Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα στρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

«Στην ουσία αυτό που είδαμε ήταν η γέννηση του φαύλου κύκλου του άγχους»



Τις δομές του εγκεφάλου «χτυπάει» το στρες

Ακόμη και τη δομή του εγκεφάλου μπορεί να αλλάξει το χρόνιο στρες, δημιουργώντας νέες συνδέσεις στα νευρωνικά δίκτυα του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα να «χτυπάει» ακόμη και στο κέντρο λήψης αποφάσεων.

Σε προηγούμενες μελέτες έχει αποδειχθεί ότι το χρόνιο στρες προκαλεί υπέρταση, σκληραίνει τις αρτηρίες, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, κατάθλιψης, ακόμα και αλτσχάιμερ και κάνει το άτομο αντικοινωνικό.

Σε πρόσφατο δημοσίευμα, όμως, των «Νιου Γιορκ Τάιμς» αναφέρεται η δύναμη του άγχους, όπως παρουσιάστηκε από τα αποτελέσματα επιστημονική μελέτης.

Ο Νούνο Σούζα του Ερευνητικού Ινστιτούτου Επιστημών Υγείας και ζωής στο Πανεπιστήμιο Μίνιο της Πορτογαλίας και οι συνεργάτες διαπίστωσαν ότι ποντίκια που χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα έχασαν την… πονηριά τους και επαναλάμβαναν κάποιες συμπεριφορές, όπως παραδείγματος χάριν πατούσαν ένα μοχλό διαρκώς για να λαμβάνουν τροφή ενώ δεν πεινούσαν.

Όπως διαπίστωσαν οι ειδικοί, ελέγχοντας τα ποντίκια με ειδικά εγκεφαλογραφήματα, οι διαφορές της συμπεριφοράς τους αντιστοιχούσαν σε αλλαγές στα νευρωνικά τους κυκλώματα.

Οι περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονταν με την ικανότητα λήψης αποφάσεων και την προσπάθεια επίτευξης κάποιου στόχου φαινόταν να έχει συρρικνωθεί.

Αντιθέτως είχε αυξηθεί η έκταση των περιοχών που συνδέονταν με τη δημιουργία εθισμού. Δηλαδή, τα τρωκτικά πλέον είχαν την προδιάθεση να κάνουν διαρκώς τα ίδια πράγματα, να τρέχουν σε γύρους χωρίς αρχή και τέλος και αδυνατούσαν να αναζητήσουν λύσεις που θα μπορούσαν να διευκολύνουν τη ζωή τους ή να την κάνουν πιο ευχάριστη.

«Οι συμπεριφορές γίνονταν συνήθειες στα στρεσαρισμένα πειραματόζωα με πολύ μεγαλύτερη ευκολία από ό,τι στα πειραματόζωα που χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Μάλιστα αυτά τα ποντίκια που έπασχαν από άγχος δεν μπορούσαν να ανακτήσουν άλλες συμπεριφορές που ήταν προτιμητέες για την επίτευξη κάποιου στόχου» ανέφερε ο δρ Σούζα. «Στην ουσία αυτό που είδαμε ήταν η γέννηση του φαύλου κύκλου του άγχους» κατέληξε.

Οι ερευνητές για να προκαλέσουν χρόνιο άγχος στα πειραματόζωα τα εξέθεταν επί τέσσερις εβδομάδες σε διαφορετικούς παράγοντες στρες, ήπια ηλεκτροσόκ, τα έκλειναν σε κλουβιά με άλλα πιο δυνατά και κυρίαρχα ποντίκια, διέκοπταν για μεγάλα διαστήματα την πρόσβασή τους στο νερό ή τα βουτούσαν σε αυτό.

Στη συνέχεια συνέκριναν τα χρονίως στρεσαρισμένα ζώα με άλλα πειραματόζωα που δεν είχαν στρες.

Τα ποντίκια που έπασχαν από χρόνιο στρες μπορούσαν να μάθουν νέες ασκήσεις, όπως να πατούν ένα μοχλό για να λάβουν λίγη τροφή ή λίγο ζαχαρόνερο, αλλά είχαν δυσκολία να αποφασίσουν πότε έπρεπε να σταματήσουν να πατάνε τον μοχλό.

Αντίθετα τα φυσιολογικά ποντίκια το αποφάσιζαν με ευκολία.

Έπειτα από «διακοπές» διάρκειας τεσσάρων εβδομάδων σε ένα περιβάλλον απελευθερωμένο από στρεσογόνους παράγοντες τα ποντίκια που έπασχαν από χρόνιο άγχος είχαν ξαναβρεί τις ισορροπίες τους και είχαν ανακτήσει όλες τις ικανότητές τους.

Μπορούσαν να βρουν καινούργιους τρόπους για να πετύχουν αυτό που ήθελαν και να μπορούν να ξεχωρίσουν τις διάφορες καταστάσεις, ενώ δεν έκαναν άσκοπες επαναληπτικές κινήσεις.

Οι ατροφικές ενώσεις των συνάψεων στις πιο σημαντικές περιοχές του εγκεφάλου, όπως π. χ. τον προμετωπιαίο φλοιό, είχαν αποκτήσει και πάλι το φυσιολογικό τους μέγεθος, ενώ είχαν υποχωρήσει οι δενδρίτες στην περιοχή που ευθύνεται για τη δημιουργία έξεων.

Δεν παραδεχόμαστε ότι έχουμε πρόβλημα

Ο Ρόμπερτ Σαπόλσκι, νευροβιολόγος και ειδικός στο στρες, της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ επισημαίνει ότι πολύ συχνά το άγχος, εφόσον είναι έντονο, «μεταβάλλεται σε σκοτεινό τούνελ από το οποίο όχι μόνο αδυνατούμε να βγούμε, αλλά όσο προσπαθούμε βυθιζόμαστε περισσότερο».

«Η αλήθεια είναι ότι δεν τα καταφέρνουμε καθόλου καλά στην αναγνώριση του προβλήματος. Με μεγάλη δυσκολία καταλαβαίνουμε πότε οι μηχανισμοί αντιμετώπισης του άγχους που διαθέτουμε δεν κάνουν τη δουλειά τους. Γι’ αυτό σε πολλές περιπτώσεις επαναλαμβάνουμε τις ίδιες συμπεριφορές αντί να δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο» εξηγεί ο Αμερικανός ειδικός.

Σίγουρα η επιμονή είναι αρετή και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο κάθε επιτυχίας στη ζωή. Όταν, όμως, το παρακάνουμε, αυτή η αρετή μεταβάλλεται απλά σε ανεξέλεγκτη επανάληψη των ίδιων και των ίδιων που καταλήγουν σε ένα φαύλο κύκλο άγχος και αποτυχίας.

«Αν προσπαθήσω τώρα να κατακτήσω τον κόσμο του σύγχρονου χορού, έπειτα από μερικές απορρίψεις και αποτυχίες θα αντιληφθώ ότι πρέπει να εξασκηθώ περισσότερο» εξηγεί ο δρ Σ
απόλσκι, συγγραφέας του «Γιατί οι ζέβρες δεν παθαίνουν έλκος. Μετά την εκατομμυριοστή απόρριψη ίσως θα πρέπει να καταλάβω ότι ο χορός δεν είναι μια επαγγελματική οδός που θα πρέπει να ακολουθήσω. Μόνο τότε θα μπορέσω να αρχίσω κάτι καινούργιο».

Ευτυχώς, οι συμπεριφορές που συνδέονται με το χρόνιο άγχος μπορούν να αλλάξουν εύκολα.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Science».

επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου
Πηγή : Web Only
Δημοσίευση: 30-9-2009,






Το άγχος και η πίεση που συνήθως αποδίδεται στους έντονους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής δεν είναι αποκλειστικά ανθρώπινο «προνόμιο».

Ο Ρόμπερτ Σαπόλσκι, ειδικός σε θέματα φυσιολογίας, υποστηρίζει ότι τα ευρήματα των ερευνών του σε κοινότητες μπαμπουίνων πιθανώς να φανερώσουν τρόπους περιορισμού των βλαβερών συνεπειών της σύγχρονης ζωής. Η ανάπτυξη φιλικών δεσμών, παραδείγματος χάριν, ενδεχομένως να παρέχει τον τρόπο αποφυγής των μακροπροθέσμων στρεσογόνων παραγόντων.

Ο Σαπόλσκι υποστηρίζει ότι η ζωή των μπαμπουίνων έχει πολλές αναλογίες με τη δική μας. Οι κοινότητές τους, όπως ακριβώς οι δυτικές κοινωνίες, σπανίως κινδυνεύουν από λιμό, πανώλη ή σαρκοβόρα ζώα και έτσι τα συμπαθή ζώα εφευρίσκουν λόγους ώστε να αποκτήσουν άγχος.

Δεν το αντιμετωπίζουν

Ο επιστήμονας υποστηρίζει ότι κατάφερε να εντοπίσει μπαμπουίνους που ανήκουν στον «Τύπο Α», δηλαδή, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το άγχος, γεγονός που τον οδηγεί στην πεποίθηση ότι υπάρχουν τρόποι ώστε να εντοπιστούν και οι άνθρωποι με την ίδια αδυναμία.

Ο δρ Σαπόλσκι πιστεύει ότι βρισκόμαστε «φυσικώς ευνοημένοι», γεγονός που μας επιτρέπει να δημιουργούμε κοινωνικές εντάσεις αλλά και στρες με τη ιατρική έννοια του όρου. Το ίδιο συμβαίνει και με τους μπαμπουίνους, που «υποφέρουν» εξαιτίας της πολυπλοκότητας της κοινωνικής τους ζωής.

Ο δρ Σαπόλσκι, που ανήκει στο δυναμικό του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, μελέτησε του μπαμπουίνους του οροπεδίου Σερενγκέτι της βόρειας Τανζανίας. Kατάφερε μάλιστα να αναισθητοποιήσει ορισμένα ζώα και να συλλέξει δείγματα αίματος ώστε αναλύοντάς τα να βρει τα επίπεδα των ορμονών του στρες, των αντισωμάτων και της χοληστερίνης.

Αυτοί που έχουν διαρκώς υψηλά επίπεδα ορμονών του στρες εμφάνιζαν, εξάλλου, υψηλά επίπεδα «κακής» χοληστερίνης, αυξημένη αρτηριακή πιέση και αρτηριοσκλήρυνση. Επίσης εντοπίστηκαν ορισμένες καταστάσεις που προκαλούσαν εντονότερο άγχος στους μπαμπουίνους που υπήρξαν αντικείμενο της μελέτης, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν αρσενικοί. Οσα ζώα διαισθάνονταν ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα και άρχιζαν να μαλώνουν, παρουσίαζαν λιγότερο στρες από αυτά που κάθονταν άπρακτα και απλώς ανησυχούσαν για το αν βρισκόταν προ των πυλών μια σύγκρουση.

Τι το προκαλεί

Οταν η ιεραρχία της κοινότητας των μπαμπουίνων ήταν σταθερή, τα επίπεδα του άγχους ήταν χαμηλότερα, ενώ η συμμετοχή ενός νέου μπαμπουίνου στην ομάδα προκαλούσε αύξηση των συγκεκριμένων ορμονών.

Επίσης, τα αρσενικά που δαπανούσαν μεγαλύτερο μέρος φροντίζοντας το τρίχωμά τους ή όταν ήταν αποδέκτες ανάλογης φροντίδας από θηλυκά που ωστόσο δεν βρίσκονταν σε αναπαραγωγική φάση ή περνούσαν πολλές ώρες παίζοντας με τα βρέφη της ομάδας, είχαν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα ορμονών του στρες. Αντίστοιχες μελέτες, εξάλλου, που πραγματοποίησε ο δρ Σαπόλσκι σε ποντικούς, έδειξαν ότι τα εγκεφαλικά κύτταρα που ελέγχουν το άγχος μπορεί να καταστραφούν σε περίπτωση που αυτό είναι πολύ έντονο. Επίσης τα υψηλά επίπεδα των ορμονών του στρες καταστρέφουν τον ιππόκαμπο, την εγκεφαλική περιοχή που παίζει ρόλο στη μάθηση και τη μνήμη.

Πάντως μέτρια επίπεδα άγχους φαίνονται να ωφελούν τον εγκέφαλο.
kathimerini.gr





Ανησυχία, ιδρωμένα χέρια, καρδιά που χτυπάει δυνατά και διάθεση να το σκάσεις ή να καταφύγεις στο σπίτι σου. Αυτά είναι μερικά από τα συμπτώματα του άγχους, που συνήθως εμφανίζονται όταν πρόκειται να δώσουμε ένα διαγώνισμα, να συναντήσουμε ένα σημαντικό πρόσωπο, να περάσουμε από μια συνέντευξη για δουλειά ή όταν αντιμετωπίζουμε κάποιο μεγάλο πρόβλημα. Το άγχος εκδηλώνεται σε κάθε στιγμή της καθημερινής μας ζωής, σε διαφορετικό επίπεδο κάθε φορά, και για να απαλλαγούμε από αυτό, πολλές φορές οδηγούμαστε στη λύση των φαρμάκων. Νέες έρευνες όμως στο χώρο της Νευρολογίας δείχνουν ότι δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε πάντα το άγχος ως ασθένεια και να προσπαθούμε να το θεραπεύσουμε με κάποιο φάρμακο, γιατί πρόκειται ουσιαστικά για μια λειτουργία του εγκεφάλου που μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε τις κρίσιμες καταστάσεις και στη συνέχεια να αισθανθούμε χαρούμενοι που τα καταφέραμε. Σε μικρές ποσότητες μάλιστα, το άγχος μάς βοηθά να ζούμε και να αποδίδουμε το μέγιστο των δυνατοτήτων μας. Νευρολόγοι και ψυχίατροι υποστηρίζουν ότι και η παντελής έλλειψης άγχους είναι μια εξίσου αρνητική κατάσταση.

Ο Ιταλός ψυχίατρος Τζανμπάολο Πέρνα, υπεύθυνος του Τμήματος Αγχους στο νοσοκομείο Σαν Ραφαέλε στο Μιλάνο, εξήγησε ότι οι δυσάρεστες αισθήσεις που προκαλεί το άγχος αποτελούν κάτι σαν τίμημα για να κάνουμε πραγματικότητα μια ευχάριστη επιθυμία. «Το άγχος μπορεί να γίνει ένας πολύτιμος σύμμαχός μας. Αν προσπαθούμε με κάποιο αγχολυτικό φάρμακο να το απομακρύνουμε, σημαίνει ότι αρνούμαστε να δώσουμε όλες τις δυνάμεις μας για να το ξεπεράσουμε. Στις περιπτώσεις αυτές μάλιστα, μπορεί το φάρμακο να γίνει μπούμερανγκ για την υγεία μας. Ο λόγος είναι ότι οι βενζοδιαζεπίνες, ουσίες που βρίσκονται στα πιο συνηθισμένα αγχολυτικά φάρμακα και οι οποίες επιδρούν άμεσα στο νευρικό σύστημα, επιβραδύνοντας την υψηλή δραστηριότητα των νευρώνων δεν αποδεικνύονται μόνο περιττές, αλλά και βλαβερές για τον οργανισμό». Ο Πέρνα σημειώνει επίσης ότι στις μη παθολογικές περιπτώσεις άγχους μπορούμε, αντί για φάρμακα, να παίρνουμε βότανα που έχουν αγχολυτική δράση. Το χαμομήλι, η πασιφλόρα και η βαλερεάνα είναι μερικές από τις φυτικές λύσεις. Στην καταπολέμηση των κρίσεων άγχους ιδιαίτερα αποτελεσματική έχει αποδειχτεί και η αεροβική γυμναστική που έχει και προληπτική δράση.

Την ίδια γνώμη με τον καθηγητή Πέρνα σε ότι αφορά τη σχέση άγχους και προσωπικής ευχαρίστησης έχει και ο Ρόμπερτ Σαπόλσκι, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Ο Αμερικανός επιστήμονας τονίζει ότι ένα ορισμένο ποσοστό άγχους πρέπει να υπάρχει στον άνθρωπο καθώς είναι απαραίτητο για την επιβίωσή του. Οπως εξηγεί, με το άγχος μπαίνουν σε λειτουργία νευροβιολογικοί μηχανισμοί που δημιουργούν αίσθημα όχι μόνο ανακούφισης, αλλά κι ευχαρίστησης στον άνθρωπο όταν καταφέρει να κρατήσει τις αντιστάσεις του. Υπέρ της αποφυγής των αγχολυτικών φαρμάκων είναι και ο Κοράντο Μπάρμπουι, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Βερόνα, ο οποίος θεωρεί ότι η συνταγογράφηση αγχολυτικών είναι απλώς η πιο εύκολη και η πιο οικονομική λύση. Κατά τη γνώμη του, προτού καταφύγει κάποιος που υποφέρει από άγχος στα φάρμακα κι εφόσον δεν μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα μόνος του, το καλύτερο είναι να στραφεί στην ψυχοθεραπεία.
madata.gr





















Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008

Οκτώ τρόποι να ακονίσετε τις διανοητικές σας ικανότητες..



Οκτώ τρόποι να ακονίσετε τις διανοητικές σας ικανότητες

Ένας από τους σημαντικότερους εχθρούς των διανοητικών μας ικανοτήτων είναι το στρες που βιώνουμε σε καθημερινή βάση. Είτε ένα πολύ έντονο γεγονός που προκαλεί στρες είτε πολλοί μικρότερης έντασης στρεσσογόνοι παράγοντες σε καθημερινή βάση είναι δυνατό να επηρεάσουν τις διανοητικές λειτουργίες.

Το αποτέλεσμα είναι ότι άνθρωποι έξυπνοι, ικανοί, συχνά σε υψηλές θέσεις ή με σημαντικά καθήκοντα, να μη μπορούν να λειτουργήσουν σε απλά έργα, τα οποία αντιμετώπιζαν με τις διανοητικές τους ικανότητες στο παρελθόν. Οι διανοητικές αυτές δυσκολίες μπορεί να εντοπίζονται στη μνήμη, στην προσοχή και συγκέντρωση, στη διανοητική «θολούρα» και μπέρδεμα και στην οργάνωση.

Ερευνητικά δεδομένα πολλών ετών δείχνουν ότι αυτές τις δυσκολίες μπορεί κανείς να τις ξεπεράσει «ακονίζοντας» τις διανοητικές του ικανότητες και την αντίληψή του, ενώ παράλληλα μειώνει το στρες.




1. Κρατήστε Ημερολόγιο

Έρευνες δείχνουν ότι το να κρατάει κανείς ημερολόγιο έχει σημαντικά οφέλη σε διάφορους τομείς, όπως την ανακούφιση από το στρες αλλά και τη μείωση επεισοδίων σε ιατρικές καταστάσεις όπως είναι το άσθμα. Γράφοντας ημερολόγιο βοηθά κανείς τον εαυτό του να βελτιώσει την ικανότητα σκέψης του και να δημιουργήσει μια καλύτερη ζωή.




2. Ενδυναμώστε με έναν υπνάκο

Όταν κανείς δεν κοιμάται αρκετές ώρες (πράγμα συνηθισμένο για πολλούς ανθρώπους), έχει μειωμένες διανοητικές λειτουργίες και καθυστερημένες αντιδράσεις, αντίστοιχες με αυτές ενός μεθυσμένου οδηγού! Όταν μπορεί κανείς να κοιμηθεί για 30 λεπτά μέσα στην ημέρα, στην ουσία ενδυναμώνει όχι μόνο τη φυσική αλλά και τη διανοητική του κατάσταση.



3. Μειώστε την αρτηριακή πίεση

Πληθώρα μελετών δείχνει ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην υψηλή αρτηριακή πίεση και τη χαμηλή διανοητική απόδοση, όχι μόνο σε άτομα της τρίτης ηλικίας, αλλά και σε πολύ νεότερης ηλικίας πληθυσμό. Σωστή δίαιτα, άσκηση και μείωση του στρες μπορούν να συντελέσουν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και, επομένως, να δημιουργήσουν το κατάλληλο έδαφος για κοφτερές διανοητικές ικανότητες.




4. Τα οφέλη του διαλογισμού

Ο διαλογισμός είναι μια πρακτική που προέρχεται από τις φιλοσοφικές παραδόσεις της Ανατολής και δεν αποτελεί κάποια θρησκεία από μόνος του (αν και έχει χρησιμοποιηθεί ως πρακτική σε διαφορετικές μεταξύ τους θρησκείες). Ερευνητικά πειράματα σε εργαστήρια δυτικών χωρών δείχνουν ότι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τρόπους για να εκγυμνάσει κανείς το νου και την ψυχή του, να μειώσει το στρες και να δρέψει και πολλά άλλα οφέλη στον τομέα της ψυχικής και σωματικής υγείας. Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για να προσεγγίσει κανείς τον διαλογισμό και κάποιοι από αυτούς είναι ιδιαίτερα προσιτοί για αρχάριους.




5. Ασκηθείτε

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη γνωρίζει τα οφέλη της σωματικής άσκησης, αλλά ξέρατε ότι ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγεται και το αυξημένο I.Q. και οι καλύτερες ικανότητες σκέψης και αντίληψης; Έρευνες δείχνουν ότι η αεροβική άσκηση σχετίζεται με τη μείωση του στρες αλλά και τη βελτιωμένη διανοητική απόδοση.



6. Παιχνίδια του... μυαλού

Τα παιχνίδια του νου είναι πολύ ωφέλιμα! Και, προφανώς, δεν εννοούμε τα παιχνίδια που μας παίζει το μυαλό μας ή τα τερτίπια του νου όταν πρόκειται για ερωτικές ή κοινωνικές σχέσεις, πράγματα που όλοι απεχθανόμαστε. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται τα παιχνίδια που εμπλέκουν την εγκεφαλική λειτουργία, που προκαλούν το νου να λάβει μέρος ενεργά, χωρίς να είναι παθητικός δέκτης κάποιων ερεθισμάτων. Τα παιχνίδια που βοηθούν τις διανοητικές λειτουργίες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα στον εγκέφαλο όπως οι ασκήσεις στο σώμα. Τα σταυρόλεξα, το sudoku, τα παζλ, η σύγκριση εικόνων με διαφορές, η ανάγνωση βιβλίων, η απαγγελία, η ενασχόληση με διάφορα χόμπι, όλα αυτά βοηθάνε στο να διατηρηθούν σε υψηλό επίπεδο οι διανοητικές ικανότητες.





7. Ο ρόλος της σωστής διατροφής

Ο ρόλος της σωστής διατροφής τονίζεται από τους ειδικούς κυρίως για τα αποτελέσματα που φέρνει σε σωματικό επίπεδο, αφού προστατεύει από καρδιοπάθειες, διάφορες μορφές καρκίνου και έχει αντιγηραντικές ιδιότητες. Πέρα από αυτά τα πολύ σημαντικά οφέλη, η σωστή διατροφή μπορεί να βοηθήσει και στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου, να βελτιώσει τις διανοητικές επιδόσεις και να βοηθήσει το άτομο να λειτουργήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επειδή το στρες επιδεινώνει την όρεξη και τις επιλογές φαγητού που κάνει το άτομο, είναι σημαντικό να διατηρεί κανείς μια ισορροπημένη δίαιτα ακόμα και σε περιόδους έντονου στρες, ώστε σώμα και εγκέφαλος να ωφεληθούν.




8. Διαλέξτε ένα καλό βιβλίο

Το διάβασμα αποτελεί μια θαυμάσια απόδραση από το στρες και, από την άλλη, ασκεί τους διανοητικούς... μυς. Είτε πρόκειται για βιβλία αυτοβοήθειας σε κάποιο συγκεκριμένο τομέα, είτε για κάποιο μυθιστόρημα ή αστυνομικό, είτε για ποίηση ή για κάποιο βιβλίο που διδάσκει σε απλά βήματα πώς να κατακτήσετε ένα νέο χόμπι, σε κάθε περίπτωση το καλό βιβλίο αποτελεί μια μοναδική εμπειρία ψυχικού εμπλουτισμού. Με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να μειώσει το στρες του, να αποκτήσει νέες ιδέες για να τις χρησιμοποιήσει στη συζήτηση στην κοινωνική του ζωή, ενώ παράλληλα βελτιώνει τις διανοητικές του ικανότητες.
health.in.gr





Πως μπορείτε να διαλογιστείτε στην αναπνοή σας

Καθίστε σε μια άνετη στάση με τον κορμό του σώματός σας ευθυγραμμισμένο αλλά χωρίς ένταση.

Κλείστε τα μάτια σας, επικεντρώστε την προσοχή σας στην αναπνοή σας και αισθανθείτε την.

Αναπνεύστε κανονικά, ήρεμα χωρίς να σκέφτεστε τώρα αναπνέω με έναν διαφορετικό τρόπο.

Προσπαθήστε να νοιώσετε μόνο την αναπνοή σας στην άκρη της μύτης σας.

Αισθανθείτε την αναπνοή σας και ξεχάστε κάθε σκέψη.

Κάθε στιγμή που το πνεύμα σας περισπάται φέρτε το πίσω στην αναπνοή σας.

Βαθμιαία θα νιώσετε να εξαφανίζεται το στρες από το σώμα σας και το πνεύμα σας.

Θα βιώσετε βαθιά εσωτερική ηρεμία και γαλήνη.

Μείνετε σε αυτή την γαλήνη ηρεμία για όσο πιο πολύ μπορείτε.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας προσπαθήστε να θυμηθείτε αυτήν την γαλήνη-ηρεμία που νιώσατε στο διαλογισμό.

Αυτόν τον διαλογισμό μπορείτε να τον κάνετε κάθε πρωί πριν ξεκινήσει η μέρα σας αλλά και να τον επαναλαμβάνεται για πέντε λεπτά στο γραφείο ή όπου αλλού θα έχετε την ευκαιρία.

Το σίγουρο είναι ότι μετά από μια τέτοια απλή άσκηση θα έχετε καλύτερη υγεία, καλύτερη συγκέντρωση και θα νιώθετε πνευματική και σωματική ευεξία που θα σας βοηθήσει να δημιουργήσετε καλύτερες σχέσεις.


10 Minute Relax -Music by Paul Collier


Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2008

Η σημασία του αγγίγματος στη ζωή μας




Άγγιξε με .. φίλησε με .. κράτα με σφιχτά

…λένε οι στίχοι του γνωστού τραγουδιού αλλά και οι ειδικοί που κάνουν έρευνες στην επίδραση που έχει το άγγιγμα και το χάδι πάνω στον ανθρώπινο εγκέφαλο, την καλή διάθεση και την ψυχοσωματική μας υγεία.

Η πληροφορία του αγγίγματος περνά από τον σωματαισθητικό φλοιό διαμορφώνοντας ένα ολόκληρο χάρτη του σώματος κατά μήκος της επιφάνειας του εγκεφάλου. Τα πιο ευαίσθητα σημεία του σώματός μας, τα ακροδάχτυλα, δάχτυλα ποδιών, χείλη και γεννητικά όργανα έχουν μεγαλύτερες απεικονίσεις από τις λιγότερο ευαίσθητες περιοχές. Ενώ η γεύση, η ακοή και οι άλλες αισθήσεις εδρεύουν σε συγκριμένα σημεία του εγκεφάλου μας, η αίσθηση της αφής υπάρχει σε όλο μας το σώμα. Το δέρμα μας δίνει πληροφορίες για όλα όσα ερχόμαστε σε επαφή και στέλνει, μέσω της σπονδυλικής στήλης, πληροφορίες στον εγκέφαλο εάν αυτό που αγγίζουμε είναι ζεστό ή κρύο ή εάν ένα άγγιγμα είναι ευχάριστο ή απειλητικό. Τα ακροδάχτυλα μας έχουν πάνω από 100 υποδοχείς το κάθε ένα και 700 απτικά κύτταρα ανά 2 τετραγωνικά χιλιοστόμετρα επιφάνειας !




Επιστημονικές έρευνες για τις διαφορές παιδιών που μεγάλωσαν με στοργικούς γονείς που τα χάιδευαν και παιδιών που μεγάλωσαν σε ορφανοτροφεία δείχνουν ότι τα παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς χάδια είχαν σοβαρές διαταραχές ανάπτυξης και προβλήματα συμπεριφοράς. Μελέτες που έγιναν τη δεκαετία του ’30 από τον ψυχολόγο Rene Spitz σε ορφανά παιδιά στην Αμερική επιβεβαίωσαν ότι ένα μωρό μπορεί ακόμα και να πεθάνει λόγω της έλλειψης αγγίγματος. Ενώ λοιπόν έχει αποδειχτεί ότι τα μωρά έχουν εξίσου ανάγκη το χάδι όσο και την τροφή για να επιβιώσουν τι γίνεται με τους ενήλικες; Πόσο έχουμε ανάγκη το άγγιγμα; ή πόσο η έλλειψή του αλλάζει την ζωή μας;




Οι ειδικοί ερευνητές λοιπόν έχουν ανακαλύψει πως η ωκυτοκίνη, η ορμόνη η οποία σχετίζεται με την γέννα και τον θηλασμό παράγεται και όταν μας αγγίζουν με αποτέλεσμα η έκκριση της να πυροδοτεί και τις ενδορφίνες (φυσικό αναλγητικό). Επίσης η ωκυτοκίνη φέρνει ηρεμία, αισιοδοξία, βοηθά να νιώθουμε θάρρος, μειώνει την αντικοινωνική συμπεριφορά και αυξάνει τη σεξουαλική δεκτικότητα, και έτσι εξηγείται γιατί ο τρυφερός ερωτικός τρόπος παραμένει ευχάριστος.

Από την άλλη η έλλειψη του αγγίγματος συνδέεται με την κατάθλιψη και τα υψηλά επίπεδα άγχους, με μείωση της ερωτικής διάθεσης ακόμα και με εξασθένιση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.



Κοινωνικές απαγορεύσεις

Παρά την τόση σημασία που έχει το χάδι στην ζωή μας και το πόσο καλά νιώθουμε, από μικροί έχουμε μάθει ότι δεν πρέπει να χαϊδεύουμε το σώμα μας ή ότι οι άντρες δεν επιτρέπεται να αγκαλιάζουν τους φίλους τους. Με τον έναν ή άλλο τρόπο το χάδι έχει συνδυαστεί με την ενοχή από την παιδική μας ηλικία και γίνεται αποδεκτό στα πλαίσια της μητρικής ή σεξουαλικής δραστηριότητας παγιδεύοντας μας έτσι σε στερεότυπα. Αναλογιστείτε πόσο συχνά μέσα στην ημέρα αγγίζεται το κινητό σας ή το ποντίκι του υπολογιστή σας και αντίστοιχα σκεφτείτε πότε ήταν η τελευταία φορά που περπατήσατε στην πόλη χέρι-χέρι με τον αγαπημένο σας;

Ένας νέος τομέας της ψυχολογίας, η ψυχοφυσική, μελετά την υποκειμενική αίσθηση των διαφόρων αισθήσεων και κάποιοι ερευνητές υπόσχονται ότι σε λίγο καιρό θα μπορούμε να «νιώσουμε» ένα ύφασμα πριν το αγοράσουμε από το internet. Δυστυχώς δεν ερευνάται τόσο, το πώς θα «νιώσουμε» καλύτερα τον διπλανό μας… Παράλληλα σε πολλές πολιτείες της Αμερικής οργανώνονται από εταιρία «πάρτι χαδιού» για άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους, που έχουν έλλειψη χαδιού!



Εκφραστείτε μέσα από το χάδι

Εκτός λοιπόν από τις θεραπευτικές του ιδιότητες, το χάδι αποτελεί έναν τρόπο έκφρασης και επικοινωνίας. Μέσα από το άγγιγμα μας εκφράζουμε την αγάπη μας, την συμπάθειά μας σε ένα άτομο ή πολλές φορές λέμε όσα δεν μπορούν να πουν οι λέξεις. Ακόμα και εάν μεγαλώσαμε, χρειαζόμαστε το άγγιγμα όπως και αυτό να εκφράζεται σαν φιλί, σαν αγκάλιασμα, σαν κράτημα του χεριού.

Όχι μόνο λοιπόν για λόγους υγείας αλλά και για λόγους συναισθηματικής πληρότητας βελτιώστε την :

σχέση με τους δικούς σας ανθρώπους

μη διστάζετε να εκφράσετε το ενδιαφέρον σας με μια φιλική χειρονομία. Με μια αγκαλιά μπορείτε να εκφράσετε αυτό που νιώθετε, την συγνώμη, την αγάπη την υποστήριξη σας.

Image σεξουαλική σας ζωή

αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο στα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές ακόμα και εάν δεν καταλήγουν πάντα στο σεξ. Θα νιώσετε περισσότερη ασφάλεια, οικειότητα και θα δημιουργήσετε ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς.

σχέση με τον εαυτό σας

ακόμα και εάν διστάζετε ή σας φαίνεται αστείο χαϊδέψτε τον εαυτό σας. Την στιγμή που απλώνεται στο δέρμα σας ενυδατική κρέμα, κάντε το με πιο πολύ περισσότερη τρυφερότητα απέναντι στο σώμα σας και δείτε πως αντιδρά το σώμα σας σε αυτό.
www.kalnews.gr




«Το άγγιγμα είναι μια μορφή επικοινωνίας»

Κάποιος φίλος δεν πέρασε στις εξετάσεις; Ενώ προσπαθείτε να του ανυψώσετε το ηθικό, αυθόρμητα θα τον χτυπήσετε στην πλάτη. Σε μια στιγμή φόβου; Αρκεί να σας κρατήσει κάποιος από το χέρι για να νιώσετε πιο ήσυχοι. Οι αγκαλιές, οι χειραψίες και τα χάδια μπορούν να πουν περισσότερα από τις λέξεις. Ποια είναι η σημασία τους; Γιατί συχνά είναι πιο αποτελεσματικά από μια συζήτηση; Και σε ποιες περιπτώσεις τα χρησιμοποιούμε;

«Το άγγιγμα είναι μια μορφή επικοινωνίας», εξηγεί ο Στάνλεϊ Τζόουνς, από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο (ΗΠΑ), μελετητής της μη λεκτικής επικοινωνίας. «Έχει μεγάλο αντίκτυπο σε συναισθηματικό επίπεδο και δεν περνά ποτέ απαρατήρητη. Η πιο συνηθισμένη αντίδραση αποδοχής σε μια σωματική επαφή είναι το χαμόγελο, ενώ η απόρριψη δηλώνεται με την απομάκρυνση του σώματος. Μια χειρονομία μπορεί να έχει περισσότερες σημασίες: βάζοντας το χέρι πάνω στον ώμο του άλλου δηλώνουμε υποστήριξη, ευχαριστία, χαιρετισμό, παράκληση για προσοχή». Κάθε επαφή πρέπει να ερμηνεύεται ανάλογα με τα «συμφραζόμενα»: «Έχει μεγάλη σημασία το συνολικό μήνυμα: η κατάσταση, τα λόγια, η σχέση των ατόμων...». Το άγγιγμα είναι ένα είδος πρωτόγονης και συχνά σιωπηλής επικοινωνίας, που δεν γίνεται πάντα πλήρως συνειδητή.



Είμαι δίπλα σου

Δεν είναι τυχαίο που το άγγιγμα χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει υποστήριξη. Η σωματική επαφή θυμίζει τη σχέση με τη μητέρα και τις φροντίδες της, και παραμένει εξίσου καθησυχαστική και στην ενήλικη ζωή. Μορφές επαφής όπως το αγκάλιασμα σημαίνουν προστασία και δηλώνουν: «Είμαι δίπλα σου, θα σε φροντίσω». Γι’ αυτό είναι συχνές σε στιγμές στεναχώριας ή κινδύνου. Για να ηρεμήσουμε κάποιον, τον αγκαλιάζουμε και τον χαϊδεύουμε. Με τον ίδιο τρόπο αγκαλιάζουμε κάποιον που υποφέρει, όπως για παράδειγμα σε περίοδο πένθους. Ομοίως στεγνώνουμε τα δάκρυα του άλλου και τον παρηγορούμε, ή καθόμαστε δίπλα σε κάποιον για να μας κανακεύσει.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά ο εγκέφαλός μας όταν μας πιάνουν από το χέρι. Σε ένα πείραμα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια (ΗΠΑ), αναλύθηκαν οι αντιδράσεις κάποιων γυναικών σε κατάσταση άγχους (επιτρεπόταν να τους διοχετευτεί μια μικρή ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος) σε τρεις καταστάσεις: σφίγγοντας το χέρι του συζύγου τους, το χέρι ενός αγνώστου και χωρίς καμιά επαφή. «Όταν σφίγγουμε το χέρι κάποιου, μειώνεται η δραστηριότητα των περιοχών του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται σε καταστάσεις κινδύνου και προετοιμάζουν την αντίδραση του σώματος. Όταν όμως οι γυναίκες κρατούσαν το χέρι του συζύγου τους, περιορίστηκε σημαντικά η δραστηριότητα αυτών των περιοχών, ιδίως όσων εμπλέκονται στην εστίαση της προσοχής για ενδεχόμενο κίνδυνο και στην έκλυση των ορμονών του στρες», εξηγεί ο Τζέιμς Κόαν, από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. «Το κράτημα του χεριού είναι η ένδειξη της παρουσίας κάποιου άλλου, που θα βοηθήσει σε περίπτωση κινδύνου. Ο εγκέφαλος προσαρμόζεται, καθώς υπάρχει μικρότερη ανάγκη να προετοιμάσει το σώμα για αντίδραση. Και όσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη υπάρχει στον άλλο και στην υποστήριξή του, τόσο λιγότερο ανησυχεί ο εγκέφαλος».




Το αγκάλιασμα και το άγγιγμα είναι θεμελιώδεις εκφράσεις στοργής. Στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας (ΗΠΑ) εξέτασαν τα αποτελέσματα της στοργικής επαφής μεταξύ συντρόφων. Κάποιοι συμμετέχοντες έπρεπε να βρίσκονται κοντά στο σύντροφό τους, να μιλούν, να κρατιούνται από το χέρι και στη συνέχεια να αγκαλιάζονται. Κάποιοι άλλοι συμμετέχοντες παρέμεναν απομονωμένοι. Όλοι υποβλήθηκαν στη συνέχεια σε ένα μικρό στρες: να μιλήσουν δημόσια. Ως αντίδραση στο άγχος, όσοι είχαν προηγουμένως μια στοργική επαφή με το σύντροφο παρουσίασαν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και καρδιακό παλμό.
www.focusmag.g

Φραγκοσυριανή - Φλέρυ Νταντωνάκη (Μ.Βαμβακάρης)


Free Hugs Campaign - Ecuador

Free Hugs is a worldwide campaign started by Juan Mann to spread simple acts of love and kindness to strangers. Making someone smile, even if just for a moment, is worth more than you could know.
Music is "All the Same" by Sick Puppies.

Lion Kisses and Hugs Woman


Christian the Lion - the full story (in HQ)