Η «ροή» εξετάζει τη διαδικασία που απαιτείται για να κατακτηθεί η ευτυχία μέσα από τον έλεγχο της εσωτερικής ζωής του ανθρώπου. .

Μια νύχτα στο δάσος της βροχής..
αποφάσισα αυτό το blog
να ταξιδεύει και να ακούει στο όνομα
ροή..

Ένα πρωί βρίσκω.. στο γραφείο μου στο εργαστήριο ένα πακέτο..το ανοίγω και με έκπληξη βλέπω..

Flow
Mihalyi Czikszentmihalyi

Αρχικά σκέφτηκα.. θα είναι σαν τα κύματα της Θάλασσας..
στη συνέχεια διαβάζω..

"Αγαπημένη Mareld όταν διάβαζα το βιβλίο σε έβλεπα συχνά μπροστά μου..ειδικά στο χώρο του εργαστηρίου..σε παρατηρώ πολλές φορές και είσαι ένα με αυτό που ασχολείσαι..στην όλη εικόνα υπάρχει κάτι το απόλυτο"..

Είναι αλήθεια το πάθος μου για την έρευνα, για το φως της γνώσης αλλά και την εφαρμογή της για λιγότερο ανθρώπινο πόνο..η συνεισφορά μου για ένα καλύτερο αύριο..
με κρατούσε σε ροή..ένιωθα συμπαντική..ένιωθα μια σαγήνη στο δρόμο για την ανακάλυψη..βρισκόμουν σε μια άλλη διάσταση, σαν να με τύλιγε ένα φως με μουσικές νότες και από κάπου πιο μακριά ερχόταν και με άγγιζε το τρυφερό χάδι της Θάλασσας..

Translated into Greek by Manolis Polychronides
Reviewed by Giannis Kouskouras

klik Subtitles greek

Ροή - Η ψυχολογία της ευτυχίας

Μιχάι Τσικζεντμιχάι
Flow: The Psychology of Optimal Experience
(1990)
Mihalyi Czikszentmihalyi

Η «ροή» εξετάζει τη διαδικασία που απαιτείται για να κατακτηθεί η ευτυχία μέσα από τον έλεγχο της εσωτερικής ζωής του ανθρώπου.

Όμως τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να χαίρονται τη ζωή;

Ποιες είναι οι εσωτερικές εμπειρίες που την καθιστούν αξιόλογη;

Με το βιβλίο αυτό ο ψυχολόγος Μιχάι Τσικζεντμιχάι δίνει σαφείς απαντήσεις, έχοντας μελετήσει τις καταστάσεις της «βέλτιστης εμπειρίας»: δηλαδή τις καταστάσεις όπου νιώθουμε συγκεντρωμένοι και βαθιά χαρούμενοι. Οι έρευνες κατέδειξαν ότι μια εμπειρία γίνεται πραγματικά ικανοποιητική όταν ο συνειδητός νους βρίσκεται σε ροή: σε μια κατάσταση προσήλωσης τόσο έντονης, που ισοδυναμεί με απόλυτη αφοσίωση σε μια δραστηριότητα. Όλοι μας βιώνουμε εμπειρίες ροής και είναι εύκολο να αναγνωρίσουμε τα χαρακτηριστικά τους: νιώθουμε δυνατοί, έχουμε τον έλεγχο των καταστάσεων και οι ικανότητές μας λειτουργούν στο έπακρο. Ο χρόνος και διάφορα προβλήματα συναισθηματικής φύσεως εξαφανίζονται, ενώ μας πλημμυρίζει μια υπέροχη αίσθηση υπέρβασης. Στο βιβλίο του ο Τσικζεντμιχάι εξηγεί με ποιο τρόπο μπορούμε να ελέγξουμε αυτή την ευχάριστη κατάσταση, θέτοντας προκλήσεις στον εαυτό μας: αποστολές ή εργασίες που, για το επίπεδο των δυνατοτήτων μας, δεν είναι ούτε πολύ δύσκολες αλλά ούτε και εύκολες. Με τέτοιους στόχους, μαθαίνουμε να ελέγχουμε τις πληροφορίες που εντυπώνονται στο συνειδητό μας νου και έτσι βελτιώνουμε την ποιότητα της ζωής μας, ανακαλύπτοντας τον πραγματικό πλούτο της καθημερινότητας.


Ο Μιχάι Τσικζεντμιχάι είναι καθηγητής και πρώην πρόεδρος του Τμήματος Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Τα τελευταία είκοσι χρόνια ερευνά θέματα τα οποία σχετίζονται με τη Ροή, με χρηματοδότες την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας αλλά και ποικίλες άλλες ιδιωτικές επιχορηγήσεις, με κυριότερη αυτή του Ιδρύματος Spencer. Το ενδιαφέρον για το έργο του, πέρα από τους ακαδημαϊκούς κύκλους, είναι τεράστιο. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες, όπως Psychology Today, New York Times, Washington Post, Chicago Tribune, Omni, Newsweek, κ.ά. Έχει επίσης γράψει τo Beyond Boredom and Anxiety και υπήρξε συμπράττων συγγραφέας στα The Creative Vision, The Meaning of Things και Being Adolescent.

Είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Εκπαίδευσης (National Academy of Education) και της Εθνικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών Ελεύθερου Χρόνου (National Academy of Leisure Sciences). Υπήρξε διοικητικό μέλος στο Ίδρυμα Fulbright και σήμερα συμμετέχει σε αρκετές επιτροπές, συμπεριλαμβανομένου του Τμήματος Συμβούλων της Encyclopaedia Britannica. Έχει εμφανιστεί σε πολλές εκπομπές ξένων τηλεοπτικών δικτύων, όπως το BBC και η RAI, και συμμετείχε σε αρκετούς ωριαίους κύκλους προγραμμάτων του «Nova».



'Why is it so difficult to be happy?'

'What is the meaning of life?'

Whether in idleness or frustration, we all mull over these big questions. Not many dare to provide answers, and fewer again are equipped to try. But in devoting his life to answering the first, Mihaly Csikszentmihalyi (pronounced 'Me-hi Chicksent-me-hiee') found that it could not be divorced from the second. The linking of the two is the essence of his theory of 'flow'.

At a general level, the author's answer to the first question is surprisingly obvious: it is difficult to be happy because the universe was simply not built for our happiness. While religions and mythologies have been created to provide some security against this fact, first-hand knowledge cruelly reveals its truth again and again. He says it is best to think about the universe in terms of order and chaos (entropy). That healthy human beings find order pleasing is a clue to its intrinsic value, and to its role in the creation of happiness.

The bringing of order to consciousness, 'control of the mind', is therefore the key to happiness

"it is difficult to be happy because the universe was simply not built for our happiness"

From Flow:
"The violinist, wrapped in the stream of sound she helps to create, feels as if she is part of the 'harmony of the spheres'…Surgeons say that during a difficult operation they have the sensation that the entire operating team is a single organism, moved by the same purpose; they describe it as a 'ballet' in which the individual is subordinated to the group performance, and all involved share a feeling of harmony and power."

Κι εμείς άξαφνα, σα να μαντεύαμε αόριστα ότι στο βάθος η μουσική δεν είναι πάθος η όνειρο, νοσταλγία ή ρεμβασμός,αλλά μια άλλη δικαιοσύνη Τ Λειβαδίτης

Κάποτε τα βράδια, ιδιαίτερα όταν βρέχει, ο νούς μου ταξιδεύει – πιο συχνά στα παιδικά μου χρόνια. Και τότε ξεπροβάλλει ο καθηγητής του βιολιού. Φορούσε μια ξεθωριασμένη ρεντικότα και μια περούκα μαδημένη – γελούσαμε μαζί του. Αλλά όταν μετά το μάθημα έμπαινε η μητέρα στην κάμαρα (για χάρη της ίσως) έπαιζε κάτι διαφορετικό – μια μελωδία ήρεμη και σοβαρή που μας έκανε να σοβαρευόμαστε κι εμείς άξαφνα, σα να μαντεύαμε αόριστα ότι στο βάθος η μουσική δεν είναι πάθος η όνειρο, νοσταλγία ή ρεμβασμός..

αλλά μια άλλη δικαιοσύνη.
Τάσος Λειβαδίτης

Να 'ναι κόκκινο σαν ήλιος θα καίει σαν φωτιά Κίτρινο σαν το φεγγάρι θα 'χει μοναξιά..

Με το ξύπνημά μας προσκρούομε στα χρώματα, ενώ αυτά διαπερνούν και τα όνειρά μας. Υπάρχει χρώμα στο φως της μέρας, στον ουρανό και στη φύση, στο δέρμα, στα μαλλιά και στα μάτια. Κάθε αντικείμενο που κατασκευάζουμε για να χρησιμοποιήσουμε ή φορέσουμε έχει χρώμα.

Όμως τί είναι χρώμα; Παρ’ ότι είναι διάχυτο τριγύρω μας, το κοιτάμε χωρίς προσοχή και το θεωρούμε σαν παροχή, χάρισμα, που –περιέργως- η πλειονότητα αδιαφορεί για τη μελέτη και γνώση του. Επηρεάζει το συναίσθημά μας, κάνει τα πράγματα θερμότερα ή ψυχρότερα, προκλητικά ή απειλητικά, ερεθιστικά ή κατευναστικά. Το χρώμα εμπλουτίζει τον κόσμο και την αντίληψή μας γι’ αυτόν. Ένας άχρωμος κόσμος είναι πέρα από κάθε φαντασία.

Το χρώμα είναι φως. Για να βλέπουμε τον κόσμο σταθερό και αμετάβλητο, ο εγκέφαλος ελαττώνει την αντίληψη των ακατάπαυστων λεπτών αλλαγών των χρωμάτων του φωτός. Πρέπει να πεισθούμε για να πιστέψουμε τις αποδείξεις των ματιών μας. Τα χρώματα μέσα στο φως είναι πασίδηλα από το γαλανό του ουρανού και της θάλασσας, το κοκκίνισμα και χρύσωμα των αυγών και των δειλινών.

Διαβεβαίωση πως η ανακάλυψη του Νεύτωνα ότι το ηλιακό φως αποτελείται από τη σύνθεση των χρωμάτων του φάσματος είναι προφανής κάθε φορά που το φως διασκορπίζεται από σταγονίδια νερού στο ουράνιο τόξο, στη μεμβράνη μιας σαπουνόφουσκας, στο επίστρωμα πετρελαίου μιας νερολακκούβας ή στη διάφανη κατασκευή των φτερών ενός εντόμου.

Τα περισσότερα πλάσματα με όραση, διακρίνουν τα αντικείμενα από το αντανακλώμενο φως.

Σχεδόν απίστευτο, τα ιριδίζοντα χρώματα στα φτερώματα πουλιών και το περίβλημα εντόμων οφείλονται στο άχρωμο φως. Οι επιφανειακές τους φολίδες είναι διαφανείς αλλά φαίνονται πολύχρωμες γιατί η κατασκευή τους είναι τέτοια που διασκορπίζει και αναλύει το φως που πέφτει πάνω τους στα χρώματα που το συνθέτουν. Πουλιά και έντομα που δεν ιριδίζουν καθώς και τα περισσότερα ζώα και φυτά οφείλουν τον χρωματισμό τους σε χρωστικές ουσίες.

Αιμογλομπίνη, μελανίνη, καροτίνη και χλωροφύλλη είναι τα χρώματα της φύσης.

Το χρώμα είναι χρωστική ουσία, αλλά ακόμα και το χρώμα κάθε χρωστικής είναι το χρώμα του φωτός που αυτή αντανακλά. Οποτεδήποτε βλέπουμε χρώμα, βλέπουμε χρωματιστό φως, γιατί οι χρωστικές έχουν μια ειδική ικανότητα να απορροφούν ορισμένα μήκη κύματος από το φως που πέφτει πάνω τους και να αντανακλούν τα υπόλοιπα.

Το χρώμα είναι μια εντύπωση. Η αίσθηση της όρασης λειτουργεί μόνο όταν το φως φθάνει στο μάτι. Οι απλούστεροι, πιο πρωτόγονοι οργανισμοί αντιδρούν στο φως κινούμενοι προς ή μακριά από αυτό.

Τα μάτια ανώτερων ζώων έχουν την ικανότητα να αποκωδικοποιούν τις χρωματικές πληροφορίες που μεταφέρονται από τα ενεργειακά μόρια και να τις επαναποκωδικοποιούν για τη μεταβίβασή τους προς τον εγκέφαλο. Μέχρι να φθάσει στον εγκέφαλο, το χρώμα δεν υπάρχει.

Το χρώμα είναι πληροφόρηση. Σταματάμε στα κόκκινα φώτα και ξεκινάμε όταν πρασινίσουν. Χρησιμοποιούμε τα χρώματα για να προσδιορίσουμε αντικείμενα, ώριμα φρούτα, μαραμένα λαχανικά, λουλούδια, πουλιά και ζώα, την ποδοσφαιρική μας ομάδα. Το χρώμα βοηθά στη διάγνωση ασθενειών, στην αναγνώριση θυμού, φόβου, ενόχλησης. Ανταποκρινόμαστε στο χρώμα. Οι χρωματικές προτιμήσεις μας είναι κλειδιά των θαμμένων συναισθημάτων μας.

Το φως είναι μορφή ενέργειας, μια σειρά ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών που χαρακτηρίζεται σαν χρώματα, καθ’ ένα των οποίων έχει διαφορετικό μήκος κύματος και συχνότητα. Τα χρώματα μπορούν να μετρηθούν. Όταν το 1880 ένας Βρετανός ζυθοποιός, ο Joseph Lovibond βρήκε τον τρόπο να αποδείξει ότι η μπύρα του είχε σταθερό χρώμα, έγινε ο πατριάρχης της χρωματομετρίας. Οι πιθανοί συνδυασμοί των φίλτρων του Lovibond έφθαναν περίπου τα 9 000 000, μια καταμέτρηση των πόσων αποχρώσεων υπάρχουν.

Το να εξηγηθεί γιατί ο ουρανός είναι γαλανός, πως σχηματίζεται του ουράνιο τόξο ή γιατί το φάσμα κάποιες φορές φαίνεται ανάμεσα στα λεπτεπίλεπτα νήματα του ιστού μιας αράχνης, συνεπάγεται την πιο περίπλοκη φυσική και περικλείει όλα όσα μας είναι γνωστά για τη φύση του φωτός.

Η κατανόηση των χρωμάτων προσθέτει μια άλλη διάσταση στη ζωή μας.
Εισαγωγή από το βιβλίο Colours, 1980 by Marshall Editions.
xromata.com

Στη διαδρομή το παρελθόν σκορπάω μια μουσική καινούργια σου χρωστάω..

Μην τρομάξεις αν χαθώ

Θ΄ αλλάξω ζωή
όνομα και πατρίδα
απ΄ την αρχή
θ΄ αρχίσω την παρτίδα
Στη διαδρομή
το παρελθόν σκορπάω
μια μουσική
καινούργια σου χρωστάω


μη με ψάξεις, θα σε βρω εγώ
μη με ψάξεις, θα σε βρώ
μην ψάξεις
μην τρομάξεις
θα σε βρω εγώ

Κάνε μια ευχή
να μη χαθώ όπου πάω
μια προσευχή
να μάθω τι ζητάω
Στη διαδρομή
θα σβήσω ό,τι ξέρω
μια μουσική
καινούργια θα σου φέρω.

Ψάρια, θαλασσινά, μπανάνες, αυγά, μαύρο ψωμί, δημητριακά ολικής αλέσεως και ξηροί καρποί μάς βοηθούν να έχουμε καλή διάθεση ..

Ελεύθερες ρίζες και Οξειδωτικό στρες

Πρώτος ο Denham Harman το 1956 πρότεινε την ιδέα για την ύπαρξη της «ελεύθερης ρίζας» και αργότερα έθεσε ως αξίωμα ότι αυτά τα συστατικά έχουν ρόλο στη γήρανση μέσω της πρόκλησης διασταυρωμένων αντιδράσεων και της δημιουργίας ομοιοπολικών δεσμών τροποποιώντας λιπίδια, πρωτεΐνες, κυτταρικό DNA, ιδιαίτερα το μιτοχονδριακό DNA. Οι ελεύθερες ρίζες είναι προϊόντα του φυσιολογικού μεταβολισμού. Απελευθερώνονται φυσιολογικά στον ανθρώπινο οργανισμό από τα μιτοχόνδρια, τα οποία αποτελούν για το κύτταρο, το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας. Στα κυτταρικά αυτά οργανίδια λαμβάνει χώρα η οξείδωση των τροφών (η μετατροπή δηλαδή της τροφής σε ενέργεια).
Οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου παράγονται, λοιπόν, ως υποπροϊόντα, κατά τη διάρκεια παραγωγής ενέργειας με τη χρησιμοποίηση οξυγόνου. Οι ελεύθερες ρίζες είναι μόρια με ένα ασύζευκτο, υψηλά ενεργό, ηλεκτρόνιο. Για να εξισορροπήσουν τη δομή τους, αποσπούν ηλεκτρόνια από γειτονικά μόρια, μετατρέποντας τα μόρια αυτά σε ελεύθερες ρίζες, με αποτέλεσμα να ξεκινούν μια καταστρεπτικά ενεργή αλυσίδα και να προκαλούν έτσι βλάβη σε μεγάλης σημασίας κυτταρικές δομές (πρωτεΐνες, κυτταρική μεμβράνη, DNA).



Πότε αυξάνεται η παραγωγή ελευθέρων ριζών;

Η πλειονότητα των ελευθέρων ριζών παράγεται από τον ίδιο τον οργανισμό μας, όταν:

* Υπάρχει αυξημένη ανάγκη για αποτοξίνωση (π.χ. υπερβολική έκθεση οργανισμού σε τοξικές ουσίες).
* Υπάρχει αυξημένη παραγωγή ενέργειας (υπερβολική κατανάλωση θερμίδων και ιδιαίτερα λίπους και «κενών» θερμίδων).
* Υπάρχει παρατεταμένη ανοσολογική απάντηση.
* Υπάρχει αυξημένη παραγωγή στεροειδών (π.χ. σε καταστάσεις στρες – όπως η έντονη φυσική δραστηριότητα -, εφηβεία, διαταραχές εμμήνου ρύσεως κ.ά.).
* Μετά από έκθεση οργανισμού σε συντηρητικά τροφίμων, και μολυσματικούς περιβαλλοντικούς παράγοντες (π.χ. καπνός τσιγάρου, ρύποι που μολύνουν την ατμόσφαιρα).
* Κατά την έκθεση σε ακτινοβολία (π.χ. υπεριώδη ακτινοβολία UV).
* Κατά την αυτοοξείδωση διαφόρων χημικών ουσιών και βιομορίων (π.χ. πολυακόρεστα λιπαρά οξέα).
* Κατά τη λιπιδική υπεροξείδωση, δηλ. επίδραση ελευθέρων ριζών επί των λιπιδίων που υπάρχουν στις μεμβράνες των κυττάρων, και ιδιαίτερα των πολυακόρεστων, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό υπεροξειδίων.

* Σε αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ.

Οι ελεύθερες ρίζες, δεν δρουν ανεξέλεγκτα! O οργανισμός μας είναι εφοδιασμένος με αντιοξειδωτικά συστήματα από τη φύση του για να αμύνεται στη δράση των ελευθέρων ριζών και ενεργών παραγώγων οξυγόνου:

1. Ένζυμα

* Υπεροξειδική δισμουτάση –SOD
* Υπεροξειδάση της γλουταθειόνης
* Καταλάση

2. Διαιτητικά αντιοξειδωτικά

* Βιταμίνη C
* Σελήνιο (Se)
* Βιταμίνη Ε
* Καροτενοειδή, φλαβονοειδή

3. Ενδογενή αντιοξειδωτικά μόρια

4. Γλουταθειόνη, συνένζυμο Q10, λιποϊκό οξύ κ.ά.

Σε περίπτωση που η παραγωγή ελευθέρων ριζών υπερβεί την προστατευτική ικανότητα του αντιοξειδωτικού συστήματος του οργανισμού, φαινόμενο το οποίο ονομάζεται οξειδωτική καταστροφή ή αλλιώς «οξειδωτικό στρες», τότε θα προκύψουν μη ανατρέψιμες βλάβες της κυτταρικής δομής και της λειτουργίας του κυττάρου ενώ σε επίπεδο οργάνου θα προκύψει οργανική ανεπάρκεια. Η επίδραση των ελευθέρων ριζών στα βιολογικά συστήματα του κυττάρου είναι καταστροφική και συνίσταται, κυρίως στην υπεροξείδωση των λιπών (ιδιαίτερα των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων) και των πρωτεϊνών, αλλά και του κυτταρικού DNA, με αποτέλεσμα την καταστροφή των κυτταρικών μεμβρανών και την απενεργοποίηση των πρωτεϊνικών ενζύμων του κυττάρου. Τελικό αποτέλεσμα της επίδρασης αυτής είναι ο θάνατος και η αποσύνθεση του κυττάρου και συνεπώς πιθανή ανάπτυξη ασθενειών.
Η οξειδωτική καταστροφή («οξειδωτικό στρες»), των βιομορίων (πρωτεΐνες, κυτταρικές μεμβράνες, DNA) από τις ελεύθερες ρίζες αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας και θεωρείται ότι αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες της διαδικασίας της γήρανσης καθώς και πλήθος εκφυλιστικών παθήσεων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο διαβήτης, η νόσος Alzheimer, η σκλήρυνση κατά πλάκας κ.ά.
28-07-2009
Χριστίνα Κωστάρα Κλινική Διατροφολόγος-Διαιτολόγος




Βάλτε τα αγχολυτικά στο πιάτο σας

ΠΟΙΕΣ ΤΡΟΦΕΣ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΝΕΥΡΟΔΙΑΒΙΒΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΗΡΕΜΟΥΝ

Μαίρη Κατσανοπούλου

Ψάρια, θαλασσινά, μπανάνες, αυγά, μαύρο ψωμί, δημητριακά ολικής αλέσεως και ξηροί καρποί μάς βοηθούν να έχουμε καλή διάθεση και να αντιμετωπίζουμε πιο αποτελεσματικά το καθημερινό στρες.

«Η διατροφή μπορεί να παίξει ρόλο στην αντιμετώπιση του στρες και στη δημιουργία καλής διάθεσης», τονίζει ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης κ. Αντώνης Καφάτος. «Πολλές πρωτεΐνες και ανεπάρκεια σε ορισμένες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία αυξάνουν το στρες».

Οι διατροφικές συνήθειές μας, λοιπόν, μπορεί να είναι ένα φυσικό αγχολυτικό ή αντιθέτως ένας ακόμα στρεσογόνος παράγοντας της ζωής μας;

«Εκτός από τις οργανικές ανάγκες που ικανοποιούνται μέσα από τη διατροφή μας και τη στιγμιαία ικανοποίηση που αυτή μας προσφέρει, πολλά θρεπτικά συστατικά “επεμβαίνουν” δραστικά και στην ψυχολογική σφαίρα, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ανάλογης διάθεσης», επισημαίνει ο κλινικός διαιτολόγος, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής κ. Κωνσταντίνος Ξένος. «Δεν είναι λοιπόν λίγες οι φορές που η έντονη νευρικότητα ή αντιθέτως η ηρεμία με την οποία αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στον τρόπο και στην ποιότητα της διατροφής μας. Θρεπτικά συστατικά ζωτικής σημασίας αποτελούν πρόδρομες ουσίες για την παραγωγή συγκεκριμένων νευροδιαβιβαστών».




Οι νευροδιαβιβαστές

Οι νευροδιαβιβαστές είναι χημικές ουσίες οι οποίες απελευθερώνονται από τα μικροκυστίδια που υπάρχουν στις απολήξεις των νευρικών κυττάρων και συμβάλλουν στη μεταφορά των πληροφοριών από το ένα κύτταρο στο άλλο.

Σήμερα, οι επιστήμονες γνωρίζουν πως η επικοινωνία αυτή δεν αποτελεί μόνο ηλεκτρικό φαινόμενο αλλά και χημικό. Ορισμένα συστατικά των τροφών μπορούν να επηρεάσουν τη διάθεσή μας, τροποποιώντας τα επίπεδα νευροδιαβιβαστών, όπως η σεροτονίνη, που ευθύνεται για την καλή διάθεση (ενώ τα χαμηλά επίπεδά της στον εγκέφαλο σχετίζονται με την κατάθλιψη).

Η μεγάλη κατανάλωση πρωτεϊνών, χαρακτηριστικό της σύγχρονης διατροφής, συμβάλλει στο καθημερινό στρες. «Οι πολλές πρωτεΐνες ανεβάζουν τα επίπεδα ορισμένων αμινοξέων, τα οποία ανταγωνίζονται τα αμινοξέα εκείνα που αυξάνουν τη σερετονίνη στον εγκέφαλο», εξηγεί ο κ. Καφάτος.

«Γι΄ αυτό, δεν πρέπει οι πρωτεΐνες να αποτελούν πάνω από το 10%- 20% της ημερήσιας ενέργειάς μας, με τους υδατάνθρακες (ρύζι, αρακάς, ψωμί, καλαμπόκι κ.ά.) να αποτελούν πάνω από τη μισή ενέργεια (55%). Για κάθε κιλό βάρους μας χρειαζόμαστε 0,8- 1 γραμμάριο πρωτεΐνης καθημερινά. Οι μισές από τις πρωτεΐνες πρέπει να είναι φυτικές (όπως όσπρια). Δεν πρέπει να τρώμε κόκκινο κρέας (μοσχάρι, αρνί, κατσίκι, χοιρινό) πάνω από 1- 2 φορές τον μήνα, δίνοντας έμφαση στο ψάρι».




Η σεροτονίνη

Ο ανταγωνισμός των αμινοξέων επιδρά καθοριστικά στην «ουσία της ευτυχίας», τη σεροτονίνη. «Η τρυπτοφάνη είναι ένα αμινοξύ το οποίο βρίσκεται σε μεγάλα ποσά στο κοτόπουλο και στη γαλοπούλα και αποτελεί πρόδρομη ουσία για την παραγωγή της σεροτονίνης», λέει ο κ. Ξένος. «Τρώγοντας, δηλαδή, κοτόπουλο ή γαλοπούλα, δημιουργούμε καλύτερη διάθεση; Όχι, γιατί η τρυπτοφάνη είναι αμινοξύ με αργό μεταβολισμό και δεν φτάνει γρήγορα στον εγκέφαλο. Αυτό έχει ως συνέπεια άλλα αμινοξέα που υπάρχουν στις τροφές που είναι πλούσιες σε πρωτεΐνη (όπως, για παράδειγμα, το αμινοξύ τυροσίνη) και έχουν πιο γρήγορο μεταβολισμό, να προσεγγίζουν πιο έγκαιρα τον χώρο του εγκεφάλου, δημιουργώντας το έδαφος για παραγωγή νευροδιαβιβαστών με άλλες επιδράσεις, όπως η ντοπαμίνη, η οποία διεγείρει και ενδυναμώνει την προσοχή και τη συγκέντρωση».

Για να ευνοηθεί λοιπόν η παραγωγή της σεροτονίνης, απαιτείται ένα γεύμα που θα δώσει τη δυνατότητα στην τρυπτοφάνη να «ταξιδέψει» μόνη της έως τον εγκέφαλο και να συμβάλει εκεί στην παραγωγή σεροτονίνης.

«Ένα τέτοιο γεύμα δεν πρέπει να εμπεριέχει τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη, όπως για παράδειγμα το κρέας και το κοτόπουλο, αλλά πρέπει να αποτελείται από επιλογές πλούσιες σε υδατάνθρακες, π.χ. μια πατατοσαλάτα, ένα πιάτο με ζυμαρικά ή ένα γευστικό ριζότο».



Βιταμίνες και ιχνοστοιχεία

Και τα μικροθρεπτικά συστατικά των τροφών επιδρούν στην ψυχική διάθεσή μας. «Ορισμένες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, όταν είναι σε επαρκείς ποσότητες στον οργανισμό, βοηθούν στην παραγωγή νευροδιαβιβαστών (ενζύμων και ουσιών), που μεταφέρουν τα ερεθίσματα κατά μήκος των νευρώνων», επισημαίνει ο κ. Καφάτος. «Τέτοιες είναι οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, το σελήνιο, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο».

Το φυλλικό οξύ, η βιταμίνη Β6 και η βιταμίνη Β12 παίζουν πρωτεύοντα ρόλο. «Και οι τρεις αυτές βιταμίνες του συμπλέγματος Β εμφανίζουν σημαντικές «αντί-stress» δράσεις, συμβάλλουν σε μια καλή ψυχική διάθεση και πρέπει να αποτελούν μέλημα όλων των ανθρώπων με εξαντλητικούς ρυθμούς εργασίας», συμβουλεύει ο κ. Ξένος.

«Παράλληλα, το σελήνιο, ένα ιχνοστοιχείο με έντονη αντιοξειδωτική δράση έχει μελετηθεί σε πολλές έρευνες που αφορούν τη διατροφή και την ψυχική διάθεση και έχει βρεθεί ότι έχει εξισορροπητική δράση, προστατεύοντας τον ψυχισμό μας σε έντονα αγχώδεις στιγμές».

Καλύτερα είναι - όπως συνιστά ο κ. Καφάτος να παίρνετε τις βιταμίνες Β και τα ιχνοστοιχεία μέσα από τις τροφές και όχι από συμπληρώματα διατροφής (εκτός από τις περιπτώσεις διαπιστωμένης ανεπάρκειας).

* Πηγές βιταμίνης Β12: Θαλασσινά- μαλάκια (π.χ. στρείδια, χταπόδι, κ.λπ.), κρέας, αυγό, γαλακτοκομικά.

* Πηγές βιταμίνης Β6: Μαγιά μπίρας, αναποφλοίωτο ρύζι, βασιλικός πολτός, ηλιόσποροι, μπανάνες, κρόκος αυγού, μοσχάρι.

* Πηγές φυλλικού οξέος: Μαγιά μπίρας, σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά, (π.χ. σπανάκι), πορτοκάλι, δημητριακά ολικής αλέσεως, όσπρια.

*Πηγές σεληνίου: δημητριακά ολικής αλέσεως, ψάρια, ξηροί καρποί (ένα μόλις τεμάχιο Βrazilian nut μπορεί να μας δώσει την απαραίτητη ημερήσια δόση σεληνίου).

Λιπαρά οξέα

Τα επιστημονικά ευρήματα για τη σχέση ωμέγα-3 λιπαρών οξέων και ψυχικής διάθεσης είναι εντυπωσιακά. «Πριν από λίγα χρόνια, μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Αndrew Stoll, διευθυντή του Εργαστηρίου Ψυχοφαρμακευτικής Έρευνας του ΜcLean Ηospital, έδειξε πως η συμπληρωματική χορήγηση ωμέγα-3 λιπαρών οξέων σε ασθενείς με κατάθλιψη μείωσε σημαντικά τη συχνότητα και την ένταση των επεισοδίων τους», λέει ο κ. Ξένος.

«Στο ίδιο μάλιστα πόρισμα κατέληγε και μελέτη του καθηγητή Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ, Μalcolm Ρeet και αφορούσε τα επίπεδα ω-3 λιπαρών οξέων των μεμβρανών των ερυθροκυττάρων σε ασθενείς με κατάθλιψη».

Το αρχικό ερέθισμα για τις έρευνες αυτές ήταν η παρατήρηση πολλών επιστημόνων ότι τα επίπεδα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, τόσο στο πλάσμα όσο και στις κυτταρικές μεμβράνες, ατόμων με διάγνωση χρόνιας κατάθλιψης παρουσιάζονταν πάντα μειωμένα. Οι περισσότερες έρευνες σχετικά με την κατάθλιψη και τα ω-3 λιπαρά οξέα έχουν γίνει με ιχθυέλαια.

«Πολλοί επιστήμονες μάλιστα είναι τόσο ενθουσιασμένοι με τη δράση των διατροφικών συμπληρωμάτων των ιχθυελαίων, που πιστεύουν πως ίσως για πρώτη φορά μπορεί η αποτελεσματικότητα ενός συμπληρώματος διατροφής να συγκριθεί με μια συνθετική φαρμακευτική ουσία», υπογραμμίζει ο κ. Ξένος.

«Και εάν παρατηρήσουμε τη μέση κατανάλωση ψαριών και τη συχνότητα εμφάνισης περιστατικών κατάθλιψης ανά χώρα, θα διαπιστώσουμε πως η μεγαλύτερη κατανάλωση ψαριών συνεπάγεται μικρότερη εμφάνιση κατάθλιψης» (μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Lancet»).

Εκτός από τα ψάρια, πολύ καλές πηγές ω-3 λιπαρών οξέων είναι ο λιναρόσπορος και τα καρύδια.

Γλυκά και τσιγάρο

Τα γλυκά φτιάχνουν πράγματι την ψυχική διάθεση, όπως πιστεύουμε; «Ναι», απαντά ο κ. Καφάτος, «γιατί αυξάνουν τη σερετονίνη και επιδρούν στην ινσουλίνη, που παίζει και αυτή ρόλο στη σχέση των αμινοξέων.

Οι επιδράσεις, όμως, αυτές είναι πολύ πρόσκαιρες. Αντίθετα, με την υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή και τα τακτικά γεύματα αποφεύγουμε τις έντονες διακυμάνσεις της ινσουλίνης και έχουμε σταθερά καλή ψυχική διάθεση». Όσον αφορά, άλλωστε, το κάπνισμα, η νικοτίνη - όπως διευκρινίζει ο κ. Καφάτος- αυξάνει την αδρεναλίνη και επομένως το στρες και έτσι δεν ηρεμεί, όπως πιστεύεται.

Η «ψυχοδυναμική» της σοκολάτας

Οι επιστήμονες δεν έχουν συμφωνήσει ακόμα για την «ψυχοδυναμική» της σοκολάτας. Δηλαδή, εάν ο καρπός του κακαόδεντρου «ανεβάζει» την ψυχική διάθεσή μας λόγω ορισμένων ουσιών της (μαγνήσιο, φαινυλαιθυλαμίνη, αμινοξέα κ.ά.) ή απλώς λόγω της ικανοποίησης από τη μοναδική γεύση της.

«Ένα πείραμα που έγινε σε ανθρώπους που ήταν ΄΄εθισμένοι΄΄ στη σοκολάτα, στους οποίους δόθηκαν τα συστατικά της σοκολάτας σε κάψουλα, έδειξε ότι αυτοί δεν είχαν την ίδια βελτίωση της διάθεσης όπως όταν έτρωγαν την ίδια τη σοκολάτα», λέει ο κ. Ξένος.



Τρία SΟS για όσους ζουν με στρες

Περισσότερες αντιοξειδωτικές ουσίες χρειάζεται ο άνθρωπος που ζει και εργάζεται σε συνθήκες στρες, ενώ πρέπει να ελέγχει πιο αυστηρά την ποσότητα της τροφής του σε σχέση με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Αυτό τονίζει η υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Κέντρου Διατροφής στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο κ. Αγγελική Τσαρούχη και εξηγεί: «Η καλή διατροφή συμβάλλει στην ψυχική υγεία. Όποιος, όμως, βρίσκεται σε κατάσταση στρες, θα πρέπει να έχει επιπλέον φροντίδα για τη διατροφή του». Συγκεκριμένα, όπως συμβουλεύει η κ. Τσαρούχη, θα πρέπει:

1 Να παίρνει πολλές αντιοξειδωτικές ουσίες μέσω πολλών φρούτων, λαχανικών, οσπρίων και ψαριών, γιατί το στρες έχει οξειδωτική δράση σε πολλά συστήματα του οργανισμού.

2 Να έχει επάρκεια από όλες τις κατηγορίες τροφών, γιατί είναι πιο ευάλωτος σε διατροφικές ανεπάρκειες λόγω του τρόπου ζωής του.

3 Να ελέγχει προσεκτικά την κατανάλωση των ποσοτήτων τροφής (εάν δεν μπορεί μόνος του, με τη βοήθεια των ειδικών), γιατί η διατροφική διέξοδος είναι συχνός τρόπος εκτόνωσης του άγχους και του στρες.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία




Τα χρώματα της φύσης στο πιάτο μας

Ξένος Κωνσταντίνος, Κλινικός Διαιτολόγος MSc

Μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους της υγιεινής διατροφής, προσδιορίζεται από την έννοια της ποικιλίας. Καμία τροφή από μόνη της, δεν μπορεί να αποτελέσει το αποκλειστικό διαθρεπτικό μέσο για επαρκή σίτιση. Η φύση άλλωστε, είναι η πρώτη που διδάσκει αυτόν τον κανόνα, δίνοντας στις τροφές ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως οσμή, χρώμα, γεύση, προκαλώντας έτσι τον άνθρωπο να δοκιμάσει μέσα από μια μεγάλη ποικιλία τροφών.

Τα χρώματα των ανεπεξέργαστων τροφών, οφείλονται σε φυσικές χρωστικές που πέρα από τη χρώση, προσδίδουν και σημαντική διατροφική αξία. Το κόκκινο χρώμα που συναντάμε στην τομάτα, στο κόκκινο γκρέιπ-φρουτ και στο καρπούζι, οφείλεται στο λυκοπένιο, εξαιρετικό αντιοξειδωτικό, που έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές επιστημονικές μελέτες και θεωρείται ασπίδα έναντι του καρκίνου του προστάτη. Το κόκκινο-πορφυρό χρώμα των κόκκινων σταφυλιών, των κερασιών, της φράουλας, του ροδιού, του βατόμουρου, της κόκκινης πιπεριάς και της μελιτζάνας, οφείλεται σε μια ομάδα ευεργετικών ουσιών, τις ανθοκυανίνες. Οι ανθοκυανίνες, εμφανίζουν ισχυρότατη αντιοξειδωτική δράση, συμβάλλοντας στην υγεία των αγγείων, της καρδιάς και όχι μόνο.

Κάποιες δε από τις προαναφερόμενες τροφές, όπως για παράδειγμα οι φράουλες και τα κεράσια, δεν εμπεριέχουν μόνο ανθοκυανίνες, αλλά και μια άλλη φυσική χρωστική, το ελλαγικό οξύ, σημαντικό αντικαρκινικό στοιχείο. Το πορτοκαλί χρώμα του καρότου, της κολοκύθας, του μάνγκο, του βερίκοκου αλλά και της γλυκοπατάτας, είναι συνέπεια της πλούσιας περιεκτικότητας αυτών των τροφών σε άλφα και βήτα καροτένια. Οι ουσίες αυτές ενισχύουν σημαντικά την αντιοξειδωτική άμυνα του οργανισμού, ενώ το β-καροτένιο μετατρέπεται στον οργανισμό μας σε βιταμίνη Α.

Το δημοφιλές πορτοκάλι αλλά και το μανταρίνι, δεν είναι ιδιαιτέρως πλούσια σε αυτά τα καροτένια, αλλά οφείλουν το χρώμα τους σε μια άλλη χρωστική ουσία, την βήτα-κρυπτοξανθίνη, της οποίας η κατανάλωση θεωρείται συν τοις άλλοις, ιδιαίτερα αποτελεσματική κατά του σεξουαλικά μεταδιδόμενου ιού του ανθρώπινου θηλώματος (HPV). Το κίτρινο χρώμα του κρόκου του αβγού, αλλά και του καλαμποκιού, οφείλεται στη λουτεΐνη και στη ζεαξανθίνη. Οι ουσίες αυτές ανήκουν στα καροτενοειδή και προστατεύουν από τον εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας, που αποτελεί την κυριότερη αιτία απώλειας όρασης στους ηλικιωμένους.

Η ευεργετική επίδραση της λουτεΐνης δεν περιορίζεται μόνο στην όραση, αλλά μελέτες συσχετίζουν την πρόσληψή της με μείωση του ενδεχόμενου εμφάνισης αθηροσκλήρωσης. Να τονισθεί πως τα δυο αυτά καροτενοειδή, υπάρχουν σε μεγάλα ποσά και σε τροφές όπως το σπανάκι, το κόλιανδρο και το λάχανο, απλά εκεί η χρωστικότητα τους καλύπτεται από το πράσινο χρώμα της χλωροφύλλης.

Το έντονο ροζ χρώμα του κρεμμυδιού, σχετίζεται με τη φυσική χρωστική κουερσιτίνη. Η κουερσιτίνη παράγεται από το ίδιο το κρεμμύδι , αποθηκεύεται στα εξωτερικά του τμήματα και προστατεύει τα φωτοσυνθετικά του τμήματα από την οξείδωση. Ως ισχυρό αντιοξειδωτικό επιδρά και στον ανθρώπινο οργανισμό, γεγονός που έχει ανάγει την κουερσιτίνη σε πρωταγωνίστρια πολλών αντικαρκινικών μελετών. Μάλιστα σε μελέτη των Verma A.K. et al, η κουερσιτίνη ανέστειλε την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού σε πειραματόζωα (που προκλήθηκε εκουσίως με τη σύμπραξη της N-nitrosomethylurea), απογειώνοντας τις ελπίδες των ερευνητών για χρήση της και στους ανθρώπους.

Παράλληλα η κουερσιτίνη θεωρείται από πολλούς επιστήμονες ισχυρό αντι-ισταμινικό και η χρήση της σε συγκεκριμένες αλλεργικές εκδηλώσεις επιφέρει θετικότατα αποτελέσματα. Να σημειώσουμε εδώ ότι πλούσιο σε κουερσιτίνη είναι και το μήλο, ενώ όσο πιο ροζ είναι το κρεμμύδι, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα κουερσιτίνης εμπεριέχει.

Τέλος και αν είστε gourmet τύπος (εδεσματολογικά ιδιαίτερα εκλεκτικός), αναλογιστείτε πως αγαπημένες επιλογές όπως ο αστακός, ο σολομός, αλλά και οι γαρίδες, οφείλουν το χαρακτηριστικό τους χρώμα στην ασταξανθίνη (όσο παράξενο και αν ακούγεται προέρχεται από το ελληνικό 'ας τα ξανθύνει'!!), ένα καροτενοειδές που ελαττώνει τη δράση του ενζύμου 5-alpha-reductase, υπεύθυνο για την καλοήθη διόγκωση του προστάτη!





10+1 φαγητά για αύξηση της λίμπιντο

Τι είναι αυτό -πέρα από το αυτονόητο- που σας αρέσει να κάνετε με τον/ την σύντροφό σας;

Είναι σχεδόν βέβαιο πως οι περισσότεροι θα σκεφτείτε ότι αυτό που απολαμβάνετε παρέα είναι το φαγητό. Είτε αυτό λάβει χώρα σε κάποιο ακριβό εστιατόριο ή στον ήσυχο, ιδιωτικό σας χώρο, το φαγητό είναι μία κοινή ευχαρίστηση που συνήθως φέρνει το ζευγάρι πιο κοντά.
Πόσο μάλλον όταν αυτό το φαγητό περιλαμβάνει συστατικά και ουσίες που αποδεδειγμένα μπορούν να ενισχύσουν τη σεξουαλική σας διάθεση και να σας οδηγήσουν τελικά στο… αυτονόητο με τον πιο φυσικό, υγιή και πάνω από όλα γευστικό τρόπο. Ξεχάστε, λοιπόν, προς το παρόν το εστιατόριο, πεταχτείτε στο κοντινότερο σούπερ μάρκετ και προμηθευτείτε τα φαγητά που θα σας κρατήσουν ξύπνιους όλο το βράδυ… Μάθετε ποια είναι αυτά:




11. Σέλερι: Το σέλερι -το χοντρό κοτσάνι του σέλινου δηλαδή- ίσως να μην είναι το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε το σεξ, μπορεί όμως να αποδειχθεί φανταστική φαγώσιμη πηγή για την ερωτική διέγερση. Αυτό συμβαίνει γιατί το σέλερι περιέχει ανδροστερόνη, μία άοσμη ορμόνη που εκλύεται από την ανδρική αναπνοή και ξεσηκώνει τις γυναίκες.

Πώς θα το απολαύσετε; Ο καλύτερος τρόπος είναι να φάτε το σέλερι ωμό. Απλά πλύνετε, κόψτε και μασουλήστε μερικά κοτσάνια.




10. Ωμά μύδια: Πρόκειται για ένα από τα κλασικά "σέξι" φαγητά. Τα μύδια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο που αυξάνει την παραγωγή σπέρματος και τεστοστερόνης. Τα μύδια περιέχουν, επίσης, ντοπαμίνη, μια ορμόνη που είναι γνωστό πως ανεβάζει τη libido. Άλλωστε ο ίδιος ο τρόπος που τρώγονται τα μύδια αποτελεί μία ερωτική εμπειρία που σίγουρα θα σας βάλει στο κλίμα του ερωτικού παιχνιδιού.

Πώς θα τα απολαύσετε; Καθαρίστε τα καλά τρίβοντας το κέλυφος. Ανοίξτε τα με ένα μαχαιράκι και τοποθετήστε τα σε ένα δίσκο με πάγο, περιχύστε τα με φρέσκο λεμόνι και απολαύστε τα ωμά.



9. Μπανάνες: Οι μπανάνες περιέχουν το ένζυμο βρομελίνη, το οποίο θεωρείται πως αυξάνει τη libido στους άνδρες. Επιπροσθέτως, αποτελούν σημαντική πηγή καλίου και βιταμινών Β, όπως η ριβοφλαβίνη, η οποία αυξάνει τα συνολικά επίπεδα ενέργειας στον οργανισμό.

Πώς θα τις απολαύσετε; Όπως φαντάζεστε. Καθαρίστε τις, τοποθετήστε τις σε ένα δίσκο και απολαύστε τις με τον/ την σύντροφό σας.





8. Αβοκάντο: Οι Αζτέκοι αποκαλούσαν το αβοκάντο δέντρο ahuacatl, δηλαδή δέντρο των… όρχεων. Όχι μόνο, λοιπόν, τα αβοκάντο μοιάζουν με αυτό το συγκεκριμένο μέρος του σώματος, αλλά περιέχουν και υψηλή ποσότητα φολικού οξέος, το οποίο βοηθά στον μεταβολισμό των πρωτεϊνών, δίνοντας έτσι περισσότερη ενέργεια. Είναι πλούσια, επίσης, σε βιταμίνη Β6 (μια θρεπτική ουσία που αυξάνει την παραγωγή της ανδρικής ορμόνης) και κάλιο (που βοηθά στη ρύθμιση του γυναικείου θυρεοειδούς αδένα), στοιχεία και τα δύο που ενισχύουν την αύξηση της libido.

Πώς θα τα απολαύσετε; Κόψτε ένα αβοκάντο στη μέση και ταΐστε τον/ την σύντροφό σας με το τρυφερό εσωτερικό του.




7. Αμύγδαλα (ή ξηροί καρποί γενικότερα): Τα αμύγδαλα είναι πρωταρχική πηγή των απαραίτητων για τον οργανισμό λιπαρών οξέων. Αυτά τα οξέα είναι σημαντικά γιατί παρέχουν την πρώτη ύλη στην υγιή παραγωγή ανδρικών ορμονών. Επιπροσθέτως, το άρωμα των αμυγδάλων λέγεται πως ξυπνά το πάθος στις γυναίκες. Δοκιμάστε το ανάβοντας μερικά κεριά με άρωμα αμυγδάλου για να ενισχύσετε τη διάθεσή της και φάτε μερικά -αλλά όχι πάρα πολλά- για να αποθηκεύσετε την απαιτούμενη ενέργεια.

Πώς θα τα απολαύσετε; Φάτε τα ωμά (χωρίς επιπρόσθετο αλάτι ή γλυκαντικές ουσίες) ή σπάστε μερικά φρέσκα αμύγδαλα και προσθέστε τα στη σαλάτα σας για να σας χαρίσουν την ενέργεια που χρειάζεστε.





6. Μάνγκο, ροδάκινα και φράουλες: Τι πιο αστείο και σέξι από το να απολαμβάνετε μαζί τη γλύκα των ζουμερών φρούτων που κολλάνε και στάζουν, πριν ή κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης; (Θυμάστε την εν λόγω σκηνή στο «9 ½ εβδομάδες») Όλα αυτά τα εύχυμα φρούτα με το σχήμα και την υφή που έχουν, μπορούν να προκαλέσουν ερωτικούς συνειρμούς και… παιχνίδια.

Πώς θα τα απολαύσετε; Καθαρίστε το μάνγκο, κόψτε το ροδάκινο σε φέτες, προσθέστε και μερικές φράουλες και ταΐστε τον/ την σύντροφό σας κατά τη διάρκεια των ερωτικών σας παιχνιδιών.




5. Αυγά: Δεν θα χαρακτηρίζαμε τα αυγά ως το πιο… αισθησιακό φαγητό, έχουν όμως υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες Β6 και Β5. Αυτές βοηθούν στη ρύθμιση των ορμονών και καταπολεμούν το στρες, δύο βασικοί παράγοντες στην υγιή libido. Τα αυγά είναι άλλωστε σύμβολο γονιμότητας και αναγέννησης. Δεν είναι λίγοι αυτοί που τρώνε ωμά αυγά κότας πριν τη σεξουαλική πράξη για να αυξήσουν τη libido και να εκτινάξουν τα επίπεδα ενέργειάς τους. Αλλά βιταμίνες B5 και Β6 περιέχουν και τα αυγά των πουλιών, αλλά και των ψαριών.

Πώς θα τα απολαύσετε; Δοκιμάστε λίγο χαβιάρι με ένα ποτήρι σαμπάνιας πριν την ερωτική πράξη ή καταβροχθίστε ένα ή δύο καλά βρασμένα αυγά.






4. Συκώτι: Μία πολύ καλή πηγή γλουταμίνης -κυτταρικό καύσιμο για το ανοσοποιητικό σύστημα- το συκώτι μπορεί να αυξήσει την πεσμένη σας libido. Εντάξει, δεν είναι και το πιο… αισθησιακό φαγητό, αλλά αν το περιλάβετε στο συστηματικό διαιτολόγιό σας το σώμα σας –και το άλλο σας μισό- θα σας ευγνωμονούν.

Πώς θα το απολαύσετε; Δοκιμάστε να τηγανίσετε μερικά φιλετάκια συκώτι μαζί με μερικά κρεμμύδια, μπαχαρικά και ελαιόλαδο.





3. Σύκα: Τα σύκα έχουν υψηλή περιεκτικότητα αμινοξέων και πιστεύεται πως αυξάνουν τη libido. Μπορούν επίσης να βελτιώσουν τη σεξουαλική αντοχή. Άλλωστε, το σχήμα των φρέσκων σύκων και η γλυκιά, ζουμερή τους γεύση είναι δύο προφανείς λόγοι που κάνουν τις ανθρώπινες αισθήσεις να τα απολαμβάνουν.

Πώς θα τα απολαύσετε; Ταΐστε τον/ την σύντροφό σας μερικά φρέσκα σύκα και απλώστε τη γλυκιά γεύση τους πάνω σας.



2. Σκόρδο: Σκόρδο;; Μπορεί να χρειαστεί να μασήσετε μερικές παραπάνω τσίχλες, αλλά θα δείτε πως αξίζει τον κόπο. Το σκόρδο περιέχει αλιΐνη (ή αλλισίνη), ένα συστατικό που αυξάνει τη ροή του αίματος στα σεξουαλικά όργανα. Έτσι αποτελεί ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό βότανο στην αύξηση της libido. Αν κανείς από τους δύο δεν αντέχει τη δυσάρεστη μυρωδιά μπορείτε, επίσης, να δοκιμάσετε να πάρετε κάψουλες σκόρδου.

Πώς θα το απολαύσετε; Είναι μάλλον απίθανο να απολαύσετε το σκόρδο και το σεξ ταυτόχρονα, οπότε πάρτε καλύτερα τις κάψουλες για να ξεμπερδεύετε.



Και φυσικά… 1. Σοκολάτα: Είναι ίσως το μόνο φαγητό τόσο άρρηκτα συνδεδεμένοι με το σεξ. Είναι γλυκιά, μαλακιά και, το κυριότερο, περιέχει θειοβρωμίνη -ένα αλκαλοειδές- που μοιάζει πολύ με την καφεΐνη. Περιέχει, επίσης, φαινυλεθυλαμίνη, ένα χημικό συστατικό που πιστεύεται πως προκαλεί το αίσθημα του έρωτα. Όταν λοιπόν το ταίρι σας αναφέρει πόσο καλά τους κάνει να νιώθουν η σοκολάτα, σκεφτείτε ότι πίσω από όλο αυτό κρύβεται μια ολόκληρη επιστήμη. Εκτός των άλλων, η μαύρη σοκολάτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά που βοηθούν πολύ τον οργανισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Πώς θα την απολαύσετε; Ελάτε τώρα… όλοι ξέρουμε πώς να απολαύσουμε τη σοκολάτα.

Sunrise Sunrise Looks like morning in your eyes..

Sunrise

Sunrise
Looks like morning in your eyes
But the clock's held 9:15 for hours

Sunrise
Sunrise
Couldn't tempt us if it tried
'Cause the afternoon's already come and gone

And I said
Hooo, hooo, hooo
To you

Surprise
Surprise
Couldn't find it in your eyes
But I'm sure it's written all over my face

Surprise
Surprise
Never something I could hide
When I see we made it through another day

Then I say
Hooo, hooo, hooo
To you

And now the night
Will throw its cover down, ooo, on me again
Ooh, and if I'm right
It's the only way to bring me back

Hooo, hooo, hooo
To you
Hooo, yeah, hooo, hooo
To you