσωματιδίων στα οποία θα είναι δεσμευμένα αντισώματα που αναγνωρίζουν διαφορετικούς καρκίνους είναι δυνατόν να «φωτογραφίσει» την εξέλιξη της εκάστοτε μορφής της νόσου. Του λόγου το αληθές αποδεικνύουν πειράματα της ομάδας στην οποία συμμετέχει ο κ. Κυρτάτος. «Προσδέσαμε βλαστοκύτταρα σε αντισώματα που αναγνωρίζουν έναν τύπο καρκινικών κυττάρων τα οποία συμβάλλουν στον καρκίνο του παχέος εντέρου και δείξαμε ότι αλλάζει η όψη των κυττάρων στις εικόνες μαγνητικής τομογραφίας.Με αυτόν τον τρόπο είναι πιθανόν στο μέλλον να αναγνωρίζεται ευκολότερα αυτός ο τύπος καρκίνου και, το σημαντικότερο ,οι μεταστάσεις του». Η πιο πρόσφατη δουλειά στο συγκεκριμένο πεδίο, η οποία δημοσιεύθηκε online στην επιθεώρηση «Cancer Research» στις 17 Νοεμβρίου, αφορά την απεικόνιση του καρκίνου του πνεύμονος. Οι επιστήμονες του UCL χρησιμοποίησαν βλαστοκύτταρα που αναγνωρίζουν έναν τύπο καρκίνου του πνεύμονος και συγκεντρώνονται γύρω από τα καρκινικά κύτταρα αποτελώντας το υπόστρωμα του καρκίνου. «Γέμισαν» αυτά τα βλαστοκύτταρα με νανοσωματίδια και τα χορήγησαν ενδοφλεβίως σε ποντίκια με καρκίνο του πνεύμονος. Οπως προέκυψε, τα κύτταρα αναγνώρισαν τον καρκίνο και τις μεταστάσεις του, κάτι που αποτυπώθηκε στη μαγνητική τομογραφία.

Ενας αόρατος νανόκοσμος υπόσχεται να προσφέρει, κατά τα χρόνια που έρχονται, άκρως ορατά αποτελέσματα για το καλό πολλών ανθρώπων με σοβαρές νόσους. Ας ευχηθούμε τα μέχρι στιγμής θετικά ευρήματα να... μαγνητίσουν μεγαλύτερες επιτυχίες στο μέλλον, με στόχο νόσοι που μοιάζουν σήμερα με γίγαντες να μετατραπούν σε... νάνους.

tovima.gr




«ΚΑΙΓΟΝΤΑΣ» ΤΟΥΣ ΟΓΚΟΥΣ ΜΕ ΝΑΝΟΣΩΜΑΤΙΔΙΑ

Τα μαγνητικά νανοσωματίδια θα μπορούσαν επίσης να «πυρπολήσουν» καρκινικά κύτταρα, όπως δείχνουν μελέτες της ομάδας του UCL, στις οποίες συμμετέχει ο κ. Κυρτάτος. Η μέθοδος, που ονομάζεται μαγνητική υπερθερμία και δοκιμάζεται αυτή τη στιγμή σε ποντίκια, αναμένεται να αποδειχθεί άκρως πολύτιμη για την αντιμετώπιση καρκίνων, όπως του πνεύμονος, αλλά και της κεφαλής και του τραχήλου. Η τεχνική στην περίπτωση του καρκίνου αφορά πρόσδεση των νανοσωματιδίων σε αντισώματα ή σε βλαστικά κύτταρα τα οποία είναι προγραμματισμένα να επιδίδονται σε κυνήγι των καρκινικών όγκων εντός του οργανισμού. Στη συνέχεια, μετά την έγχυση των κυττάρων στον οργανισμό και αφού αυτά φθάσουν στο σημείο-«στόχο», οι ειδικοί θερμαίνουν τα κύτταρα με χρήση εναλλασσόμενων μαγνητικών κυμάτων. Ετσι «ψήνουν» τα καρκινικά κύτταρα στα οποία είναι πλέον προσδεδεμένα τα μικροσωματίδια, αφήνοντας όμως ανέπαφο τον υγιή ιστό γύρω τους. Η όλη διαδικασία μοιάζει με αυτήν που ακολουθούμε καθημερινά στην κουζίνα με τη χρήση του γνωστού φούρνου μικροκυμάτων, μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση τα κύτταρα δεν χρειάζεται να θερμανθούν πολύ για να συντελεστεί το «κάψιμο» των κακοήθων κυττάρων: μια αύξηση της φυσιολογικής θερμοκρασίας τους κατά 6 ως 10 βαθμούς Κελσίου είναι αρκετή.

Ηδη σε πειράματα σε ποντίκια οι ερευνητές εισήγαγαν τα μικροσκοπικά σωματίδια που περιέχουν οξείδιο του σιδήρου σε μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα τα οποία εντοπίζονται στον μυελό των οστών. Για λόγους που αυτή τη στιγμή δεν είναι ακόμη ξεκάθαροι, τα κύτταρα αυτά «μαγνητίζονται» από τα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονος αλλά όχι από τα υγιή. Αυτού του είδους η θεραπεία αναμένεται να εισέλθει στη φάση των κλινικών δοκιμών σε ανθρώπους σε τρία με πέντε χρόνια, γεγονός που, αν όλα πάνε κατ΄ ευχήν, θα μεταφραστεί σε ευρεία χρήση της στην κλινική πράξη σε μία δεκαετία από σήμερα.

Μια δεύτερη παραλλαγή της μεθόδου, η οποία έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση καρκίνων της κεφαλής και του τραχήλου, βασίζεται στην πρόσδεση των σωματιδίων σε ένα αντίσωμα που αναγνωρίζει τους όγκους στις συγκεκριμένες περιοχές γι΄ αυτό και προσδένεται σε αυτούς. Σύμφωνα με τον κ. Κυρτάτο«η τεχνική δείχνει θετικά αποτελέσματα, ωστόσο θα γνωρίζουμε περισσότερα σχετικά με το τι μπορεί να καταφέρει μέσα στους επόμενους μήνες, όταν θα έχουμε περισσότερα στοιχεία στα χέρια μας από τα πειράματα στα ζώα». Σε κάθε περίπτωση η τοποθέτηση των καρκινικών κυττάρων στον... φούρνο φαίνεται ότι μπορεί να «μαγειρέψει» καλύτερη επιβίωση για πολλούς ασθενείς.

"Τα βλαστοκύτταρα διαχωρίζονται σε αιμοποιητικά και μεσεγχυματικά.

O ομφάλιος λώρος, και ειδικότερα το τμήμα του που λέγεται «γέλη τουWharton»,ο μυελός των οστών, ο λιπώδης
ιστός, οι σκελετικοί μύες, το ήπαρ, το πάγκρεας και ο εγκέφαλος περιέχουν μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα. Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα του ομφάλιου λώρου πλεονεκτούν ποιοτικά λόγω του νεαρού της ηλικίας του
δότη"




Ο Richard Dawkins «ξαναχτυπά»!
Ενα βιβλίο-απάντηση στους δημιουργιστές και μια ανθολογία για επιστήμονες και φιλολόγους

O βρετανός εξελικτικός βιολόγος Richard Dawkins είναι πια τόσο διάσημος ώστε δεν χρειάζεται περισσότερες συστάσεις. Το τελευταίο βιβλίο του με τίτλοΤο μεγαλύτερο θέαμα στη Γηπου μόλις κυκλοφόρησε στην ελληνική γλώσσα μπορεί να θεωρηθεί ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα βιβλίων του που στόχο έχουν να κάνουν την εξέλιξη γνωστή στο ευρύ κοινό, ενώ ταυτόχρονα δίνει μια απάντηση στους δημιουργιστές, σε εκείνους που πιστεύουν «κατά γράμμα» τα ιερά κείμενα για τη δημιουργία του κόσμου.

Αν έπρεπε να δώσουμε με μια λέξη το τι πραγματεύεται το βιβλίο αυτό, θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για ένα μήνυμα που λέει: «Κοιτάξτε γύρω σας και θα έχετε όλες τις αποδείξεις που χρειάζεστε για να πεισθείτε ότι η εξέλιξη δεν μπορεί να αμφισβητηθεί!». Πράγματι ο Dawkins δεν κάνει τίποτε άλλο από το να μας «ανοίγει τα μάτια» στις αμέτρητες αποδείξεις της εξέλιξης που είναι γύρω μας και που, ενώ τις βλέπουμε, δεν τις αντιλαμβανόμαστε ως τέτοιες. Και φυσικά όλα αυτά γίνονται με τον χαρακτηριστικό τρόπο γραφής του Dawkins.

Πάρτε για παράδειγμα το απόσπασμα που ακολουθεί από το κεφάλαιο 8, το οποίο αρχίζει με τη διήγηση ενός πραγματικού περιστατικού που διαδόθηκε από στόμα σε στόμα και το οποίο ο συγγραφέας αναβιώνει. Η ιστορία αφορά την ερώτηση που έθεσε μια κυρία αμφισβητίας της εξέλιξης στον μεγάλο εξελικτικό βιολόγο Χαλντέιν έπειτα από μια διάλεξή του:

«Καθηγητά Χαλντέιν, ακόμη και αν η εξέλιξη είχε στη διάθεσή της δισεκατομμύρια χρόνια, όπως λέτε, εγώ απλούστατα δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι δυνατόν να περάσουμε από ένα κύτταρο σε ένα περίπλοκο ανθρώπινο σώμα, του οποίου τα τρισεκατομμύρια των κυττάρων είναι οργανωμένα σε οστά, μυς και νεύρα, με μια καρδιά που χτυπά ακατάπαυστα για δεκαετίες, με μίλια ολόκληρα από αιμοφόρα αγγεία και έναν εγκέφαλο ικανό να σκέπτεται, να μιλάει και να αισθάνεται».

Χαλντέιν:«Μα, κυρία μου, το κάνατε μόνη σας. Και σας χρειάστηκαν μόλις εννέα μήνες»!

Με την παραπάνω εισαγωγή ο Dawkins θέτει τα θεμέλια για τη συζήτηση που θα ακολουθήσει και η οποία αφορά τις αποδείξεις για την εξέλιξη που βρίσκουμε στη μελέτη της ανάπτυξης των οργανισμών. Αντίστοιχα ελκυστικές είναι οι διηγήσεις σε όλα τα κεφάλαια του βιβλίου. Είναι βέβαιον ότι πρόκειται για ένα βιβλίο-παράδειγμα εκλαϊκευτικής επιστημονικής γραφής.

Oι περισσότεροι από εμάς δεν σκεπτόμαστε τους επιστήμονες ως συγγραφείς ούτε θεωρούμε ότι θα απολαμβάναμε την ανάγνωση ενός επιστημονικού κειμένου. Μέγα λάθος! Και αν χρειάζεστε απόδειξη, μπορείτε να την έχετε διαβάζοντας το βιβλίο των εκδόσεων του Πανεπιστημίου της ΟξφόρδηςΤhe Οxford book of modern science writing.Τα κείμενα είναι επιλεγμένα από τον Richard Dawkins και αφορούν όλα τα επιστημονικά πεδία. (Ως πρόσφατα ο Dawkins κατείχε την έδρα Charles Simonyi για τη δημόσια κατανόηση της επιστήμης και, παρά την ειδίκευσή του στην εξελικτική βιολογία, το θέμα της διάδοσης της επιστήμης ήταν πάντα κεντρικό στα ενδιαφέροντά του.)

Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες: η πρώτη αφορά το τι μελετούν οι επιστήμονες, η δεύτερη το ποιοι είναι, η τρίτη το τι πιστεύουν και η τέταρτη το τι απολαμβάνουν. Ετσι στην πρώτη ενότητα διαβάζουμε αποσπάσματα από βιβλία επιστημόνων που περιγράφουν την εργασία τους (εξαιρετικό και συγκινητικότατο το απόσπασμα από το βιβλίο του ηθολόγου Νiko ΤinbergenCurious naturalists). Στη δεύτερη τα αποσπάσματα προέρχονται από αυτοβιογραφίες επιστημόνων, στην τρίτη τα κείμενα είναι ίσως λίγο δυσκολότερα αλλά πραγματικά αποδεικνύουν ότι η καθαρότητα του λόγου και το χάρισμα της γραφής δεν είναι προσόν μόνο των λογοτεχνών (διαβάστε Αϊνστάιν στη σελίδα 314), ενώ η τέταρτη δείχνει καθαρά γιατί η ενασχόληση με την επιστήμη μπορεί να είναι τόσο γοητευτική. Αν δεν έχετε ποτέ διαβάσει κανένα βιβλίο σχετικό με την επιστήμη, το βιβλίο των εκδόσεων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης είναι ο καλύτερος τρόπος για να αρχίσετε! Περιττό βέβαια να πούμε ότι το βιβλίο αυτό δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη όσων ασχολούνται με την επιστήμη.


IΩΑΝΝΑ ΣΟΥΦΛΕΡΗ | Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009










Victor Vasarely, actual name Vásárhely Gyözö, was born in the year 1906 in Pécs. He spent his childhood in Slovakia and moved with his family to Budapest, Hungary in the year 1919. He studied at the medical faculty only to leave after two years and in the year 1927 transferred to the Podolini-Volkmann Academy where he studied painting and modern art.



Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

Αλέξη..αυτοί που οραματίστηκαν χάθηκαν τόσο νέοι.."Εμείς συνεχίζουμε" με χαμένα όνειρα και σκοτωμένη μουσική..


Κι ένα παιδί σα δάκρυ ωραίο, αγγελούδι..






Χρονοδιάγραμμα

Συχνά, θυμάμαι, οι μεγάλοι, όταν ήμουν παιδί, μιλούσαν για
το μέλλον μου. Αυτό γινόταν συνήθως στο τραπέζι. Αλλά εγώ
ούτε τους πρόσεχα, ακούγοντας ένα πουλί έξω στο δέντρο.
Ίσως γι΄ αυτό το μέλλον μου άργησε τόσο πολύ: ήταν τόσο
αναρίθμητα τα πουλιά και τα δέντρα.




ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Μια μέρα ήρθε στο χωριό γυναίκα-ταραντούλα
Κι όλοι ετρέξαν να τη δουν.
Άλλος της πέταξε ψωμί κι άλλοι της ρίξαν πέτρα,
Απ' την ασχήμια να σωθούν.

Κι ένα παιδί της χάρισε ένα κόκκινο λουλούδι
Ένα παιδί --
Ένα παιδί της ζήτησε να πει ένα τραγούδι.
Είπε --

Κι είπε - "Ποτέ σου μη τους πεις τι άσχημοι που μοιάζουν
Αυτοί που σε σιχαίνονται μα στέκουν και κοιτάζουν.
Κι είπε - "Ποτέ σου μην κοιτάς τον άλλονε στα μάτια
Γιατί καθρέφτης γίνεσαι κι όλοι σε σπαν κομμάτια."

Μια μέρα ήρθε στο χωριό άγγελος πληγωμένος
Τον φέραν σ' ένα κλουβί,
Και κόβαν εισιτήριο ο κόσμος αγριεμένος.
Την ομορφιά του για να δουν.

Κι ένα παιδί σα δάκρυ ωραίο, αγγελούδι
Ένα παιδί --
Ένα παιδί του ζήτησε να πει ένα τραγούδι.
Ένα παιδί --

Κι είπε - "Αν θέλεις να σωθείς από την ομορφιά σου
Πάρε τσεκούρι και σπαθί και κόψε τα φτερά σου.
Κι είπε - "Ποτέ σου μην κοιτάς τον άλλονε στα μάτια
Γιατί καθρέφτης γίνεσαι κι όλοι σε σπαν κομμάτια."


MIRROR

One day a tarantula-woman came to the village.
And everyone rushed to see her.
Someone threw bread at her, others threw stones
To save themselves form her ugliness.

And a child gave her a red flower as a present
A child,
Asked her to sing a song,
And she said:

She said: "Never tell them how ugly they are
Those who think you are revolting, but who keep on looking at you, anyway.
She said: "Never look at others in the eye
Because you'll turn into a mirror and they'll shatter you."


One day a wounded angel came to the village,
Carried there locked in a cage.
And the wild crowds bought tickets
To glimpse his beauty.

And a child as beautiful as a tear, a cherub,
A child,
Asked him to sing a song,
And he said:

He said: "If you wish to be saved from your beauty,
Take an axe and a sword and sever your wings."
He said: "Never look at others in the eye
Because you'll turn into a mirror and they'll shatter you."




Ο Θεός χρειάζεται τη βοήθειά μας

Κάτωχρος κι εξαντλημένος ο Ιησούς στάθηκε κοντά στον τάφο.
"Λάζαρε, βγες έξω", φώναξε. Όλοι περίμεναν. Κι ο φτωχός
νεκρός, που ένιωσε ότι εδώ στον τάφο του παίζεται η τύχη του
κόσμου, τί να ΄κανε; Η γη είχε χαθεί,
πως θ΄ άφηνε χωρίς ανάσταση έναν ολάκερο ουρανό...



Κι εγώ χρειάζομαι τη βοήθεια του Θεού

- Κύριε, βοήθησέ με, του λέω, χάνομαι.
- Μα αυτή είναι η βοήθειά μου - να χαθείς...

Για να σε ψάχνουν στους αιώνες!


Χρωματίζω πουλιά

Τόσα άστρα και γώ να λιμοκτονώ
χρωματίζω πουλιά, χάρτινα πουλιά
και περιμένω να κελαηδήσουν,
και περιμένω να κελαηδήσουν
γιατί χειμώνιασε

Τόσα άστρα και εγώ να λιμοκτονώ
κάνε λοιπόν κύριε
να ‘χει κανείς ένα φίλο
δος του ένα σκυλί
ή ένα φανάρι του δρόμου
γιατί χειμώνιασε
Τάσου Λειβαδίτη



...αυτοί που οραματίστηκαν χάθηκαν τόσο νέοι..

ζήσαμε με χαμένα όνειρα και σκοτωμένη μουσική…


Όμως απόψε, βιάζομαι απόψε,
να παραμερίσω όλη τη λησμονιά
και στη θέση της ν' ακουμπήσω,
μια μικρή ανεμώνη
Τάσος Λειβαδίτης


Everybody knows the fight was fixed The poor stay poor, the rich get rich That's how it goes Everybody knows..



Everybody Knows

Everybody knows that the dice are loaded
Everybody rolls with their fingers crossed
Everybody knows that the war is over
Everybody knows the good guys lost
Everybody knows the fight was fixed
The poor stay poor, the rich get rich
That's how it goes
Everybody knows
Everybody knows that the boat is leaking
Everybody knows that the captain lied
Everybody got this broken feeling
Like their father or their dog just died

Everybody talking to their pockets
Everybody wants a box of chocolates
And a long stem rose
Everybody knows

Everybody knows that you love me baby
Everybody knows that you really do
Everybody knows that you've been faithful
Ah give or take a night or two
Everybody knows you've been discreet
But there were so many people you just had to meet
Without your clothes
And everybody knows

Everybody knows, everybody knows
That's how it goes
Everybody knows

Everybody knows, everybody knows
That's how it goes
Everybody knows

And everybody knows that it's now or never
Everybody knows that it's me or you
And everybody knows that you live forever
Ah when you've done a line or two
Everybody knows the deal is rotten
Old Black Joe's still pickin' cotton
For your ribbons and bows
And everybody knows

And everybody knows that the Plague is coming
Everybody knows that it's moving fast
Everybody knows that the naked man and woman
Are just a shining artifact of the past
Everybody knows the scene is dead
But there's gonna be a meter on your bed
That will disclose
What everybody knows

And everybody knows that you're in trouble
Everybody knows what you've been through
From the bloody cross on top of Calvary
To the beach of Malibu
Everybody knows it's coming apart
Take one last look at this Sacred Heart
Before it blows
And everybody knows

Everybody knows, everybody knows
That's how it goes
Everybody knows

Oh everybody knows, everybody knows
That's how it goes
Everybody knows

Everybody knows






Stranger Song

It's true that all the men you knew were dealers
who said they were through with dealing
Every time you gave them shelter
I know that kind of man
It's hard to hold the hand of anyone
who is reaching for the sky just to surrender,
who is reaching for the sky just to surrender.
And then sweeping up the jokers that he left behind
you find he did not leave you very much
not even laughter
Like any dealer he was watching for the card
that is so high and wild
he'll never need to deal another
He was just some Joseph looking for a manger
He was just some Joseph looking for a manger

And then leaning on your window sill
he'll say one day you caused his will
to weaken with your love and warmth and shelter
And then taking from his wallet
an old schedule of trains, he'll say
I told you when I came I was a stranger
I told you when I came I was a stranger.

But now another stranger seems
to want you to ignore his dreams
as though they were the burden of some other
O you've seen that man before
his golden arm dispatching cards
but now it's rusted from the elbows to the finger
And he wants to trade the game he plays for shelter
Yes he wants to trade the game he knows for shelter.

Ah you hate to see another tired man
lay down his hand
like he was giving up the holy game of poker
And while he talks his dreams to sleep
you notice there's a highway
that is curling up like smoke above his shoulder.
It is curling just like smoke above his shoulder.

You tell him to come in sit down
but something makes you turn around
The door is open you can't close your shelter
You try the handle of the road
It opens do not be afraid
It's you my love, you who are the stranger
It's you my love, you who are the stranger.

Well, I've been waiting, I was sure
we'd meet between the trains we're waiting for
I think it's time to board another
Please understand, I never had a secret chart
to get me to the heart of this
or any other matter
When he talks like this
you don't know what he's after
When he speaks like this,
you don't know what he's after.

Let's meet tomorrow if you choose
upon the shore, beneath the bridge
that they are building on some endless river
Then he leaves the platform
for the sleeping car that's warm
You realize, he's only advertising one more shelter
And it comes to you, he never was a stranger
And you say ok the bridge or someplace later.

And then sweeping up the jokers that he left behind ...

And leaning on your window sill ...

I told you when I came I was a stranger.







Dance Me To The End Of Love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love








Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Η υψηλή αυτοεκτίμηση αυξάνει τις πιθανότητες να δημιουργούμε υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, να είμαστε ικανοποιημένοι και αποτελεσματικοί ..








Franz Marc (February 8, 1880 – March 4, 1916) was one of the principal painters and printmakers of the German Expressionist movement. He was a founding member of "Der Blaue Reiter" ("The Blue Rider"), an almanac the name of which later became synonymous with the circle of artists collaborating in it.

I am trying to intensify my feeling for the organic rhythm of all things, to achieve pantheistic empathy with the throbbing and flowing of nature's bloodstream in trees, in animals, in the air.

Blue is the male principle, astringent and spiritual. Yellow is the female principle, gentle, gay and spiritual. Red is matter, brutal and heavy and always the colour to be opposed and overcome by the other two.





Η αξία της αυτοεκτίμησης


Παρ' όλο που όλοι μας γνωρίζουμε την αξία της «πρόληψης», συχνά ξεχνάμε ότι η πρόληψη σε θέματα ψυχολογικής υγείας βασίζεται σε έννοιες απλές, όπως «
αγάπη», «αποδοχή», «ενθάρρυνση», «επιβράβευση» και πάνω απ' όλα υψηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Αυτοεκτίμηση σημαίνει να νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας, να θεωρούμε ότι αξίζουμε, να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας όπως είναι.
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στη βάση της πυραμίδας των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στις σχέσεις, στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα. Ενώ η υψηλή αυτοεκτίμηση αυξάνει τις πιθανότητες να δημιουργούμε υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, να είμαστε ικανοποιημένοι και αποτελεσματικοί στις καθημερινές μας δραστηριότητες.




Χαρακτηριστικά των ανθρώπων με χαμηλή αυτοεκτίμηση

* Αναφέρονται συχνά στον εαυτό τους με αρνητικούς χαρακτηρισμούς ή μειώνουν, υποβιβάζουν τα θετικά τους στοιχεία.

* Εστιάζουν στην αρνητική διάθεση των άλλων, ακόμη κι αν αυτή δεν σχετίζεται με τη δική τους συμπεριφορά.

* Δεν δέχονται την κριτική ακόμα και όταν είναι εποικοδομητική, επειδή δημιουργεί δυσβάσταχτο άγχος.

* Ασκούν όμως σκληρή κριτική στους άλλους.

* Η απόδοση στο χώρο της εργασίας δεν ανταποκρίνεται στις δυνατότητές τους.

* Εχουν δυσκολία στη δημιουργία φιλικών ή ερωτικών σχέσεων.

* Επηρεάζονται πολύ από τα αρνητικά σχόλια των άλλων.

* Στενοχωριούνται επίσης υπερβολικά από τις αποτυχίες τους.

* Κατά συνέπεια, είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στο άγχος και την κατάθλιψη.



Τι κερδίζουμε όταν έχουμε υψηλή αυτοεκτίμηση;

* Είμαστε και νιώθουμε αυτόνομοι, όχι εξαρτημένοι από τους άλλους ή έρμαια των περιστάσεων.

* Εχουμε πιο συχνά επιτυχίες σε όλους τους τομείς.

* Παίρνουμε πρωτοβουλίες και δεν φοβόμαστε να δοκιμάσουμε νέες δραστηριότητες ή να κάνουμε αλλαγές.

* Εχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και δεν μας αποθαρρύνουν εύκολα οι δυσκολίες.

* Αναλαμβάνουμε μόνο τις ευθύνες που μας αναλογούν, δεν είμαστε «θύματα».

* Αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά την ψυχολογική πίεση της καθημερινότητας.

* Διαχειριζόμαστε και ξεπερνάμε τα αρνητικά συναισθήματα (π.χ. άγχος, θλίψη, θυμός).

* Ξέρουμε να παίρνουμε, αλλά και να δίνουμε θετικά συναισθήματα στους συνανθρώπους μας.



Τι μπορούμε να κάνουμε για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης;

Να εκπαιδευτούμε!
Ξέρουμε άραγε καλά τον εαυτό μας; Και η αυτογνωσία αλλά και οι επιτυχημένες ανθρώπινες σχέσεις (προσωπικές και εργασιακές) περνούν μέσα από μια διαδικασία μάθησης. Αν ανακαλύψουμε τις δυνατότητες και τις δυνάμεις μας, αν αποκτήσουμε καλές διαπροσωπικές σχέσεις, εκτιμάμε τον εαυτό μας πολύ περισσότερο.

Να μη διστάσουμε λοιπόν να απευθυνθούμε στον κατάλληλο σύμβουλο, επαγγελματία ψυχικής υγείας που θα μας διευκολύνει προς αυτή την κατεύθυνση. Επίσης, μπορούμε να παρακολουθήσουμε εκπαιδευτικά ή και βιωματικά σεμινάρια στον τομέα της συμβουλευτικής και της ψυχολογίας. Ετσι ενισχύουμε τις γνώσεις μας, μας δίνονται νέες προοπτικές, αποκτάμε νέες ικανότητες διερεύνησης του εαυτού μας και δεξιότητες διαπροσωπικής επικοινωνίας.

Να ξεκινήσουμε μια νέα δραστηριότητα σε κάτι που μας ενδιαφέρει. Εκεί θα βρούμε ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα και θα αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στις ικανότητές μας. Γενικά, η επικοινωνία με ανθρώπους που μας καταλαβαίνουν και η ενασχόληση με κάτι που ξέρουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε, τονώνει άριστα το ηθικό!

Τέλος, μπορούμε να εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή μερικές απλές τεχνικές για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, όπως περιγράφονται παρακάτω.
Ενδεικτικές τεχνικές για μια καλύτερη ζωή

*Κάνω μία λίστα με τα θετικά μου χαρακτηριστικά. Αν επιμένω να καταγράψω και τα αρνητικά μου χαρακτηριστικά, βρίσκω τη θετική τους όψη.

*Καταγράφω τα θετικά τής κάθε ημέρας (π.χ. έκανα ηλιοθεραπεία, αγόρασα ένα δώρο στη φίλη μου, έφτιαξα ένα ωραίο κέικ, πέρασα καλά στη δουλειά) και το θετικό συναίσθημα που είχα.
*Κάνω μία λίστα με τα επιτεύγματά μου, τις επιτυχίες μου, ό,τι κάνω καλά, ό,τι καταφέρνω, από τα πιο σημαντικά ώς τα πιο ασήμαντα.

*Καταγράφω τις γκάφες ή τις αποτυχίες μου και βρίσκω την αστεία τους πλευρά. Αντιμετωπίζω τα λάθη μου με χιούμορ και μαθαίνω από αυτά, αποφασίζω να αποφεύγω την τελειοθηρία ή την τελειομανία, η ζωή είναι εδώ και τώρα και καλό είναι να την απολαύσουμε χωρίς να παίρνουμε τα πάντα πολύ σοβαρά!

*Γράφω το πώς θα ήθελα να νιώθω ή τι θα ήθελα να κάνω και το θυμίζω στον εαυτό μου: π.χ. «είμαι άξιος», «φροντίζω τον εαυτό μου», «αρέσω στους φίλους μου».

*Κάνω μία λίστα με τα στοιχεία που μου αρέσουν στον εαυτό μου: «Μου αρέσω γιατί...»
*Καταγράφω τρόπους με τους οποίους θα νιώσω καλύτερα, που δεν κοστίζουν σε χρήμα ούτε έχουν σχέση με φαγητό, π.χ. να κάνω μια βόλτα στην εξοχή, να χαζέψω τις βιτρίνες, να χαϊδέψω τη γάτα μου.

*Σκέφτομαι πράγματα που θα με κάνουν να γελάσω, τρόπους να βοηθάω τους άλλους, λόγους για να γιορτάζω, για τι μπορώ να είμαι περήφανος.

*Τέλος, κάθομαι παρέα με έναν καλό φίλο και συμφωνούμε να επαινούμε ο ένας τον άλλον για 10 λεπτά!

Κλείνοντας, να επισημάνουμε ότι είναι καλό να θυμόμαστε ότι στη ζωή δεν έρχονται πάντα τα πράγματα όπως τα περιμένουμε και υπάρχουν πολλοί λόγοι για να μην καταφέρουμε κάτι που θέλουμε, όσο κι αν προσπαθήσουμε. Εμπόδια υπάρχουν πολλά, κι αν δεν εκτιμάμε τον εαυτό μας βάζουμε από μόνοι μας ακόμα ένα!...

ΤΖΙΝΑ ΧΟΝΔΡΟΥ, ψυχολόγος



Η αυτοεκτίμηση βάση για υγιείς σχέσεις

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στη βάση της πυραμίδας των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στις σχέσεις, στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα.

Ενώ η υψηλή αυτοεκτίμηση αυξάνει τις πιθανότητες να δημιουργούμε υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, να είμαστε ικανοποιημένοι και αποτελεσματικοί στις καθημερινές μας δραστηριότητες.

Η πολύ χαμηλή ή η πολύ υψηλή αυτοπεποίθηση, εξηγούν οι ειδικοί, πολλές φορές δεν ανταποκρίνεται σε ρεαλιστικά κριτήρια και μπορεί να είναι επιζήμια για τον ίδιο μας τον εαυτό ή και τους άλλους. Αυτό μπορεί να βελτιωθεί ή και να θεραπευτεί με πολλές μεθόδους, ενώ υπάρχουν απλοί τρόποι για να ενισχύσει κάποιος την αυτοεκτίμησή του και να βελτιώσει την αυτοπεποίθησή του. Επίσης, όλες οι μελέτες δείχνουν ότι άνδρες και γυναίκες που έχουν μια σεξουαλική ζωή η οποία χαρακτηρίζεται από υγεία παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά αυτοεκτίμησης καθώς και αυτοπεποίθησης, που αφορούν τόσο τον εαυτό τους, όσο και τη σχέση τους με το άλλο φύλο. Αυτή η υψηλότερη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση μεταφράζεται θετικά όχι μόνο στο επίπεδο των διαφυλικών σχέσεων αλλά και στις επαγγελματικές και κοινωνικές πτυχές της ζωής τους...

http://www.enet.gr