Ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει ότι οι ηδονές, οι απολαύσεις, το γέλιο και η ευχαρίστηση, αλλά και οι λύπες, ο πόνος, η μελαγχολία και ο θρήνος...

Πώς επηρεάζουν τη σωματική υγεία τα αρνητικά συναισθήματα

Η συναισθηματική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αισθήματα απελπισίας και απάθειας μπορεί πιθανόν να επηρεάσει άμεσα τη σωματική υγεία, σύμφωνα με αποτελέσματα νέας έρευνας.

Έρευνα σε ανθρώπους που είχαν επιβιώσει από εγκεφαλικό επεισόδιο ανακάλυψε χαμηλότερο ρυθμό ανάκαμψης σε αυτούς που ένιωθαν απάθεια και ενδιαφέρονταν λίγο για τον εαυτό τους και τον κόσμο γύρω τους. Παράλληλα, άλλη έρευνα σε υγιείς γυναίκες μέσης ηλικίας ανακάλυψε σχέση μεταξύ της απελπισίας και της απρόβλεπτης σκλήρυνσης της καρωτίδας, της κύριας αρτηρίας προς τον εγκέφαλο.

Για τις ανάγκες της πρώτης έρευνας, 408 φροντιστές ασθενών με εγκεφαλικό επεισόδιο συμπλήρωναν ερωτηματολόγια σχετικά με την απάθεια, κάθε 4 μήνες. Οι αναφορές έδειξαν ότι ένα τρίτο των επιζησάντων εμφάνιζε μικρή απάθεια τον πρώτο χρόνο, ενώ 3% είχε υψηλά επίπεδα απάθειας. Η απάθεια χειροτέρευε για το 7% των επιζησάντων και μειώθηκε για το 7% κατά τη διάρκεια του χρόνου.

Οι μετρήσεις λειτουργικότητας έδειξαν ότι ακόμα και η μικρή απάθεια είχε την ίδια δυνατή επίδραση στην ανάκαμψη όσο και η μεγάλη, δήλωσε η Nancy Mayo, του Πανεπιστημίου McGill στο Μόντρεαλ. Απαντήσεις σχετικά με την ποιότητα ζωής στους ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο αποκάλυψαν μικρότερη βελτίωση μεταξύ αυτών των οποίων χειροτέρεψε η απάθεια.

Επικεφαλής της δεύτερης έρευνας ήταν η Susan Everson-Rose, του Πανεπιστημίου της Μινεσότα.

Οι ερευνητές επέλεξαν 559 γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση που δεν είχαν ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου να απαντήσουν σε ερωτηματολόγιο σχετικά με τις προσδοκίες τους όσον αφορά μελλοντικούς στόχους.

Προηγούμενη έρευνα, με επικεφαλής την Everson-Rose, η οποία χρησιμοποίησε το ίδιο ερωτηματολόγιο σε Φιλανδούς άντρες, ανακάλυψε σχέση μεταξύ αισθήματος απελπισίας και καρδιαγγειακής νόσου, όπως και άλλη έρευνα σε γυναίκες με υπαρκτή καρδιαγγειακή νόσο.

Η νέα έρευνα ανακάλυψε άμεση σχέση μεταξύ αυξημένης απελπισίας και σκλήρυνσης των τοιχωμάτων της καρωτίδας, παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο. Γενικά, γυναίκες με υψηλότερο επίπεδο απελπισίας είχαν κατά .02 χιλιοστά σκλήρυνση, ισοδύναμη με την ποσότητα που προκαλείται όταν μεγαλώνουμε κατά 1 χρόνο.

Οι γυναίκες με τη μεγαλύτερη απελπισία εμφάνισαν .06 χιλιοστά μεγαλύτερη σκλήρυνση σε σχέση με γυναίκες που είχαν τη λιγότερη απελπισία. Η ερευνήτρια δήλωσε ότι αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η απελπισία είχε άμεσο αποτέλεσμα στον οργανισμό, καθώς ενδεχομένως μπορεί να υπήρχαν μηχανισμοί που δεν είχαν μελετηθεί. Ωστόσο, υπάρχει κάποιο μήνυμα με κλινική εφαρμογή.

Οι γιατροί θα πρέπει να λένε στους ασθενείς τους, δήλωσε η ερευνήτρια, ότι οι συναισθηματικές καταστάσεις του ανθρώπου μπορεί να έχουν σωματικό αντίκτυπο και ότι θα πρέπει να ζητήσουν κατάλληλη θεραπεία για αυτές. Για τη σοβαρή κατάθλιψη και την απελπισία χρειάζεται ψυχιατρική αγωγή.

Τα αποτελέσματα των δυο ερευνών δημοσιεύονται στο περιοδικό ‘Stroke’.
Πηγές: ‘Stroke’.
www.iatronet.gr

Ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει ότι οι ηδονές, οι απολαύσεις, το γέλιο και η ευχαρίστηση, αλλά και οι λύπες, ο πόνος, η μελαγχολία και ο θρήνος, δεν προέρχονται από πουθενά αλλού, παρά μόνο από τον εγκέφαλο.

Ιπποκράτης (460-370 π.Χ.)

Ο Υπερβατικός διαλογισμός (Transcendental Meditation) είναι μία μέθοδος διαλογισμού, βασισμένη στην Βεδική παράδοση

Ο Υπερβατικός διαλογισμός (Transcendental Meditation) είναι μία μέθοδος διαλογισμού, βασισμένη στην Βεδική παράδοση.
Δημιουργός της είναι ο Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι.

Στις 29 Ιανουαρίου του 1959, ο Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι έφθασε στο διεθνή αερολιμένα του Σαν Φρανσίσκο. Ήταν η πρώτη επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η δεύτερη ήπειρος στον Παγκόσμιο ταξίδι του για την διάδοση του Υπερβατικού Διαλογισμού στον κόσμο. Ο Μαχαρίσι έδωσε διαλέξεις σε εκατοντάδες ανθρώπους κατά τη διάρκεια της δίμηνης παραμονής του και πολλοί έμαθαν την τεχνική. Το San Francisco Chronicle κάλυψε μια από τις διαλέξεις του Μαχαρίσι και δημοσίευσε το πρώτο άρθρο σχετικά με τη τεχνική του Υπερβατικού Διαλογισμού στην Αμερική.

Το μήνυμα του Μαχαρίσι ήταν απλό και άμεσο, και είναι το ίδιο σήμερα. Η ζωή είναι ευδαιμονία. Το άτομο γεννιέται για να την απολαύσει. Μέσα στον καθέναν υπάρχει μια απεριόριστη δεξαμενή ενέργειας, νοημοσύνης, και ευτυχίας. Ο Υπερβατικός Διαλογισμός είναι μια απλή, αβίαστη διαδικασία για να έρθει σε επαφή μαζί της. Η τεχνική μπορεί να μαθευτεί εύκολα από τον καθέναν οποιουδήποτε ηλικίας, πολιτισμού, θρησκείας, ή εκπαιδευτικού υποβάθρου.

Σε εκείνες τις πρόωρες ημέρες, δεν υπήρξε κανένας άλλος δάσκαλος της τεχνικής του Υπερβατικού Διαλογισμού, και κανένα κέντρο διαλογισμού. Μετά από το Σαν Φρανσίσκο, ο Μαχαρίσι πέρασε αρκετούς μήνες στο Λος Άντζελες, κατόπιν ταξίδεψε προς τη Νέα Υόρκη. Από τη Νέα Υόρκη, ο Μαχαρίσι πήγε στην Αγγλία, Γερμανία, Ελλάδα, και σε όλο τον κόσμο. Ο Υπερβατικός Διαλογισμός άρχισε απλά και αυξήθηκε σταθερά. Κατόπιν ξαφνικά, με την πρώτη δημοσίευση της επιστημονικής έρευνας για την τεχνική, ο Υπερβατικός Διαλογισμός κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση.

Η πρώτη μελέτη για την τεχνική του Υπερβατικού Διαλογισμού πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες το 1968 από το φυσιολόγο Robert Keith Wallace. Με την διατριβή του, "Τα φυσιολογικά αποτελέσματα του Υπερβατικού Διαλογισμού: Ένα προτεινόμενο 4ο σημαντικό επίπεδο της συνειδητότητας", πήρε τον τίτλο Ph.D, και τα συμπεράσματά του δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science και Scientific American. Αυτό ενέπνευσε επίσης μια τεράστια άνοδο της έρευνας στα αποτελέσματα του Υπερβατικού Διαλογισμού.

Περισσότεροι από έξι εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως —συμπεριλαμβανομένων περισσότερων του ενός εκατομμυρίου άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες από κάθε επάγγελμα, ηλικία, εκπαιδευτικό υπόβαθρο, και θρησκεία έμαθαν τον Υπερβατικό Διαλογισμό. Η τεχνική έχει μαθευτεί από πάνω από 6.000 ιατρούς στις ΗΠΑ και από δεκάδες χιλιάδες ανώτερους υπάλληλους, διευθυντές, και υπάλληλους μεγάλων εταιριών και μικρών επιχειρήσεων στην ΗΠΑ και σ’ όλο τον κόσμο.


Ο Υπερβατικός Διαλογισμός ασκείται για δεκαπέντε έως είκοσι λεπτά δύο φορές καθημερινά ενώ κάποιος κάθεται άνετα με τα μάτια κλειστά. Κατά τη διάρκεια της πρακτικής, ο Νους και το σώμα κατασταλάζουν για να δοκιμάσουν μια μοναδική κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης. Δεδομένου ότι ο Νους έχει την εμπειρία πλήρους σιγής, το σώμα αποκτά βαθιά ξεκούραση. Σε αυτή την πιο πάγια κατάσταση της συνειδητοποίησης του Εαυτού, ο Νους ξεπερνά όλη τη διανοητική δραστηριότητα για να δοκιμάσει την απλούστερη μορφή συνειδητοποίησης, την Υπερβατική Συνείδηση.

Η επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι η εμπειρία της Υπερβατικής Συνείδησης συσχετίζεται με μεγαλύτερη δημιουργικότητα, βελτιωμένη εκμάθηση, υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης, καλύτερους βαθμούς, υψηλότερο ηθικό, αυξανόμενη συνοχή και τάξη στο Νου, και βελτίωση της νευρολογικής λειτουργίας του σώματος. Είναι φυσικός, εύκολος και αβίαστος στην εξάσκηση του, και μπορεί μόνο να διδαχτεί προσωπικά από έναν πτυχιούχο δάσκαλο του Υπερβατικού Διαλογισμού. Ακολουθώντας την Βεδική παράδοση διδασκαλίας η τεχνική δεν μπορεί διδαχτεί από μία βιντεοταινία, μαγνητοταινία, ή βιβλίο.


Η τακτική πρακτική εξάσκηση του Υπερβατικού διαλογισμού, αναφέρουν οι επιστημονικές μελέτες , φέρνει σημαντικά, συσσωρευτικά οφέλη στους τομείς:

* του Νου (Travis, Arenander & DuBois 2004)
* του σώματος (Barnes, Treiber & Νταίηβις 2001)
* στην συμπεριφορά (Barnes, Bauza & Treiber 2003)
* και το περιβάλλον (Hagelin et Al 1999)
wikipedia.org

Ενώ λεκτικά το μήνυμα που στέλνει είναι 'θέλω να κάνω μια σταθερή σχέση', οι πράξεις του στέλνουν το μήνυμα 'δεν αξίζω και πολλά, μη με πλησιάζετε'

Γιατί δυσκολεύομαστε να κάνουμε σταθερή σχέση;
Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Αμέσως μετά την εφηβεία, στη διάρκεια της μετεφηβικής ηλικίας ή της πρώτης νεότητας, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να φλερτάρουν σαν τρόπο ζωής, πειραματίζονται με διάφορες σχέσεις, αλλάζουν παρτενέρ, επιδιώκουν ποικιλία σεξουαλικών εμπειριών. Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, αρχίζει να διαγράφεται η ανάγκη για μια σταθερή συντροφική σχέση (που μπορεί να καταλήξει σε γάμο, μπορεί και όχι).

Το ζητούμενο είναι να βρεθεί ένα άλλο άτομο με το οποίο να υπάρχει επικοινωνία, κατανόηση, συντροφικότητα, σεξουαλική και κοινωνική ζωή, συμβίωση, με λίγα λόγια, μια σταθερή σχέση η οποία να καλύπτει τις περισσότερες ψυχολογικές ανάγκες του ατόμου.

Κι ενώ αυτή η επιθυμία για μια τέτοια σχέση αρχίζει να γίνεται εντονότερη σε ηλικία 25-30 ετών, ωστόσο ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ομολογούν ότι δυσκολεύονται να ξεκινήσουν ή να διατηρήσουν μια σταθερή σχέση.

Πολλοί άνθρωποι με αυτή την επιθυμία βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να ξεκινούν σύντομες σχέσεις οι οποίες τελειώνουν άδοξα μετά από λίγα ραντεβού ή λίγους μήνες, αφήνοντας μια πικρή γεύση και την αίσθηση της αποτυχίας. Γιατί όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Οι σκοτεινές πτυχές του υποσυνείδητου

Πολλές φορές οι άνθρωποι δηλώνουν μια επιθυμία τους και φαίνεται να εννοούν πραγματικά αυτό που λένε: δηλαδή, ότι θέλουν να κάνουν μια σταθερή σχέση. Ωστόσο, υποσυνείδητα, δηλαδή σε ένα βαθύτερο, ανεξερεύνητο επίπεδο το οποίο δε γνωρίζουν οι ίδιοι, τελικά δεν επιθυμούν ή φοβούνται τη δέσμευση, με αποτέλεσμα να ενεργούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να σαμποτάρουν την ίδια τους την επιθυμία και, βέβαια, να μην πραγματοποιούν τον στόχο τους.

Το άτομο που δηλώνει ότι επιθυμεί μια σταθερή σχέση, αλλά δεν μπορεί να τη βρει ή όταν βρίσκει κάτι δεν μπορεί να το διατηρήσει, είτε φοβάται κάποιες πτυχές του εαυτού του ή του άλλου, είτε φοβάται τις δυσκολίες που προκύπτουν όταν κανείς έρχεται ψυχικά πιο κοντά σε έναν άλλο άνθρωπο.

Τα βαθύτερα εσωτερικά μπλοκαρίσματα που εμποδίζουν κάποιο άτομο να πραγματοποιήσει την επιθυμία του για μια σταθερή σχέση μπορούν να διελευκανθούν και να λυθούν μέσα από μια σχετικά σύντομη ψυχοθεραπευτική διαδικασία, ώστε το άτομο αυτό να μπορέσει να κάνει μια σταθερή σχέση.

Οικογενειακά μυστικά και βάρη

Aτομα με 'βεβαρημένο' οικογενειακό ιστορικό, δηλαδή άτομα που μεγάλωσαν σε οικογένειες με καβγάδες, που ήταν ως παιδιά μάρτυρες σε σωματική ή ψυχολογική βία που ασκούνταν στον έναν γονιό, που βίωσαν ένα έντονο διαζύγιο, κουβαλούν τις αρνητικά φορτισμένες αυτές μνήμες (ακόμα κι αν δε θυμούνται τα περιστατικά ή δεν τα σκέφτονται) στην ενήλικη ζωή τους.

Τα άτομα που δεν έχουν από μικρή ηλικία το πρότυπο μιας υγιούς σχέσης ή που δεν έχουν βιώσει άνευ όρων αγάπη και αποδοχή έχουν μεγαλύτερη δυσκολία στο να συνάψουν σταθερές σχέσεις.

Παρόλο που κανείς δεν μπορεί ν' αλλάξει το παρελθόν του, ωστόσο μπορεί ν' αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβάνεται και το ερμηνεύει, κάτι που γίνεται μέσω της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, ώστε να μπορέσει να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες του και να ζήσει τη ζωή του χωρίς να είναι δέσμιος του παρελθόντος του.

Αυτοπεποίθηση

Συχνά ακούει κανείς τα άτομα που δεν έχουν μια σταθερή σχέση να παραπονιούνται και να αναρωτιούνται 'γιατί ν' αγαπήσει κανείς εμένα;', 'τι καλύτερο έχω εγώ από τους άλλους για να με διαλέξουν;', και άλλα τέτοια βασανιστικά ερωτήματα που αντικατοπτρίζουν την έλλειψη αυτοπεποίθησης του ατόμου αυτού.

Γιατί όμως να είναι τόσο σημαντική η αυτοπεποίθηση; Διότι χωρίς αυτή το άτομο είναι ψυχικά γυμνό και ανέτοιμο ν' αντιμετωπίσει τις συναισθηματικές αντιξοότητες της ζωής. Το άτομο που δεν πιστεύει στην αξία του και που δε θεωρεί τον εαυτό του σημαντικό κινδυνεύει να το δείχνει με τις πράξεις του προς τα έξω.

Έτσι, ενώ λεκτικά το μήνυμα που στέλνει είναι 'θέλω να κάνω μια σταθερή σχέση', οι πράξεις του στέλνουν το μήνυμα 'δεν αξίζω και πολλά, μη με πλησιάζετε'.

Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα έλλειψης μιας σταθερής σχέσης εντοπίζεται σε ψυχολογικές αδυναμίες του ατόμου με αυτή την επιθυμία, άρα το άτομο αυτό θα πρέπει να κάνει κάποια δουλειά με τον εαυτό του προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί στις επιθυμίες του και να τις πραγματοποιήσει.

Είναι θέμα ατυχίας;

Από μια άποψη, σαφώς υπάρχουν άτυχες περιπτώσεις ή περιπτώσεις όπου ο τόπος και ο χρόνος δεν ήταν σωστός, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο άτυχος που να μην μπορεί ποτέ να δημιουργήσει μια σταθερή σχέση.

Πολλές φορές οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται από την αρχή κάποια σημάδια ή παίρνουν κάποιες πληροφορίες τις οποίες δε δέχονται και αγνούν επιδεικτικά όλα αυτά τα μηνύματα, είτε θεωρώντας τα ασήμαντα είτε παρηγορώντας τον εαυτό τους ότι το άλλο άτομο που τους ενδιαφέρει 'θ' αλλάξει', ή 'το ελάττωμα αυτό δεν είναι και τόσο φοβερό', ή 'με την αγάπη μου εγώ θα βοηθήσω τον άνθρωπο αυτό ν' αλλάξει την κακή του συνήθεια ή χαρακτηριστικό'.

Δυστυχώς, όταν ξεκινάει κανείς εθελοτυφλώντας ή κυριευμένος από άμετρη αισιοδοξία, το πιθανότερο είναι ότι θα απογοητευτεί από την πραγματικότητα, που δεν είναι όπως την έχει πλάσει με τη φαντασία του.

Tι πρέπει να γίνει;

Το άτομο που θέλει να σταματήσει τις εφήμερες σχέσεις και την απογοήτευση που ακολουθεί θα πρέπει να ψάξει να βρει την εσωτερική σύγκρουση που βρίσκεται στη βάση των λανθασμένων του αποφάσεων.

Το άτομο αυτό θα πρέπει να εξετάσει με ειλικρίνεια τις πεποιθήσεις του σχετικά με τις σχέσεις και το συναισθηματικό δέσιμο, ν' αναζητήσει τι είναι αυτό που το τρομάζει στην προοπτική μιας μακροχρόνιας συντροφικής σχέσης, ποιοι είναι οι φόβοι αλλά και οι προσδοκίες του και να εντοπίσει τα μοτίβα συμπεριφοράς του που είναι υπεύθυνα για το σαμποτάρισμα των σχέσεων του (πχ το άτομο που δηλώνει ότι επιθυμεί μια σταθερή σχέση κι επιλέγει να ερωτευτεί κάποιον που μένει σε άλλη πόλη ή χώρα ή κάποιο άτομο ήδη δεσμευμένο).

Το άτομο θα πρέπει να εξετάσει αν έχει τάσεις σαδιστικές, αν αυτομαστιγώνεται προκλητικά (με αποτέλεσμα να απωθεί τους άλλους), αν είναι υπερβολικά εγωκεντρικό ή αν εκπέμπει μια τόσο έντονη ανάγκη που γίνεται απωθητική για τους άλλους.

Εκτιμώντας τις παραπάνω παραμέτρους -με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας- μπορεί ν' αντιμετωπίσει κανείς τον εαυτό του και να μάθει τρόπους να δημιουργήσει καλύτερες σχέσεις κατ' αρχήν με τον ίδιο του τον εαυτό και στη συνέχεια με έναν σταθερό σύντροφο.
http://health.in.gr/news

There are loves which seem to reach an end but then bloom and in the autumn evenings turn green again, just like the love I feel for you

Είναι η μονογαμία φυσική κατάσταση;
Έφη Δελμούζου, Ιατρική Ανθρωπολόγος

Οι άνθρωποι ήταν ανέκαθεν μονογαμικοί; Γιατί ξεκινήσαμε να ζευγαρώνουμε για μια ζωή; Και είμαστε το μόνο είδος που πιστεύει ότι, εάν κάποιος μας ταιριάζει, δεν χρειάζονται περισσότεροι σύντροφοι; Φως στο καυτό αυτό ερώτημα προσπαθούν να ρίξουν από δύο διαφορετικές σκοπιές η πύλη υγείας healthgate και η ιατρική ανθρωπολόγος και συντάκτρια του health.in.gr Έφη Δελμούζου.

Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο healthgate, βασισμένοι στο δυτικό πρότυπο ζωής, υποθέτουμε ότι οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είναι μονογαμικοί. Μπορεί ακόμα να φανταζόμαστε τους παλαιολιθικούς προγόνους μας να χαίρονται τις συζυγικές τους νύχτες δίπλα στη φωτιά συζητώντας για το τελευταίο θήραμα που κατάφεραν να σκοτώσουν.

Αν κοιτάξουμε τις στατιστικές, θα αναρωτηθούμε αν πράγματι ο προορισμός του Homo Sapiens ήταν να περνά τη ζωή του με ένα και μόνο σύντροφο, καθώς, βάσει των τελευταίων στατιστικών στις ΗΠΑ, μόνο το 2000, περισσότερα από ένα εκατομμύριο ζευγάρια κατέληξαν στο διαζύγιο. Στην ίδια χώρα στοιχεία ερευνών καταδεικνύουν ότι ένας στους πέντε άνδρες και μία στις δέκα γυναίκες έχουν απατήσει το σύντροφό τους.

Αυτά τα νούμερα εύλογα εγείρουν μέσα μας ερωτήματα του τύπου: "Είμαστε από τη φύση μας πραγματικά μονογαμικοί;", "Είμαστε ανέκαθεν μονογαμικοί;", "Γιατί προτιμούμε ένα ταίρι αντί πολλά;". Μια ματιά στο εξελικτικό μας παρελθόν δίνει κάποιες απαντήσεις.


Τι μας διδάσκουν τα πρωτεύοντα θηλαστικά;

Το healthgate επισημαίνει ότι, εάν εξετάσουμε τα σεξουαλικά ήθη των θηλαστικών, δεν θα συναντήσουμε συχνά τη στάση "μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος".

Οι χιμπατζήδες και οι ουρακοτάγκοι ζουν μια αχαλίνωτη σεξουαλική ζωή.

"Μέχρι πρόσφατα οι ανθρωπολόγοι υπέθεταν ότι οι πίθηκοι, τουλάχιστον, υπερασπίζονταν τις οικογενειακές αξίες των πρωτευόντων. Τα ζευγάρια των πιθήκων ζουν με τα παιδιά τους σε διαφορετικά κομμάτια γης και μιμούνται το πρότυπο της πυρηνικής οικογένειας των ανθρώπων σε τέτοιο βαθμό, ώστε το μόνο που τους λείπει είναι... ένα minivan για τις μετακινήσεις τους. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Linda Wolfe, επικεφαλής του τμήματος Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Καρολίνας, ακόμα και οι πίθηκοι ζευγαρώνουν με πρωτεύοντα διαφορετικά από τους συζύγους τους.

Φυσικά, οι άνθρωποι δεν είναι πίθηκοι και οι ανθρωπολόγοι συμφωνούν ότι μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν για τους προγόνους μας με βάση τα συμπεράσματα που εξάγονται από τα πρωτεύοντα.

"Η αναζήτηση πληροφοριών από τους ανθρωπολόγους για το σεξουαλικό μας παρελθόν στρέφεται και στη μελέτη του ανθρώπινου σώματος" υποστηρίζει το άρθρο.


Πολυγαμία και μονογαμία: Μια διαπολιτισμική προσέγγιση

Το πόσους συζύγους μπορεί να έχει ένας άνθρωπος εξαρτάται από την κοινωνικοπολιτική δομή της χώρας στην οποία ζει. Μολονότι η δυτική κοινωνία είναι τύποις μονογαμική, σε άλλα κοινωνικά σχήματα είναι πλήρως αποδεκτή η πολυγαμία.

Οι κοινωνικοί ανθρωπολόγοι αποδέχονται δύο περιπτώσεις πολυγαμίας. Στην πρώτη ένας άνδρας μπορεί να είναι ταυτόχρονα παντρεμένος με δύο ή περισσότερες γυναίκες, ενώ στη δεύτερη, τη λεγόμενη πολυανδρία, μια γυναίκα μπορεί να είναι παντρεμένη ταυτόχρονα με δύο η περισσότερους άνδρες.

Η πολυανδρία εξακολουθεί να υπάρχει, στις μέρες μας, στην παραδοσιακή οργάνωση των Νάιαρ που αποτελούν μια κάστα πολεμιστών στο Μαλαμπάρ στην ανατολική Ινδία. Μια γυναίκα δεχόταν λοιπόν δύο ή περισσότερους άνδρες, προκειμένου να τεκνοποιήσει. Επομένως, ο άνδρας συνέβαλε μόνο στη γονιμοποίηση, καθώς τον περισσότερο χρόνο ήταν απών και τα όποια περιουσιακά στοιχεία της οικογένειάς του ανήκαν στις αδελφές του.

Σε άλλες γωνιές της γης, ένας μεγάλος αριθμός ανδρών παντρεύεται ταυτόχρονα δύο ή περισσότερες γυναίκες. Ορισμένες φυλές πιστεύουν πως η πολυγαμία αυτού του τύπου ξεκινά από την "ανάγκη του άνδρα να αποκτήσει και να επιδείξει ένα μεγάλο αριθμό διαδόχων για την καταξίωσή του". Στο Νουριστάν λέγεται ότι "η γυναίκα είναι σαν το χωράφι και ο άνδρας, βέβαια, σπέρνει τους καρπούς του (το σπέρμα) σε περισσότερα από ένα χωράφια".

Γενικότερα όσο πιο σημαντικός είναι κανείς τόσο περισσότερες γυναίκες έχει. Όμως, η πολυγαμία αυτού του τύπου έχει και το κόστος της: αυξάνουν οι οικογενειακές έριδες ανάμεσα στις γυναίκες που μοιράζονται τον ίδιο άνδρα αλλά ταυτόχρονα διεκδικούν ίση μεταχείριση (οικονομική και όχι μόνο) για αυτές και τα παιδιά τους.

Προϋπόθεση για την πολυγαμία είναι η κάθε γυναίκα να μένει σε διαφορετικό σπίτι ή σε διαφορετικό αυστηρά προσδιορισμένο τμήμα του σπιτιού, το οποίο είναι αποκλειστικά δικό της. Αν αυτή η προϋπόθεση δεν ικανοποιείται, τότε ο άνδρας δεν μπορεί να παντρευτεί παραπάνω από μια γυναίκα, ακόμα και αν στη χώρα του επιτρέπεται η πολυγαμία.


Όμως, παρά ταύτα, ο συναγωνισμός που δημιουργείται είναι ιδιαίτερα έντονος, το ίδιο και οι παρεξηγήσεις, αφού συχνά η μια γυναίκα ζηλεύει την άλλη (ή τις άλλες) και τα δικαιώματα που έχει αποκτήσει η "ξένη". Συχνά, η πρώτη γυναίκα είναι η επίσημη και απολαμβάνει τα περισσότερα δικαιώματα, αλλά όσο γερνά φοβάται μήπως τα χάσει, καθώς ο άνδρας της ευνοεί σε κάποιους τομείς τις νεότερες της. Την ίδια στιγμή δημιουργούνται παρεξηγήσεις ανάμεσα στο άνδρα και τους γιους του, από όποια γυναίκα και αν προέρχονται. Κάθε αγόρι θέλει να αποκτήσει την εύνοια του πατέρα του και ανταγωνίζεται τα αδέλφια του, προκειμένου να αποκτήσει το μεγαλύτερο δυνατόν τμήμα της περιουσίας του, ώστε μελλοντικά να μπορέσει και αυτός να θρέψει πολλές γυναίκες.

Πάντως, η πολυγαμία δέχτηκε τις βολές των Ευρωπαίων ιεραπόστολων, που θεώρησαν σκόπιμο να "εκπολιτίσουν" άλλους λαούς. Στην Αφρική, η πολυγαμία θεωρήθηκε από τους δυτικούς βάρβαρη και πρωτόγονη. Παρά το γεγονός ότι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να την πατάξουν, η συγκεκριμένη κοινωνικοπολιτική δομή είχε βαθιές ρίζες. Ο Αγιος Αυγουστίνος πίστευε πως η πολυγαμία ήταν άδικη για τις γυναίκες, ενώ η πολυανδρία καθιστούσε την πατρότητα αμφίβολη.

Στις μέρες μας το να συντηρεί κανείς πολλές γυναίκες δεν είναι εύκολη υπόθεση και ιδιαίτερα στο πλαίσιο ενός μοντέλου διαβίωσης που δημιουργεί όλο και μεγαλύτερες ανάγκες για την απόκτηση αγαθών και την ικανοποίηση ακριβών γούστων. Παράλληλα, έχει αυξηθεί σημαντικά το κόστος ανατροφής των παιδιών, δεδομένου ότι τα καλά σχολεία και τα ρούχα κοστίζουν. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα παραπάνω αποτελούν συχνά κριτήριο ένταξης στην ελίτ της κοινωνίας, στην οποία ανήκει ένα άτομο.

Εντούτοις, η πολυγαμία καλά κρατεί. Ένας μεγάλος αριθμός Αφρικανών πολιτών τείνει να παντρεύεται δύο γυναίκες. Η πρώτη εξ αυτών προέρχεται συνήθως από μια ισχυρή πολυγαμική οικογένεια με σημαντικές διασυνδέσεις στην τοπική κοινωνία. Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη μόρφωση αλλά πληροί τα απαραίτητα προσόντα της καλής νοικοκυράς και θα γίνει αναμφίβολα μια καλή μητέρα. Παράλληλα, θα υποστηρίζει το σύζυγό της διατηρώντας τους παραδοσιακούς ρόλους και αξιοποιώντας την κοινωνική ισχύ της οικογένειας από την οποία προέρχεται.

Ως δεύτερη γυναίκα του, διαλέγει μια όμορφη, σχετικά αυτόνομη και μορφωμένη κοπέλα, η οποία συνήθως προέρχεται από μονογαμική οικογένεια (χωρίς ιδιαίτερη οικονομική άνεση). Πλησιάζει περισσότερο στο δυτικό μοντέλο γυναίκας και ως τέτοια μπορεί να την παρουσιάσει ως σύντροφό του κατ΄ επιλογήν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, κερδίζοντας και εκεί τις εντυπώσεις.

Στην Ευρώπη, η μονογαμία εκφράζεται με το γάμο ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα. Ο παραπάνω ορισμός πληροί την κοινωνικά κατασκευασμένη δομή του γάμου, αλλά δεν μελετά την ευελιξία του στις περιπτώσεις που αυτός "βάλλεται" από εξωγαμιαίους πειρασμούς.

Πόσο μονογαμικοί είμαστε τελικά, όταν οδηγούμαστε σε διαζύγια προς χάρη διαφόρων εξωσυζυγικών σχέσεων; Πόσο μονογαμικοί είμαστε, όταν υπάρχουν ζευγάρια που διατηρούν εξωσυζυγικές σχέσεις και παραμένουν παντρεμένα προς χάριν των παιδιών ή άλλων κοινωνικοπολιτικών συνεταιρισμών; Ως ανθρωπολόγος δεν νομίζω πως είμαστε σε θέση να ασκήσουμε οποιαδήποτε κριτική ούτε στις κοινωνικές δομές που έχουμε κατασκευάσει εμείς ούτε σε αυτές που έχουν κατασκευαστεί από άλλους λαούς. Μπορούμε μόνο να δεχθούμε ότι η μονογαμία και η πολυγαμία εξαρτώνται από την ελαστικότητα της κοινωνικοπολιτικής δομής και την ταυτότητα των ζευγαριών που μετέχουν σε αυτόν το συνεταιρισμό. Μπορεί κάποιοι ρομαντικοί να ψάχνουν για την "αδελφή ψυχή", αλλά, σύμφωνα με κάποια δημοφιλή τηλεοπτικά προγράμματα... "και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή".

El amor en los Tiempos de Colera


Hay amores que parece que se acaban y florecen
Y en las noches del otoño reverdecen
Tal como el amor que siento yo por ti
Yo por ti...por ti...como el amor que siento yo por ti.


There are loves which seem to reach an end but then bloom
and in the autumn evenings turn green again,
just like the love I feel for you
I feel for you.. for you.. like the love I feel for you.

ay amor, que no hice yo por ti, que no hiciste tu por mi, espere el momento perfecto, y solo consegui alejarme de ti.
ay amor, que como el vino crecio, y no lo supe ver, pero ya termino.
Hay amores, que crees que son para ti... y al final resulto que tu no eras para mi.

Οι «ανθρώπινες» γειτονιές μειώνουν τον κίνδυνο υπέρτασης

Οι «ανθρώπινες» γειτονιές μειώνουν τον κίνδυνο υπέρτασης


Οι άνθρωποι που ζουν σε γειτονιές με περισσότερες ευκαιρίες για περπάτημα, ποιοτικές αγορές, χαμηλότερη εγκληματικότητα και ανεπτυγμένο το αίσθημα της κοινότητας παρουσιάζουν μικρότερη πιθανότητα να πάσχουν από υπέρταση, ανεξάρτητα από την κοινωνικοοικονομική τους κατάσταση.

«Η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση υγείας είναι σημαντική, το ίδιο όμως ισχύει και με τις πολιτικές που δημιουργούν περιβάλλοντα ενθαρρυντικά για υγιεινές επιλογές και μείωση του στρες» σχολιάζει στο Reuters η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Δρ Ανα Ντιέζ Ρου, επικεφαλής της μελέτης στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Μίσιγκαν.

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Epidemiology, πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 2.612 ατόμων 45-85 ετών, από την πόλη της Νέας Υόρκης, τη Βαλτιμόρη και την κομητεία Φόρσαϊθ στη Βόρειο Καρολίνα, οι οποίοι συμμετείχαν σε ευρύτερο ερευνητικό πρόγραμμα για την καρδιαγγειακή υγεία.

Οι εθελοντές απάντησαν σε ερωτηματολόγια για το εάν αισθάνονταν ασφαλεία, αν τα μαγαζιά της περιοχής προσφέρουν καλή επιλογή φρούτων και λαχανικών, και αν είναι εύκολο να περπατήσουν στους δρόμους της γειτονιάς τους. Απάντησαν επίσης σε ερωτήματα για την «κοινωνική συνοχή» της κοινότητάς τους, δηλαδή για το εάν οι γείτονες είναι γενικά φιλικοί και πρόθυμοι να βοηθήσουν.

Η ανάλυση έδειξε ότι οι άνθρωποι που ζουν στις γειτονιές με τις περισσότερες ευκαιρίες για περπάτημα ήταν 25% λιγότερο πιθανό να παρουσιάζουν υψηλή αρτηριακή πίεση.

Οι παράγοντες που μειώνουν το ρίσκο είναι η σωματική άσκηση και το λιγότερο άγχος, υποθέτουν οι ερευνητές.
Newsroom ΔΟΛ

"Η τελειομανία μπορεί εύκολα να σας κοστίσει την ψυχική σας ηρεμία, τη χαρά της ζωής αλλά και την αυτοπεποίθησή σας"

Η τελειομανία μπορεί εύκολα να σας κοστίσει την ψυχική σας ηρεμία, τη χαρά της ζωής αλλά και την αυτοπεποίθησή σας. Πρόκειται για μια διαδικασία που συντελείται σταδιακά και συνήθως αντιλαμβάνεται κανείς ότι έγινε τελειομανής αφότου συντελεστεί αυτό και όχι στην πορεία.

Η τελειοθηρία αυξάνει τα επίπεδα του στρες και της δυσαρέσκειας σε καθημερινή βάση. Το παράδοξο είναι ότι ενώ κανείς προσπαθεί να φτάσει στο τέλειο για να ανακουφιστεί από το στρες και να νιώσει καλύτερα, στην πραγματικότητα βάζει τον πήχη κάθε φορά ψηλότερα, με αποτέλεσμα να μη νιώθει ποτέ καλά.

Τα χαρακτηριστικά της τελειοθηρίας

Μήπως οι υψηλές προσδοκίες καταστρέφουν την εσωτερική σας γαλήνη;

Αν αναρωτιέστε μήπως είστε τελειομανής, το πιθανότερο είναι ότι είστε, τουλάχιστον σε ένα βαθμό! Οι τελειομανείς μοιάζουν με τα άτομα που κυνηγούν τις υψηλές επιδόσεις, αν και οι δύο κατηγορίες παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές, οι οποίες συμβάλλουν στο στρες της τελειοθηρίας.

Απόλυτη Σκέψη

Οι τελειομανείς, όπως και οι άνθρωποι με υψηλές επιδόσεις, θέτουν υψηλούς στόχους και εργάζονται σκληρά για την επίτευξή τους. Ωστόσο, τα άτομα με υψηλές επιδόσεις ικανοποιούνται όταν κατακτήσουν το στόχο τους ή έστω φτάσουν κοντά σε αυτόν, ενώ οι τελειομανείς δε δέχονται τίποτε άλλο από την τελειότητα.

Επικριτική Ματιά

Οι τελειομανείς είναι πολύ επικριτικοί με τον εαυτό τους. Τα άτομα με υψηλές επιδόσεις νιώθουν υπερηφάνεια για τα επιτεύγματά τους και υποστηρίζουν τους άλλους, ενώ οι τελειομανείς είναι μονίμως δυσαρεστημένοι με τον εαυτό τους και εντοπίζουν τις ατέλειες στη δική τους δουλειά και σε αυτή των άλλων. Η εμμονή τους με την ατέλεια είναι τέτοια, που δεν τους επιτρέπει να αντιληφθούν τίποτε άλλο, με αποτέλεσμα να είναι επικριτικοί και σκληροί με τον εαυτό τους και τους γύρω τους.

Κίνητρο και Φόβος

Τα άτομα με υψηλές επιδόσεις τείνουν προς τους στόχους τους με την επιθυμία και το κίνητρο να τους πραγματοποιήσουν και ευχαριστιούνται με την όποια πρόοδο σε αυτή την κατεύθυνση. Οι τελειομανείς, από την άλλη, αισθάνονται φόβο και άγχος σχετικά με τους στόχους τους και ο φόβος μήπως και δεν τους πραγματοποιήσουν τους ωθεί σε δράση. Οι τελειομανείς θεωρούν αποτυχία αν δεν φτάσουν στην τέλεια πραγματοποίηση του στόχου τους.

Μη ρεαλιστικοί Στόχοι

Οι στόχοι των τελειοθήρων δεν είναι πάντα ρεαλιστικοί και πραγματοποιήσιμοι. Τα άτομα με υψηλές επιδόσεις θέτουν υψηλούς στόχους και αισθάνονται ενθουσιασμό ή ένα κύμα αδρεναλίνης όταν φτάσουν και λίγο πιο ψηλά, οι τελειομανείς θέτουν μη ρεαλιστικούς στόχους, οπότε ούτε πετυχαίνουν ούτε είναι ευχαριστημένοι.

Επικέντρωση στο Αποτέλεσμα

Τα άτομα με υψηλές επιδόσεις ευχαριστιούνται το κυνήγι του στόχου όσο και την πραγμάτωσή του, ενώ αντίθετα οι τελειομανείς δε μπορούν να βρουν ευχαρίστηση σε τίποτε άλλο παρά στην επίτευξη του στόχου τους. Είναι τόσο απορροφημένοι από τον ίδιο τον στόχο τους και το φόβο της αποτυχίας, που δεν απολαμβάνουν τη διαδικασία της προσωπικής πορείας και ανάπτυξης.

Κατάθλιψη από Ανεκπλήρωτους Στόχους

Οι τελειοθήρες είναι λιγότερο χαρούμενοι και ήρεμοι από τα άτομα που έχουν υψηλές επιδόσεις. Οι τελευταίοι επανέρχονται σύντομα μετά από μια αποτυχία, ενώ οι τελειοθήρες αυτομαστιγώνονται για τις αποτυχίες τους. Αυτό βέβαια οδηγεί...

...στον Φόβο της Αποτυχίας

ο οποίος είναι πολύ έντονος στους τελειομανείς. Και αφού οτιδήποτε άλλο εκτός από την απόλυτη επιτυχία θεωρείται αποτυχία, αυτό οδηγεί στη...

...Χρονοτριβή και Αναβολή:

Αν και μοιάζει παράδοξο, ωστόσο οι τελειομανείς χρονοτριβούν και αναβάλλουν αυτά που έχουν να κάνουν, γιατί αν δεν τα κάνουν τέλεια θεωρούν ότι έχουν αποτύχει, ενώ το να μην τα κάνουν καθόλου και να τα αναβάλουν είναι γι' αυτούς παροδικά καλύτερο. Έτσι όμως διατηρείται το αίσθημα της αποτυχίας, με αποτέλεσμα να παγιδεύονται σε έναν φαύλο κύκλο.

Αμυνα

Επειδή το να μην είναι τέλειοι δημιουργεί στους τελειομανείς στναχώρια και φόβο, τείνουν να μη δέχονται την εποικοδομητική κριτική και να είναι αμυντικοί απέναντι σε κάθε σχόλιο, ενώ τα άτομα με υψηλές επιδόσεις αξιοποιούν την κάθε κριτική ως πληροφορία για βελτίωση.

Χαμηλή Αυτοεκτίμηση

Τα άτομα με υψηλές επιδόσεις έχουν αντίστοιχα υψηλό αυτοεκτίμηση, σε αντίθεση με τους τελειομανείς. Αυτοί τείνουν να είναι επικριτικοί με τον εαυτό τους, να εστιάζουν σε λάθη και παραλείψεις και να μη πιστεύουν τελικά στις δυνάμεις τους και τον ίδιο τους τον εαυτό. Συχνά απομονώνονται και απομακρύνουν τους ανθρώπους από γύρω τους.

Πώς αλλάζει;

Ανάλυση Κόστους

Μελετήστε τα χαρακτηριστικά της τελειοθηρίας σας. Παρόλο που μπορεί να θεωρείτε ότι σας βοηθούν, το πιθανότερο είναι ότι αποτελούν τροχοπέδη.

Αυτογνωσία

Κατανοήστε τη συμπεριφορά σας και τις πηγές της. Κρατήστε ημερολόγιο με τις σκέψεις τελειομανίας και προσπαθήστε να βρείτε αντίλογο.

Αλλάξτε την εσωτερική σας φωνή

Απαντήστε στην εσωτερική σας φωνή, που σας λέει ότι δεν τα καταφέρατε, ότι δεν τα κάνατε όλα τέλεια και ότι αποτύχατε, με επιχειρήματα και ρεαλιστικό απολογισμό. Οι αρνητικές σκέψεις καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση και διαιωνίζουν επιζήμιες συμπεριφορές.

Θετικό βλέμμα

Τελειομανία σημαίνει ότι κανείς βλέπει μόνο τα στραβά και τα ανάποδα και δεν αναγνωρίζει τα θετικά -στον εαυτό του ή τους άλλους-. Μαλακώστε την τάση σας να βλέπετε όλα τα λάθη και τα αρνητικά και παρατηρήστε παράλληλα και τα θετικά.

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Τελειομανία: Περιγραφή, Αιτίες, Αντιμετώπιση

View more presentations from Dimitris Agorastos.

Φιληθήτε γλυκά, χείλη με χείλη, πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!!!

Πάσχα

H μεγάλη γιορτή του Πάσχα πλησιάζει, φέρνοντας μαζί της το μήνυμα της Ανάστασης, της ανανέωσης και της ελπίδας. Η Κυριακή του Πάσχα αποτελεί σημαντική πηγή έμπνευσης και εσωτερικής ανάτασης για τον άνθρωπο. Από τα ματωμένα σεντόνια στον άδειο τάφο του Κυρίου, ο κόσμος σηματοδότησε τότε μια διαφορετική εποχή καινούργιων γενναίων ξεκινημάτων. Το μήνυμα της αγάπης, της πίστης και της ελπίδας αντηχεί σε όλο τον κόσμο.

Ο Ντοστογιέφσκι, στους 'Αδελφούς Καραμαζώφ' είπε: 'χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται', αλλά η γιορτή του Πάσχα δηλώνει 'Με το Θεό, όλα είναι δυνατά'. Πρόκειται για ένα μήνυμα ελπίδας που ξεπερνάει τους περιορισμούς μας και θριαμβεύει πάνω στους χειρότερους φόβους μας. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα του Πάσχα.

Το νόημα της Μεγάλης Εβδομάδας

Η εβδομάδα των παθών, όπως επίσης αποκαλείται η Μεγάλη Εβδομάδα, σηματοδοτεί, πέρα από το θρησκευτικό της νόημα, την έναρξη μιας εποχής σκέψης και περισυλλογής για τους περισσότερους ανθρώπους.

Είναι η εβδομάδα κατά την οποία ακόμα και άτομα τα οποία δεν εκκλησιάζονται τακτικά αισθάνονται την ανάγκη να πάνε στην εκκλησία, ν' ανάψουν ένα κεράκι και να σκύψουν συλλογισμένοι το κεφάλι μπροστά στα εικονίσματα.

Γιατί όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο; Ποιος είναι ο λόγος που το άτομο αισθάνεται ξαφνικά αυτή την ανάγκη να πάει στην εκκλησία; Γιατί συγκεκριμένα αυτή την εβδομάδα που συνδέεται με τη γιορτή του Πάσχα και όχι ενδεχομένως κάποια άλλη;

Τα πάθη του Χριστού, σε ψυχολογικό επίπεδο, συμβολίζουν τα πάθη που περνάει κάθε άνθρωπος. Πρόκειται για μια υπενθύμιση ότι, όσο καλά και αν πάει η ζωή κάποιου, υπάρχουν πάντα οι δύσκολες στιγμές, τα πράγματα που δεν μπορεί κανείς να ελέγξει, οι συγκυρίες ή τα δυσάρεστα που συμβαίνουν ξαφνικά και ταράζουν την ομαλή ζωή και τη ρουτίνα.

Η Μεγάλη Εβδομάδα συμβολίζει τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου, τα προσωπικά πάθη που βασανίζουν τον κάθε ένα και του θυμίζει με αμείλικτο τρόπο τις ανθρώπινες αδυναμίες.

Το προσωπικό νόημα του Πάσχα

Κόκκινα αβγά, μοσχοβολιστά τσουρέκια, ο παραδοσιακός οβελίας, τα κοκορέτσια, η ευκαιρία απόδρασης στο χωριό: για τους περισσότερους, το Πάσχα είναι μια όμορφη ανοιξιάτικη γιορτή που προσφέρει την ευκαιρία να περάσουμε τη μέρα με την οικογένειά μας και να ευχαριστηθούμε με το όσα έχουμε.

Όμως, η γιορτή αυτή είναι κάτι περισσότερο από αυτή την απλή ευχαρίστηση. H μεγάλη αυτή γιορτή της χριστιανοσύνης έχει όμως και προσωπικό νόημα για το κάθε άτομο, γιατί αγγίζει τα βαθύτατα υπαρξιακά θέματα του πόνου, της δυστυχίας, του δεινοπαθήματος, και του θανάτου.

Είναι μια ευκαιρία για να κάνει κανείς την ενδοσκόπησή του, για να ρίξει μια διεισδυτική ματιά στον εσωτερικό του κόσμο και να αναλογιστεί για την πορεία του, τις αξίες του και τους στόχους του.

Η Εβδομάδα των Παθών που καταλήγει στην Ανάσταση έχει ένα βαθύ ψυχολογικό νόημα: το πέρασμα από τα πάθη στη λύτρωση και τον εορτασμό της ανανέωσης και της ανάτασης.

Το πάθος, ο πόνος οι προδοσίες, οι πειρασμοί, οι πλάνες, οι προσκολλήσεις, οι απoγοητεύσεις, οι δυσκολίες, ο θάνατος είναι το ψυχολογικό τοπίο μέσα στο οποίο ζει ο άνθρωπος και το οποίο ζει μέσα μας.

Ξεπερνώντας όλα αυτά τα στοιχεία μπορούμε να ξαναδημιουργήσουμε το ατομικό μας ψυχολογικό τοπίο, να ανανεωθούμε και να δώσουμε νέο νόημα στη ζωή μας. Δεν είναι τυχαίο ότι η γιορτή του Πάσχα συμπίπτει με την Aνοιξη, όταν η φύση ξυπνά από τη χειμερία νάρκη της και περνά στην περίοδο της γονιμότητας και της ευφορίας.

Ψυχολογικά, αυτή η γιορτή συμβολίζει και μια ευρύτερη ψυχική διαδικασία της εξάλειψης και της αναγέννησης: εγκαταλείπουμε όλα όσα είμαστε και δεν μας αρέσουν και προσπαθούμε να κερδίσουμε κάτι νέο, να αναγεννηθούμε ψυχολογικά με διαφορετικό τρόπο.

Ο άνθρωπος είναι φυλακισμένος των συνηθειών του, των φόβων του, της αρνητικότητας και της επιφυλακτικότητάς του, αλλά πάντα έχει τη δυνατότητα να αποδράσει με το να πάψει να φοβάται τους εσωτερικούς κι εξωτερικούς 'εχθρούς' του, με το να πάψει να φοβάται το γεγονός ότι έχει να κουβαλήσει τον προσωπικό του σταυρό και αντέξει τον πόνο.

Ο άνθρωπος θα πρέπει να εγκαταλείψει την αυτολύπηση και το αυτομαστίγωμα και να είναι διατεθειμένος να ξεπεράσει τα προσωπικά του όρια, τις δυσκολίες του, την ψυχολογική τελμάτωσή του, και την έλλειψη νοήματος στη ζωή του.

Ο άνθρωπος χρειάζεται κάτι που θα τον υποκινήσει, αυτό το σποράκι που θα φυτρώσει και θα θεριέψει μέσα του: πάθος σε αυτό που κάνει, πίστη κι ελπίδα σε κάτι, ενδιαφέροντα και όνειρα.

Το μήνυμα της Ανάστασης έρχεται να μας θυμίσει με πολύ επίκαιρο τρόπο ότι, παρ' όλες τις δυσκολίες, τις αντιξοότητες, ακόμα και το θάνατο γύρω μας, ωστόσο μπορούμε ν' αλλάξουμε τον εαυτό μας στον βαθμό που επιθυμούμε κάτι τέτοιο και ρισκάρουμε να το πραγματοποιήσουμε.

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D.Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια