Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν΄ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Νίκος Καζαντζάκης

Κάρεν Χόρνεϊ - ο κόσμος της ψυχανάλυσης

Η ψυχανάλυση θεωρεί σαν έργο της την διακριτική αλληλεπίδραση και την διαμορφωτική επιρροή σε κάθε ανθρώπινη σχέση. Ο καθένας από εμάς αποτελεί μοναδικό και αναπόσπαστο τμήμα της κοινωνίας και η συμβολή του στην ψυχική υγεία του κοινωνικού οργανισμού είναι απαραίτητη. ¨Έτσι οι παράγοντες που δημιουργούν νευρώσεις και διαταραχές προσωπικότητας αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής για όλους εμάς και αφορούν καταστάσεις για τις οποίες είμαστε υπεύθυνοι.

Μια σημαντική προσωπικότητα που ασχολήθηκε με την ψυχιατρική και τον επίγονό της την ψυχανάλυση είναι η Κάρεν Χόρνεϊ. Γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1885, εγκαταστάθηκε στο Σικάγο το 1932 και υπήρξε συνιδρύτρια του Ινστιτούτου Ψυχανάλυσης του Σικάγο.Το 1934 μετακόμισε στη Ν. Υόρκη και ίδρυσε το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Ψυχανάλυσης.

Ασχολήθηκε με τις νευρώσεις απομακρυνόμενη από την φροϋδική ανάλυση δίνοντας έμφαση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες -πολιτισμικούς μάλλον παρά βιολογικούς. Είχε την πεποίθηση ότι η ψυχανάλυση θα έπρεπε να είναι ένα ανθρωπιστικό εγχείρημα παρά μια άκαμπτη και αυστηρή επιστήμη. Έλεγε ότι ο άνθρωπος έχει δυνατότητες για το καλό και για το κακό και βλέπουμε ότι εξελίσσεται σε καλό όν αν αναπτυχθεί σε ευνοϊκές συνθήκες ζεστασιάς και σεβασμού για την ατομικότητά του. Η ψυχανάλυση είναι για μας ένα μέσο για την απελευθέρωση και την ανάπτυξη του ανθρώπου.

Το σημαντικότερο επίτευγμα της Κάρεν Χόρνεϊ ήταν ότι βοήθησε την απελευθέρωση της ψυχανάλυσης από την αυστηρά μηχανιστική αντίληψη που επικρατούσε το πρώτο μισό αυτού του αιώνα. Η θεωρία που πρόσφερε ως εναλλακτική λύση είναι μια διαπροσωπική και πολιτισμική θεωρία. Οι άνθρωποι εξελίσσονται σε σχέση με άλλους ανθρώπους που ζουν στα πλαίσια ενός πολιτισμικού περιβάλλοντος, διότι ο καθένας από μας αποτελεί μοναδικό και αναπόσπαστο τμήμα της κοινωνίας και η συμβολή του στην υγεία του κοινωνικού συνόλου είναι απαραίτητη. Έτσι οι παράγοντες που δημιουργούν νευρώσεις και διαταραχές προσωπικότητας αποτελούν μέρος της ζωής και αφορούν καταστάσεις για τις οποίες είμαστε υπεύθυνοι. Η ψυχανάλυση δεν αποτελεί εξομολογητική διαδικασία, χρησιμοποιεί τεχνικές με σκοπό να ανακαλύψει καθοριστικούς και δευτερογενείς παράγοντες που επηρεάζουν την καθημερινή συμπεριφορά και τα συναισθήματα που άρχισαν από την παιδική ηλικία και καταγράφονται τόσο στη συνείδηση όσο και στο ασυνείδητο. Προσπαθεί να φέρει φως σε σκέψεις-συναισθήματα και συμπεριφορές που δε συνειδητοποιούμε.

Η ψυχανάλυση συστήνει "προσπάθησε να θυμηθείς". Είναι διαδικασία διαφώτισης αποκάλυψης και αφύπνισης. Η σημασία της μεθόδου αυτής δεν βρίσκεται τόσο στα γενετικά αίτια όσο στα αίτια που διαιωνίζονται. Η ψυχανάλυση είναι η πρώτη ιατρικά επιστήμη που χάραξε τον δρόμο στην άγνωστη ανεξερεύνητη περιοχή πέρα από το συνειδητό. Μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να έρθει σε επαφή με τις σκοτεινές πτυχές της ζωής και της ύπαρξής του και να κατανοήσει τα αίτια της δύναμης ή της αδυναμίας του. Βοηθά στο να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του, να γνωρίσει το τι συμβαίνει συνειδητά και ασύνειδα ανάμεσα σε αυτόν και τους άλλους. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο άνθρωπος και μέσα από τον τρόπο ζωής επιχειρεί τις πρώτες απόπειρες να λύσει τα προβλήματα που παρουσιάζονται ώστε να υπάρξει υγιής ανάπτυξη και αυτοέκφραση. Ένας τυφλός και αδιάφορος πολιτισμός ενίσχυσε την νεύρωσή του και την κατέστησε αυτοαναπαραγόμενη.

Στόχος της ψυχανάλυσης είναι να περιορίσει την απόσταση μεταξύ των ατόμων, να καταστήσει στενότερες δημιουργικές σχέσεις και μεγαλύτερη αλληλεξάρτηση. Η βελτίωση στις σχέσεις του νευρωσικού με τους άλλους ανθρώπους συμπίπτει με τη βελτίωση της σχέσης με τον εαυτό του. Αν κάποιος δεν διαθέτει κατανόηση για τον εαυτό του αν δεν κοιτάζει βαθιά μέσα του προκειμένου να γνωρίσει τον εαυτό του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με κατανόηση τους άλλους. Τα νευρωσικά άτομα είναι πολύ εγωκεντρικά γιατί πάνω από όλα βάζουν τις ανάγκες τους. Οι άνθρωποι δεν γεννιούνται με συγκινησιακά προβλήματα, γίνονται καταστροφικοί για τον εαυτό τους και για τους άλλους σαν συνέπεια των αρνητικών επιδράσεων που ασκούνται επάνω τους. Η νεύρωση είναι κυρίως συνέπεια αρνητικών επιδράσεων των γονεικών νευρώσεων στα παιδιά. Η ανάλυση επιχειρεί να ελευθερώσει το άτομο ώστε οι εγγενείς αρετές του να μην γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης ή να χάνονται σε νευρωσικές διαταραχές αλλά να εκφράζονται ελεύθερα και να ικανοποιούνται. Υπάρχει ένας συμβιβασμός στις απαιτήσεις της κοινωνίας να συμμορφωνόμαστε σε πρότυπα και αξίες εντελώς νοσηρά σε βάρος της πραγματικής ανάπτυξης.

Η ανάλυση βοηθά στην αναζωογόνηση και στο να κερδίσετε την πίστη στον εαυτό σας, να ενισχύσει ότι είναι εγγενές διαλύοντας ότι είναι νευρωτικό. Το να είναι κανείς ανεξάρτητος δεν σημαίνει απόλυτη νευρωσική αυτάρκεια αλλά την ικανότητα και την επιθυμία να παρέχει και να δέχεται βοήθεια. Η ψυχανάλυση δεν έχει μόνο θεραπευτικό σκοπό αλλά και προληπτικό. Ενισχύει την ανάπτυξη και σας βοηθά να βελτιώσετε τις σχέσεις με τους ανθρώπους. Είναι μια εμπειρία ωρίμανσης. Στην ψυχαναλυτική διεργασία είναι ενσωματωμένοι και απαραίτητοι δύο ακόμη μέθοδοι που βοηθούν τον ασθενή. Η μία αποτελεί ένα είδος φιλοσοφικής βοήθειας που είναι σημαντική στη ζωή μας και η άλλη αυτό που γενικά ονομάζεται ανθρώπινη συμπαράσταση. Πολλές φορές συγχέουμε τα αυθεντικά ιδανικά με τα καθήκοντα που μας επιβάλλονται, την αυτοπεποίθηση με την αυτοκριτική, την αποδοχή του εαυτού με την αυτοεπιείκειά μας, την ελευθερία με την ασυδοσία, την αγάπη με την εξάρτηση κλπ.

Ο ψυχαναλυτής πιστεύει ακράδαντα στην επιθυμία κάθε ατόμου να πάρει την ζωή στα χέρια του όσο αυτό είναι δυνατό και να αναλάβει την ευθύνη για τον εαυτό του. Έτσι βλέπει σαν κύριο έργο του την παροχή βοήθειας στον ασθενή ώστε να κατανοήσει αυτός τις επιθυμίες του και να ανακαλύψει τις αξίες που έχει θέσει στη ζωή του. Να σέβεται τις ατομικές διαφορές και να γνωρίζει ότι μπορεί να πάρει αποφάσεις μόνο όταν βρίσκεται σε αρμονία με τις επιθυμίες και τα ιδανικά του. Ο ψυχαναλυτής δεν παρακολουθεί μόνο τον ασθενή, με τις ερμηνείες, τις εξηγήσεις, τις ερωτήσεις του, τον βοηθά να βγει από την απραξία και να δράσει. Τον βοηθά να απορρίψει τις πλαστές του αξίες και τους στόχους του και να βρίσκει αληθινές αξίες, ιδανικά, στόχους και αρχές για την ανάπτυξή του και για την περαιτέρω κατεύθυνση της ζωής του.

Μετά την ψυχαναλυτική διαδικασία και θεραπεία δίνεται η ευκαιρία στον ασθενή να συνεχίσει την προσπάθειά του με τη μέθοδο της αυτοανάλυσης και έτσι να διευρύνει ακόμα τον ορίζοντα του εαυτού του και να παρακολουθεί την στάση του και την εξέλιξή του σαν ύπαρξη. Είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε τους στόχους μας, εκείνο όμως που έχει μεγαλύτερη αξία είναι ο τρόπος ζωής και τα βήματα που κάνουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Τα βήματα που κάνουμε μόνοι μας είτε με τη βοήθεια της ψυχανάλυσης αποτελούν κέρδος σε εσωτερική δύναμη και ελευθερία. Η ίδια η ζωή είναι από μια άποψη "Ο Μεγάλος Θεραπευτής".
Ε.Π.
www.e-zine.gr

Δεν είναι τα πιο δυνατά είδη που επιβιώνουν ή τα πιο έξυπνα, αλλά αυτά που ανταποκρίνονται καλύτερα στις αλλαγές. Κάρολος Δαρβίνος

«Υποτιθέμενοι φίλοι»

Το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και η λήψη φαρμάκων που προκαλούν εξάρτηση (μερικές φορές ακόμη και υπνωτικά δισκία, βενζοδιαζεπίνες ή ηρεμιστικά συνταγογραφημένα από τον γιατρό, αν δεν υπάρξει προσεκτική παρακολούθηση) επιδεινώνουν το στρες. Είναι συνήθειες ανόητες και θα πρέπει να σταματούν ή να περιορίζονται σημαντικά.

Είναι «υποτιθέμενοι φίλοι», γιατί προσφέρουν την ψευδαίσθηση της παροδικής ανακούφισης, καθιστώντας δυσκολότερο να εφαρμοστούν οι διαδικασίες άμυνας και η πετυχημένη προσαρμογή.

Oι άνθρωποι που νιώθουν στρες προσπαθούν μερικές φορές - σκόπιμα ή ασυνείδητα - να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα ή να αντισταθούν στην πίεση χρησιμοποιώντας αυτές τις ουσίες.




Αλκοόλ

Το αλκοόλ σε μέτρια ποσότητα μπορεί να αποτελεί ευχαρίστηση, όμως είναι μια ουσία που πιθανόν να προκαλέσει εθισμό με πολλές λεπτές και περίπλοκες συνέπειες. Κάθε κατάσταση που προκαλεί στρες ενθαρρύνει τον σοβαρό κίνδυνο κατανάλωσης μεγάλης ποσότητας αλκοόλ και τελικά την εξάρτηση από αυτό, γεγονός που μπορεί να καταστρέψει γάμους, οικογενειακή και κοινωνική ζωή, καριέρες και υγεία (ασφαλώς, δεν πρέπει ποτέ να οδηγείτε μετά την κατανάλωση αλκοόλ).

Μία «μονάδα» αλκοόλ μπορεί να καθοριστεί το ίδιο με 250 ml μπίρας ή μηλίτη οίνου, μία μονή μεζούρα σέρι ή μαρτίνι, μία μονή μεζούρα οινοπνευματώδους ή ένα μικρό ποτήρι κρασί.




Αυξανόμενη Εξάρτηση από το Αλκοόλ

Oι κύριες ενδείξεις ότι μπορεί να εμφανίζετε εξάρτηση από το αλκοόλ είναι:

Συναίσθηση μιας καταπιεστικής παρόρμησης για ποτό.

Ανάπτυξη καθημερινού σχεδίου για το ποτό.

Το ποτό έχει προτεραιότητα συγκριτικά με άλλες δραστηριότητες.

Η ανοχή σας στο αλκοόλ αλλάζει - συνήθως αυξάνεται στην αρχή αλλά τελικά μειώνεται.

Επαναλαμβανόμενα συμπτώματα στέρησης από αλκοόλ - ναυτία, πονοκέφαλοι, νευρικότητα, τρέμουλο, εφίδρωση, υπερένταση, πανικός, αίσθηση «ακροβασίας».

Ανακούφιση ή αποφυγή συμπτωμάτων στέρησης με επιπλέον κατανάλωση αλκοόλ.

Ταχύτατη επιστροφή των ενδείξεων εξάρτησης έπειτα από περίοδο αποχής. Μπορεί να μην παρουσιάζονται όλα τα συμπτώματα και το καθένα πιθανόν να εμφανίζεται σε διάφορους βαθμούς σε διαφορετικούς ανθρώπους.




«Ασφαλής Κατανάλωση»

Είναι δύσκολο να καθοριστούν τα ασφαλή επίπεδα κατανάλωσης αλκοόλ για κάθε άνθρωπο και εξαρτώνται από παράγοντες όπως το φύλο, η σωματική διάπλαση και η ιδιοσυγκρασία. Τα επίπεδα αυτά είναι χαμηλότερα για τις γυναίκες απ' όσο για τους άνδρες.

Ποιο είναι το λογικό όριο;

Είναι μία μονάδα αλκοόλ, όπως περιγράψαμε πιο πάνω, και σύμφωνα με ιατρικές συμβουλές το όριο για τους άνδρες δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 21 μονάδες την εβδομάδα. Για τις γυναίκες δεν θα πρέπει να είναι πάνω από 14 μονάδες επίσης εβδομαδιαίως (σε κατάσταση εγκυμοσύνης, το αλκοόλ πιθανόν να πρέπει να αποφεύγεται). Oι μονάδες θα πρέπει να καταναλώνονται στο διάστημα όλης της εβδομάδας και όχι πολλές την ίδια ημέρα, με δύο ή τρεις ημέρες κενές, χωρίς ποτό.

Πόσο είναι το πάρα πολύ; Για τους άνδρες, 36 μονάδες ή περισσότερο εβδομαδιαίως ενώ για τις γυναίκες 22 μονάδες ή περισσότερο την εβδομάδα. Αξίζει να θυμόμαστε ότι, κατά μέσον όρο, χρειάζεται μία ώρα για το σώμα, ώστε να απαλλαγεί από 1 μονάδα αλκοόλ. Να θυμάστε ότι το τι πίνουν οι άλλοι, δεν έχει σχέση με τη δική σας υγεία. Σε ανάλογες συνθήκες, προσπαθήστε να βρείτε κάποιο μη αλκοολούχο εναλλακτικό ποτό.

Ένας άνδρας που πίνει 8 ή περισσότερες μονάδες ημερησίως (56 εβδομαδιαίως) ή μια γυναίκα που πίνει περισσότερες από 5 μονάδες ημερησίως (35 εβδομαδιαίως) αντιμετωπίζει μεγάλο κίνδυνο να εμφανίσει κάποιο πρόβλημα που συνδέεται με το αλκοόλ. Ίσως να βρείτε χρήσιμο το να αναζητήσετε έναν συγγενή ή φίλο που μπορεί να σας υποστηρίζει και να σας βοηθήσει να προβάλετε αντίσταση από κοινού.




Συμβουλές βοήθειας για να κόψετε το ποτό

Μειώστε τη συνολική ποσότητα, σταματώντας να πίνετε συγκεκριμένες ώρες, για παράδειγμα την ώρα του φαγητού, και κάνετε κάτι άλλο.
Να είστε απασχολημένος: σχεδιάστε δραστηριότητες που θα κρατήσουν το μυαλό σας μακριά από το ποτό.
Αποφεύγετε ό,τι σας θυμίζει το ποτό και, όποτε είναι δυνατόν, τους χώρους όπου καταναλώνεται αλκοόλ ή ανθρώπους που θα σας προσφέρουν ποτό.
Σχεδιάστε κινήσεις αποφυγής για τις στιγμές που θα αντιμετωπίσετε τέτοιες καταστάσεις.
Πιείτε ένα αναψυκτικό για να σβήσει τη δίψα σας, πριν κάνετε αρχή με αλκοόλ.
Επιτρέψτε στον εαυτό σας μόνον ένα αλκοολούχο ποτό την ώρα σε περιστάσεις κατανάλωσης ποτών, π.χ. νυχτερινές εξόδους.
Αραιώστε τα κρασιά και τα οινοπνευματώδη ποτά για να αυξηθεί ο όγκος τους και έτσι να μειώσετε την κατανάλωση.
Αποφεύγετε να πίνετε μαζί με άλλους, αν πρόκειται να μην τηρήσετε τους παραπάνω κανόνες.




Κάπνισμα

O συνηθέστερος λόγος για τον οποίο οι καπνιστές δεν σταματούν το κάπνισμα είναι το στρες, αλλά ο περιορισμός (ή βεβαίως το κόψιμο) του καπνίσματος θα πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα για την υγεία. Πείτε σε έναν καπνιστή ότι η συνήθειά του τον σκοτώνει και το πρώτο που πιθανότατα θα αποφασίσει να κάνει, είναι να ανάψει τσιγάρο!

Το πιο σημαντικό βήμα για να σταματήσετε το κάπνισμα, είναι η απόφαση ότι πράγματι θέλετε να το κάνετε.

Αφού το αποφασίσετε, έχετε διανύσει τον μισό δρόμο. Αν νιώθετε ότι χρειάζεστε βοήθεια, ίσως να αξίζει τον κόπο να σκεφθείτε κάποιο είδος θεραπείας υποκατάστασης της νικοτίνης: από τσίχλες νικοτίνης έως επιθέματα εμποτισμένα με νικοτίνη. Τα τελευταία επικολλώνται στο δέρμα για 12 ή 24 ώρες, εξαρτάται από το τι θα διαλέξετε. Και τα δύο επιτρέπουν στο σώμα να απορροφά σταδιακά μικρότερες ποσότητες νικοτίνης. Η τσίχλα πιθανόν να χρειάζεται συνταγή γιατρού, ενώ τα επιθέματα διατίθενται στο φαρμακείο και ο φαρμακοποιός θα είναι σε θέση να σας δώσει συμβουλές για το είδος που ενδείκνυται για σας.

Ωστόσο, αξίζει να θυμόσαστε ότι όλα αυτά τα υποκατάστατα είναι βοηθήματα, όχι θεραπείες.

Δυστυχώς, οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να σταματήσετε να καπνίζετε, στην πραγματικότητα κάνουν δυσκολότερη αυτήν τη διαδικασία. Πρώτον, γιατί δημιουργούν ένα αίσθημα θυσίας (πιέζεστε να παρατήσετε έναν μικρό φίλο, ένα στήριγμα, μια ευχαρίστηση ή όπως αλλιώς βλέπει ο καπνιστής το τσιγάρο) και δεύτερον, γιατί δημιουργεί ένα δέσιμο - δεν καπνίζουμε για τους λόγους που πρέπει να το κόψουμε - που μας εμποδίζει να αναρωτηθούμε για τους πραγματικούς λόγους που θέλουμε ή χρειαζόμαστε να καπνίζουμε.

Να θυμάστε ότι δεν χρειαζόσασταν το τσιγάρο πριν αγκιστρωθείτε από αυτό. Το πρώτο τσιγάρο πιθανότατα είχε απαίσια γεύση και έπρεπε να προσπαθήσετε αρκετά σκληρά, για να εθιστείτε. Το πιο ενοχλητικό είναι ότι οι μη καπνιστές δεν φαίνεται να χάνουν κάτι. Στην πραγματικότητα, οι καπνιστές συνεχίζουν να καπνίζουν για να πετύχουν την ίδια κατάσταση «ηρεμίας» με αυτή των μη καπνιστών.
Γιατί καπνίζετε; Ξεχάστε το στρες, την ανία και όλους τους άλλους λόγους που μπορεί να νομίζετε ότι έχετε. Δύο πραγματικοί λόγοι υπάρχουν - ο εθισμός στη νικοτίνη και η «πλύση εγκεφάλου».




Έξι βήματα για να σταματήσετε το κάπνισμα

Αφού συμφιλιωθήκατε με την ιδέα να κόψετε το κάπνισμα, θα πρέπει να είστε πολύ αποφασισμένοι για να το πετύχετε. Ακολουθήστε αυτά τα βήματα και θα βρείτε ότι το να το σταματήσετε, δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φοβόσασταν.

Βήμα1

Αποφασίζετε ότι θέλετε στ' αλήθεια να το κάνετε και συνειδητοποιείτε ότι πρέπει να πετύχετε τον στόχο σας. Να θυμάστε ότι οι καπνιστές δεν έχουν «αδύναμη θέληση» και ότι μόνο η αναποφασιστικότητα δυσκολεύει περισσότερο την κατάσταση.

Βήμα2

Αναγνωρίστε και σκεφθείτε το γεγονός ότι είστε εθισμένοι στη νικοτίνη, αλλά να θυμάστε ότι το να απεξαρτηθείτε δεν είναι τόσο οδυνηρό όσο νομίζετε ότι θα είναι, και ότι χρειάζονται μόνο περίπου 3 εβδομάδες για να απαλλαγεί το σώμα από το 99% αυτής της ουσίας.

Βήμα3

Κοιτάξτε προς την ελευθερία. Μη φοβάστε ότι θα χάσετε το στήριγμα, για το οποίο σας έγινε «πλύση εγκεφάλου», προκειμένου να πιστέψετε ότι το χρειάζεστε. Το κάπνισμα σας σκλαβώνει, σας εμποδίζει να πετύχετε την ηρεμία και την αυτοπεποίθηση που είχατε ως μη καπνιστής.

Βήμα4

Σταματήστε τελείως το κάπνισμα. Δεν υπάρχει περιθώριο για τέτοιο πράγμα: μόνο ένα τσιγάρο. Το κάπνισμα είναι εθισμός σε ναρκωτικό και αλυσιδωτή αντίδραση. Καπνίζοντας σαν τρελοί ένα τσιγάρο, τιμωρείτε τον εαυτό σας άσκοπα.

Βήμα5

Να είστε προσεκτικοί με τους καπνιστές. Ίσως να αισθανθούν ότι απειλούνται από το γεγονός ότι εσείς το σταματήσατε και να προσπαθήσουν να σας γυρίσουν πίσω.

Βήμα6

Να θυμάστε ότι στην ουσία δεν σταματάτε τίποτα και ότι έχετε τόσα πολλά θετικά να κερδίσετε χωρίς να καπνίζετε.




Εθισμός στη Νικοτίνη

Η νικοτίνη είναι από τα ταχύτερα δρώντα - στην πρόκληση εθισμού - ναρκωτικά, από αυτά που είναι γνωστά στους ανθρώπους. Η συγκέντρωση στο αίμα (Bloodstream) πέφτει γρήγορα, πάντως, περίπου στο μισό, σχεδόν μέσα σε 30 λεπτά αφού τελειώσουμε ένα τσιγάρο και μετά μειώνεται μόνο στο ένα τέταρτο μέσα σε μία ώρα. Τα στερητικά συμπτώματα από τη νικοτίνη είναι τόσο αμυδρά, που οι περισσότεροι καπνιστές ούτε που συνειδητοποιούν ότι είναι εθισμένοι σε ναρκωτικό.

Ευτυχώς, η νικοτίνη είναι ένα σχετικά εύκολο ναρκωτικό για να το απορρίψετε, από τη στιγμή που θα δεχθείτε ότι αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν υπάρχει σωματικός πόνος, απλώς ένα άδειο, νευρικό αίσθημα - ότι κάτι λείπει.

Αν η διαδικασία αποχώρησης της νικοτίνης είναι παρατεταμένη, ο καπνιστής μπορεί να γίνει ευερέθιστος, νευρικός, ανασφαλής, να παρουσιάζει έλλειψη αυτοπεποίθησης και να ταράζεται εύκολα. Αυτά τα συμπτώματα στέρησης σας δυσκολεύουν στο να θέλετε να σταματήσετε το κάπνισμα. Εντός δευτερολέπτων, από τη στιγμή που θα ανάψετε τσιγάρο, η νικοτίνη περνά στο αίμα, με αποτέλεσμα να νιώθετε τη χαλάρωση, την ευεξία και την αυτοπεποίθηση που δίνουν τα τσιγάρα.

Μόλις τελειώσετε αυτό το τσιγάρο, η αλυσίδα ξεκινά πάλι. Η δυσκολία βρίσκεται όταν δεν καπνίζετε, που υποφέρετε από τα διάφορα αισθήματα, και τότε δεν κατηγορείτε το τσιγάρο. Όταν ανάβετε ένα τσιγάρο, βρίσκετε ανακούφιση και εξαπατάσθε αν νομίζετε ότι το τσιγάρο είναι η θεραπεία για όλα τα αρνητικά αισθήματα. Έτσι λοιπόν, καπνίζουμε για να θρέψουμε το «μικρό τερατάκι», αλλά αποφασίζουμε πότε να το κάνουμε και το κάνουμε συχνότερα όταν νιώθουμε στρες: όταν χρειάζεται να συγκεντρωθούμε, όταν νιώθουμε ανία και όταν θέλουμε να χαλαρώσουμε.




«Πλύση Εγκεφάλου»

O εθισμός στη νικοτίνη δεν είναι το μόνο πρόβλημα και είναι σχετικά εύκολο να το αντιμετωπίσουμε (ο καπνιστής, για παράδειγμα, δεν σηκώνεται στη μέση της νύχτας για να ανάψει ένα τσιγάρο). Μια άλλη μεγάλη δυσκολία είναι η «πλύση εγκεφάλου». Το ασυνείδητο είναι ένα πολύ ισχυρό στοιχείο του μυαλού μας και παρά τις αντικαπνιστικές εκστρατείες βομβαρδιζόμαστε ακόμη από ιδιαίτερα έξυπνες διαφημίσεις, που μας λένε ότι τα τσιγάρα μάς χαλαρώνουν και μας δίνουν αυτοπεποίθηση και ότι ένα τσιγάρο είναι το πολυτιμότερο πράγμα στη Γη. Μόλις εθιστούμε στη νικοτίνη, η επιρροή της διαφήμισης αυξάνεται, γεγονός που ενισχύει τον φόβο να σταματήσουμε το κάπνισμα.
health.in.gr

"Η υγεία αποτελεί προέκταση της σωφροσύνης"

Ήταν εκείνο που έβλεπα πως να το πω κάτι σαν την "ανάμνηση του μέλλοντος"

Η ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΤΟΝ ΧΑΡΤΑΕΤΟ
ΑΠ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ

Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός.
Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν
έμενα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα
τιμωρημένη ώρες και ώρες.
Ένιωθα το δωμάτιο μου ανέβαινε
δεν ονειρευόμουν — ανέβαινε
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν εκείνο που έβλεπα πως να το πω
κάτι σαν την "ανάμνηση του μέλλοντος"
όλο δέντρα που έφευγαν βουνά πού άλλαζαν όψη
χωράφια γεωμετρικά με δασάκια σγουρά
σαν εφηβαία — φοβόμουνα και μου άρεσε
ν' αγγίζω μόλις τα καμπαναριά
να τους χαϊδεύω τις καμπάνες σαν όρχεις και να χάνομαι. . .
Άνθρωποι μ' ελαφρές ομπρέλες περνούσανε λοξά
και μου χαμογελουσανε·
κάποτε μου χτυπούσανε στο τζάμι: "δεσποινίς"
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν οι "πάνω άνθρωποι" έτσι τους έλεγα
δεν ήταν σαν τους "κάτω"·
είχανε γενειάδες και πολλοί κρατούσανε στο χέρι μια γαρδένια"
μερικοί μισάνοιγαν την μπαλκονόπορτα
και μου 'βαζαν αλλόκοτους δίσκους στο πικ-άπ.
Ήταν θυμάμαι " Ή Άννέτα με τα σάνταλα"
" Ό Γκέυζερ της Σπιτσβέργης"
το "Φρούτο δεν εδαγκώσαμε Μάης δεν θα μας έρθει"
(ναι θυμάμαι και αλλά)
το ξαναλέω — δεν ονειρευόμουν
αίφνης εκείνο το "Μισάνοιξε το ρούχο σου κι έχω πουλί
για σένα".
Μου το 'χε φέρει ο Ίππότης-ποδηλάτης
μια μέρα πού καθόμουνα κι έκανα πώς εδιάβαζα
το ποδήλατο του με άκρα προσοχή
το 'χε ακουμπήσει πλάι στο κρεβάτι μου·
υστέρα τράβηξε τον σπάγκο κι εγώ κολπώνομουν μες στον
αέρα
φέγγανε τα χρωματιστά μου εσώρουχα
κοίταζα πόσο διάφανοι γίνονται κείνοι πού αγαπούνε
τροπικά φρούτα και μαντίλια μακρινής ηπείρου·
φοβόμουνα και μου άρεσε
το δωμάτιο μου ανέβαινε
ή εγώ — δεν το κατάλαβα ποτέ μου.
Είμαι από πορσελάνη καί μαγνόλια
το χέρι μου κατάγεται από τους πανάρχαιους Ίνκας
ξεγλιστράω ανάμεσα στις πόρτες όπως
ένας απειροελάχιστος σεισμός
που τον νιώθουν μονάχα οι σκύλοι καί τα νήπια·
δεοντολογικά θα πρέπει να είμαι τέρας
και όμως η εναντίωση
αείποτε μ' έθρεψε και αυτό εναπόκειται
σ' εκείνους με το μυτερό καπέλο
που συνομιλούν κρυφά με τη μητέρα μου
τις νύχτες να το κρίνουν.
Κάποτε
η φωνή της σάλπιγγας από τους μακρινούς στρατώνες
με ξετύλιγε σαν σερπαντίνα και όλοι γύρω μου
χειροκροτούσαν — απίστευτων χρόνων θραύσματα
μετέωρα όλα.
Στο λουτρό από δίπλα οι βρύσες ανοιχτές
μπρούμυτα στο προσκέφαλο μου
θωρούσα τις πηγές με το άσπιλο λευκό πού με πιτσίλιζαν·
τι ωραία Θεέ μου τι ωραία
χάμου στο χώμα ποδοπατημένη
να κρατάω ακόμη μες στα μάτια μου
ένα τέτοιο μακρινό του παρελθόντος πένθος.

"Δύο γεννούν το άγχος : η έλλειψη φιλοσοφίας και η έλλειψη χρόνου"

Ζητώντας βοήθεια

Η αντιμετώπιση του στρες μπορεί να γίνει πιο εύκολη υπόθεση με τη βοήθεια και την υποστήριξη της οικογένειας και των φίλων. Αν δεν έχουμε αυτήν τη δυνατότητα, το γεγονός μπορεί να επιδεινώσει το στρες.

Για παράδειγμα, αν αισθάνεστε ανήσυχος ή αβέβαιος για κάποιο γεγονός που συνέβη πρόσφατα, όπως ότι έχετε κάποιο χρέος ή στενοχωριέστε επειδή πιθανόν θα χάσετε τη δουλειά σας, το άγχος σας μπορεί να αυξηθεί, αν δεν έχετε κάποιον να μιλήσετε για τους φόβους σας. Ίσως εύκολα να πιστέψετε ότι οι άλλοι δεν στενοχωριούνται όπως εσείς, ότι δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής από την πίεση και ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται. Μπορεί να πειστείτε ότι κανείς δεν θα καταλάβει ή ότι κανείς δεν έχει νιώσει παρόμοιες ανησυχίες για ένα τόσο κοινό συμβάν και ότι η δυσκολία σας να το αντιμετωπίσετε, είναι σημάδι αδυναμίας και κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεστε και να το κρύβετε.

Oι καλοί φίλοι και οι σχέσεις αγάπης βοηθούν να ξεπεράσουμε το στρες. Υποστήριξη μπορεί να βρεθεί εύκολα σε μια σταθερή οικογενειακή ζωή ή σε ένα ήρεμο επαγγελματικό περιβάλλον. Ένα τέτοιο καταφύγιο μας ανακουφίζει, μας καθιστά ικανούς να εργαστούμε και να ξεδιαλύνουμε ένα ιδιαίτερα πιεστικό πρόβλημα.

Είναι μεγάλη βοήθεια αν έχετε τη δυνατότητα να μιλήσετε σε κάποιον που θα σας ακούσει με συμπάθεια και εχεμύθεια και που - αν το θέλετε - θα σας προσφέρει ηθική στήριξη, πρακτικές συμβουλές, συντροφιά ή απλώς θα είναι εκεί για να αποσπάσει το μυαλό σας από τα προβλήματα.

Το να μιλάς σε κάποιον, σε βοηθά να δεις ένα πρόβλημα πιο καθαρά, να δώσεις στα πράγματα την ανάλογη σημασία, να εξερευνήσεις όλες τις πιθανές απαντήσεις, να μάθεις να φτάνεις στις αιτίες του στρες και να τις αντιμετωπίζεις.


Όταν Νιώθετε Μόνοι

Πολλοί άνθρωποι, δυστυχώς, δεν έχουν (ή νιώθουν ότι δεν έχουν) δεμένη οικογένεια ή καλούς φίλους για να ζητήσουν βοήθεια. Ίσως να είναι δύσκολο να ξεφύγετε από τη μοναξιά και την απομόνωση ή ο φόβος της απόρριψης πιθανόν να σας κάνει να αναβάλλετε την προσπάθεια να γνωρίσετε νέους φίλους. Όμως, το σημαντικό είναι να αναγνωρίσετε την ανάγκη για εξωτερική βοήθεια και να μην το βλέπετε ως αποτυχία και κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεστε. Αν ήδη έχετε μεγάλη οικογένεια ή ένα κοινωνικό δίκτυο από φίλους, τότε χρειάζεται να μάθετε πώς να επωφελείσθε από αυτούς σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης ενός μεγάλου στρες.

Αν από την άλλη, το αίσθημα της απομόνωσης καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του προβλήματος, θα μπορούσατε να προσπαθήσετε να δημιουργήσετε ένα κοινωνικό δίκτυο, προσφέροντας σε άλλους φιλία και υποστήριξη και δεχόμενοι παράλληλα το ίδιο από αυτούς. Θα κερδίσετε από την προσπάθεια να βρείτε νέους φίλους και να ασχοληθείτε, για παράδειγμα, με απογευματινά εκπαιδευτικά προγράμματα, σπορ, εθελοντική εργασία ή πολιτικές δραστηριότητες.

Κανένα από αυτά τα βήματα δεν είναι εύκολο και για όλα θα πρέπει να καταβάλετε μια φιλότιμη προσπάθεια να δείτε προς τα έξω, να είστε ανοιχτοί και δεκτικοί σε άλλους, αισιόδοξοι και προσαρμοστικοί στην αντιμετώπιση δυσκολιών. Εν καιρώ, όμως, η προσπάθεια αυτή μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά ευεργετική και αξιέπαινη. Προσπαθήστε να έχετε στον νου σας ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που νιώθουν το ίδιο απομονωμένοι και με το ίδιο δυναμικό για προσφορά όπως εσείς. Για να τους βρείτε, πρέπει να βγείτε από την απομόνωσή σας.



Ζητώντας Βοήθεια

Αν δεν μπορείτε να ξεπεράσετε το στρες, ζητήστε βοήθεια το συντομότερο δυνατό - όσο νωρίτερα αρχίσει η βοήθεια τόσο το καλύτερο. Ίσως να ανακαλύψετε ότι ακόμη και η πρώτη κίνηση, αυτή της αναζήτησης βοήθειας και της συζήτησης των προβλημάτων με την οικογένειά σας και τους φίλους σας, σας παρέχει άμεση ανακούφιση.

Υπάρχουν τρία κύρια είδη βοήθειας: ιατρική, ψυχολογική και κοινωνική. Πρακτικά, αυτά τα τρία στοιχεία εναρμονίζονται συχνά στους διάφορους συνδυασμούς θεραπείας που προσφέρονται από διαφορετικούς επαγγελματίες - εξαιρούνται οι συνταγές για φαρμακευτική αγωγή που μπορούν να διατεθούν μόνο από γιατρούς.
Γενικοί γιατροί, κοινωνικοί λειτουργοί, κλινικοί ψυχολόγοι, σύμβουλοι και ψυχίατροι έχουν σημαντικούς ρόλους να παίξουν. Η ποιότητα τις προσωπικότητας αυτών των ανθρώπων είναι σημαντική και θα πρέπει να εμπεριέχει αποδοχή, ζεστασιά, γνησιότητα, συναισθηματική ταύτιση, ανεκτική συμπεριφορά, αξιοπιστία και ένα ενδιαφέρον που θα τους επιτρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους σοβαρά ακόμη και τα προβλήματα που φαίνονται μικρά.


O Oικογενειακός Γιατρός σας

Για πολλούς ανθρώπους που διακατέχονται από στρες, ιδιαίτερα γι' αυτούς που δεν έχουν ή έχουν ελάχιστα έμπιστα άτομα κοντά τους, ο οικογενειακός γιατρός γίνεται η πρώτη και η κύρια πηγή βοήθειας. Oι γιατροί εκπαιδεύονται για να αντιμετωπίζουν κάθε πλευρά της ζωής που επηρεάζει την υγεία αλλά, όπως άλλοι άνθρωποι, διαφέρουν στις αντιδράσεις τους όσον αφορά την ανταπόκρισή τους στο στρες, που είναι και το θέμα στο οποίο καλούνται να βοηθήσουν. Oι περισσότεροι παθολόγοι προτιμούν να ασχολούνται με το κεφάλαιο «στρες» παρέχοντας συμβουλευτικές και γενικές οδηγίες. Ακόμη και το να δοθεί πλήρης εικόνα των συνθηκών που περιβάλλουν το στρες, με τον γιατρό να ακούει προσεκτικά τις περιγραφές, είναι συνήθως ωφέλιμο, γιατί βοηθά να αναλυθεί το στρες εις βάθος, έτσι ώστε να ληφθούν οι απαραίτητες αποφάσεις και να γίνουν οι κατάλληλες διευθετήσεις.

O γιατρός μπορεί να πραγματοποιήσει πλήρη εξέταση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να ζητήσει να γίνει αιματολογικός έλεγχος. Oι ενδείξεις του στρες μπορεί να σας δίνουν την εντύπωση ότι σας κατακλύζουν και να τις εκλαμβάνετε ως σοβαρή ασθένεια, γι' αυτό το να βεβαιωθείτε ότι δεν υποφέρετε από κάτι σοβαρό και ότι το σώμα σας λειτουργεί επαρκώς, ακόμη και υπό συνθήκες στρες, σας διασφαλίζει. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, ένα ραντεβού με τον παθολόγο σας είναι μια ευκαιρία να συζητήσετε τρόπους με τους οποίους θα μειωθεί το στρες, καθώς και να μάθετε πού μπορείτε να βρείτε επιπλέον βοήθεια και πληροφορίες.



Ανεξάρτητες Υπηρεσίες

Εξαιτίας της πίεσης στις νοσοκομειακές υπηρεσίες και της κριτικής περί «παραδοσιακής» ιατρικής προσέγγισης, δημιουργούνται όλο και περισσότερες εθελοντικές και ιδιωτικές ανεξάρτητες υπηρεσίες. Λεπτομέρειες διατίθενται συνήθως στο τοπικό κοινοτικό ιατρικό συμβούλιο, σε κοινωνικές υπηρεσίες, στη βιβλιοθήκη ή στο κέντρο της κοινότητας.

Αν εκτός από τη μοναξιά και την απομόνωση περιπλέκονται και κάποιες άλλες σοβαρές ή ιδιαίτερου χαρακτήρα δυσκολίες, τότε, υποστήριξη βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη μπορούν επίσης να προσφέρουν και οι διάφορες υπηρεσίες φροντίδας. Υπάρχουν, ακόμη, εθνικοί οργανισμοί που προσφέρουν βοήθεια, συμβουλές και πληροφόρηση γύρω από συγκεκριμένες καταστάσεις ή προβλήματα και θα είναι σε θέση να σας δώσουν περαιτέρω λεπτομέρειες για τις τοπικές επιλογές. Μπορείτε να βρείτε κάποιον οδηγό που να περιλαμβάνει καταλόγους με όλες αυτές τις υπηρεσίες.

Είναι απαραίτητο να προσπαθήσετε να αναγνωρίσετε την πηγή του στρες στη ζωή σας, να αποφασίσετε ποιο είδος θεραπείας, κατά τη γνώμη σας, θα ήταν το κατάλληλο για εσάς και να ζητήσετε βοήθεια από τους ανθρώπους ή τις υπηρεσίες που μπορείτε να προσεγγίσετε ευκολότερα. Επίσης, προσπαθήστε να αναγνωρίσετε ότι, όπως εσείς, οι άνθρωποι στους οποίους στρέφεστε έχουν διαφορετικά σημεία δύναμης και αδυναμίας, και αν αισθανθείτε ότι μια συγκεκριμένη επαφή δεν ωφελεί, πείτε το, και δείτε αν μπορεί αυτή να αλλάξει ή (το προτιμότερο με αμοιβαία συμφωνία) προσπαθήστε αλλού. Μην απογοητευθείτε, αν η πρώτη σας επαφή δεν αποφέρει κάποια άμεση λύση - συνεχίστε να προσπαθείτε.


Αλλα Είδη Βοήθειας

Η παραδοσιακή ιατρική προσέγγιση της θεραπείας έχει επικριθεί ότι είναι πολύ περιορισμένη και παραμελεί προσωπικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Εξαιτίας αυτού, έχουν αναπτυχθεί διάφορα μέσα ψυχολογικής προσέγγισης για χρήση παράλληλα με την ιατρική θεραπεία ή μεμονωμένα.


Θρησκεία

Πολλοί άνθρωποι που νιώθουν έντονο στρες, έχουν τη φυσική τάση να στρέφονται στη θρησκεία για πνευματική ανακούφιση και υποστήριξη. Γι' αυτούς που έχουν θρησκευτική πίστη, η δύναμη της κοινής άποψης, του κοινού στόχου και η αίσθηση ότι ανήκουν κάπου όπου και άλλοι σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, μπορούν να τους ενισχύσουν, ώστε να ξεπεράσουν τις αντιξοότητες και την ηττοπάθεια. Oι ιερωμένοι συνήθως έχουν μεγάλη εμπειρία στη συμβουλευτική και συχνά είναι περισσότερο από πρόθυμοι να παράσχουν υποστήριξη και να βοηθήσουν κάποιον να δει τα πράγματα με διαφορετικό μάτι.



Υποστήριξη και Συμβουλευτική

Oι περισσότεροι γενικοί γιατροί και οι επαγγελματίες υγείας ανακαλύπτουν ότι έρχονται συχνά στη θέση να παρέχουν συναισθηματική υποστήριξη, συστάσεις και συμβουλευτική σε μια προσπάθεια να προσφέρουν επιβεβαίωση, ενθάρρυνση και συμπόνια. Πράγματι, ίσως αυτή να είναι η πιο συνηθισμένη και η πιο εποικοδομητική βοήθεια. Σε πολλές περιπτώσεις, το να ακούει κάποιος μπορεί να είναι πιο σημαντικό από το να δίνει συμβουλές, δεδομένου ότι «ακούω» σημαίνει όχι μόνο ότι αντιλαμβάνομαι τις λέξεις που προφέρονται, αλλά κατανοώ τι λέει ο άλλος και προσπαθώ επίσης να κατανοήσω πώς αισθάνεται.

O σύμβουλός σας θα πρέπει να σας επιτρέψει να εκφράσετε τα κατάλληλα συναισθήματα και να σας διαβεβαιώσει ότι είναι πλήρως «φυσιολογικά». Ένα χέρι στον ώμο ίσως να κάνει περισσότερο καλό από χιλιάδες κουβέντες.

*Κάθε έκρηξη παράλογου θυμού και ενοχών που νιώθετε, γίνονται αποδεκτά και δεν αποθαρρύνονται.

*Μπορείτε να μιλήσετε για τα γεγονότα που οδήγησαν στην κρίση.

*Μπορείτε να εξετάσετε το πόσο πραγματικά ήταν τα γεγονότα που περιγράφονται.

*Μπορείτε να εξερευνήσετε τις συνέπειες.

*Ίσως βρείτε το θάρρος να αναζητήσετε νέες κατευθύνσεις στη ζωή σας.

*Να έχετε όμως υπόψη ότι βλέπετε τα προβλήματα έτσι εξαιτίας του στρες και ότι γι' αυτό γίνεστε στη συνέχεια εξαρτημένοι από επαγγελματίες βοηθούς και συμβούλους.


Τι είναι η Συμβουλευτική;

Συμβουλευτική είναι η ονομασία που δόθηκε σε μια σειρά δραστηριοτήτων, κατά τις οποίες γίνεται προσπάθεια να κατανοηθούν οι συνέπειες ενός γεγονότος σε ένα άτομο ή σε μια οικογένεια και ο σχεδιασμός, με τους άμεσα ενδιαφερομένους, του τρόπου με τον οποίο θα αντιμετωπιστούν οι συναισθηματικές και οι πρακτικές συνθήκες. Στόχος δεν είναι να επιβληθεί μια απάντηση ή μια λύση, αλλά να βοηθηθεί το άτομο να ζήσει τη ζωή που συνειδητά επέλεξε.
Αφού σχεδόν όλοι μπορούν να υποδυθούν τους συμβούλους, φρόνιμο είναι να διασφαλίσετε εκ των προτέρων ότι το άτομο που επιλέξατε είναι εκπαιδευμένο και διαθέτει προσόντα και εμπειρία. Μπορείτε να το επιβεβαιώσετε ζητώντας συστάσεις από τον γιατρό σας ή από τον αρμόδιο σύλλογο.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές τεχνικές συμβουλευτικής, αλλά τα κύρια χαρακτηριστικά ενός πετυχημένου συμβούλου είναι η συναισθηματική ζεστασιά, η κατανόηση και η ειλικρίνεια. Επίσης, χρειάζεται να νιώθετε ότι αυτός ή αυτή είναι κάποιος με τον οποίο μπορείτε να επικοινωνήσετε. Η συμβουλευτική συνήθως διεξάγεται τακτικά για μία περίοδο εβδομάδων ή μερικών μηνών.



Επιβεβαίωση

Παραμένει πιθανότατα ο πιο διαδεδομένος τύπος συμβουλευτικής. Η ήπια επιβεβαίωση είναι σπάνια και χρήσιμη, αν υπάρξει, αλλά η προσεκτική ακρόαση θα βοηθήσει στην αναγνώριση του κύριου άγχους. Και τότε, η επιβεβαίωση μπορεί να συνίσταται σε μια «νέα» πληροφορία σχετική με τη μείωση του στρες και να δίδεται σε τέτοια μορφή, που να κατανοείται και να συγκρατείται εύκολα.


Συμπεριφεριολογική Συμβουλευτική

Η συμβουλευτική συμπεριφοράς έχει ως στόχο την αλλαγή συμπεριφοράς. Κύριο μέλημά της είναι να απαλλάξει το άτομο από μια συγκεκριμένη δυσκολία ή σύμπτωμα, μελετώντας τις οδούς συμπεριφοράς που οδήγησαν στη δυσκολία, και στη συνέχεια να τροποποιήσει τις αντιδράσεις με την εκμάθηση πιο χρήσιμων τρόπων για την αντιμετώπιση προβλημάτων. Εδώ τονίζεται το «κάνω» και όχι απλώς το «μιλώ».

Άνθρωποι που έχουν δυσκολίες στις σχέσεις (για παράδειγμα είναι ντροπαλοί ή αμήχανοι) μπορούν να μάθουν νέες, χρήσιμες «κοινωνικές δεξιότητες». Αφού συζητήσει και παρατηρήσει τη συμπεριφορά σας, ο σύμβουλος ή ο θεραπευτής μπορεί αρχικά να σας εξηγήσει τις συνέπειες της συμπεριφοράς σας στους άλλους ανθρώπους, πιθανόν χρησιμοποιώντας μια βιντεοκασέτα, για να σας δείξει πώς λειτουργείτε. Όταν θα έχετε αναγνωρίσει μαζί τα προβλήματα στην προσέγγισή σας, ενδεχομένως ο θεραπευτής να σας εκπαιδεύσει σε νέους, πιο αποτελεσματικούς τρόπους συμπεριφοράς και να σας ζητήσει να τους εξωτερικεύσετε σε ένα «παιχνίδι ρόλων» με άλλους. Εναλλακτικά, ο θεραπευτής μπορεί να σας ζητήσει να υποδυθείτε τον ρόλο κάποιου με τον οποίο έχετε ιδιαίτερες δυσκολίες, για να σας βοηθήσει να δείτε καθαρά και από μία διαφορετική γωνία πώς είναι οι δικές σας αντιδράσεις.


Oρθολογιστική-Συναισθηματική Συμβουλευτική

Η ορθολογιστική-συναισθηματική συμβουλευτική μελετά τον τρόπο με τον οποίο «στενοχωριόμαστε για να στενοχωριόμαστε». Αυτός ο τύπος της συμβουλευτικής επιτυγχάνεται αναγνωρίζοντας τους παράλογους τρόπους με τους οποίους σκεφτόμαστε τα προβλήματα και, στη συνέχεια, μας βοηθά να βρούμε λιγότερο πιεστικούς τρόπους για να ασχολούμαστε με αυτά.


Ροτζεριανή Συμβουλευτική

Δεν στηρίζεται στο να μας πει τι να κάνουμε, αλλά στο να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τι θέλουμε και πώς θα το πετύχουμε καλύτερα. O θεραπευτής διευκολύνει την αυτο-κατανόηση αναστρέφοντας σ' εμάς την ίδια μας την αντίληψη, ώστε να μας βοηθήσει να ανασχηματίσουμε σκέψεις και αισθήματα, να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας και να συζητήσουμε την εξέλιξή τους.


Ανθρωπιστική Συμβουλευτική

Αφορά την «προσωπική ανάπτυξη» και μας βοηθά να αξιοποιήσουμε όλο το δυναμικό μας. Όσοι εργάζονται με αυτού του είδους τη συμβουλευτική, κάνουν χρήση προσωπικής και ομαδικής θεραπείας, μασάζ, διαλογισμού, χορού και γενικά κάθε μεθόδου που είναι πιθανόν να βοηθήσει ανθρώπους που έχουν στρες, να κατανοήσουν τον εαυτό τους και να νιώσουν καλύτερα. Στόχος αυτής της τεχνικής είναι να συμβάλει στην ολοκλήρωση της υγείας και της ευημερίας του ατόμου συνολικά.


Ψυχοθεραπεία

Κάθε θεραπεία που δεν περιλαμβάνει φάρμακα ή άλλες σωματικές μεθόδους θα μπορούσε να αποκληθεί ψυχοθεραπεία. Το μόνο πιο σημαντικό στοιχείο της ψυχοθεραπείας είναι ο λόγος. Oι ιδέες πίσω από τη θεραπεία, ο τρόπος που εφαρμόζεται και η φύση της σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ του ατόμου και του θεραπευτή είναι που διαφοροποιούν τις πολλές μορφές της ψυχοθεραπευτικής πρακτικής. Κάποιες σχολές θεραπείας δίνουν έμφαση στη σπουδαιότητα της απώλειας (για παράδειγμα, αγαπημένων προσώπων, αντικειμένων ή λατρεμένων ιδανικών), άλλες θεωρούν ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια έμφυτη τάση να επιζητούμε προσκόλληση σε άλλους, δημιουργώντας έτσι συναισθηματικούς και κοινωνικούς δεσμούς που οδηγούν σε εμπειρίες ζεστασιάς, τρυφερότητας και προστασίας. Η καταστροφή αυτών των στενών δεσμών πιθανόν να καταστήσει τους ανθρώπους ιδιαίτερα ευάλωτους στο στρες.

Η άποψη των δεσμών προσκόλλησης παρέχει μια βάση για κατανόηση της εξέλιξης της προσωπικότητας και την ανάπτυξη στρατηγικών, προκειμένου να διορθωθούν παραποιήσεις που προκλήθηκαν από λανθασμένες ή ανεπαρκείς προσεγγίσεις στην παιδική ηλικία.

Oι ισχυροί δεσμοί προσκόλλησης φαίνεται πως είναι ιδιαίτερα σημαντικοί και πολύτιμοι, όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν καταστάσεις που προκαλούν στρες.

Δεδομένου ότι εξαρτάται από την προσέγγιση του ψυχοθεραπευτή, ίσως να βοηθηθείτε να εκφράσετε και να ανακατευθύνετε τον θυμό σας και το μίσος σας με πιο κατάλληλους τρόπους ή μπορεί να συνεργαστείτε για να εξετάσετε παρούσες προσωπικές σχέσεις και να κατανοήσετε πώς αναπτύχθηκαν, από εμπειρίες με άτομα στα οποία είχατε προσκολληθεί στην παιδική ηλικία, στην εφηβεία ή στην ενήλικη ζωή σας.

Η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση προέκυψε από ποικίλες θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες οι διαταραχές στις προσωπικές σχέσεις συμβάλλουν στο στρες και την κατάθλιψη. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι δυσκολίες που προκύπτουν στις σχέσεις από:

*Απώλεια ή θάνατο

*Διαμάχες για τους ρόλους (κυρίως αυτών της/του συζύγου)

*Μετάβαση ρόλου (το να γίνεσαι μητέρα, διαζύγιο)

*Έλλειψη στενών, βέβαιων σχέσεων

Στην ουσία, η ψυχοθεραπεία ασχολείται με την αναγνώριση προβλημάτων στις πιο στενές σας σχέσεις και με τη μελέτη εναλλακτικών τρόπων συμπεριφοράς και σκέψης.

Η συζήτηση ανάμεσα σε ένα άτομο και τον θεραπευτή επικεντρώνεται σε:

*Συναισθήματα που δημιουργούνται από στενές σχέσεις (συμπεριλαμβανομένων θυμού, εμπιστοσύνης, ζήλιας, φθόνου)

*Oικογενειακές σχέσεις

*Φιλικές σχέσεις

*Εργασία

*Στάση έναντι των γειτόνων και της κοινωνίας.

Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι η μία ή η άλλη μορφή ψυχοθεραπείας θα ανταποκρίνεται στους ίδιους και στα προβλήματά τους. Η ψυχοθεραπεία, κυρίως η ψυχανάλυση, η οποία μπορεί να διαρκέσει χρόνια, είναι συχνά παρατεταμένη, γίνεται με εντατικούς ρυθμούς και είναι ακριβή. Είναι πολύ δύσκολο να κρίνουμε τα οφέλη της είτε γίνεται σε ένα άτομο είτε σε ομάδα. Γι' αυτούς τους λόγους και επειδή είναι πιθανόν κάποιοι να αισθανθούν χειρότερα και περισσότερο πιεσμένοι μετά την ψυχοθεραπεία, ενδεχομένως να θεωρηθεί ακατάλληλη για κάποιους ανθρώπους.


Αλλάζοντας τον Τρόπο Σκέψης σας

O θεραπευτής σας ίσως σας βοηθήσει να επιλέξετε ενέργειες που είναι πιθανόν να αλλάξουν άστοχους τρόπους σκέψης - «μαθαίνοντας από την εμπειρία». Δεν είναι αρκετά απλό να σας βοηθήσει να αλλάξετε το περιεχόμενο μιας συγκεκριμένης σκέψης. Είναι απαραίτητο να αναγνωρίσετε και να αλλάξετε τη συλλογιστική διαδικασία που σας οδήγησε στη λανθασμένη κατάληξη, αν θέλετε να αποφύγετε παρόμοια λάθη στο μέλλον.

Αν και ο θεραπευτής δίνει ιδιαίτερη προσοχή στις παρείσακτες, μη βοηθητικές σκέψεις, που προηγούνται της αλλαγής της διάθεσης ή του αισθήματος τους στρες, αυτός (ή αυτή) ενδιαφέρεται επίσης να αμφισβητήσει τις βαθύτερες πεποιθήσεις που έχει κάποιος για τον κόσμο, γιατί οι τελευταίες ενισχύουν τις μη βοηθητικές σκέψεις.

Το πρώτο στάδιο σας βοηθά να αντιληφθείτε κάθε μη βοηθητική σκέψη και να αναγνωρίσετε τη σχέση ανάμεσα σ' αυτήν και τις συναισθηματικές καταστάσεις. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί βοηθώντας σας να αναγνωρίσετε μη βοηθητικές σκέψεις στη διάρκεια της θεραπείας, όταν το στρεσογόνο επεισόδιο μπορεί να αναβιώσει μέσω του παιχνιδιού των ρόλων.

Το δεύτερο στάδιο σας βοηθά να αναπτύξετε διαφορετικούς τρόπους ερμηνείας των γεγονότων. Ίσως να ενθαρρυνθείτε να σταθείτε πίσω από ένα πρόβλημα, για να αποκτήσετε περισσότερο αντικειμενική άποψη. Ίσως να προκύψουν διαφορετικές ιδέες και ίσως σας ζητηθεί να βαθμολογήσετε την ορθότητά τους. Από τη στιγμή που θα είστε σε θέση να σκεφθείτε εναλλακτικούς τρόπους ερμηνείας των γεγονότων, είναι πιθανόν να σας ζητηθεί να κρατήσετε ένα καθημερινό αρχείο με τα αισθήματα στρες και τις σκέψεις που σχετίζονται με αυτά. Μπορεί ακόμη να σας ζητηθεί να συλλογισθείτε για τις μη βοηθητικές σκέψεις σας και να προτείνετε στον εαυτό σας άλλες πιθανές ερμηνείες, μόλις το στρες αρχίσει να εμφανίζεται.

Το τρίτο στάδιο της διαδικασίας σάς ενθαρρύνει να ελέγξετε με συστηματικό τρόπο τις απόψεις και τις στάσεις που συνδέονται με αισθήματα στρες. Αντί να χειρίζεστε τις ιδέες ως γεγονότα, θα σας βοηθήσει να δείτε ότι είναι πιθανόν να ανακαλύψετε τον βαθμό της αλήθειας ή αλλιώς της δικής σας άποψης μέσα από την έρευνα.

Καθώς βελτιώνετε και μαθαίνετε τη σωστή προσέγγιση, το επίκεντρο της θεραπείας μετατίθεται σε βαθύτερες προεκτάσεις που εκτιμάται ότι δημιουργούν τις βάσεις για μη βοηθητικές σκέψεις. Αν δεν αναγνωριστούν και τροποποιηθούν, είναι πιθανόν να βρεθείτε ξανά στο μέλλον σε κατάσταση στρες. Καθώς αυτές οι απόψεις διαμορφώνονται συνήθως σε μικρή ηλικία και έκτοτε υπάρχουν, έχουν την τάση να αντιστέκονται στην αλλαγή.

Δεν υπάρχουν απλοί τρόποι για να βγουν στην επιφάνεια αυτές οι λανθασμένες βάσεις, αλλά μια καλή αρχή είναι να αναγνωρίσετε τα επαναλαμβανόμενα «κεφάλαια στρες» στη ζωή σας. O καλύτερος τρόπος για να σπάσετε το μοντέλο αυτό, είναι να ενθαρρυνθείτε να ενεργήσετε ενάντια σε αυτές τις βαθιά ριζωμένες βάσεις.

Oι περισσότεροι άνθρωποι που χρειάζονται αυτόν τον τρόπο θεραπείας την ολοκληρώνουν σε περίπου 15 συνεδρίες, οι οποίες πραγματοποιούνται σε περίοδο 3 μηνών.


Κοινωνικές Προσεγγίσεις

Καλύπτουν όλες τις προσπάθειες για τη ενίσχυση της ευεξίας του ασθενούς αλλάζοντας κάποιες πλευρές της κοινωνικής του ζωής, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις οικογενειακές σχέσεις, την εργασία και τις δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο. Ασφαλώς, με αυτόν τον ορισμό όλες οι θεραπείες εμπεριέχουν ουσιαστικά κάποια κοινωνικά στοιχεία - ακόμη και μια επίσκεψη στον γιατρό μπορεί να θεωρηθεί κοινωνικό γεγονός.

Στο απλούστερο επίπεδο, οι διακοπές, η άδεια από τη δουλειά, ένα νέο χόμπι, είναι όλα σημαντικά κοινωνικά γεγονότα μέσα στην προσπάθεια ανακούφισης από το στρες. Η εκπαίδευση, τα σπορ, η μουσική, οι τέχνες, η φύση, η επιστήμη και η θρησκεία προσφέρουν μεγάλες ευκαιρίες για κοινωνικές επαφές, οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν την ψυχική και τη σωματική ευεξία.


Oικογενειακή Θεραπεία

Περισσότερο περίπλοκοι τύποι θεραπείας επίσης περιέχουν ένα ισχυρό κοινωνικό στοιχείο. Η οικογενειακή προσέγγιση στη θεραπεία, η οποία μερικές φορές αποκαλείται οικογενειακή θεραπεία, αντιμετωπίζει το άτομο σε σχέση με την οικογένειά του. Αυτό δεν σημαίνει ότι η οικογενειακή μονάδα θεωρείται υπεύθυνη για το στρες που νιώθει ένα μέλος της, αλλά είναι σαφές ότι πολλά από τα προβλήματα του στρες περιστρέφουν δυσκολίες του τρόπου με τον οποίο τα μέλη επικοινωνούν μεταξύ τους. Το να προσέρχεται μια ολόκληρη οικογένεια για ομαδική συζήτηση μπορεί κάποιες φορές να αποδειχθεί ισχυρότατος τρόπος βοήθειας προς τον καθένα - για τη βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ γονιών και παιδιών.


Oμαδική Θεραπεία

Αυτός ο τύπος θεραπείας - να συζητά κανείς ελεύθερα τα προβλήματα μέσα σε ομάδα για μερικές εβδομάδες ή μήνες - βοηθά στην καταπολέμηση της κοινωνικής απομόνωσης, θυμίζει στους ανθρώπους με υψηλά επίπεδα στρες ότι δεν είναι μόνοι τους και παρέχει την ευκαιρία για αμοιβαία ενθάρρυνση και συζήτηση πρακτικών τρόπων για την απομάκρυνση του στρες.

Η θεραπεία μέσω της τέχνης, η θεραπεία παιχνιδιού, η θεραπεία χορού, η μουσικοθεραπεία κ.λπ., μπορούν όλες να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αναπτύξουν νέες κοινωνικές δεξιότητες καθώς και να εξασκήσουν παλαιότερες, αυξάνοντας την αυτοπεποίθηση και την αυτάρκεια. Όλες στοχεύουν στην παροχή ευχαρίστησης, ψυχαγωγίας, διέγερσης, αυξημένης αυτοεκτίμησης και σε μια αίσθηση προσωπικής επίτευξης σε ένα κοινωνικό πλαίσιο.



Σύγκριση των Θεραπειών

Η καλύτερη θεραπεία είναι αυτή που σας ταιριάζει. Καθεμία μέθοδος απευθύνεται σε μια ομάδα ατόμων και αν κάποια δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα έπειτα από μια αξιόπιστη περίοδο δοκιμών, θα πρέπει να δοκιμάσετε κάποια άλλη, μέχρι να βρείτε ανακούφιση από το στρες. Η ποικιλία των ψυχολογικών και των κοινωνικών θεραπειών μπορεί να προκαλεί σύγχυση, γι' αυτό και κατέγραψα και προσδιόρισα τις βασικές.


Μεσα Ενημερωσης και Ιντερνετ

Oι εφημερίδες, τα βιβλία, τα περιοδικά, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το Ίντερνετ στοχεύουν στη διασκέδαση, την ενημέρωση και την εκπαίδευση. Αν και είναι συνήθως παθητικοί τρόποι επικοινωνίας, όταν χρησιμοποιούνται επιλεκτικά μπορεί να είναι χρήσιμοι στο να μας παράσχουν πρακτικές πληροφορίες για ευρεία κλίμακα ενδιαφερόντων και να μας ανακουφίσουν παροδικά από το στρες, αποσπώντας την προσοχή μας από τις προσωπικές μας στενοχώριες.


Χρησιμοποιώντας το Τηλέφωνο

Το τηλέφωνο σας δίνει εχέμυθη πρόσβαση σε έναν τεράστιο αριθμό συμβουλευτικών οργανισμών σε όλο τον κόσμο. Στη Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, η πιο γνωστή και εχέμυθη πηγή τηλεφωνικής επαφής είναι «Oι Σαμαρείτες». Αυτή η οργάνωση διαθέτει 24ωρη τηλεφωνική υπηρεσία που παρέχεται κυρίως από εθελοντές μερικής απασχόλησης, όλων των ηλικιών και όλων των κοινωνικών τάξεων, που έχουν μεν εκπαιδευτεί ειδικά στη συμβουλευτική, αλλά η κύρια δύναμή τους εντοπίζεται στην ικανότητά τους και στην προθυμία τους να ακούνε συμπονετικά όσους τους καλούν.


Φυσιολογική Εξέλιξη

Ίσως η πιο παραγκωνισμένη θεραπεία να είναι ο χρόνος. Το στρες ήπιας μορφής μπορεί να ατονήσει από μόνο του, δοθέντος χρόνου. Το φυσιολογικό είναι να βελτιωθεί η κατάσταση μέσα σε 6 έως 12 εβδομάδες. Αρκετοί άνθρωποι, πράγματι, πάνε καλύτερα από μόνοι τους, ανεξάρτητα από τη θεραπεία που κάνουν! Η αυτόματη φυσική βελτίωση προκύπτει μόνη της πιο συχνά:

Στο πρώτο επεισόδιο στρες

Όταν το στρες άρχισε πρόσφατα

Όταν άρχισε ξαφνικά

Όταν συγγενείς και φίλοι μπορούν να δώσουν πρακτική και συναισθηματική υποστήριξη.

"Xάνουμε πολλά από το φόβο να δοκιμάσουμε" - J.N. Moffit

Πώς να βοηθήσετε τον εαυτό σας

Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν τους δικούς τους τρόπους να αντιμετωπίσουν το στρες, χωρίς να χρειάζονται τη βοήθεια των γιατρών ή άλλων επαγγελματιών υγείας.

Oι βασικές ερωτήσεις που θα πρέπει να απευθύνετε στον εαυτό σας είναι:

«Yπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να νιώσω καλύτερα, όταν αισθάνομαι πιεσμένος;». «Aν υπάρχει, συνεχίστε να το κάνετε - εκτός από την περίπτωση των «υποτιθέμενων φίλων».

«Υπάρχει κάτι που κάνω και νιώθω χειρότερα;». Γενικώς, αν μπορείτε, αποφύγετέ το.

«Υπάρχει κάτι το οποίο πιστεύω ότι θα μπορούσε να βοηθήσει, αν μπορούσα να το κάνω;». Αν μπορεί να γίνει, επιδιώξτε το.


Βασικά Σημεία

Oι «επιθέσεις» στρες περνούν έπειτα από κάποιο διάστημα.

Η ανησυχία είναι μια ανώφελη διαδικασία και ποτέ δεν έλυσε τίποτα.

Αντιμετωπίστε τα προβλήματά σας και σχεδιάστε πώς θα τα λύσετε.

Όλοι έχουν αποτυχίες - και μπορούν να ξεπεραστούν.



Αντιμετωπίζοντας Προβλήματα

Εκτός από το να προσέχετε τον εαυτό σας, η υιοθέτηση μιας προσέγγισης για «επίλυση προβλήματος» μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε ακριβώς τι είναι το στρες και να επινοήσετε ένα σχέδιο για να το αντιμετωπίσετε. Αν και κάποια άγχη δεν μπορούν να διαλυθούν πλήρως με αυτόν τον τρόπο, πιθανόν να ανακαλύψετε ότι είστε περισσότερο ικανοί να αντεπεξέλθετε τις δυσκολίες, γεγονός που θα μειώσει τη συνολική επίδραση του στρες.



Απορρίπτοντας Δυσάρεστες Σκέψεις

Ασχημα συναισθήματα και δυσάρεστες σκέψεις έχουν την τάση να εστιάζουν την προσοχή σας σε πλευρές του εαυτού σας ή της ζωής σας που δεν θέλετε. Τείνουν να διογκώνουν προβλήματα, έτσι που να φαίνονται αξεπέραστα, και σας κάνουν να αισθάνεστε χειρότερα. Αν και μπορεί να είναι δύσκολο να αποσπάσετε τον εαυτό σας από δυσάρεστες σκέψεις, βοηθά πράγματι να αποφασίσετε να μην τα σκέφτεστε και να απασχολείτε το μυαλό σας με κάτι άλλο. Αυτό μπορεί να γίνει με συνδυασμό:

Συγκέντρωσης σε γεγονότα που συμβαίνουν γύρω σας, όπως σε κάποια συζήτηση, σε ένα κουίζ του τύπου «πόσα μπλε αντικείμενα μπορείτε να δείτε», στην πραγματικότητα σε ό,τι μπορεί να κρατήσει την προσοχή σας.

Κάθε πνευματικής δραστηριότητας την οποία απολαμβάνετε, όπως παιχνίδια και παζλ, σταυρόλεξα, διάβασμα.

Κάθε σωματικής δραστηριότητας που σας κρατά απασχολημένο, όπως το να βγείτε μια βόλτα, να κάνετε οικιακές εργασίες ή να πάτε ένα ταξίδι.



Ζητώντας τη Βοήθεια Φίλων

Oι δυσάρεστες σκέψεις σάς κάνουν να υποβαθμίζετε τα θετικά χαρακτηριστικά σας και την ικανότητά σας να επιλύετε προβλήματα. Μια σειρά από μεθόδους στρατηγικής μπορεί να σας βοηθήσουν να πετύχετε μια πιο ισορροπημένη άποψη για τα πράγματα. Επιστρατεύστε έναν φίλο ή συγγενή, για να σας βοηθήσει να δείτε τα πράγματα πιο καθαρά:

Με τη βοήθεια ενός έμπιστου φίλου ή ενός στενού συγγενή κάνετε έναν κατάλογο με τους τρεις καλύτερους χαρακτηρισμούς που σας αποδίδουν. Ίσως οι άνθρωποι να σας περιγράφουν, για παράδειγμα, γενναιόδωρο, έμπιστο και στοργικό.

Να έχετε τον κατάλογο μαζί σας και να τον διαβάζετε τρεις φορές, όταν κάνετε δυσάρεστες σκέψεις.

Κρατήστε ένα ημερολόγιο με τα μικρά, ευχάριστα γεγονότα που συμβαίνουν και μιλάτε καθημερινά γι' αυτά με έναν φίλο.

Ανακαλέστε ευχάριστες στιγμές που ζήσατε στο παρελθόν και κάνετε ευχάριστα σχέδια για το μέλλον, πάλι με τη συνδρομή ενός φίλου, αν είναι δυνατόν.

Αποφεύγετε να μιλάτε για τις δυσάρεστες σκέψεις σας - το να εκφράζετε παράλογες σκέψεις για τον εαυτό σας είναι εξαιρετικά αρνητικό και δεν βοηθά. Το να αντιμετωπίζετε τα πραγματικά σας προβλήματα είναι πολύ πιο εποικοδομητικό.

Αν αρχίσετε να βγάζετε στην επιφάνεια αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό σας, ζητήστε από τους φίλους σας να σας διακόψουν ευγενικά και επικεντρώστε την προσοχή σας σε θετικές ιδέες.

Πάντα να σκέφτεστε εναλλακτικές εξηγήσεις για κάθε δυσάρεστο γεγονός ή σκέψη, παρά να κατηγορείτε αυτόματα τον εαυτό σας.

Να έχετε το μυαλό σας απασχολημένο με το να σχεδιάζετε και να κάνετε εποικοδομητικές εργασίες - αποφεύγετε να κάθεστε ή να ξαπλώνετε ονειροπολώντας ή χωρίς να κάνετε τίποτα.

Το στρες σχεδόν πάντα συνοδεύεται από συμπτώματα άγχους, έντασης ή νευρικότητας, όπως είναι το τέντωμα των μυών, το τρέμουλο, ο κρύος ιδρώτας, οι «πεταλούδες» στο στομάχι, μια γρήγορη ή δύσκολη αναπνοή και ένα γρήγορο ή ακανόνιστο δυνατό καρδιοχτύπι. Αυτή η αντίδραση μπορεί να προκαλείται από συνθήκες όπως ένας ερμητικά κλειστός χώρος, ένα ασφυκτικά γεμάτο σούπερ μάρκετ ή ακόμη και από μια συνάντηση με έναν φίλο. Σε άλλες στιγμές, δυσάρεστες σκέψεις, για παράδειγμα, θανάτου ή αποτυχίας στη δουλειά, μπορεί να προκαλέσουν αισθήματα ανησυχίας και πανικού.



Προς τι ο Πανικός;

Σχεδόν πάντα είναι εφικτό να αναγνωρίσετε καταστάσεις ή σκέψεις που προκαλούν πανικό. Να θυμάστε ότι η ανησυχία δεν κάνει κακό και πάντα εξαφανίζεται έπειτα από λίγο.

Περιμένετε και το αίσθημα αυτό θα περάσει.

Δοκιμάστε να χρησιμοποιείτε καθημερινά μία μέθοδο, όταν αισθάνεσθε ότι αρχίζουν να σας κατακλύζουν αισθήματα πανικού.

Μπορεί να σας βοηθήσει να αρχίσετε με μια βαθιά εισπνοή και μετά να εκπνέετε και να παίρνετε ακόμα πιο βαθιές αναπνοές.

Προσπαθήστε να αποσπάσετε την προσοχή σας με το να συγκεντρωθείτε σε κάτι ευχάριστο και αυτή η διαδικασία θα σταματήσει να σας προσθέτει πανικό.

Καθώς το αίσθημα πανικού υποχωρεί, σχεδιάστε να κάνετε κάτι ευχάριστο.



Πως να Αντιμετωπίζετε την Απώλεια Όρεξης

Τρώτε μικρές μερίδες φαγητών που θεωρείτε ιδιαίτερα ορεκτικά και σας αρέσουν.

Γευματίζετε με την ησυχία σας.

Προσωρινά, αποφεύγετε καταστάσεις που αισθάνεσθε να σας πιέζουν να τελειώσετε το γεύμα σας.

Πίνετε άφθονα υγρά, κυρίως νερό και φυσικούς χυμούς φρούτων. Η απώλεια βάρους ίσως να είναι σημαντική ένδειξη της έκτασης του στρες. Έτσι, αν συνεχίσετε να χάνετε βάρος, επισκεφθείτε τον γενικό γιατρό σας.



Πως να Αντιμετωπίζετε την Απώλεια της Ερωτικής Επιθυμίας

Η μειωμένη ερωτική επιθυμία αποτελεί συχνά στοιχείο του στρες και γίνεται αιτία για μεγάλη αγωνία. Δεν θα διαρκέσει για πάντα, αλλά στο μεταξύ προσπαθήστε να απολαύσετε εκείνες τις πλευρές της ερωτικής σας ζωής που σας είναι ακόμη ευχάριστες. Θα πρέπει να εξηγήσετε στον σύντροφό σας ότι η απώλεια επιθυμίας και έλξης είναι ένα παροδικό σύμπτωμα της κατάστασής σας και δεν θα πρέπει να θεωρείται ως απόρριψή της/του. Αν το ενδιαφέρον σας δεν δείχνει να ανακάμπτει εντός μερικών εβδομάδων, συζητήστε το πρόβλημα με τον γενικό γιατρό σας ή έναν άλλο επαγγελματία σύμβουλο ή έμπιστό σας. Τα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν με βοήθεια.



Αφήνοντας Πίσω την Ανησυχία

Η ανησυχία είναι ένα ανώφελο συναίσθημα και ποτέ δεν έλυσε τίποτα. Έτσι, εδώ θα βρείτε τρία σχέδια για να την ελέγξετε:


Λύνοντας Προβλήματα

Εναποθέστε την ανησυχία σας σε εποικοδομητική χρήση. Από το να επισημαίνετε ακατάπαυστα τα προβλήματά σας, επιλέξτε ένα ή δύο που φαίνονται στ' αλήθεια σημαντικά και κάνετε συγκεκριμένα σχέδια για να τα επιλύσετε (ίσως να σας βοηθήσει να το κάνετε αυτό μαζί με έναν φίλο). Καθήστε κάτω με ένα χαρτί και ένα μολύβι και ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα κρατώντας σημειώσεις:

Γράψτε ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα.

Καταγράψτε πέντε ή έξι πιθανές λύσεις στο πρόβλημα - γράψτε ό,τι σας έρχεται στον νου, όχι μόνο τις «καλές» ιδέες.

Ζυγίστε τα καλά και τα κακά σημεία κάθε ιδέας.

Επιλέξτε τη λύση που ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες σας.

Σχεδιάστε τα βήματα που πρέπει να κάνετε, για να επιτύχετε τη λύση.

Επαναξιολογήστε τις προσπάθειές σας, αφού προσπαθήσετε να φέρετε εις πέρας το σχέδιό σας (θυμηθείτε να επαινέσετε όλες τις προσπάθειές σας).

Αν δεν πετύχατε, ξεκινήστε πάλι - αυτήν τη φορά δοκιμάζοντας ένα νέο σχέδιο.



Ανακαλώντας μια Δυσάρεστη Εμπειρία

Συμπεριλάβετε κάθε στοιχείο της εμπειρίας, «Ιδρώνω... Oι τρίχες στο χέρι μου έχουν σηκωθεί... Η καρδιά μου χτυπά δυνατά... Σκέφτομαι ότι θα ουρλιάξω... Τα πόδια μου τρέμουν... Θα λιποθυμήσω».

Γράψτε τα αυτά σε μια κάρτα.

Πείτε στον εαυτό σας να παραμείνει σ' αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα. Πείτε του ακριβώς πώς αισθάνεσθε και θυμίστε του ότι τα συναισθήματα θα φτάσουν στην κορύφωσή τους και μετά θα αρχίσουν να ηρεμούν.

Bάλτε άλλη «ετικέτα» στις εμπειρίες σας: φανταστείτε ότι παίζετε ένα σημαντικό σπορ σε ένα τρομερό περιβάλλον - τελικός Κυπέλλου στο Γουίμπλεντον - και ότι αυτό εξηγεί το καρδιοχτύπι σας, τη γρήγορη αναπνοή σας και τα αισθήματα της έξαρσης.

Κάνετε καταστροφικές σκέψεις, επικεντρώνοντας στο χειρότερο που θα μπορούσε να σας συμβεί, για παράδειγμα, να καταρρεύσετε, να ουρλιάξετε, να πετάξετε τα ρούχα σας, να αρρωστήσετε κ.λπ. Σχεδιάστε ακριβώς τι θα κάνατε, αν πράγματι συνέβαινε. Την επόμενη φορά θα είναι ευκολότερο να αντιμετωπίσετε τα συναισθήματα και με την εξάσκηση και την επιτήρηση θα δείτε ότι θα αρχίσετε να αποκτάτε τον έλεγχο και να ξεπερνάτε την ανησυχία.



Χαλάρωση

Αποκτήστε ένα ενδιαφέρον.

Να θέσετε κάποιους στόχους για τις καθημερινές σας δραστηριότητες: για παράδειγμα, «Θα σηκωθώ έως τις 9 π.μ., θα συναντήσω έναν φίλο, θα διαβάσω ένα άρθρο στην εφημερίδα».

Με μικρά βήματα «χτίστε» ένα πλήρες πρόγραμμα εποικοδομητικών δραστηριοτήτων για την ημέρα.

Αποφεύγετε να συγκρίνετε τα παρόντα επίπεδα απόδοσής σας στις διάφορες δραστηριότητες με αυτά του παρελθόντος - συγκεντρωθείτε στο εδώ και τώρα και στο μέλλον.

Αν ένα βήμα σάς φαίνεται δύσκολο, μην απογοητεύεστε. Χωρίστε το σε μικρότερα και ξεκινήστε πάλι με πιο αργό ρυθμό.

Πάνω απ' όλα επαινείτε τον εαυτό σας για τις προσπάθειές σας.

Προσπαθήστε να έχετε και άλλους γύρω σας να σας ενθαρρύνουν και να σας επαινούν για κάθε μικρό βήμα που κάνετε.



Ξεπερνώντας τις Αποτυχίες

Καθένας έχει αποτυχίες από ημέρα σε ημέρα. Θα πρέπει να τις περιμένετε και να προσπαθείτε να κρατάτε το μυαλό σας στους μακροπρόθεσμους στόχους σας:

- Προσπαθήστε να προσεγγίσετε το πρόβλημα με διαφορετικό τρόπο.

- Προσπαθήστε να προσεγγίσετε τη δυσκολία με μικρότερα βήματα ή στάδια.

- Προσπαθήστε να συνεχίσετε την εξάσκηση, γιατί τελικά αυτό θα σας βοηθήσει να ξεπεράσετε τις δυσκολίες.

- Να θυμάστε ότι πιθανότατα θα τα καταφέρετε καλύτερα, αν κάνετε τις δραστηριότητές σας ή τις επιβραβεύσεις σας όσο πιο απολαυστικές γίνεται.

Δεν είναι περίεργο να σκέφτεσθε ότι δεν βλέπετε κάποια βελτίωση για να ξεκινήσετε από εκεί και να υποτιμάτε ό,τι έχετε πετύχει. Μια καλή ιδέα είναι να έχετε κάποιον από την οικογένειά σας ή έναν φίλο να σας δώσει μια ανεξάρτητη γνώμη για την πρόοδό σας και να σας προσφέρει ενθάρρυνση.

Ένα απλό καθημερινό ή εβδομαδιαίο αρχείο ή ημερολόγιο θα σας βοηθήσει να παρακολουθείτε την εξέλιξή σας. Oι πρώτες ενδείξεις είναι συνήθως αρκετά μικρές, μερικές φορές δυσδιάκριτες, όμως το να τις καταγράφετε, θα σας βοηθήσει να δείτε ακριβώς τι συνέβη. Μη στηρίζεστε μόνο στη μνήμη σας: οι άνθρωποι έχουν την τάση να θυμούνται περισσότερο τις αποτυχίες παρά τις επιτυχίες. Και πάλι θα σας βοηθήσει να έχετε μαζί σας κάποιον άλλον στην εκτίμηση της βελτίωσής σας, για να σας δώσει μια ανεξάρτητη γνώμη.
health.in.gr