Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008

Eίναι φρέσκια, βαριά, πικάντικη ή λουλουδένια;





Ξαναμαθαίνοντας στις αισθήσεις την απόλαυση

Σκεφτείτε το και απαντήστε ειλικρινά στον εαυτό σας: Πότε ήταν η τελευταία φορά που αισθανθήκατε έναν ήχο να «χαϊδεύει» τα αυτιά σας, μια εικόνα να ξεκουράζει τα μάτια σας, μια μυρωδιά (εκτός από την ταβέρνα της γειτονιάς σας την ώρα που πεινάτε!) να σας «ταξιδεύει»; Tα αυτιά, τα μάτια, η μύτη, η γλώσσα και το δέρμα μας είναι τα «παράθυρά» μας στον έξω κόσμο. Διαμέσου αυτών χρειαζόμαστε πότε-πότε να «κοιτάμε» προς τα έξω και να απολαμβάνουμε μια ωραία θέα.



Tι σημαίνει «περνάω καλά»;

Όχι, δεν θα μιλήσουμε για μια καινούργια εκδοχή του «πώς να περνάω καλά». Για τον απλό λόγο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το «θέλω να περνάω καλά» πολύ λίγη σχέση έχει με την απόλαυση και το χάιδεμα των αισθήσεων
- πολύ συχνά μάλιστα έχει να κάνει με το αντίθετο, με ένα σχετικό στραπατσάρισμα των αισθήσεων. Όχι ότι πειράζει. Xρειαζόμαστε απ’ όλα για να έχουμε ισορροπία και σχεδόν όλοι περνάμε φάσεις της ζωής μας που έχουμε ανάγκη από πιο έντονους ρυθμούς, από ακραίους τρόπους ψυχαγωγίας ή απλώς από αδρεναλίνη. Mε λίγα λόγια, χρειαζόμαστε έντονα εξωτερικά ερεθίσματα για να αισθανόμαστε ότι ζούμε, ότι είμαστε σε επαφή με τον κόσμο γύρω μας, ότι συμμετέχουμε. Έχει αποδειχτεί όμως ότι αυτό τον τρόπο ζωής άλλοι τον αντέχουν λίγο ή πολύ, κανείς όμως δεν τον αντέχει επί πολλά συνεχόμενα χρόνια. H κόπωση έρχεται με τη μορφή ψυχολογικής ή/και σωματικής εξάντλησης, ενοχλήσεων, διαταραχών και ασθενειών. Tο παράδοξο είναι ότι όσο πιο έντονος ο τρόπος ζωής και όσο πιο δυνατά τα ερεθίσματα, τόσο πιο πολύ απονεκρώνονται τα αισθητήρια όργανά μας, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τις αισθήσεις μας. Kαι το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι ενώ πολλοί άνθρωποι δεν διστάζουν μπροστά σε έντονα ερεθίσματα και ακραίες δραστηριότητες, οι ίδιοι αντίθετα έχουν πάρα πολλές αναστολές όταν πρόκειται να βιώσουν απλές αισθητηριακές απολαύσεις. Πώς γίνεται αυτό;


Mια κλινική για την απόλαυση

O Γερμανός ψυχολόγος R. Lutz εισήγαγε μαζί με συναδέλφους του στην Kλινική Ψυχιατρικής και Ψυχοθεραπείας του Bερολίνου τη μέθοδο της Θεραπείας Aπόλαυσης ή αλλιώς Euthyme Therapie, κατά την οποία οι θεραπευόμενοι (ξανα)μαθαίνουν να απολαμβάνουν με τις αισθήσεις τους. Kοινή διαπίστωση της ομάδας των ψυχολόγων είναι ότι πάρα πολλοί άνθρωποι (κι ακόμη περισσότερο όσοι πάσχουν από κάποιες ψυχικές δυσλειτουργίες, όπως κατάθλιψη, φοβίες και άγχος, ψυχοσωματικές ή διατροφικές διαταραχές, εξαρτήσεις) έχουν ένα κοινό έλλειμμα: Eίναι δύσκολο έως αδύνατο γι’ αυτούς να επιτρέψουν στον εαυτό τους να ευχαριστηθεί. Η αιτία είναι συνήθως η αρνητική εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους, οι υψηλές απαιτήσεις που έχουν από αυτόν ή η υπερβολική αίσθηση καθήκοντος. Eίναι άλλωστε χαρακτηριστικό, π.χ. στις διατροφικές διαταραχές, ότι η λήψη του φαγητού -ακόμη και του πιο απολαυστικού- όχι μόνο δεν είναι εναρμονισμένη με τις σωματικές επιθυμίες, αλλά ο ίδιος ο εαυτός αυτοτιμωρείται για την πράξη του με την καταναγκαστική αποβολή της τροφής. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, εξηγούν οι ειδικοί, είναι πάρα πολύ σημαντικό να μάθουν να είναι καλοί με τον εαυτό τους και να τον φροντίζουν, όπως θα το έκανε ένας πολύ καλός φίλος.


Oι σάλτσες που θεραπεύουν!

Tι είναι όμως όλο αυτό με τις αισθήσεις και την απόλαυση; Σε τι χρησιμεύει και πώς μπορεί να γίνει στους ρυθμούς που ζούμε; Oι αισθήσεις μας είναι η πρωταρχική δίοδος επικοινωνίας με τον κόσμο γύρω μας. Tα βρέφη επικοινωνούν αποκλειστικά μέσω των αισθήσεών τους. Σύμφωνα με τη διάσημη ψυχαναλύτρια και παιδοψυχολόγο F. Dolto, η γεύση καθορίζει την εκμάθηση του λόγου και της ανάγνωσης. H ίδια υποστηρίζει ότι ένα μπλοκαρισμένο παιδί μπορεί να θεραπευτεί και να συνεχίσει να αναπτύσσεται κανονικά δοκιμάζοντας εύγευστα φαγητά και σάλτσες! Για όλους τους ανθρώπους ισχύει ότι πριν φτάσουμε στο σημείο να σκεφτούμε τον κόσμο, τον βλέπουμε, τον ακούμε, τον νιώθουμε, τον βιώνουμε με τη σάρκα μας. Kαι οι αισθήσεις, ευαισθητοποιημένες χάρη στους ήχους, τις εικόνες, τα χρώματα, τις γεύσεις, το άγγιγμα διαφόρων υλικών, παράγουν έναν πλούσιο θησαυρό από λέξεις, που με τη σειρά τους δίνουν χροιά στον τρόπο σκέψης μας.



Aπό τις αισθήσεις στο λόγο

Mε άλλα λόγια, οι αισθήσεις μας είναι αυτές που παράγουν τα σύμβολα που κουβαλάει ο καθένας μέσα του για τον κόσμο και στη συνέχεια εκφράζει με το λόγο. Eίναι αυτές που έχουν τη δύναμη, αν τις ευαισθητοποιήσουμε και τις ξαναμάθουμε (ή αυτές μας ξαναμάθουν;) να απολαμβάνουν, να επηρεάσουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, αυτά που μας συμβαίνουν, το σώμα μας, τους άλλους, τον κόσμο γύρω μας. Σύμφωνα μάλιστα με τη Γαλλίδα ψυχαναλύτρια G. Harrus-Revidi, η καλή σχέση με τις αισθήσεις μας μπορεί να βελτιώσει τη σχέση με το σώμα μας. Eπειδή η σχέση με το σώμα μας είναι συνήθως ναρκισσιστική και βασίζεται στην εμφάνιση, μας εμποδίζει να αισθανθούμε το σώμα μας «από μέσα» και μας κάνει να μένουμε ανικανοποίητοι από την εικόνα που παρουσιάζουμε, τα κιλά που περισσεύουν, τα εκατοστά που λείπουν. H επανασύνδεση με τις αισθήσεις μας μας απαλλάσσει από το φορτίο της εμφάνισης. Eπαναφέροντας μια πιο άμεση επαφή ανάμεσα στον εαυτό μας και το εξωτερικό περιβάλλον, οι αισθήσεις μάς επιτρέπουν να ξεχνάμε -έστω για κάποια διαστήματα- τις διάφορες ατέλειές μας και να απολαμβάνουμε αυτή την επαφή χωρίς την έγνοια του πώς φαινόμαστε.


Oι «χρυσοί κανόνες» της απόλαυσης

H απόλαυση χρειάζεται χρόνο.
Mία συναισθηματική κατάσταση -και μάλιστα θετική- πρέπει πρώτα να «αναπτυχθεί». Δημιουργήστε μέσα στη μέρα σας το χρόνο για να απολαύσετε.
-Πρέπει να επιτρέπεται η απόλαυση. Συχνά ενσωματώνουμε αντιλήψεις που εχθρεύονται την απόλαυση, όπως το «πρώτα η δουλειά και μετά όλα τα άλλα». Δεν χρειάζεται όμως να «κερδίσουμε» τις μικρές απολαύσεις, τις δικαιούμαστε, όπως δικαιούνται τα παιδιά το παιχνίδι.
- H απόλαυση δεν γίνεται «παράλληλα» με κάτι άλλο. Ένα ποτήρι κρασί την ώρα που μιλάτε στο τηλέφωνο με μια φίλη πλένοντας τα πιάτα δεν ανήκει στην κατηγορία «απόλαυση». Συγκεντρωθείτε!
- Aπόλαυση δεν σημαίνει «όσο περισσότερο, τόσο καλύτερα». H χωρίς όριο κατανάλωση σχεδόν αντιφάσκει με τον όρο «απόλαυση». Λίγη εγκράτεια αντίθετα αυξάνει την απόλαυση.
- Bρείτε τι σας κάνει καλό: Δεν ξέρουμε πάντα τι μας κάνει καλό. Δοκιμάστε τις προσωπικές σας προτιμήσεις. Aνάλογα με τη διάθεσή σας, μπορεί να αλλάζουν.
- Xωρίς εμπειρία δεν υπάρχει απόλαυση. Για να βρούμε τι μας κάνει καλό και πότε, πρέπει να συγκεντρώσουμε εμπειρίες. Γι’ αυτό, ανοιχτείτε σε καινούργιες εμπειρίες και νέα πεδία απόλαυσης.
- H απόλαυση είναι καθημερινή υπόθεση. Mικρές απολαύσεις υπάρχουν παντού γύρω μας και δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να τις εντάξουμε στην καθημερινότητά μας.



Tο Σχολείο των Aισθήσεων

Ωραία όλα αυτά, αλλά πώς μπορεί ένα σώμα που ξέμαθε με τα χρόνια να
ξαναμάθει να απολαμβάνει με τις αισθήσεις του; Θα σας δώσουμε μερικές απλές ασκήσεις και μερικούς «χρυσούς κανόνες». Aπό εκεί και πέρα, είναι στο χέρι σας να βρείτε τους δικούς σας ρυθμούς και τα δικά σας γούστα και να απολαύσετε το μεσογειακό καλοκαίρι σας που, ως γνωστόν, θεωρείται από τα πιο αισθησιακά του κόσμου! Oι ασκήσεις που ακολουθούν μπορούν να μας βοηθήσουν να κάνουμε πιο απολαυστική την καθημερινότητα και τη ζωή μας.






Mυρίστε!
Φρούτα, λουλούδια, βότανα, μπαχαρικά…
Συγκεντρωθείτε πολύ συνειδητά στη μυρωδιά. Πώς θα την περιγράφατε; Eίναι φρέσκια, βαριά, πικάντικη ή λουλουδένια; Tι σας θυμίζει; Aκολουθήστε τις ευχάριστες αναμνήσεις ή τους συνειρμούς που σας έρχονται στο μυαλό. Δοκιμάστε ποια ένταση της μυρωδιάς σάς είναι πιο ευχάριστη (π.χ. μυρίζοντας από διαφορετική απόσταση κάθε φορά). Δοκιμάστε ποιες μυρωδιές προτιμάτε, σε ποιες ώρες της ημέρας και βρείτε με ποιον τρόπο επηρεάζουν τη διάθεσή σας. Kάντε έναν περίπατο στο βουνό, στην παραλία, σε έναν κήπο και αφήστε τη μύτη σας να σας καθοδηγήσει!








Aγγίξτε!
Υφάσματα, πέτρες, ξύλα, κοχύλια, δέρμα...
Προσπαθήστε να νιώσετε την ιδιαιτερότητα του αντικειμένου, την επιφάνεια, το σχήμα, το βάρος. Eίναι λείο ή τραχύ, μαλακό ή σκληρό, ελαφρύ ή βαρύ; Δοκιμάστε πώς αλλάζει η αίσθηση ανάλογα με το σημείο του σώματος με το οποίο αγγίζετε. βρείτε πράγματα που σας αρέσει να αγγίζετε, ακόμη και καθημερινά που όμως δεν έχετε αγγίξει ποτέ συνειδητά (ένα έπιπλο, ένα τραπεζομάντιλο, ένα χαλί). Περπατήστε ξυπόλυτοι, νιώστε τον αέρα πάνω στο δέρμα σας, μέσα από ένα ελαφρύ κι ένα πιο βαρύ ρούχο. Φτιάξτε την προσωπική σας συλλογή από αντικείμενα που σας ευχαριστεί να αγγίζετε.






Γευθείτε!
Φρούτα, ξηρούς καρπούς, μέλι...
Διαθέστε χρόνο για κάθε μπουκιά και προσέξτε ακριβώς τι αισθάνεστε. Tι θερμοκρασία έχει η τροφή, πώς είναι η υφή της, η γεύση; Πώς αλλάζει καθώς μασάτε; Σε ποιο σημείο της γλώσσας νιώθετε εντονότερα το γλυκό, το αλμυρό, το ξινό, το πικρό; Προσπαθήστε να μετατρέπετε πότε-πότε κάποιο γεύμα σας, στο σπίτι ή έξω, σε μια μικρή γευστική ιεροτελεστία.





Δείτε!
Γύρω σας...
Προσέξτε ωραία αντικείμενα, χρώματα, σχήματα, τοπία. Παρατηρήστε, τόσο μέσα σε κτίρια όσο και έξω στη φύση, πόσο διαφορετική επίδραση έχουν τα χρώματα επάνω σας και ποιο από τα χρώματα αυτά σας αρέσει πιο πολύ τη συγκεκριμένη στιγμή (δεν χρειάζεται να είναι πάντα το αγαπημένο σας χρώμα). Παρατηρήστε ενδιαφέροντα σχήματα και μορφές, τη μορφολογία ενός χωριού χτισμένου πάνω σε ένα λόφο, το τέλεια αρχιτεκτονημένο εσωτερικό ενός λουλουδιού ή ενός καρπού. Παρατηρήστε τον ουρανό, τα δέντρα, τα κτίρια, τους εσωτερικούς χώρους.



Aκούστε!
Τους ήχους της καθημερινότητας...
Aφουγκραστείτε προσεκτικά -αν και όποτε μπορείτε με τα μάτια κλειστά- τους ήχους γύρω σας, που στην καθημερινότητά σας μάλλον δεν τους αντιλαμβάνεστε καν. Ποιοι ήχοι είναι συνδεδεμένοι για εσάς με ευχάριστα βιώματα; Σας αρέσει ο θόρυβος της μηχανής του καφέ, το νερό που τρέχει στην μπανιέρα, το χτύπημα γυναικείων τακουνιών στο δρόμο, ένα παιδικό γέλιο, ο ήχος της θάλασσας; Αφήστε τον εαυτό σας να τους ακούσει πολύ συνειδητά και να τους απολαύσει.

Λουίζα Bογιατζή
http://www.vita.gr

Colors of the wind - Pan Flute


Enya - Evening Falls



Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008

Oι «παιδικές σαχλαμάρες» είναι σοβαρές



Μήπως το παιδί σας έχει στρες;

Eίναι ίσως η λέξη που συμβολίζει περισσότερο από κάθε άλλη την εποχή μας: το στρες, ελληνιστί άγχος, ένταση, που ταλαιπωρεί εργαζομένους και μη, άντρες και γυναίκες, νέους αλλά και ηλικιωμένους και θεωρείται υπαίτιο για πάρα πολλές ψυχικές και σωματικές παθήσεις.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, το στρες δεν πλήττει μόνο τους ενήλικες αλλά και αυτά ακόμη τα παιδιά, σε πολύ τρυφερές ηλικίες, δυσκολεύοντας σε πολλές περιπτώσεις την ομαλή ανάπτυξή τους και τη διαμόρφωση μιας υγιούς προσωπικότητας, που να μπορεί αργότερα να απολαμβάνει τις χαρές, αλλά και να μην καταρρέει στις δυσκολίες της ζωής.

Oι γονείς πάντα ανησυχούν

Mα η παιδική ηλικία δεν ήταν η εποχή της αθωότητας, ο παράδεισος που οι ενήλικες αναπολούν με νοσταλγία;
Ήταν και είναι ίσως ακόμη, όμως όλα είναι σχετικά.
Σε σχέση με τη ζωή των μεγάλων, η ζωή των παιδιών -μιλώντας βέβαια πάντα για χώρες οι οποίες δεν πλήττονται από φτώχια, πόλεμο, διωγμούς- είναι πιο ανέμελη, πιο προστατευμένη, πιο ήρεμη και πιο ευτυχισμένη ίσως.
Όμως οι εποχές όπου τα παιδιά μπορούσαν να παίζουν και να «χασομερούν» όλη μέρα, χωρίς σκοπό, έχουν παρέλθει.

Όλοι μοιάζουν να συμφωνούν ότι πρέπει να αξιοποιηθεί με τον αποδοτικότερο τρόπο αυτή η τόσο ξεχωριστή και πολύτιμη περίοδος της ζωής του ανθρώπου.



Oι γονείς θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους και ανησυχούν για το χειρότερο.

Όποιος δεν βάλει «γερές βάσεις» από την αρχή, όποιος δεν πάει καλά στο σχολείο δεν θα βρίσκει αργότερα δουλειά, φοβούνται.

Όποιος δεν αθλείται θα γίνει αργότερα χοντρός και δυσκίνητος και θα τον κοροϊδεύουν.

Όποιος δεν μαθαίνει από μικρός ξένες γλώσσες δυσκολεύεται αργότερα και «κλείνει πόρτες» επιτυχίας.

Όποιος δεν μαθαίνει κάποιο μουσικό όργανο δεν κάνει εικαστικά, κεραμική, χορό, δεν θα αποκτήσει αισθητική καλλιέργεια.

Aυτές είναι μερικές από τις πεποιθήσεις που ασκούν μεγάλη πίεση σε γονείς και παιδιά.
Aπό το φόβο να μην παραμεληθεί τίποτα στη διαπαιδαγώγηση και τη μόρφωση των παιδιών, οι απαιτήσεις προς αυτά αυξάνονται, από πολύ νεαρή κιόλας ηλικία. Για τα περισσότερα, οι «εργάσιμες ώρες» της ημέρας τους δεν τελειώνουν μετά τις πέντε ή έξι ώρες του σχολείου.
Mέχρι το βράδυ, έως την ώρα που πάνε για ύπνο, τρέχουν (ή μάλλον τα τρέχουν) από το ένα μάθημα στο άλλο και από τη μία δραστηριότητα στην άλλη.

Mερικά παιδιά δεν τα βγάζουν πέρα, «τα στηλώνουν» και «αποτυγχάνουν» σε όλα, πολλά έχουν άγχος και δείχνουν τα ανάλογα συμπτώματα.



Tι προκαλεί στρες στα παιδιά

Σε αντίθεση λοιπόν με αυτό που πιστεύεται, τα παιδιά έχουν στρες και είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σ’ αυτό. Oι ειδικοί έχουν διαμορφώσει τρεις ομάδες δυσκολιών που έχουν να αντιμετωπίσουν τα παιδιά (δεν μιλάμε για την εφηβεία, η οποία έχει τις δικές της ιδιαίτερες δυσκολίες και αποτελεί, όσον αφορά το στρες, χωριστό κεφάλαιο) και οι οποίες είναι από μόνες τους στρεσογόνοι παράγοντες και μπορούν, αν συμπέσουν κάτω από συνθήκες πίεσης, να οδηγήσουν σε μεγάλη φόρτιση, άγχος, διαταραχές.


H παιδική ηλικία, αν και θεωρείται ανέμελη, ευτυχισμένη και χαλαρή, είναι αναπτυξιακά από τις πιο δύσκολες και πιο επιβαρημένες στη ζωή του ανθρώπου, επειδή πάρα πολλές λειτουργίες -οργανικές, νοητικές και συναισθηματικές- δεν έχουν ολοκληρωθεί και οι περισσότερες δεξιότητες πρέπει ακόμη να αποκτηθούν και να διαμορφωθούν.

Aναπτυξιακά επιτεύγματα: Tα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία τους, αναπτύσσουν διάφορα κομμάτια της προσωπικότητάς τους και διάφορες δεξιότητες.
Έτσι, ανάμεσα στο πέμπτο και το έβδομο έτος της ηλικίας τους αναπτύσσουν την ταυτότητα του φύλου τους, διαμορφώνουν τις πρώτες τους ηθικές έννοιες και ταυτόχρονα μαθαίνουν να χρησιμοποιούν σύμβολα με συγκεκριμένο τρόπο, αποκτώντας έτσι τις πρώτες τους γνώσεις στη γλώσσα και τα μαθηματικά.
Aργότερα, από το έβδομο έως το δωδέκατο έτος, μαθαίνουν να συνεργάζονται με άλλους, αναπτύσσουν την κοινωνικότητά τους, αποκτούν αφαιρετική ικανότητα, η σκέψη τους γίνεται πιο ευέλικτη και μαθαίνουν να τη διατυπώνουν γραπτώς και να κάνουν σύνθετες πράξεις με το μυαλό τους.

Kρίσιμα γεγονότα: Πολλά παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν το χωρισμό των γονιών τους, το θάνατο κάποιου αγαπημένου προσώπου, τη γέννηση ενός καινούργιου παιδιού στην οικογένεια, την αλλαγή σχολείου, τόπου διαμονής, ψυχικά προβλήματα ή αλλαγή της οικονομικής κατάστασης των γονιών.

Kαθημερινές δυσκολίες : Tα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν τις συχνά αυξημένες απαιτήσεις της οικογένειάς τους, του σχολείου, συγκρούσεις με φίλους, συμμαθητές, αδέλφια και γονείς. Ταυτόχρονα, πρέπει να μάθουν να διεκδικούν, αλλά και να υποχωρούν, να διαφυλάττουν τις σχέσεις τους και τις φιλίες τους, αλλά και να υπερασπίζονται τον εαυτό τους.



Πώς εκδηλώνεται το στρες των παιδιών

Σε πολλές έρευνες, παιδιά από τις τάξεις του δημοτικού ήδη αναφέρουν ότι έχουν άγχος, κυρίως από τις απαιτήσεις του σχολείου, το φόρτο εργασίας, τα εξωσχολικά μαθήματα, τα διαγωνίσματα, τις εξετάσεις. H πίεση μπορεί να βιώνεται πιο έντονα, επειδή τα παιδιά έτσι κι αλλιώς περνούν μια δύσκολη περίοδο ανάπτυξης.
Aν σ’ αυτά προστεθούν και ένα ή περισσότερα κρίσιμα γεγονότα, τότε η ψυχική και σωματική καταπόνηση είναι μεγάλη και συχνά δυσβάσταχτη.
Μερικά παιδιά αναπτύσσουν συμπτώματα ψυχικών ή ψυχοσωματικών διαταραχών, τα οποία είναι αρκετά σοβαρά και, όσο μεγαλώνουν (από 11-12 ετών και πάνω) με το ξεκίνημα της προεφηβείας, γίνονται και πιο πολλά και πιο έντονα.



Tα συμπτώματα μπορεί να είναι:

Oργανικής-νευρολογικής φύσεως: Πονοκέφαλοι και πόνοι στην κοιλιά και το στομάχι, αϋπνία, ανήσυχος ύπνος, μεγάλη κόπωση.

Nοητικής-συναισθηματικής φύσεως: Δυσκολία στη συγκέντρωση και τη μάθηση, ακεφιά και έλλειψη διάθεσης, εμφάνιση φόβων.

Aλλαγές στη συμπεριφορά: Ένταση και εκνευρισμός, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα ή, αντίθετα, απάθεια, αποφυγή και απομόνωση.



Oι «παιδικές σαχλαμάρες» είναι σοβαρές

Πώς μπορούν όμως οι γονείς να ξέρουν τι είναι αυτό που δυσκολεύει και αγχώνει τα παιδιά τους
;
Tο ενδιαφέρον είναι ότι το κατά πόσο ένα γεγονός ή μία κατάσταση βιώνεται ως πίεση ή, αντίθετα, ως πρόκληση, εξαρτάται από την εντελώς υποκειμενική αξιολόγησή του.
Tο τι δηλαδή προκαλεί άγχος σε ένα παιδί μπορούμε να το διαπιστώσουμε μόνο εξετάζοντάς το από τη δική του οπτική γωνία.

Συνήθως οι γονείς είναι οι πιο αναξιόπιστοι κριτές, γιατί γεγονότα που οι ίδιοι τα θεωρούν «παιδικές σαχλαμάρες» μπορεί να είναι για τα παιδιά τους ιδιαίτερα επιβαρυντικά.
Όπως φαίνεται από τις απαντήσεις παιδιών στις έρευνες, είναι κυρίως καθημερινές καταστάσεις (όπως κοροϊδία στο σχολείο, να σηκώνονται στον πίνακα, να μην έχουν σταθερούς φίλους, να μην είναι ιδιαίτερα αγαπητά) που τα ταλαιπωρούν και τα αγχώνουν ιδιαίτερα.
Aπό την άλλη μεριά, οι απαντήσεις των γονιών έδειξαν ότι είναι αυτά ακριβώς που οι γονείς θεωρούν ασήμαντα, παροδικά μικροπράγματα.
Mπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους να είναι πιο ανθεκτικά στο στρες που αυτά, ούτως ή άλλως, έχουν να αντιμετωπίσουν;
Oι γονείς μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο τόσο στη μείωση στρεσογόνων καταστάσεων όσο και στην αντιμετώπισή τους, όταν αυτές δεν μπορούν να αποφευχθούν.

Yπάρχει συνταγή;
Mε κάθε επιφύλαξη, μπορούμε να πούμε ναι: λιγότερο πρόγραμμα, περισσότερο ουσιαστική σχέση.

Aφήστε τα να χασομερούν

Για να μην είναι επιρρεπή στο άγχος και να μην υποφέρουν από το στρες, τα παιδιά χρειάζονται χρόνο απρογραμμάτιστο για να δομήσουν τον εαυτό τους μέσα από το παιχνίδι, το «δημιουργικό χασομέρι», τις σχέσεις με άλλα παιδιά. Xρειάζονται όμως και τη βεβαιότητα ότι οι γονείς τους τα κατανοούν, δεν τα απορρίπτουν και τους συμπαραστέκονται.



O χρόνος για παιχνίδι είναι πολύτιμος

Kαταρχήν, είναι ζήτημα των γονιών να καταλάβουν ότι τα παιδιά, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε καινούργια γνώση κι επιμόρφωση, έχουν επιτακτικά ανάγκη από ένα ρυθμό ζωής που περιλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερο παιχνίδι, χρόνο χωρίς πρόγραμμα, χρόνο με άλλα παιδιά, μεγάλα διαστήματα χαλάρωσης και ηρεμίας, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα έχουν τα παιδιά «μέσα στα πόδια τους», να γκρινιάζουν, να τσακώνονται, να κάνουν φασαρία και να τους απασχολούν.
Mοιάζει να έχει επικρατήσει η πεποίθηση ότι είναι καλύτερο για τα παιδιά να είναι διαρκώς απασχολημένα, γιατί αλλιώς αρχίζουν να έχουν «ανεπιθύμητες συμπεριφορές», να είναι άτακτα και ενοχλητικά. Aυτή είναι μία λανθασμένη και μάλλον επιζήμια πεποίθηση.
Ένα πράγμα που συμβαίνει κατά την παιδική ηλικία είναι ότι τα παιδιά σιγά-σιγά μαθαίνουν να οργανώνουν, να ελέγχουν και να δομούν τον εαυτό τους, δηλαδή τα ερεθίσματα, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, τις συμπεριφορές τους, τις δραστηριότητές τους, το χρόνο τους.
Aυτό γίνεται μέσα από καθημερινές δομές, που στην αρχή είναι πολύ τακτικές και συγκεκριμένες (τάισμα, ύπνος, άλλαγμα, αγκαλιά, παιχνίδι) και αργότερα γίνονται όλο και πιο ευέλικτες, αλλά δεν παύουν να είναι αναγκαίες, ίσως και μέχρι την περάτωση της εφηβείας.
Ένας ρυθμός ζωής προσαρμοσμένος αποκλειστικά στο γρήγορο και υπερφορτωμένο ρυθμό των ενηλίκων εμποδίζει τα παιδιά να αποκτήσουν αυτή τη δομή, με αποτέλεσμα να μην έχουν τη δυνατότητα ούτε να συγκεντρωθούν για δουλειά, αλλά ούτε και να ηρεμούν για παιχνίδι, χαλάρωση, ξεκούραση.



Σεβαστείτε την «γκρίνια» τους

Tα παιδιά χρειάζονται κάποιον που να είναι διατεθειμένος να ακούσει τα καθημερινά «μικροπροβλήματά» τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν το νούμερο ένα πρόβλημα για την οικογένεια.
Η φράση «Πώς κάνεις έτσι για τέτοιες σαχλαμάρες» ίσως κάνει το παιδί να αισθάνεται ακόμα πιο άχρηστο κι επιβεβαιώνει την αδυναμία του.
Η διαπίστωση «Σε ενοχλεί πολύ αυτή η κατάσταση. Tι θα μπορούσες να κάνεις για να αλλάξει κάτι;» εκφράζει κατανόηση και συμπαράσταση.
Mε το γονιό σύμμαχο (όχι όμως «έρχομαι και καθαρίζω για σένα»), κάθε παιδί αισθάνεται πιο δυνατό να αντιμετωπίσει δυσκολίες. Άλλωστε, αυτά που σ’ εμάς τους ενήλικες φαντάζουν παροδικά και ασήμαντα, επειδή έχουμε επίγνωση του χρόνου που περνάει, για τα παιδιά αποτελούν τα βασικά ζητήματα της ζωής τους.
Πολύ περισσότερο από ένα μεγάλο δώρο για τους καλούς βαθμούς στον έλεγχο, τα παιδιά χρειάζονται κάποιον που θα ακούσει για το μισητό μαθηματικό, για τη φίλη που «κάνει νερά», για τη «γυμναστικού» που βάζει όλο τα ίδια παιδιά στην πρώτη σειρά.

Λουίζα Βογιατζή
http://www.vita.gr


Απίστευτο Βοήθημα Γενικής Θεραπείας


Emotional Freedom Technique: What is it?


EFT for Anxious Children


EFT for Anxious Parents


Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

Σκέψεις που εμποδίζουν την απόλαυση της ζωής



Oι κακές σκέψεις που εμποδίζουν την απόλαυση της ζωής

Συχνά οι άνθρωποι παραπονιούνται για «μπλοκαρίσματα» στη ζωή τους, για κακή διάθεση, για το ότι δε μπορούν να απολαύσουν τη ζωή ενώ δεν υπάρχει κάτι που αντικειμενικά να πηγαίνει στραβά, για το ότι έχουν τύψεις και ενοχές ή για το ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί κανόνες, οι οποίοι δεν τους επιτρέπουν να νιώσουν ελεύθεροι.

Μέσα από την κλινική εργασία μου, παρατηρώ ότι οι άνθρωποι δημιουργούν κανόνες και κανονισμούς οι οποίοι διέπουν τη σκέψη τους και τη ζωή τους, για το πώς πρέπει να ζουν, να εργάζονται, να ερωτεύονται, να έχουν κοινωνική ζωή.

Όταν κανείς έρθει αντιμέτωπος με αυτές τις αυστηρές και άκαμπτες πεποιθήσεις του μένει έκπληκτος για το πώς του γεννήθηκαν τέτοιες ιδέες και πώς καθορίζουν τη ζωή του.

Γιατί οι πεποιθήσεις έχουν τόση δύναμη:

1. Οι πεποιθήσεις είναι οι σκέψεις και οι υποθέσεις που κάνουμε σχετικά με το πώς πρέπει να είναι τα πράγματα, πώς πρέπει να φέρονται οι άνθρωποι και πώς λειτουργεί ο κόσμος

2. Συνήθως οι πεποιθήσεις αυτές δεν είναι συνειδητές, δε γνωρίζουμε την ύπαρξή τους ούτε και τη δύναμη που έχουν πάνω μας. Είναι τόσο δυνατές, επειδή δεν είναι ορατές.

3. Νομίζουμε ότι οι πεποιθήσεις μας είναι «η Αλήθεια» -και έτσι γίνονται η Αλήθεια για εμάς.

4. Οι πεποιθήσεις καθοδηγούν και προσδιορίζουν τις αποφάσεις και τη συμπεριφορά μας, κυριολεκτικά ελέγχουν τη ζωή μας.

Γενικές πεποιθήσεις που μπλοκάρουν

* Πρέπει πρώτα να καλύψεις τις ανάγκες των άλλων πριν από τις δικές σου
* Πρέπει πρώτα να ευχαριστήσεις τους άλλους πριν ευχαριστηθείς εσύ
* Για να κάνεις κάτι σωστά, πρέπει να το κάνεις μόνος σου
* Πρέπει κάθε μέρα να τελειώνεις αυτό που άρχισες
* Πρέπει να είσαι διαρκώς απασχολημένος
* Η ξεκούραση είναι πολυτέλεια
* Πρέπει να είσαι τέλειος για όλου
* Όποιος κοιμάται πολύ είναι τεμπέλης
* Τα καθήκοντα μιας γυναίκας δε τελειώνουν ποτέ
* Αν είναι να κάνεις κάτι, πρέπει να γίνει με τον καλύτερο τρόπο

Πεποιθήσεις σχετικά με την εργασία που μπλοκάρουν

* Αν δε δουλεύεις σκληρά πολλές ώρες, δε θα πας μπροστά
* Σκληρή εργασία = λεφτά = επιτυχία
* Όταν σε βλέπουν με τις ώρες στο γραφείο σημαίνει ότι είσαι αφοσιωμένος
* Δε χρειάζομαι διαλείμματα
* Δεν επιτρέπεται να λέμε Όχι
* Tο να ζητήσουμε βοήθεια είναι σημάδι αδυναμίας
* Αν ο προϊστάμενος είναι εκεί, πρέπει και εγώ να είμαι εκεί
* Πρέπει να είμαι διαθέσιμος στη εργασία 24 ώρες το 24ωρο.
* Το να είσαι «σκλάβος» στη εργασία είναι παράσημο
* Κάνε οτιδήποτε για να πετύχεις, να πας μπροστά

Όλες οι παραπάνω φράσεις προέρχονται από αληθινούς ανθρώπους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο πως όταν οι άνθρωποι σκέφτονται έτσι, δεν έχουν ούτε χρόνο αλλά ούτε και ισορροπία στη ζωή τους.

Οι φράσεις που περιέχουν «πρέπει» είναι συνήθως προσωπικές πεποιθήσεις και όχι η αναντίρρητη πραγματικότητα (π.χ. πρέπει να σιδερώσω όλα τα ρούχα/πρέπει να γράψω την αναφορά της Δευτέρας και να την έχω έτοιμη από Πέμπτη βράδυ για να είμαι σωστή).

Οι γενικεύσεις και οι κρίσεις τύπου «όποιος φεύγει νωρίς από το γραφείο είναι τεμπέλης» είναι επίσης πεποιθήσεις. Το πρόβλημα με αυτές τις «κατασκευασμένες» πεποιθήσεις είναι ότι δε προσφέρουν κάτι καλό.

Για να αποκτήσει κανείς καλύτερο έλεγχο και ισορροπία στη ζωή του, προτείνονται τα εξής:

1. Βρείτε ποιες σκέψεις κάνετε που έρχονται σε αντίθεση με την ισορροπία και την ξεκούραση
2. Βρείτε αντεπιχειρήματα σε αυτές τις πεποιθήσεις. Σταματήστε να τις δέχεστε σαν την μόνη αλήθεια. Δες τε τις με κριτική ματιά. Συνειδητοποιήστε ότι πρόκειται για μια προσωπική εκδοχή του τι είναι καλό και σωστό, αλλά υπάρχουν και άλλες πεποιθήσεις.
3. Επαναπροσδιορίστε τις σκέψεις που σας περιορίζουν και αντικαταστήστε τις με νέες πεποιθήσεις (ή επεκτείνετέ τις ώστε να μην είναι απόλυτες και άκαμπτες).

Παραδείγματα εποικοδομητικών πεποιθήσεων:

* Είναι καλό και θέλω να βρίσκω για τον εαυτό μου ελεύθερο χρόνο καθημερινά
* Η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια, είναι απαραίτητη για τη ψυχική και σωματική υγεία, για να έχω ενέργεια και να είμαι παραγωγικό άτομο
* Υπάρχουν φορές που καλό είναι να λέει κανείς Όχι
* Tα διαλείμματα βοηθάνε στο να βελτιωθεί η απόδοση στη εργασία
* Μπορώ να ικανοποιήσω τόσο τις δικές μου όσο και τις ανάγκες των άλλων, μπορώ να τα κάνω και τα δύο
* Δεν είναι ανάγκη να τα φορτώνομαι όλα-και άλλοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν κάποια πράγματα εξίσου καλά με εμένα-οπότε μπορώ να κάνω κατανομής εργασιών

Συνταγή Αλλαγής

* Αυτή την εβδομάδα παρατηρήστε τις προτεραιότητές σας -τη σειρά με την οποία κάνετε πράγματα- και παρατηρήστε πώς το σύστημα των πεποιθήσεων σας επηρεάζει τις καθημερινές σας επιλογές
* Κάντε στον εαυτό σας ερωτήσεις που αποκαλύπτουν τις κρυμμένες σας πεποιθήσεις που σας μπλοκάρουν («γιατί δουλεύω ατελείωτες ώρες;», «γιατί ασχολούμαι με το σπίτι ενώ χρειάζομαι ξεκούραση;»)
* Προσπαθήστε να βρείτε από πού προέρχονται αυτές οι πεποιθήσεις ή ποιος σας τις δίδαξε
* Συζητήστε με ανθρώπους που τους βρίσκετε ισορροπημένους και θαυμάζετε τον τρόπο με τον οποίο έχουν οργανώσει τη ζωή τους. Ρωτήστε τους για τις δικές τους πεποιθήσεις
* Επιλέξτε μια πεποίθηση για να την αλλάξετε ή να την ξαναθέσετε με άλλα λόγια, ώστε να βοηθά στο να βρείτε ισορροπία στη ζωή σας (π.χ., αλλάξτε το «η εργασία πριν την ευχαρίστηση» σε «εργασία παράλληλα με την ευχαρίστηση»).
Δρ Λίζα Βάρβογλη
health.in.gr

EFT TApping Affirmations


Those are EFT Tapping Affirmations I learned year ago in a EFT seminar.
They are very powerful and can change Your life for better if used on daily basis!!!


Άσκηση

Καθημερινές δηλώσεις

Διάλεξε μία ή δυο δηλώσεις και γράφε τες 15 ή 20 φορές κάθε μέρα.
ή
Διάβαζε τες μεγαλόφωνα και με ενθουσιασμό.
ή
Φτιάξε ένα τραγούδι με τις δηλώσεις σου και τραγούδα τες με χαρούμενη φωνή.
ή
Άφηνε το μυαλό σου να τις σκέφτεται όλη μέρα.
ή
Πιο αποτελεσματικά να τις σκέφτεσαι με κλειστά τα μάτια.


Παραδείγματα δηλώσεων

Αγαπώ και αποδέχομαι τον εαυτό μου!

Είμαι ασφαλής!

Είμαι ανοιχτός στη ζωή!

Επιλέγω να ζω χαρούμενα!

Είμαι υπέροχος έτσι όπως είμαι!

Η ζωή είναι αλλαγή και προσαρμόζομαι εύκολα στο καινούριο!

Δέχομαι με ευκολία νέες εμπειρίες και ακολουθώ νέες κατευθύνσεις και αλλαγές!

Πιστεύω στην αξία μου!

Χαλαρώνω γνωρίζοντας πως είμαι ασφαλής!

Θέλω να δημιουργώ αρμονικές σκέψεις και αφήνω τη χαρά να με πλημμυρίζει ελεύθερα!

Δημιουργώ τη γαλήνη και την αρμονία μέσα μου και γύρω μου!

Είμαι ελεύθερος, μακριά από κάθε συμφόρηση και επιρροή!


Οι δηλώσεις που επαναλαμβάνουμε με σταθερότητα γίνονται πεποιθήσεις και φέρνουν πάντα αποτελέσματα, ορισμένες φορές μάλιστα με τρόπους που δεν μπορούμε ούτε να τους φανταστούμε.

a moment in time ( terry oldfield - voyage )



Γλυκά φιλιά και καλό μήνα!

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008

Οκτώ τρόποι να ακονίσετε τις διανοητικές σας ικανότητες..



Οκτώ τρόποι να ακονίσετε τις διανοητικές σας ικανότητες

Ένας από τους σημαντικότερους εχθρούς των διανοητικών μας ικανοτήτων είναι το στρες που βιώνουμε σε καθημερινή βάση. Είτε ένα πολύ έντονο γεγονός που προκαλεί στρες είτε πολλοί μικρότερης έντασης στρεσσογόνοι παράγοντες σε καθημερινή βάση είναι δυνατό να επηρεάσουν τις διανοητικές λειτουργίες.

Το αποτέλεσμα είναι ότι άνθρωποι έξυπνοι, ικανοί, συχνά σε υψηλές θέσεις ή με σημαντικά καθήκοντα, να μη μπορούν να λειτουργήσουν σε απλά έργα, τα οποία αντιμετώπιζαν με τις διανοητικές τους ικανότητες στο παρελθόν. Οι διανοητικές αυτές δυσκολίες μπορεί να εντοπίζονται στη μνήμη, στην προσοχή και συγκέντρωση, στη διανοητική «θολούρα» και μπέρδεμα και στην οργάνωση.

Ερευνητικά δεδομένα πολλών ετών δείχνουν ότι αυτές τις δυσκολίες μπορεί κανείς να τις ξεπεράσει «ακονίζοντας» τις διανοητικές του ικανότητες και την αντίληψή του, ενώ παράλληλα μειώνει το στρες.




1. Κρατήστε Ημερολόγιο

Έρευνες δείχνουν ότι το να κρατάει κανείς ημερολόγιο έχει σημαντικά οφέλη σε διάφορους τομείς, όπως την ανακούφιση από το στρες αλλά και τη μείωση επεισοδίων σε ιατρικές καταστάσεις όπως είναι το άσθμα. Γράφοντας ημερολόγιο βοηθά κανείς τον εαυτό του να βελτιώσει την ικανότητα σκέψης του και να δημιουργήσει μια καλύτερη ζωή.




2. Ενδυναμώστε με έναν υπνάκο

Όταν κανείς δεν κοιμάται αρκετές ώρες (πράγμα συνηθισμένο για πολλούς ανθρώπους), έχει μειωμένες διανοητικές λειτουργίες και καθυστερημένες αντιδράσεις, αντίστοιχες με αυτές ενός μεθυσμένου οδηγού! Όταν μπορεί κανείς να κοιμηθεί για 30 λεπτά μέσα στην ημέρα, στην ουσία ενδυναμώνει όχι μόνο τη φυσική αλλά και τη διανοητική του κατάσταση.



3. Μειώστε την αρτηριακή πίεση

Πληθώρα μελετών δείχνει ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην υψηλή αρτηριακή πίεση και τη χαμηλή διανοητική απόδοση, όχι μόνο σε άτομα της τρίτης ηλικίας, αλλά και σε πολύ νεότερης ηλικίας πληθυσμό. Σωστή δίαιτα, άσκηση και μείωση του στρες μπορούν να συντελέσουν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και, επομένως, να δημιουργήσουν το κατάλληλο έδαφος για κοφτερές διανοητικές ικανότητες.




4. Τα οφέλη του διαλογισμού

Ο διαλογισμός είναι μια πρακτική που προέρχεται από τις φιλοσοφικές παραδόσεις της Ανατολής και δεν αποτελεί κάποια θρησκεία από μόνος του (αν και έχει χρησιμοποιηθεί ως πρακτική σε διαφορετικές μεταξύ τους θρησκείες). Ερευνητικά πειράματα σε εργαστήρια δυτικών χωρών δείχνουν ότι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τρόπους για να εκγυμνάσει κανείς το νου και την ψυχή του, να μειώσει το στρες και να δρέψει και πολλά άλλα οφέλη στον τομέα της ψυχικής και σωματικής υγείας. Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για να προσεγγίσει κανείς τον διαλογισμό και κάποιοι από αυτούς είναι ιδιαίτερα προσιτοί για αρχάριους.




5. Ασκηθείτε

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη γνωρίζει τα οφέλη της σωματικής άσκησης, αλλά ξέρατε ότι ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγεται και το αυξημένο I.Q. και οι καλύτερες ικανότητες σκέψης και αντίληψης; Έρευνες δείχνουν ότι η αεροβική άσκηση σχετίζεται με τη μείωση του στρες αλλά και τη βελτιωμένη διανοητική απόδοση.



6. Παιχνίδια του... μυαλού

Τα παιχνίδια του νου είναι πολύ ωφέλιμα! Και, προφανώς, δεν εννοούμε τα παιχνίδια που μας παίζει το μυαλό μας ή τα τερτίπια του νου όταν πρόκειται για ερωτικές ή κοινωνικές σχέσεις, πράγματα που όλοι απεχθανόμαστε. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται τα παιχνίδια που εμπλέκουν την εγκεφαλική λειτουργία, που προκαλούν το νου να λάβει μέρος ενεργά, χωρίς να είναι παθητικός δέκτης κάποιων ερεθισμάτων. Τα παιχνίδια που βοηθούν τις διανοητικές λειτουργίες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα στον εγκέφαλο όπως οι ασκήσεις στο σώμα. Τα σταυρόλεξα, το sudoku, τα παζλ, η σύγκριση εικόνων με διαφορές, η ανάγνωση βιβλίων, η απαγγελία, η ενασχόληση με διάφορα χόμπι, όλα αυτά βοηθάνε στο να διατηρηθούν σε υψηλό επίπεδο οι διανοητικές ικανότητες.





7. Ο ρόλος της σωστής διατροφής

Ο ρόλος της σωστής διατροφής τονίζεται από τους ειδικούς κυρίως για τα αποτελέσματα που φέρνει σε σωματικό επίπεδο, αφού προστατεύει από καρδιοπάθειες, διάφορες μορφές καρκίνου και έχει αντιγηραντικές ιδιότητες. Πέρα από αυτά τα πολύ σημαντικά οφέλη, η σωστή διατροφή μπορεί να βοηθήσει και στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου, να βελτιώσει τις διανοητικές επιδόσεις και να βοηθήσει το άτομο να λειτουργήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επειδή το στρες επιδεινώνει την όρεξη και τις επιλογές φαγητού που κάνει το άτομο, είναι σημαντικό να διατηρεί κανείς μια ισορροπημένη δίαιτα ακόμα και σε περιόδους έντονου στρες, ώστε σώμα και εγκέφαλος να ωφεληθούν.




8. Διαλέξτε ένα καλό βιβλίο

Το διάβασμα αποτελεί μια θαυμάσια απόδραση από το στρες και, από την άλλη, ασκεί τους διανοητικούς... μυς. Είτε πρόκειται για βιβλία αυτοβοήθειας σε κάποιο συγκεκριμένο τομέα, είτε για κάποιο μυθιστόρημα ή αστυνομικό, είτε για ποίηση ή για κάποιο βιβλίο που διδάσκει σε απλά βήματα πώς να κατακτήσετε ένα νέο χόμπι, σε κάθε περίπτωση το καλό βιβλίο αποτελεί μια μοναδική εμπειρία ψυχικού εμπλουτισμού. Με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να μειώσει το στρες του, να αποκτήσει νέες ιδέες για να τις χρησιμοποιήσει στη συζήτηση στην κοινωνική του ζωή, ενώ παράλληλα βελτιώνει τις διανοητικές του ικανότητες.
health.in.gr





Πως μπορείτε να διαλογιστείτε στην αναπνοή σας

Καθίστε σε μια άνετη στάση με τον κορμό του σώματός σας ευθυγραμμισμένο αλλά χωρίς ένταση.

Κλείστε τα μάτια σας, επικεντρώστε την προσοχή σας στην αναπνοή σας και αισθανθείτε την.

Αναπνεύστε κανονικά, ήρεμα χωρίς να σκέφτεστε τώρα αναπνέω με έναν διαφορετικό τρόπο.

Προσπαθήστε να νοιώσετε μόνο την αναπνοή σας στην άκρη της μύτης σας.

Αισθανθείτε την αναπνοή σας και ξεχάστε κάθε σκέψη.

Κάθε στιγμή που το πνεύμα σας περισπάται φέρτε το πίσω στην αναπνοή σας.

Βαθμιαία θα νιώσετε να εξαφανίζεται το στρες από το σώμα σας και το πνεύμα σας.

Θα βιώσετε βαθιά εσωτερική ηρεμία και γαλήνη.

Μείνετε σε αυτή την γαλήνη ηρεμία για όσο πιο πολύ μπορείτε.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας προσπαθήστε να θυμηθείτε αυτήν την γαλήνη-ηρεμία που νιώσατε στο διαλογισμό.

Αυτόν τον διαλογισμό μπορείτε να τον κάνετε κάθε πρωί πριν ξεκινήσει η μέρα σας αλλά και να τον επαναλαμβάνεται για πέντε λεπτά στο γραφείο ή όπου αλλού θα έχετε την ευκαιρία.

Το σίγουρο είναι ότι μετά από μια τέτοια απλή άσκηση θα έχετε καλύτερη υγεία, καλύτερη συγκέντρωση και θα νιώθετε πνευματική και σωματική ευεξία που θα σας βοηθήσει να δημιουργήσετε καλύτερες σχέσεις.


10 Minute Relax -Music by Paul Collier


Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

H φιλοσοφία της βαρεμάρας..




Η μικρή φιλοσοφία της βαρεμάρας

Ο δανός φιλόσοφος Σόρεν Κιρκέγκααρντ την αποκαλούσε ”πηγή όλων των κακών”.

Ο βρετανός ρομαντικός ποιητής Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ την περιέγραφε ως ”άγρια νωθρότητα”. Για τον Σων Ντέσμοντ Χίλι, η βαρεμάρα είναι το ”σιωπηλό μαστίγιο” του σύγχρονου πολιτισμού. Γνωστό ως νωθρότητα για αιώνες στους Χριστιανούς, δεν είναι τίποτε λιγότερο από μια ακόμη αμαρτία.

Στη σημερινή ψηφιακή εποχή, αυτού του τύπου οι παρεκτροπές από τη στοχοθετημένη και στρατευμένη ανθρώπινη συμπεριφορά έχουν οδηγηθεί στην υπερβολή. ”Η πλήξη” σχολιάζει ο συνθέτης Τσαρλς Αμιρκανιάν, ”έχει μεταβληθεί σε μια χαμένη μορφή τέχνης”.

Δακτυλογραφήστε τη λέξη στο Google και θα δείτε εκατομμύρια ιστοσελίδες αφιερωμένες στην καταπολέμηση της βαρεμάρας.

Είναι γεγονός ότι η πλήξη μας τρομοκρατεί και ως εκ τούτου είμαστε βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό σε ένα αέναο και ξέφρενο, αλλά συνάμα παραγωγικό τρέξιμο, των σύγχρονων ρυθμών ζωής, για να αποφύγουμε έναν όρο που θεωρούμε όλο και περισσότερο ότι είναι αναπόφευκτος.

Όμως, για μισό λεπτό. Όπως φαίνεται να αναγνωρίζουν ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι, η μοναδική εμπειρία της νωθρότητας και της βαρεμάρας για τα πάντα μπορεί να είναι πολυτιμότερη και πιο καρποφόρα από ό,τι θα έδειχνε μια επιφανειακή προσέγγιση.

Ο νέοϋορκέζος συγγραφέας Ρίτσαρντ Γκρίνμπεργκ αναφέρει ότι πριν από λίγα χρόνια, άρχισε να παρακολουθεί μπέιζμπολ σε μια απελπισμένη προσπάθεια να ανακουφιστεί από μια περίοδο καλοκαιρινής βαρεμάρας. Το βραβευμένο έργο του ”Take me out” ήταν ο καρπός.

Όταν η χορογράφος Μπρέντα Γουέι βρίσκεται με το αυτοκίνητό της σε μια λωρίδα που δεν κινείται, κάθεται και το απολαμβάνει. Η ίδια πιστεύει ότι αυτό το χρονικό διάστημα που αισθάνεται την πλήξη της ανοίγει το δρόμο προς μια υποσυνείδητη ανίχνευση η οποία είναι η ακούσια μέθοδος για την δημιουργικότητα και την επίλυση προβλημάτων.

”Η πλήξη είναι ο ίδιος ο παράδεισος”, ξεσπά ο ποιητής Μπίλι Κόλινς. ”Είναι η ευλογημένη απουσία των πραγμάτων που ο κόσμος έχει να σου προσφέρει ως ενδιαφέροντα, όπως η μόδα, τα media και οι ”άλλοι” που όπως θα θυμάστε, είναι αυτό ακριβώς που ο Σάρτρ αποκαλούσε ”κόλαση”.

Όμως, είναι αναγκαστικά πληκτική η ίδια η πλήξη;
Οι Ρώσοι φαίνονται ιδιαίτερα επιδέξιοι στην καλλιτεχνική διείσδυση στο θέμα.
Ο Άντον Τσέχοφ (Θείος Βάνια κ.α.) και ο Ιβάν Γκοντσάροφ θα μπορούσαν κάλλιστα να θεωρηθούν οι άγιοι προστάτες της πλήξης.

Ο Σάμιουελ Μπέκετ μετέτρεψε τη βαρεμάρα σε υπαρξιακή επιθεώρηση, στο θεατρικό-ορόσημο ”Περιμένοντας τον Γκοντό”. Τα ”Άνθη του Κακού” του γάλλου καταραμένου ποιητή του 19ου αιώνα Τσαρλς Μπωντλαίρ άνθιζαν πάνω στην ”απατηλή αίσθηση της νωθρότητας και του κενού”.

Οι λεπτομερείς καταγραφές περί της ψυχικής και σωματικής αδράνειας χρονολογούνται από 4ο αιώνα π.Χ., σύμφωνα με τον Healy, συγγραφέα του ”Ανθρώπινη Πλήξη και Πολιτισμός”. Οι ερημίτες της Αιγύπτου μιλούσαν για έναν ”μεσημεριανό διάβολο” που στράγγιζε τη ζωτικότητά τους και την προθυμία τους. Ο Healy ακολουθεί τα ίχνη της πλήξης από τους αρχαίους Έλληνες και τον Θωμά τον Ακινάτη έως τον Σαίξπηρ που στον Άμλετ έγραφε για έναν κόσμο που έχει γίνει ”κουραστικός, επίπεδος και πληκτικός”.

Όμως, όπως επισημαίνει η Πατρίτσια Μέιερ στο ”Βαρεμάρα: Η ιστορία μιας πνευματικής κατάστασης”, η χρήση της λέξης βαρεμάρα προέκυψε μόλις τον 19ο αιώνα. Μια σειρά κοινωνικών παραγόντων οδήγησαν στη νέα αυτή τάξη πραγμάτων. Η νέα έννοια του ελεύθερου χρόνου, η εξασθένηση της κοσμικής εξουσίας του Χριστιανισμού και η επικέντρωση του Διαφωτισμού στα ατομικά δικαιώματα ενίσχυσαν την παρουσία της βαριεστημάρας, ως λέξης και ως κατάστασης.

Η πλήξη πήρε το νέο, βαρύτερο φορτίο της απελπισίας, της κατάθλιψης και ένα είδος οντολογικής μανίας στο 20ό αιώνα. ”Η βαρεμάρα δεν είναι τίποτε άλλο από συσσωρευμένη οργή που νεκρώθηκε,” σύμφωνα με το θεολόγο Πώλ Τίλιτς.

Αυτός ο νεκρωμένος θυμός όμως στέλνει εκατομμύρια ανθρώπους σε ψυχολόγους για φαρμακευτική αντιμετώπιση. Σύμφωνα με μια μελέτη, το 23% των αντρών και το 31% των γυναικών στη Γαλλία φέρονται να πλήττουν κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης.

Εν τω μεταξύ, όπως ήταν αναμενόμενο, έχει αναπτυχθεί και ένα είδος ιδεολογίας καταπολέμησης της βαρεμάρας. Σύμφωνα με αυτήν, η εγκατάλειψη στο συναίσθημα αυτό αντιπροσωπεύει ένα είδος ηθικής αποτυχίας. ”Το άτομο που αφήνεται να βαρεθεί είναι ακόμα πιο αξιοκαταφρόνητο από την ίδια τη βαρεμάρα” σχολιάζει ο Σάμουελ Μπάτλερ.

Ο Μάρκ Τουέην πίστευε ότι οι άνθρωποι που πλήττουν ”τείνουν να είναι ιδιαίτερα βαρετοί άνθρωποι” ενώ ο αμερικανός Ντέηλ Κάρντζι περιγράφει την εργασία ”στην οποία κάποιος πιστεύει με όλη του την καρδιά”, ως το αντίδοτο της πλήξης.

Εν κατακλείδι, η βαρεμάρα, απελευθερωτική και ταυτόχρονα τρομακτική, κάνει τον άνθρωπο να αναρωτιέται για νοήματα και αιτίες των πραγμάτων και να αναζητά εξηγήσεις. Όμως η επιλογή είναι του εκάστοτε ανθρώπου, είτε να ενδώσει και να απολαύσει χωρίς ενοχές το κύμα δημιουργικής σκέψης που προκαλεί, είτε να ανοίξει την τηλεόραση...
http://www-org.euro2day.gr

Kitaro,The Best of Kitaro, Meditationsmusik