Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

«Πραγματικά δεν πρέπει να λέτε «σ’ αγαπώ» εκτός και αν το εννοείτε. Αλλά εάν το εννοείτε, θα πρέπει να το λέτε πολύ!







Marios Fragkoulis - Τον εαυτό του παιδί



ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΑΓΑΠΗ;

Μία ομάδα επαγγελματιών έκαναν αυτή την ερώτηση σε παιδιά ηλικίας 4 μέχρι 14 ετών, «Τι σημαίνει η αγάπη;»

«Όταν κάποιος σε αγαπά, ο τρόπος που λένε το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα τους»
Μπίλυ, 14 ετών

«Η αγάπη είναι αυτό που υπάρχει στο δωμάτιο μαζί σου τα Χριστούγεννα, εάν σταματήσεις να ανοίγεις τα δώρα και ακούσεις»
Μπόμπυ, 5 ετών

«Η αγάπη είναι σαν μία γριά γυναίκα και ένα γέρο άντρα που είναι ακόμα
φίλοι ...παρόλο που γνωρίζουν ο ένας τον άλλο τόσο καλά»
Τόμου, 6 ετών

«Όταν αγαπάς κάποιον, οι βλεφαρίδες σου πάνε πάνω-κάτω και μικρά αστέρια βγαίνουν από μέσα».
Κάρεν, 7 ετών

«Αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά στην τουαλέτα
και δεν λέει ότι είναι αποκρουστικό»
Μάρκ, 6 ετών

«Όταν η γιαγιά μου αρρώστησε με αρθριτικά, δεν μπορούσε πια να σκύψει να βάψει τα νύχια των ποδιών της. Έτσι, ο παππούς μου το κάνει για εκείνη, ακόμα και αφού έπαθαν αρθρίτιδα και τα δικά του χέρια. Αυτό είναι αγάπη» Ρεβέκκα, 8 ετών

«Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα και ένα αγόρι βάζει κολόνια ξυρίσματος και βγαίνουν και μυρίζει ο ένας τον άλλον»
Κάρλ, 5 ετών

«Αγάπη είναι όταν βγαίνεις έξω για φαγητό και δίνεις σε κάποιον πάνω από τις μισές τηγανιτές πατάτες σου χωρίς να τους κάνεις να σου δώσουν καμιά από τις δικές τους»
Χρυσή, 6 ετών

«Εάν θέλετε να μάθετε να αγαπάτε καλύτερα,
θα πρέπει να αρχίσετε με ένα φίλο που μισείτε»
Νίκα, 6 ετών

«Αγάπη είναι όταν πείτε σε ένα αγόρι ότι σας αρέσει το πουκάμισό του και εκείνος κατόπιν το φορά κάθε μέρα»
Νοέλ, 7 ετών

«Αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στον μπαμπά το καλύτερο κομμάτι του κοτόπουλου»
ΙλέΪν, 5 ετών

«Αγάπη είναι όταν το σκυλάκι σας, σaς γλείφει το πρόσωπο παρόλο που το αφήσατε μόνο όλη μέρα»
Μαίρη Aν, 4 ετών

«Πραγματικά δεν πρέπει να λέτε «σ’ αγαπώ» εκτός και αν το εννοείτε.
Αλλά εάν το εννοείτε, θα πρέπει να το λέτε πολύ!

Οι άνθρωποι ξεχνούν...»
Τζέσικα, 8 ετών




Frangoulis Marios - Mikros Prigkipas

Χρόνια πολλά και όμορφα Άστρια μου!


Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται στους ενηλίκους η κακοποίηση στη νεαρή ηλικία

Η σκηνή εκτυλίσσεται στον 10ο όροφο του Children’s Hospital της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη. Στο γραφείο μου βρίσκεται ένα επτάχρονο αγοράκι, οχυρωμένο πίσω από τον καναπέ, που φωνάζει εκτός εαυτού να μην το πλησιάσω.
Διαβάζοντας το ιστορικό του, διαπιστώνω ότι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που το παιδάκι βρίσκεται για εξετάσεις στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου: επιθετική συμπεριφορά στο σπίτι και στο σχολείο, υπερβολική συναισθηματική αντίδραση σε μικροπράγματα αλλά και βιαιοπραγίες όπως να δαγκώνει ή να χτυπάει τους συμμαθητές του.

Μόλις δύο ημέρες πριν από αυτή τη συνάντηση βρισκόταν στο γραφείο μου ένα 14χρονο κορίτσι το οποίο έτρωγε και μάτωνε τα νύχια του, είχε καρφωμένα τα μάτια του στο πάτωμα και πεταγόταν πάνω κάθε φορά που ακουγόταν κάποιος θόρυβος από τον διάδρομο μια πόρτα που έκλεινε με δύναμη, τα βήματα ή ο βήχας κάποιου…
Το ιστορικό του κοριτσιού αυτού συμπεριλαμβάνει άγχος, ξεσπάσματα κλάματος, δυσκολία προσοχής και συγκέντρωσης, δυσκολία συναισθηματικής επικοινωνίας με τους γύρω του και χαμηλή σχολική απόδοση.

Ακόμη μια 40χρονη ασθενής μου που υπέφερε από μελαγχολία και αγοραφοβία δηλαδή φοβόταν υπερβολικά να βγει από το σπίτι της και να πάει μόνη της στην αγορά, σε εξωτερικές δουλειές ή σε φιλικά σπίτια μου εκμυστηρεύθηκε ότι όταν ήταν παιδί οι γονείς της την έδερναν και της μιλούσαν πολύ άσχημα, “εμπειρίες που θαρρείς και έχουν βγάλει ρίζες μέσα μου και δεν λένε να ξεριζωθούν από τη σκέψη και τη ζωή μου”, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε.




Τι κοινό έχουν αυτές οι τρεις περιπτώσεις;

Πρόκειται για άτομα τα οποία σε μικρή ηλικία υπέστησαν κακομεταχείριση, τόσο σωματική (οι γονείς τους τα έδερναν) όσο και συναισθηματική (τα έβριζαν και τους μιλούσαν άσχημα).
Συμπεριφορές σαν αυτές που περιέγραψα είναι συχνές στην κλινική πρακτική και συνήθως συνοδεύονται από ιστορικό κακής μεταχείρισης στη βρεφική και παιδική ηλικία.


Μια πολύ πρόσφατη έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει τις κλινικές αυτές παρατηρήσεις με χειροπιαστές αποδείξεις.

Ο δόκτωρ Martin Teicher και οι συνεργάτες του στο νοσοκομείο McLean της Βοστόνης διαπίστωσαν ότι το συναισθηματικό τραύμα στην παιδική ηλικία μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση σε σημαντικά τμήματα του εγκεφάλου με αποτέλεσμα συναισθηματικές διαταραχές όπως μελαγχολία ή άγχος.
Οι διαταραχές αυτές δεν είναι όμως αποκλειστικά ψυχολογικές, αλλά φαίνεται ότι έχουν φυσιολογική βάση, καθώς σχετίζονται με αλλαγές που συμβαίνουν στα νευρωνικά μονοπάτια του εγκεφάλου.



Νάσος


Νάσος, Χάρης


Νάσος, Χάρης, Χρήστος


Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή

Ο εγκέφαλος διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις εμπειρίες μας, οι οποίες, καθώς επαναλαμβάνονται, χαράζουν “μονοπάτια” και συνδέσεις ανάμεσα στους νευρώνες. Οι αντίξοες εμπειρίες δημιουργούν εγγραφές στον εγκέφαλο, διαμορφώνοντάς τον με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι οι κανονικές εμπειρίες. Έτσι το ερέθισμα που προκαλούν τα άσχημα λόγια και οι βρισιές που προέρχονται από τους γονείς προς το παιδί τους έχουν έναν μόνιμο αντίκτυπο στη διαμόρφωση του εγκεφάλου του παιδιού τους,
πολύ διαφορετικό από αυτόν που έχουν τα ωραία λόγια και η τρυφερότητα των γονιών προς το παιδί
.

Ο δόκτωρ Martin Teicher δήλωσε ότι ο αντίκτυπος της λεκτικής και συναισθηματικής κακομεταχείρισης είναι μόνιμος και δύσκολα αντιστρέψιμος και δεν πρόκειται για μια εμπειρία την οποία ο άνθρωπος μπορεί εύκολα και ανώδυνα να ξεπεράσει.




Τα συμπεράσματα των ερευνητών

Ο δόκτωρ Martin Teicher και οι συνεργάτες του κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα αφού εξέτασαν εκατοντάδες εγκεφάλους από παιδιά που είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο λόγω σεξουαλικής, φυσικής ή συναισθηματικής κακοποίησης.

Οι εικόνες των εγκεφάλων αυτών των παιδιών συγκρίθηκαν στη συνέχεια με τις εικόνες των εγκεφάλων παιδιών που δεν είχαν υποστεί τέτοιου είδους κακομεταχείριση. Η σύγκριση των εγκεφαλικών εικόνων έδειξε ότι τα παραμελημένα ή κακοποιημένα παιδιά σαφώς υστερούσαν σε εγκεφαλική μάζα σε σχέση με τα μη κακοποιημένα παιδιά.

Έτσι βρέθηκε ότι η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια και η οποία λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους ήταν ως και 40% μικρότερη στα παραμελημένα ή στα κακοποιημένα παιδιά.





Τι σημαίνει όμως από πρακτική άποψη μια τέτοια συρρίκνωση της εγκεφαλικής αυτής δομής;

Ένα υπανάπτυκτο μεσολόβιο, δηλαδή η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια, παρακωλύει την ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά λειτουργούν κυρίως βάσει του ενός ημισφαιρίου αντί να έχουν την ευελιξία να μετακινούνται από το ένα στο άλλο με γρήγορο ρυθμό, όπως είναι φυσιολογικό και χρήσιμο.

Η έρευνα του καθηγητή Seth Pollak πάνω στην ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου κακοποιημένων και μη παιδιών έδωσε παρόμοια αποτελέσματα σε σχέση με τη συναισθηματική ένταση. Ο κ. Pollak δημιούργησε ένα ανώδυνο πείραμα σαν παιχνίδι, στο οποίο ζητούσε από τα παιδιά να κοιτάξουν μια σειρά προσώπων και να βρουν τα χαρούμενα, φοβισμένα ή θυμωμένα πρόσωπα, πατώντας ένα κουμπί κάθε φορά. Κατά τη διάρκεια του πειράματος τα παιδιά φορούσαν μια κάσκα με ηλεκτρόδια ώστε να μπορεί να μετρηθεί η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Το ζητούμενο ήταν να μετρηθεί μια έντονη αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο, ως αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου ερεθίσματος. Η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου ήταν ίδια τόσο για τα κακοποιημένα όσο και για τα μη κακοποιημένα παιδιά όταν επρόκειτο για χαρούμενα ή φοβισμένα πρόσωπα.

Υπήρξε όμως μια δραματική αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου των κακοποιημένων παιδιών όταν βρέθηκαν αντιμέτωπα με τις εικόνες των θυμωμένων προσώπων.




Οι επιπτώσεις του θυμού

Η ηλεκτρική αντίδραση του εγκεφάλου τους στο ερέθισμα του θυμωμένου προσώπου ήταν πολύ έντονη και μακράς διάρκειας. Ο λόγος γι’ αυτή την έντονη αλλαγή είναι, σύμφωνα με τον καθηγητή Pollak, ότι ο θυμός των γονιών είναι ένα πολύ έντονο στοιχείο, ότι κάτι πρόκειται να συμβεί στο οικογενειακό περιβάλλον, και η επιβίωση του παιδιού ουσιαστικά εξαρτάται από τη γρήγορη και άμεση ικανότητά του να αναγνωρίσει το σήμα του θυμού και τις επερχόμενες αλλαγές. Αυτή η εγρήγορση προς τον θυμό γίνεται μια αυτόματη συναισθηματική αντίδραση για το άτομο, που ως ενήλικος τείνει να ερμηνεύει ακόμη και ουδέτερα ή ασαφή ερεθίσματα ως απειλητικά, πράγμα το οποίο εμποδίζει τη σύναψη υγιών σχέσεων με άλλους ενηλίκους.




Πώς ερμηνεύονται όμως από φυσιολογική άποψη αυτά τα ευρήματα;

Το κάθε εγκεφαλικό ημισφαίριο έχει μια σειρά εξειδικευμένων λειτουργιών, με το αριστερό ημισφαίριο να ελέγχει τη λογική σκέψη και τη γλώσσα, ενώ το δεξί έχει τον έλεγχο της δημιουργικότητας και της συναισθηματικής σκέψης. Όταν δεν υπάρχει άνετη ροή από το ένα ημισφαίριο στο άλλο παρά εμμονή στις λειτουργίες του ενός, τότε μπορεί να προκύψουν διάφορα προβλήματα. Για παράδειγμα, ενήλικοι που είχαν υποστεί κακομεταχείριση στην παιδική τους ηλικία χρησιμοποιούν το αριστερό τους ημισφαίριο στην καθημερινή τους ζωή όταν δεν έχουν δυσκολίες. Όταν όμως οι τραυματικές σκέψεις ξαναβγούν στην επιφάνεια ή κάποιο γεγονός που συναισθηματικά τους θυμίζει την κακομεταχείριση της παιδικής τους ηλικίας έρθει στο προσκήνιο, τότε τα ίδια αυτά άτομα καταφεύγουν στο δεξί τους ημισφαίριο, με αποτέλεσμα να γίνονται υπερβολικά συναισθηματικά και να άγονται και να φέρονται από πάθη και συγκινήσεις χωρίς να τιθασεύει αυτή την ένταση το χαλινάρι της λογικής.

Λίζα Βάρβογλη διδάκτωρ Ψυχολογίας, ψυχολόγος
και ερευνήτρια στο Children’s Hospital
της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ


MARIOS FRANGOULIS: O Kemal




Σύμβολο της ευτυχίας




Areti Ketime - Nanourisma



Χαρούμενο 2009!!!

10 σχόλια:

mareld είπε...

2009!!!

Φωτεινό!
Χαρούμενο!
Γελαστό!


Σας αγαπώ!!!
Σας αγαπώ!!!
Σας αγαπώ!!!

Π.Κ. είπε...

Ωραία κι εύστοχη η παρότρυνση!

Μού θύμισες το άλλο:

ΑΓΑΠΑ ΚΑΙ ΚΑΜΕ Ο,ΤΙ ΘΕΣ!!!!!

Μηθυμναίος είπε...

Αγαπημένη μου Μάρελντ,
Θα πρέπει να επανέλθω κάποια στιγμή ηρεμίας για να διδαχτώ απ' όλα όσα προσφέρεις εδώ! Είναι καταπληκτικά κι απορώ πως μπορεί κάποιος να τα προσπερνάει...
Διάβασα με προσοχή τις μαρτυρίες των μικρών μαθητών της Ιππολύτης και θαύμασα πως η μέθοδός σου είχε τόσα καλά αποτελέσματα.
Είδα τους γιους σου και τους καμάρωσα. Σωστοί λεβέντες είναι! Να τους χαίρεσαι!!!
Ελπίζω κάποτε να σας γνωρίσω θα ήταν τέλειο!!!
Σ' ευχαριστώ που μου το υπέδειξες.

Ερατώ είπε...

Τέλειο άρθρο.
Τελικά δεν υπάρχουν ψυχολογικά προβλήματα, αλλά εγκεφαλικές καταστάσεις.Ελπίζω να προχωρήσει τόσο η επιστήμη ώστε να βρει τρόπους αντιμετώπισης, μια και ο εγκέφαλος έχει τρόπους αυτοθεραπείας.
Τα παιδιά σου επίσης είναι τέλεια!Φιλιά δος τους από εμένα!

LIA είπε...

Γλυκιά μου, Μαρελντούλα,

Πολύτιμο δώρο στην αγάπη, η ανάρτησή σου αυτή.Όλοι, γονείς και εκπαιδευτικοί, πρέπει να μελετήσουν με μεγάλη προσοχή, όλη την ανάρτησή αυτή, για να έχουμε παιδιά ευτυχισμένα και αργότερα σωστούς και ευτυχισμένους ενήλικες.
Να θυμόμαστε ότι, ο πιο σύντομος τρόπος να πάρουμε αγάπη, είναι να δώσουμε αγάπη.Ο πιο σύντομος τρόπος να χάσουμε την αγάπη, είναι να την κρατάμε πολύ σφικτά.Και ο καλύτερος τρόπος να κρατήσουμε την αγάπη, είναι να της δώσουμε φτερά.
Τα παιδιά σου, όλο ομορφιά και χάρη.Να είσαι καλά να τα καμαρώνεις και "να τα σκεπάζουν πάντα οι φτερούγες σου που είναι γεμάτες αγάπη, στοργή, δύναμη."
Πολλά πολλά φιλάκια

Αστοριανή είπε...

Άντε, πάλι με μπέρδεψες!
Εκεί που νόμιζα ότι έχεις τον Άρη και το Νάσσο... να κι Χρήστος!
Δεν στέλνεις κανέναν προς τα 'δώ, εγώ που δεν έχω κανέναν!!!!!
Μοναχογιός πλέον ο Δημήτρης και μάλιστα πολύ ...απαιτητικός!!!!

Αυτά, για να χαμογελάσουμε (ελπίζω)...
Σας αγαπώ και το εννοώ!
Υιώτα, ΝΥ

Dana_Semitecolo είπε...

Καλή Χρονιά κι από εδώ, αγαπημένη μας Mareld!

Οι γιοι σου είναι υπέροχοι και δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από μια τέτοια μαμά!

Να τους χαίρεσαι και να σε χαίρονται κι αυτοί!

Σ'αγαπάμε πολύ!

ΙΠΠΟΛΥΤΗ είπε...

Αγαπημένη όλων μας...
Η κακοποίηση των παιδιών...
Μεγάλη η ευθυνη μας σαν ενήλικες,γονείς,εκπαιδευτικοί.
Δεν γίνεται να είμαστε αδιάφοροι.
Το γράφω και στη δροσοσταλίδα που την χάρισες στο "χαμομηλάκι".
Πολύ καλή η ανάρτησή σου, όπως πάντα,με ό,τι καταπιάνεται το μαγικό σου χεράκι βγαίνει θαυμαστό...

Συμφωνώ με την Λία μας, τον Στράτο,
την Dana.
Κάνουμε δίπλα σου βήματα γνώσης, αυτογνωσίας και τελικά ευτυχίας...

Αν χαίρομαι για εμάς όλους τους φίλους και συνοδοιπόρους σ'αυτό το ταξίδι, διπλά και τρίδιπλα χαίρομαι για τα παιδιά που σαν σφουγγάρια ρουφούν γνώσεις πολύτιμες, όχι για να μπουν στο πανεπιστήμιο...μα για να μπουν εφοδιασμένα...πάνοπλα...στη ζωή.

Να χαίρεσαι τα παιδιά σου,
αλλά και εκείνα εύχομαι να γνωρίζουν το θησαυρό που έχουν ατην αγκαλιά τους...τον αέρα που ανεμίζει στις φτερούγες τους...

Σε αγαπώ...κι αν το ξεχάσεις...
εδώ θα είμαι για να στο ξαναπώ...

Άστρια είπε...

Ξεχωριστή μου mareld,

Πώς να σ'ευχαριστήσω για όλα αυτά, τα τόσο πολλά;
Τα λόγια σου θα τα μαζέψω όλα να τα έχω φυλαχτό.

Είδες; έβαλα τα λόγια της αλεπουδίτσας σου στην τελευταία μου ανάρτησή. Πήγαινε να τη δεις. Δεν είναι ανάγκη να αφήσεις σχόλια, μόνο να δεις ότι και εκείνη έφτασε συμπτωματικά στην ώρα της για να τρυπώσει στην ανάρτηση. Όπως και ο μικρός πρίγκηπας εκείνο το βράδυ που μίλησες για τους πρίγκηπές σου, που χωρίς να το ξέρει, είχε φύγει νωρίτερα για να σου έρθει.

Πολύ όμορφοι οι πρίγκηπές σου. Να τους χαίρεσαι και ό,τι το καλύτερο για κείνους στην νέα χρονιά να έρθει. Κι εσύ βασίλισσα πάντα στην καρδιά τους να είσαι.

Σε φιλώ πολύ, πολύ, μια αγκαλιά αγάπης από μένα :))

mareld είπε...

Αγαπημένοι μου!

Σας ευχαριστώ για την όμορφη συντροφιά και την αγάπη σας!

Να είμαστε καλά και του χρόνου!
Χρόνια πολλά!

Σας αφιερώνω με αγάπη


Φιλία (Χαλίλ Γκιμπράν "Ο Προφήτης)

Και ένας νέος είπε, Μίλησε μας για τη Φιλία.
Κι εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας:
Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας.
Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε με ευγνωμοσύνη.
Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας.
Γιατί πηγαίνετε στο φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας.
Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δε φοβάστε το όχι στη δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το ναι.
Και όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν' ακούσει την καρδιά του.
Γιατί στη φιλία, όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη.
Όταν χωρίζεσαι από το φίλο σου, δε λυπάσαι, γιατί αυτό που αγαπάς πιο πολύ σ' αυτόν μπορεί να είναι πιο φανερό στην απουσία του, όπως ο ορειβάτης βλέπει πιο καθαρά το βουνό από την πεδιάδα.
Και μη βάζετε κανένα σκοπό στη φιλία εκτός από το βάθαιμα του πνεύματος. Γιατί η αγάπη που γυρεύει κάτι άλλο εκτός από την αποκάλυψη του δικού της μυστηρίου δεν είναι αγάπη παρά ένα δίχτυ που ρίχνεται στη θάλασσα και μόνο το ανώφελο θα πιάσει.
Και δίνετε το καλύτερο εαυτό σας στο φίλο σας. αφού θα γνωρίσει την άμπωτη του κυμάτου σας, δώστε του να γνωρίσει και την παλίρροιά του.
Είναι ο φίλος σας κάτι που θα έπρεπε να γυρεύετε όταν έχετε ώρες που θέλετε να σκοτώσετε;
Καλύτερα να γυρεύετε το φίλο σας πάντα όταν έχετε ώρες να ζήσετε. Γιατί έργο του φίλου σας είναι να εκπληρώσει τις ανάγκες σας, αλλά όχι να γεμίσει το κενό σας.
Και μέσα στη γλύκα της φιλίας κάνετε να υπάρχει γέλιο, και μοίρασμα χαράς.
Γιατί στις δροσοστάλες των μικρών πραγμάτων η καρδιά βρίσκει την καινούργια αυγή της και ξανανιώνει.